Druivengelei

In mijn tuin staat een druif. Een druif die al minimaal 25 jaar oud is en elk jaar heerlijke, zoete, blauwe druiven produceert. Elk jaar in november snoei ik 'm angstaanjagend ver terug, maar elk voorjaar loopt mijn geliefde druif gewoon weer uit.
De kleine, zoete druiven kun je natuurlijk gewoon opeten, maar de laatste jaren speur ik ook steeds naar andere manieren om het maximale uit mijn struik te halen. Vorig jaar maakte ik een druivenclafoutis en dit jaar had ik mijn zinnen gezet op druivengelei.

De belangrijkste aanwijzingen haalde ik uit "Larousse confituren" (Good Cook Publishing).

Stap 1: Bemachtig de druiven
Ik heb makkelijk praten: ik haalde ze uit m'n achtertuin. Je kunt natuurlijk ook gewoon druiven kopen bij de groentenman. In totaal leverde mijn struik ongeveer 5 kg druiven op en hiervan is 2 kg gebruikt voor deze gelei.

Stap 2: Wassen, malen en uitdruppen
Was de druiven zorgvuldig en haal alle druiven van hun steeltjes. Gooi groene, onrijpe druiven weg en zorg ook dat je alle halve krenten en rotte exemplaren verwijdert. Doe de druiven in een keukenmachine en maal kort. Het doel is om alle vruchten open te breken, zodat de sappen vrijkomen.
Giet de druivenmassa in een vergiet waarin je een schone theedoek hebt gelegd (zet de vergiet bovenop een grote pan). Neem wel een oude theedoek, want - geloof me - je kunt de theedoek hierna weggooien. Roer geregeld door de massa met een houten lepel en knijp de theedoek regelmatig uit. In totaal heb ik de massa zo'n 1½ uur laten uitdruipen. De oorspronkelijk 2 kg druiven leverde op deze manier ongeveer 1½ liter sap op.

Stap 3: Inkoken
Doe het sap in een grote pan en voeg geleisuiker toe. Het is een beetje afhankelijk van je eigen smaak hoeveel suiker je gebruikt. Mijn druiven waren vrij zoet en ik wilde geen mierzoete gelei, dus ik heb (op 1½ liter sap) slechts 300 gr geleisuiker toegevoegd. Breng het sap aan de kook en laat het op een matig vuur langzaam inkoken. Als er schuim ontstaat (dat was bij mij niet het geval) kun je dit er telkens met een lepel afscheppen. Kook het sap in tot je ongeveer 1/3 deel van de originele hoeveelheid overhebt. In mijn geval duurde dat ongeveer 1½ uur. Op het moment dat je denkt dat de (nog steeds vloeibare) gelei voldoende ingekookt is, kun je de test met een houten pollepel doen: trek met je vinger een streep door de gelei op de achterkant van de lepel. Als de vrijgekomen streep niet direct weer doorloopt met sap, maar een "vrij pad" overblijft, is de gelei klaar.

Laat de massa even afkoelen en giet het dan in potjes. Laat de gelei in de koelkast opstijven - maar verwacht geen pudding-achtige structuur, eerder een dikke stroop met een sterke smaak.

Deze druivengelei is heerlijk bij kaas en (koud) vlees! Het is wel even werk, maar het resultaat maakt alle moeite meer dan waard!

Druivenoogst: Clafoutis met blauwe druiven en appel

In mijn tuin staat een druif. Op een mooi zonnig plekje, tegen de schuur aan. De druif is al best oud, zeker 25 jaar, en ieder jaar wordt de oogst beter. Met uitzondering van 2 jaar geleden, toen hagelstenen-zo-groot-als-golfballen de oogst verwoestten (en niet alleen de oogst: het dak van m'n auto leek op een poffertjespan). Maar dit jaar was er geen hagel en de druif hing vol met z'n blauwe vruchten. Het zijn kleine druifjes, maar ze zijn heel sappig en zoet en vinden gretig aftrek bij de liefhebbers. Tot nu toe was dat het enige dat er met druifjes gebeurde: plukken en zo opeten.

Dit jaar heb ik het eens anders aangepakt. Slechts 97% van de oogst werd direct gegeten en de rest belandde in een clafoutis. Clafoutis, in het Nederlands wel eens oneerbiedig 'flan' genoemd, is een traditionele Franse fruittaart die meestal met kersen of pruimen gemaakt wordt. Met behulp van diverse boeken (vooral: "Basic Kitchen / Traditionele taarten, koekjes en cakes") en Internet-bronnen heb ik echter een recept ontwikkeld waarin er druiven in de clafoutis gaan, ondersteund door een beetje appel. Ik was er zelf erg over te spreken...!

350 gr blauwe druiven (bij voorkeur pitloos...)
1 middelgrote zoetzure appel (bv. Elstar)
1 theelepel kaneelpoeder

40 gr gezouten boter + extra voor het invetten
100 gr bloem
60 gr fijne tafelsuiker
1 zakje vanillesuiker
1 mespuntje zout
4 eieren
200 ml melk
poedersuiker, voor het bestuiven

Verwarm de oven voor op 200 graden Celcius.
Was de druiven goed onder de koude kraan, verwijder eventuele steeltjes en laat ze goed uitlekken. Schil de appel, verwijder het klokhuis en snijd de appel in kleine stukjes. Strooi het kaneelpoeder over de appelstukjes.

Smelt de boter in een steelpan met een dikke bodem. Meng in een kom de bloem, de tafelsuiker, de vanillesuiker en het zout. Klop de eieren er één voor één door. Roer dan in gedeelten de melk erdoor, gevolgd door de gesmolten boter.
Beboter een gratineerschaal royaal, schik de druiven en de appelstukjes erin en schenk het beslag erover. Bak de clafoutis circa 40 minuten in de oven. Serveer lauwwarm of koud, bestoven met wat poedersuiker.