Win een exemplaar van "Moelleux"!

Ben je wel even klaar met de gedecoreerde cupcakes? Geen zin meer om macarons te maken? Nul inspiratie voor een originele cake pop?

Geeft niks!

Heb je wel eens gehoord van moelleux? Dat zijn kleine cakejes, met een smeuïg of zelfs vloeibaar hart. Het meest bekende voorbeeld hiervan is het chocolade cakeje met een vloeibare chocoladevulling (molten chocolate cake). Hier zijn echter talloze variaties op te bedenken, zowel in zoete als hartige versies. Wat dacht je bij voorbeeld van moelleux met een crème brulée vulling? Van moelleux met frambozen, rozen en lychees? Of van moelleux met truffelaardappelen en blauwe kaas?

Onlangs verscheen er een heel leuk boekje over dit onderwerp. Het heet simpelweg “Moelleux” en is geschreven door Sylvie Aït-Ali. En dan nu het hele goede nieuws:

Standaard Uitgeverij heeft 1 exemplaar van dit boek beschikbaar gesteld voor de lezers van het Cook & Book foodblog!

Wil je dit exemplaar bemachtigen? Geef dan simpelweg antwoord op de volgende vraag:

Wat is (of: lijkt je) jouw favoriete moelleux? Geef je de voorkeur aan hartig of wil je liever zoet? Welk cakeje en welke binnenkant?

Laat je antwoord achter in de commentaren bij deze post, stuur het naar mijn Twitter- of Facebook-account of schrijf een kort mailtje naar info@cook-and-book.nl.

Je kunt je reactie insturen tot en met woensdag 21 maart 2012. Op donderdag 22 maart 2012 zal onder de inschrijvers het boek worden verloot. Als je de gelukkige winnaar bent, ontvang je op die dag ook het heuglijke nieuws!
De winnaar mag vervolgens kiezen: het boek kan gratis worden opgestuurd (verzending alleen binnen Nederland) of je kunt het komen ophalen in de winkel van Cook & Book in Arnhem. In dat geval krijg je ook nog koffie of thee en gebak van Urban Chef (voor maximaal 2 personen).

Succes allemaal!

Zweedse aardappeltjes

Hoewel ik een paar keer in Zweden ben geweest, ken ik dit aardappelgerecht vooral van mijn Deense vrienden. Nou ja, da’s ook Scandinavië – toch bijna één pot nat (al hebben ze daar zelf een hele andere mening over).

Misschien komt het doordat er een beetje een jaren ’70-gevoel aan dit bijgerecht kleeft, want het is vrijwel onmogelijk om er een receptje van te vinden. Gelukkig bracht good-old Nigella Lawson uitkomst (“Voor altijd zomer”, Uitgeverij Contact). Supersimpel, het kan niet mislukken. Erg prettig om bij een etentje te serveren. Eén nadeel: niet voor vlugge vogels bedoeld, want deze Hasselback-aardappelen hebben wel serieus oventijd nodig.
Onderstaand volgt het traditionele receptje. Ben je wat avontuurlijker, en wil je van de Zweedse aardappelen graag Indiase aardappelen maken, voeg dan simpelweg specerijen (garam masala!) naar smaak toe aan het boter-oliemengsel. Hoe dan ook: zorg dat je de aardappelen flink op smaak brengt!

Voor 4 personen:

8 grote (ovale) aardappelen, vastkokend, van 120-150 gr per stuk
45 gr roomboter
5 eetlepels olijfolie
16 laurierblaadjes
zeezout

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.
Schil de aardappelen, of niet (schoonboenen mag ook, het is niet per se nodig om de schil te verwijderen). Leg de aardappelen horizontaal neer en maak met een scherp mes inkepingen (ongeveer elke 3 mm), maar zorg ervoor dat je ze niet helemaal doorsnijdt.
Doe de olijfolie en de boter in een steelpannetje en laat de boter langzaam smelten. Doe dan (één voor één en pas op om niet ongelofelijk te gaan spetteren) de aardappelen in het mengsel. Zorg dat de aardappels helemaal ondergedompeld zijn in het boter-oliemengsel en leg ze dan in een ovenschaal. Giet het vet er overheen. Steek de laurierblaadjes willekeurig in de inkepingen en bestrooi ruimschoots met grof zeezout.
Zet de schaal in de oven. De baktijd is afhankelijk van de grootte van de aardappelen, maar bij grote exemplaren heb je al snel 1 - 1¼ uur nodig. Schep ongeveer elke 30 minuten het boter-oliemengsel over de aardappelen, zodat ze niet uitdrogen. Lekker bij… alles!

Quinoa-salade met gebraden kip en Granny Smith

Ik zou mezelf niet als heel lui willen bestempelen, maar een zekere mate van gemak vind ik wel prettig. Ook in de keuken. Dus: toen ik zag dat Lassie (die van de snelkookrijst) tegenwoordig ook quinoa had, dacht ik dat dat waarschijnlijk gemakkelijker te maken zou zijn dan de quinoa die ik bij de natuurwinkel haalde. Want ja, dat spul uit de natuurwinkel moet wel 15 hele minuten koken en dan moet je ook nog oppassen dat het niet te hard gaat (aankoekgevaar!). Nee, Lassie, het werd allemaal eenvoudiger.

Nou, mooi niet. In de eerste plaats moest de Lassie-quinoa nog gewassen worden (dat hadden ze in de natuurwinkel beter geregeld) en na bereiding (exact volgens de verpakking) was het boeltje dus niet gaar. Op mijn takenlijstje voor aankomende week staat een bezoek aan de natuurwinkel bovenaan. Niks geen Lassie-quinoa meer voor mij.

Afijn, deze salade werd dus gemaakt met niet-helemaal-gare quinoa en het gekke is: het was toch lekker! Dat zegt een heleboel over de verbluffende smaakcombinatie met gebraden kip, een lekker zurige Granny Smith en nog meer zurigheid in de vorm van citroensap. Binnenkort gaat-ie in de herkansing. Want stel je voor hoe goed dit smaakt als de quinoa wél gaar is!

Dit recept komt uit "Kip" van Mindy Fox (H.J.W. Becht's Uitgevers-Maatschappij).

Bijgerecht voor 4 personen:

175 gr (gewassen) quinoa
300 gr gebraden kip(filet), in repen gescheurd
1 Granny Smith, ongeschild, in kleine reepjes
5 gr basilicum, in dunne reepjes
2 bosuitjes, in schuine dunne ringen
6 eetlepels citroensap (= ongeveer 2 citroenen)
3 eetlepels extra vergine olijfolie
1 theelepel fijn zeezout
versgemalen zwarte peper

Kook de quinoa volgens de aanwijzingen op de verpakking en laat afkoelen.
Hussel de quinoa, de kip, de appel, het basilicum en de bosui door elkaar. Voeg het citroensap, de olie en zout en peper toe en vermeng opnieuw. Breng eventueel op smaak met extra peper.

Libanese gehaktballetjes in tomatensaus

Dit gerecht heet officieel ‘Dawood Pasha’. Of ‘Daoud Bacha’. In het Nederlands betekent dat ‘Pasha David’ en deze gehaktballetjes in tomatensaus (want daar hebben we ’t over) schijnen het lievelingsgerecht van David te zijn geweest. Vraag me verder niet over meneer David, ik heb geen idee. Hoewel, hij was vast belangrijk – anders noemen ze niet een gerecht naar je.

Anyway, dit is de Midden-Oosten variant op de bekende gehaktballetjes. Dus: met lekker veel kaneel en pijnboompitjes. Maak er een mooie schaal met couscous, feta en verse kruiden bij en serveer met bv. een frisse wortelsalade. Super!

Dit recept komt uit “De Libanese keuken” van Ghillie Başan (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 4 personen:

500 gr lams- of rundergehakt
2 eetlepels tomatenpuree
2 theelepels kaneelpoeder
1 theelepel gemalen piment
snuf chilipoeder
snuf paprikapoeder
½ theelepel fijn tafelzout
2 eetlepels zonnebloemolie
2 eetlepels bloem
1 eetlepel olijfolie
klontje (room)boter
2 (grote) uien, in dunne halve manen gesneden
2 eetlepels pijnboompitten
1 theelepel kaneelpoeder
500 gr gezeefde tomaten (of tomaatblokjes, blik)
2 theelepels suiker
rasp van 1 citroen
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Begin met het roosteren van de pijnboompitten in een droge koekenpan. Haal ze van het vuur zodra ze goudbruin verkleuren en laat afkoelen.

Doe het gehakt in een ruime kom en voeg tomatenpuree, kaneelpoeder, piment, chilipoeder, paprikapoeder, tafelzout en een flinke snuf zwarte peper toe. Vermeng alles en draai er met vochtige handen balletjes van (ongeveer ter grootte van een pingpongbal). Rol de balletjes door het bloem.
Verhit de zonnebloemolie in een braadpan met dikke bodem en bak hierin de gehaktballetjes ongeveer 6-7 minuten. Keer ze regelmatig (met behulp van 2 lepels) – doe dit voorzichtig, zodat ze niet uit elkaar vallen. Schep ze uit de pan en laat ze uitlekken op wat keukenpapier.
Voeg de olijfolie en de boter toe in dezelfde braadpan en bak hierin op matig vuur de ui. Na ongeveer 5 minuten zullen de uien goudbruin gekleurd zijn. Voeg dan de pijnboompitten, het kaneelpoeder, de tomaten, de suiker en de citroenrasp toe. Laat de saus onafgedekt 20 minuten zachtjes koken. Voeg eventueel wat water toe als de saus te dik wordt. Doe de gehaktballetjes terug in de pan en laat ze nog ongeveer 10 minuten meegaren. Garneer met partjes citroen.

Gestoofde runderlapjes met speculaas, sjalotten en vijg

De trouwe lezers van dit blog weten dat ik een enorme liefhebber ben van winterse gerechten. Stamppotten, sudder- en stoofgerechten – lekker, joh! Toch… de laatste weken heb ik er een beetje genoeg van. Van de winterse gerechten en van het niet-zo-winterse-maar-ook-geen-lente weer. Vlees noch vis. Blah. Maar toen kwam ik toch weer een leuk recept tegen (in “Proef”, het magazine van de Keurslager) en ik ging opnieuw voor de bijl…

Vandaag dus voor (misschien) de laatste keer deze winter een stoofgerecht. Heel erg winters met speculaaskruiden (die luchten in huis!) en verrassend op smaak gemaakt met gedroogde vijgen (had ik nog nooit eerder gebruikt en vind ik een spectaculaire ontdekking). Nog 1x smullen en dan is ’t klaar!

Garantie op deze uitspraak: tot het einde van de week…

Voor 4 personen:

4 runderstooflapjes
2 eetlepels speculaaskruiden
500 gr sjalotjes, grotere exemplaren gehalveerd of in kwarten gesneden
1 laurierblad
3 kruidnagels
500 ml rode wijn
8 gedroogde vijgen, gehalveerd of in kwarten gesneden
50 gr (room)boter

Verhit de boter in een grote braadpan en bak hierin op hoog vuur de runderlapjes, de speculaaskruiden en de sjalotten aan. Giet de rode wijn erbij en voeg het laurierblad en de kruidnagels toe. Breng het geheel aan de kook. Draai dan het gas laag, doe het deksel op de pan en laat alles zo’n 1½ uur rustig pruttelen (af en toe even doorroeren).

Haal het deksel van de pan en laat nog 30 minuten stoven. Voeg de laatste 5 minuten de vijgen toe. Serveer met pasta.

Noedelsalade met ketjap-rookworst

Eerlijk toegegeven: mijn koopavondsalades zijn niet altijd een succes. Vaak is het een samenraapseltje van allerlei restjes uit de koelkast met min-of-meer bijpassende dressing. Heel af en toe blijkt de combinatie een prettige verrassing, maar meestal… niet.

Het gaat duidelijk beter als ik gewoon een recept volg. Probleem is alleen dat ik de meeste saladerecepten vaak niet zo interessant vind. Ook recepten waarin veel bladgroenten worden gebruikt vallen af (want die zijn totaal verlept als ik er eindelijk m’n tanden inzet).

Vorige week maakte ik een salade (uit “Proef” – het magazine van de Keurslager) die wél interessant was: vanwege de merkwaardige ingrediënten. Maar lékker! Dus al denk je misschien dat ketjap-rookworst in een salade compleet idioot is – gewoon eens proberen!

Maaltijdsalade voor 2 personen:

150 gr (eier)noedels
1 rookworst (á 250 gr), in plakjes
100 ml zoete ketjap
50 gr verse gember, geraspt
1 eetlepel chilisaus
150 gr rauwkostsalade
Eventueel nog toevoegen:
2 eetlepels cashewnoten, grof gehakt
1 eetlepel verse koriander, grof gehakt

Bereid de noedels volgens de aanwijzingen op de verpakking. Meestal komt dit erop neer dat je de noedels moet overgieten met kokend water, om ze vervolgens 4-5 minuten te laten wellen. Giet de noedels af en laat ze afkoelen.

Roer een sausje van de ketjap en de gember en marineer de plakjes rookworst hier ongeveer 15 minuten in.
Bak de plakjes rookworst in een droge koekenpan (ongeveer 5 minuten, pas op dat ze niet verbranden want de ketjap karamelliseert snel!). Verwarm de marinade even mee en voeg hier ook de chilisaus aan toe.
Meng de noedels met de rauwkostsalade, de rookworst en de saus. Garneer eventueel nog met cashewnoten en verse koriander (maar dat heb ik achterwege gelaten).

Zuurkoolschotel met chorizo en kerstomaatjes

Ondanks een dagelijkse overdosis aan kookboeken, ben ik ook ernstig verslaafd aan de magazines van supermarkten. Allerhande, Boodschappen, het blaadje van de Keurslager (sorry, naam even vergeten) – ik verzamel ze allemaal. Vaak lees ik ze uit tijdgebrek niet en als ik ze wel lees, bewaar ik ze toch. Want ooit, ooit ga ik bruikbare recepten eruit scheuren. Tuurlijk, joh. Als je dat twee drie jaar lang alleen maar dénkt, bouw je een indrukwekkende stapel van deze blaadjes op. Sterker nog: twéé stapels, want het past allang niet meer op eentje.

Sinds een week ben ik bezig met een Missie. De Missie bestaat eruit om al deze magazines door te bladeren, bruikbare recepten eruit te scheuren en de rest genadeloos weg te gooien. In het tempo tot dusver ben ik hier nog maanden zoet mee, maar het heeft al wel een paar leuke receptjes opgeleverd. Vandaag dus een gerecht uit de Allerhande van januari 2011:

Voor 4 personen:

300 gr gedroogde pasta (bv. farfalle of penne)
250 gr chorizo, in stukjes
1 zak (= 500 gr) wijnzuurkool, vocht afgegoten
250 gr kerstomaatjes, eventueel gehalveerd
1 eetlepel komijnzaad
200 gr crème fraiche
100 gr geraspte (jong) belegen kaas

Verwarm de oven tot 200 graden Celsius.

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking in licht gezouten water. Giet af en zet apart.
Neem een grote koekenpan en bak hierin de chorizoblokjes (ongeveer 5 minuten). Gebruik geen olie, want er bakt voldoende vet uit de chorizo. Voeg de zuurkool, de tomaatjes, het komijnzaad en de crème fraiche toe en bak dit een paar minuten mee. Schep de pasta door de zuurkool en doe het geheel in een grote ovenschaal. Bestrooi met de kaas en bak de zuurkoolschotel ongeveer 15 minuten in de oven, tot de kaas gesmolten is.