Geitenkaascrostini met cranberry

Ik heb een probleempje. Korte uitleg: omdat mijn telefoon vorige week geen emails meer wenste te laden, was ik genoodzaakt om een beetje op te ruimen. Nadat ik ongeveer 1500 foto’s had verwijderd, deed de email het weer prima. In m’n enthousiasme heb ik echter ook de foto’s weggegooid van het recept van deze crostini. En daardoor weet ik ook niet meer uit welk boek het kwam…

Gelukkig is dit allemaal niet zo ingewikkeld, dus onderstaand volgt de reconstructie op basis van de foto’s van het eindresultaat (die ik gelukkig niet weggegooid had).

Oproep: mocht de auteur van een min-of-meer identiek recept hier iets van herkennen, meld je dan! Dan kan ik het boek vermelden en gaan de credits alsnog naar de juiste persoon…

Voor ongeveer 8 crostini:

½ ciabattabrood

1 teentje knoflook, gehalveerd

100 gr zachte geitenkaas

100 gr rauwe ham

klein handjevol gedroogde cranberry's

16 blaadjes basilicum

Snijd het ciabattabrood in 1½ cm dikke sneden. Verwarm een grillpan op hoog vuur. Rooster de sneetjes een paar minuten aan beide kanten, zodat ze een goudbruin kleurtje krijgen en een paar leuke streepjes. Wrijf de gehalveerde knoflook over het brood (aan beide zijden).

Verkruimel de geitenkaas over de crostini en drapeer de ham erover (scheur de ham in vrij kleine stukjes). Strooi tenslotte de cranberry's over de crostini en garneer met de verse basilicum.

Groentesoep met zalmfilet en rauwe ham

Opnieuw een recept uit de Hello Fresh box. Natuurlijk wel een beetje aangepast… want als je een paleo-achtig dieet volgt mag je natuurlijk niet enthousiast udon noedels in je soep doen… Oorspronkelijk is dit dus een noedelsoep met veel groenten en een stukje zalm er bovenop. In mijn versie wordt het een groentesoep, zonder noedels maar met diezelfde zalm en wat extra crispy rauwe ham erbij. Ik kan niet oordelen over de oorspronkelijke noedelsoep, maar mijn versie was heerlijk!

Voor 2 personen:

4 bosuien, in dunne ringetjes
2 x 100 gr zalmfilet
1 eetlepel olijfolie
4 dunne plakjes rauwe ham
10 gr sesamzaad
1 eetlepel plantaardige olie
1 rode peper, zaadjes verwijderd en fijngehakt
1 teentje knoflook, fijngehakt
300 gr snijbonen, in dunne diagonale reepjes
sap van ½ limoen
1000 ml visbouillon (gewoon van blokjes, hoor!)
2 eetlepels sojasaus
1 eetlepel vissaus
versgemalen (zwarte) peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Bekleed een ovenschaal met bakpapier en leg hier ¼ deel van de bosuitjes op. Leg de zalmfilet erop, besprenkel met de olijfolie en strooi er wat peper over. Drapeer dan de plakjes rauwe ham rondom de zalm en bak het geheel 12 minuten in de oven.
Neem een droge wok en rooster de sesamzaadjes een paar minuten op hoog vuur. Haal de zaadjes uit de wok en houdt apart. Verhit dan de plantaardige olie in de wok. Roerbak de rode peper, de knoflook en de snijbonen zo’n 2 minuten op hoog vuur. Doe het limoensap in de wok en roerbak nog zo’n 8 minuten. Voeg na 4 minuten ook de bosui toe.
Giet de bouillon in de wok en roer de sojasaus en de vissaus erdoor. Breng de soep aan de kook en laat heel even bubbelen.
Schep de soep op een diep bord of in een kom en leg de zalmfilet en de krokante ham erop. Garneer met de sesamzaadjes.
 

Ik gebruikte geen zout. De sojasaus, bouillonblokjes, vissaus en rauwe ham zijn allemaal al zout genoeg – voor mijn smaak.

Wil je hier wél noedels aan toevoegen, reken dan op 75 gram (udon)noedels per persoon. Kook deze apart en voeg toe aan de soep.

Pizza Bella Italia

Heel (héél) lang geleden woonde ik 5 jaar in Duitsland. In het hoge noorden van Duitsland, bijna op de grens met Denemarken. In het toeristische stadje waren best veel restaurants, maar voor de meesten kon ik niet echt warm lopen. De uitzonderingen vormden twee Italianen: “Massimo” – voor geweldige pizza’s, en “Nino” – met de beste pasta in Nordfriesland.
Mijn favoriete pizza bij Massimo was de “Bella Italia” en ook na mijn terugkeer naar Nederland bleef ik deze trouw bestellen als ik weer even terug was. Een paar jaar geleden brandde “Massimo” echter af en het restaurant werd niet opnieuw geopend. Daarmee kwam een eind aan de jarenlange traditie om met Duitse vrienden daar pizza te gaan eten…

Een paar weken geleden was ik weer even in m'n vertrouwde havenstadje en ’s avonds gingen we eten in een vrij nieuw restaurant, “Glücklich am Meer”. Vriendinnetje C. wist me – bij de eerste prosecco van de avond – glunderend te vertellen dat de voormalig pizzabakker van “Massimo” hier in de keuken werkte… en dat de “Bella Italia” op de kaart stond. For old times’ sake – het was weer geweldig!

Ik heb net zo lang gespeurd in de kookboeken tot ik in “Pizza” van Pete Evans (Fontaine Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel) het juiste recept voor de topping vond! Voor de bodem gebruikte ik mijn vertrouwde recept uit “Pizza eigenwijs” van John Lanzafame (Fontaine Uitgevers, helaas niet meer in de handel).

Voor de bodem (1 pizza):

1 theelepel droge gist
1 theelepel zout
1 theelepel suiker
100 ml warm water
2 theelepels olijfolie
160 gr tarwebloem, gezeefd

Voor de saus (circa 5 pizza’s, laat zich prima invriezen)

400 gr tomatenblokjes (blik)
2 lente-uitjes, in grove stukken
1 teentje knoflook
1 volle theelepel gedroogde oregano
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Voor de topping (1 pizza):

8 verse basilicumbladen
1 bol mozzarella, in plakken
1 (roma)tomaat, in plakken
handvol geraspte mozzarella
6 plakken rauwe ham
handvol rucola
sap van ½ citroen
olijfolie
geschaafde Parmezaanse kaas

Bodem:
Vermeng in een kommetje het gist, het zout, de suiker, het water en de olijfolie. Zet dit ongeveer 10 minuten op een warme plek, tot zich kleine luchtbelletjes aan de oppervlakte vormen.
Voeg het bloem toe aan het gistmengsel en kneed het deeg ongeveer 15 minuten. Doe het deeg dan in een grote kom (binnenkant ingesmeerd met olijfolie) en dek de kom af met een schone theedoek of plastic folie en laat het ongeveer 1½ uur rijzen.
Druk de lucht uit het deeg en laat het nogmaals rijzen, nu ongeveer 15 minuten. Rol het deeg met een roller uit tot een pizzabodem.

Pizzasaus:

Doe alle ingrediënten (tomatenblokjes, lente-ui, knoflook, oregano, zout en peper) in een blender en maal fijn. Pronto!

Maak de pizza:

Verwarm de oven op 250 graden Celsius.
Bestrijk de bodem met 2-3 eetlepels saus. “Plak” de basilicumblaadjes op de tomatensaus. Verdeel de plakken mozzarella en tomaat over de bodem en strooi de geraspte mozzarella erover. Bak de pizza in 10-12 minuten gaar en knapperig.
Verdeel de plakken ham over de pizza, evenals de rucola (even aangemaakt met wat citroensap, olijfolie, zout en peper – maar zorg ervoor dat de rucola niet verdrinkt in de dressing… zoals bij mij wel gebeurde). Strooi de geschaafde Parmezaanse kaas erover en serveer direct!

Gebakken ham-aardappelen met ei en appelsalade

Ik ken m’n beperkingen. Dus: what was I thinking?
Er is nog nooit een fatsoenlijk gepocheerd ei door mij geproduceerd – ik heb zelfs nog nooit iets gemaakt dat daar zelfs maar bij in de búúrt kwam. Dus waarom dacht ik dat ik voor dit recept dat klusje wel even zou klaren? Laten we het maar op een vlaag van verstandsverbijstering houden.

Afijn, het is dus de bedoeling dat je voor dit recept een paar eitjes pocheert. In theorie (…) doe je dat zo: kokend water met een scheutje azijn erin, roer even goed door het water met een pollepel (zodat er een draaikolkje ontstaat), doe voorzichtig het ei in het water, gebruik de pollepel om eventueel weglopende ‘draden’ weer op het juiste spoor te brengen, kook ongeveer 3 minuten en klaar is het! In theorie dus.
In mijn werkelijkheid vliegt zo’n ei dan alle kanten op en kun je na 3 minuten allerlei losse stukjes ei uit het water gaan vissen. Dat gebeurde dus ook deze keer weer en daarom heb ik het nu officieel opgegeven met de draaikolk-methode. Ik heb nog één hoop: dat de soeplepel-techniek wel werkt. In theorie (…) werkt die zo: kokend water met een scheutje azijn erin, doe het ei in een soeplepel en laat de soeplepel voorzichtig in het water zakken, kook ongeveer 3 minuten en klaar is het! Deze theorie moet nog in de praktijk getest worden, maar sorry: voorlopig ben ik even helemaal klaar met gepocheerde eieren!

Dit recept komt van de website van Jamie Oliver.

Voor 2 personen:

1 + 1½ eetlepel olijfolie
6 plakken ontbijtspek, in brede repen gesneden
2 plakken schouderham, in brede repen gesneden
500 gr aardappelen, in kleine blokjes van 1 x 1 cm
scheutje witte wijn azijn
2 eieren (supervers!)
75 gr rucola
1 appel, in dunne plakjes
sap van ½ citroen

Neem een grote koekenpan en verwarm hierin 1 eetlepel olijfolie. Bak het spek, de ham en de aardappelen op matig-hoog vuur gedurende ongeveer 12 minuten – tot de aardappelen goudkleurig en gaar zijn.

Breng in de tussentijd een ruime hoeveelheid water aan de kook in een andere pan en voeg de azijn er aan toe. Pocheer de eieren in het water.
Doe de rucola en de appelplakjes in een kom, strooi er wat zout en peper over en giet het citroensap en een flinke scheut olijfolie erbij. Gebruik je handen om alles even goed te vermengen.
Verdeel de aardappelen over 2 borden, leg op elk bord een gepocheerd ei en stapel de salade er bovenop.

Bladerdeegcrostata met Port Salut en rauwe ham

Voordat iedereen begint te gillen: Ja, ik weet dat je een echte crostata niet met bladerdeeg maakt. Ja, ik weet best dat je hiervoor een korstdeegje moet maken en dat alle afwijkende varianten niet toegestaan zijn. En weet je wat: als het buiten 35 graden Celsius is en de koolmezen uit de dakgoot kieperen, heb ik mooi geen zin om korstdeeg te maken.

Als iedereen nu gewoon even een oogje toeknijpt en alle zo-hoort-het-principes overboord zet, blijkt deze bladerdeegcrostata ineens een prima alternatief. Je hoeft het niet zelf te maken (dat doen alleen échte liefhebbers of enorme fanatiekelingen, maar die zullen dit blog niet lezen), alleen maar uit te rollen en de vulling is in een ogenblik geregeld. Kwartiertje in de oven, kleine salade erbij en je kunt weer terug naar je plekje in de schaduw!

Het recept komt uit “Snelle gerechten” van Liz Franklin (Veltman Uitgevers).

Voor 4 personen:

375 gr kant-en-klaar bladerdeeg, ontdooid
2 eieren, geklopt
100 gr Parmezaanse kaas, geraspt of in schilfers
100 gr rauwe ham, in grove stukken gescheurd
50 gr Port salut (of taleggio, brie of camembert), in kleine blokjes

Verwarm de oven voor op 225 graden Celsius.

Leg de plakjes bladerdeeg op elkaar en rol ze uit tot een lap die een bakplaat kan bedekken. Leg het deeg op de bakplaat (invetten is niet nodig) en maak een klein opstaand randje.
Klop de eieren en de Parmezaanse kaas door elkaar en verdeel dit gelijkmatig over de bladerdeegbodem. Verdeel de rauwe ham en de stukjes kaas erover en bak de crostata in 13-15 minuten gaar en goudbruin.
Serveer de punten met een eenvoudige rucolasalade met een dressing van aceto balsamico, extra vergine olijfolie, zout en peper.

Pasta met witte asperges en Emmentaler

Beklaagde ik me in m’n vorige post al over sausproblemen, vandaag ga ik er nog even mee door. Ik had namelijk bedacht (dit recept heb ik zelf verzonnen, al heb ik ongetwijfeld het idee ‘ergens’ gejat) dat ik een saus ging maken met Emmentaler. Gewoon, de kaas langzaam laten smelten in de room en dat zou dan natuurlijk een geweldig mooie, ietwat dradige (is dat Nederlands?) kaassaus opleveren. Not.

In het begin verliep alles naar wens, maar uiteindelijk werd de kaas toch korrelig – wat er niet zo fijn uitziet op de foto. Maar wat kan het schelen: dit is wel heel erg lekker en ik ben buitengewoon tevreden over m’n eigen creatie. In een perfecte wereld had ik de saus nog 3x gemaakt om ‘m helemaal goed te krijgen, maar in realiteit was daar geen tijd voor… want het aspergeseizoen is kort (tot 24 juni!), dus ga nog snel hiermee aan de slag!

Voor 3 personen:

200 gr Schwarzwalder Schinken
500 gr witte asperges
250 gr korte pasta
200 ml slagroom
100 gr geraspte Emmentaler
scheut droge witte wijn
½ rood pepertje, fijngehakt
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius, leg de plakken ham op de bakplaat en bak ze in ongeveer 12 minuten krokant. Laat iets afkoelen en snijd (of: brokkel) de ham in kleinere stukken.

Schil de asperges goed en snijd ze in stukken van ongeveer 4 cm lengte. Doe ze in een pan met koud, gezouten water en breng het water aan de kook. Laat de asperges 8-10 minuten koken (afhankelijk van de dikte), giet het water af en houd de asperges apart.
Kook vervolgens (of tegelijkertijd, maar dan moet je een extra pan gebruiken… ja, ik ben allergisch voor afwas) de pasta al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet af en houd ook de pasta apart.
Doe de slagroom, de Emmentaler, de wijn en het pepertje in een steelpannetje en verwarm dit langzaam. Blijf goed roeren, tot de saus de gewenste dikte heeft bereikt. Vervolgens is het een kwestie van samenvoegen: vermeng (voorzichtig! – de asperges mogen niet beschadigen) de pasta met de asperges, de ham en de saus. Breng op smaak met heel weinig zout (de ham en de kaas zijn al zout genoeg) en lekker veel peper.

Ottolenghi's gekarameliseerde witlof met serranoham

Het succes van de boeken van Yotam Ottolenghi is overweldigend. Van “Plenty” zijn waanzinnige aantallen verkocht en zijn “Kookboek” is ook hard op weg om een grote hit te worden. Nederlandse lekkerbekken gaan allemaal door de knieën voor zijn lekkere recepten, die vooral opvallen door de verrassende smaakcombinaties, vaak met Midden-Oosten invloeden.

Neem nou dit gerecht. Het is eigenlijk gewoon een variant op de standaard witlof-met-ham-en-kaas klassieker. Maar dan dus anders. En zó de moeite waard!

Dit recept komt uit “Ottolenghi / Het kookboek” van Yotam Ottolenghi en Sami Tamimi (Fontaine Uitgevers).

Voor- of bijgerecht voor 6 personen:

6 struikjes witlof (van gelijke grootte), in de lengte doormidden gesneden
40 gr roomboter
4 theelepels fijne kristalsuiker
50 gr broodkruim (bij voorkeur van zuurdesembrood)
70 gr Parmezaanse kaas, geraspt
2 eetlepels tijmblaadjes
120 ml slagroom
12 plakken serranoham
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de oven tot 200 graden Celsius. Neem een grote koekenpan en verhit hierin de boter en de suiker. Roer door elkaar en leg de witlof erin met het snijvlak naar beneden (doe dit eventueel in 2 partijen). Bak de witlof 2-3 minuten en haal de stronkjes dan uit de pan en leg ze in een ovenschaal (met de gekarameliseerde kant naar boven).

Neem een kommetje en vermeng hierin het broodkruim, de Parmezaanse kaas, de tijmblaadjes, zout en peper naar smaak en de slagroom. Verdeel dit kruim over de witlofstronkjes en dek elk stronkje af met een plak ham. Zet de ovenschotel ongeveer 20 minuten in de oven.
Besprenkel eventueel voor het serveren met wat olijfolie of strooi er wat fijngehakte bladpeterselie over.

Blote billetjes in het gras

Lange tijd ben ik met een grote boog om deze stamppot met snijbonen en witte bonen heen gelopen. De reden? Het leek me een laf, flauw hapje. Toch waren er 2 dringende redenen om het gerecht nu wel te maken: (1) ik had een pot snijbonen staan die de houdbaarheidsdatum naderde (ja, er is een pót gebruikt, geen verse bonen – bel de culipolitie!) en (2) ik had een recept weten te vinden dat met behulp van serranoham en geroosterde pijnboompitten de boel leuk opfleurt en behoorlijk wat smaak toevoegt.

Eerlijkheidshalve moet ik vertellen dat er 2 potten gebruikt worden (ook een pot witte bonen), hetgeen mijn voorraadkast leuk opruimde. En dan moet ik er ook bij vermelden dat het echt buitengewoon snel en makkelijk was. Ik geloof best dat verse snijbonen nog beter smaken, maar ik was heel tevreden met dit stamppotje!

Het recept komt uit “Stamppotten en ovenschotels” van Francis van Arkel (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 4 personen:

1 kg aardappelen, geschild en in vieren
ca. 350 gr snijbonen, vers of uit blik/pot
8 dunne plakjes serranoham
klont roomboter
scheut (half)volle melk
1 (volle) eetlepel grove mosterd
200 gr gare witte bonen,afgespoeld en uitgelekt (pot)
50 gr pijnboompitten, goudbruin geroosterd in een droge koekenpan
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Kook de aardappelen in een laagje gezouten water in ongeveer 18 minuten gaar. Giet ze af en laat ze een paar minuten met het deksel op de pan nastomen.

Kook (eventueel) de snijbonen (in smalle ruiten gesneden) in een laagje gezouten water (beet)gaar, dit duurt ongeveer 8 minuten. Als je een pot gebruikt: verwarm de snijbonen samen met de witte bonen in een pannetje op laag vuur.
Trek de serranoham in stukken.
Stamp de aardappelen fijn (net zo fijn of grof als je wilt), voeg de boter, de mosterd en de melk eraan toe en vermeng goed. Breng op smaak met zout en peper. Schep de snijbonen en de witte bonen door de puree en voeg eveneens het grootste deel van de ham en de pijnboompitten toe. Vermeng goed en verdeel over 4 borden (of pannetjes). Garneer met de achtergehouden pijnboompitten en serranoham.

Pasta met pancetta en paddenstoelen

Een tijdje geleden kwam vriendinnetje L. bij me eten. Ze is een groot liefhebber van pasta en ik kan me dus altijd uitleven op pasta-experimenten als zij komt. Helaas had ik deze keer geen tijd gehad om een nieuw, verbluffend recept uit te zoeken, dus ik besloot terug te vallen op een oeroud recept uit "Zien is koken - Het vier-seizoenen kookboek van Super De Boer" (niet meer in de handel) - in de veronderstelling dat ze deze pasta-variant nog nooit bij mij gegeten had. Fout. Ik had dit dus al wel eens voor haar gekookt (ongeveer 100 jaar geleden) en ze wist nog exact waar en wanneer. Oh. Nou ja, de volgende keer doe ik wel weer iets nieuws - deze keer hebben we gewoon good old pancetta & mushrooms gegeten!

Voor 4 personen:
300 gr tagliatelle (verde)
400 gr tomatenblokjes (blik)

1 ui, fijngesnipperd
1 takje rozemarijn, naaldjes fijngehakt
2 takjes tijm, blaadjes afgerist
½ theelepel gedroogde oregano
5 takjes basilicum, gescheurd
snufje suiker
2 eetlepels olijfolie
300 gr gemengde paddenstoelen, in plakjes
200 gr serranoham, in stukjes gescheurd
75 gr geraspte Parmezaanse kaas

Doe één eetlepel olijfolie in een ruime koekenpan en fruit hierin rustig de ui. Als de ui glazig is, kan de inhoud van het blik tomatenblokjes worden toegevoegd (en/of eventuele verse tomaten die je wilt gebruiken). Doe ook de rozemarijn, tijm, oregano en basilicum erbij. Breng op smaak met zout en peper en voeg een snufje suiker toe om de zurige ondertoon van de tomaten weg te nemen.
Neem een tweede koekenpan en doe hier eveneens een scheutje olijfolie in. Bak op hoog vuur de paddenstoelen bruin. Haal ze uit de pan en houd ze apart. Doe dan de serranoham in dezelfde pan en bak dit eveneens even op hoog vuur, tot de ham licht knapperig is.
Voeg de paddenstoelen en de ham toe aan de tomatensaus en warm even goed door.
Kook in de tussentijd de tagliatelle volgens de aanwijzingen op de verpakking in licht gezouten water. Vang een kopje van het kookvocht op, alvorens de pasta af te gieten. Voeg de pasta bij de tomatensaus en voeg (indien nodig) wat kookvocht toe om het geheel wat smeuiger te maken. Serveer de Parmezaanse kaas er apart bij.

Asperge-pestotaart met ham en kaas

Ik ben een groot liefhebbers van (vooral witte) asperges. Nu ik dit schrijf, besef ik me dat ik wel met grote regelmaat meld dat ik ergens groot liefhebber van ben. Klopt ook, ik eet nu eenmaal graag en met smaak. Wat asperges zo bijzonder maakt, is natuurlijk dat ze er maar relatief kort zijn. Het witte asperge-seizoen loopt van de tweede donderdag in april tot 24 juni, dus we kunnen er nog even van genieten. Ik ga ze zeker ook nog op de klassieke wijze bereiden, maar ik startte het seizoen met een hartige taart. Het bleek een openbaring, want ik wist niet dat asperges en basilicum-pesto zo'n fijne combinatie vormen!
Mijn pesto was homemade, maar gebruik gewoon lekker een potje als je dat beter uitkomt - hoofdzaak is dat je er lekker van smult (en ik zal het niet tegen de culi-politie zeggen)!

Dit recept komt uit "Asperges" van Francis van Arkel (Veltman Uitgevers) - verkrijgbaar in de winkel.

Voor 3 a 4 personen:
750 gr witte asperges

5 plakjes bladerdeeg, ontdooid
3 eetlepels basilicum-pesto
150 gr beenham, in blokjes of reepjes
3 eieren
125 ml slagroom
1 eetlepel fijngehakte bieslook
1 eetlepel fijngehakte peterselie
50 gr geraspte kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Schil de asperges zorgvuldig en kook ze gedurende 2 minuten in gezouten water. Haal dan de pan van het vuur en laat de asperges nog 10 minuten staan, met het deksel op de pan. Giet het water af en snijd de asperges in stukken van circa 5 cm.

Verwarm de oven voor op 225 graden Celcius. Neem een lage ovenschaal en vet deze goed in. Bekleed de schaal met het bladerdeeg en druk de naden goed op elkaar. Prik de bodem op diverse plekken in met een vork. Zet de schaal (zonder vulling) ongeveer 10 minuten in de oven.
Besmeer de bladerdeegbodem met de pesto. Schep de aspergestukken en de helft van de ham door elkaar en verdeel deze over de bodem.
Klop de eieren los met de slagroom, de bieslook en de peterselie. Breng op smaak met (zee)zout en peper, roer de helft van de kaas erdoor en giet dit over de asperges.
Verdeel de rest van de ham en de kaas over de taart en bak deze in ongeveer 25 minuten goudbruin.

Snelle polenta met paddenstoelen en geitenkaas

In de nieuwste editie van delicous staat een portret van Donna Hay - één van mijn favoriete schrijfsters. Het is grappig om te lezen dat Donna - die toch altijd overkomt als het toppunt van schattig en zoetsappig - in het echte leven een regelrechte feeks blijkt te zijn. Het moet nú, het moet perféct en het moet op háár manier. Heerlijk, zouden we misschien stiekem familie zijn?
Helaas is het kooktalent dat toch voor het grootste gedeelte bij haar beland, maar dat geeft niks. Ik red me prima met haar mooie boeken en recepten. Dit polenta-recept (ter geruststelling: instant-polenta, niet het soort waarvoor je 3 kwartier moet staan te roeren) is weer een juweeltje. Het is eigenlijk een vegetarisch recept, maar omdat ik de laatste dagen al veel vegetarisch had gegeten, heb ik er wat serranoham aan toegevoegd. Ik vond het er perfect bij passen, maar schroom je niet om het gewoon weg te laten.
Het recept komt uit mijn geliefde "No time to cook" van Donna Hay (Uitgeverij Van Dishoeck).

Voor 2 personen:
750 ml kokend water

125 gr instant polenta
75 gr boter
25 gr geraspte Parmezaanse kaas
1 eetlepel gehakte salie
2 theelepels tijm
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
1 kleine prei, fijngesneden
150 gr champignons, in dikke plakken
60 ml balsamico-azijn
2 theelepels fijne tafelsuiker
100 gr zachte geitenkaas
80 gr serrano ham

Giet het kokende water in een grote hoge pan en doe de polenta erbij. Roer dit goed door, circa 2-3 minuten - tot de polenta mooi romig is. Roer er dan 30 gr van de boter, de Parmezaanse kaas, salie, tijm, zout en peper door en houd de polenta warm tot gebruik.

[Note: ik doe het wellicht helemaal fout, maar ik laat de polenta tijdens die 2-3 minuten niet op het vuur staan. De polenta gaat dan koken en vliegt bij mij de hele keuken door. Ik haalde de polenta dus van het vuur af en dat ging en smaakte prima!]
Neem een grote, droge koekenpan en leg hierin de plakken serrano ham. Laat een paar minuten bakken, tot de ham knapperig is. Haal de ham uit de pan en houd warm tot gebruik.
Gebruik dezelfde koekenpan voor de groenten. Doe de resterende boter in de pan en stoof de prei er zo'n 2 minuten in. Doe dan de paddenstoelen erbij en bak deze zo'n 5-7 mee. Roer de azijn en de suiker erdoor.

Schep wat polenta op de borden en verdeel het prei-champignonmengsel erover. Bestrooi met de verkruimelde geitenkaas en serveer de serranoham op de rand van het bord erbij.

Koolrabi-aardappelgratin met ham

Het is officieel: mijn oven is maf. Ik ben er aan gewend dat hij/zij altijd een tikje meer tijd nodig heeft dan in recepten staat vermeld, maar gisteravond sloeg alles.
Ik maakte de koolrabi-aardappelgratin uit het tijdschrift "Foodies" (maart 2011). Volgens het recept kun je dit gewoon maken met rauwe groenten, die je dan vervolgens 50-60 minuten in de oven schuift. Als voorzorgsmaatregel had ik (a) de koolrabi en de aardappels 2 minuten geblancheerd (trouwens, kan iemand mij uitleggen waarom daarna mijn aardappelschijven grijs/blauw uitsloegen?!) en (b) maar meteen 60 minuten ingesteld. Het resultaat: beetgare koolrabi en aardappels. Ik weet niet hoe jullie erover denken, maar ik gruwel echt van aardappels die niet goed gaar zijn. Kortom: de ovenschotel heeft ruim 75 minuten in de oven gestaan (en toen was het nog kantje-boord).
Mijn advies: volg vooral braaf de onderstaande Foodies-aanwijzingen, maar controleer de gratin op gaarheid voordat je hem op tafel zet. Dat verdient deze lekkere ovenschotel namelijk!

Voor 3 á 4 personen:

750 gr vastkokende aardappels (Nicola)
2 grote of 3 kleine koolrabi's
100 gr geraspte belegen kaas
boter om in te vetten
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
nootmuskaat
125 gr hamreepjes, of plakken gekookte ham
200 ml slagroom

Schil de aardappels en de koolrabi's en snijd ze in dunne plakken (2 á 3 mm). Verwarm de oven voor op 150 graden Celcius (ik vermeld hier altijd de temperaturen voor een heteluchtoven) en vet een grote, lage ovenschaal in met boter. Verdeel de plakken aardappel en koolrabi dakpansgewijs over de schaal (door elkaar) en strooi op elke laag groenten wat zeezout, peper, nootmuskaat, kaas en ham. Maak 3 of 4 lagen, afhankelijk van de grootte van je ovenschaal. Giet uiteindelijk de slagroom erover en bak de gratin in 60 minuten (...) gaar.