Knoflookpaddenstoelen op rozemarijntoast

Na terugkeer uit Griekenland was er niet direct gelegenheid om boodschappen te gaan doen. Geen probleem, ik ging een paar avonden uit eten en toen er uiteindelijk toch gekokkereld ging worden was er alleen een tripje naar de groenteman nodig om deze knoflookpaddenstoelen te kunnen maken. De kruiden haalde ik uit eigen tuin, de ciabatta had ik nog op voorraad en aceto balsamico, Parmezaanse kaas en knoflook heb ik altijd in huis.

Het recept komt uit “Snelle gerechten” van Liz Franklin (Veltman Uitgevers), maar is een beetje opgeleukt door het gebruik van de genoemde aceto en Parmezaan. Deze twee ingrediënten maken van elke doodgewone champignon een heerlijke paddenstoel!

Voor 2 personen:

6 dikke sneden brood of ciabatta
2 eetlepels olijfolie
2 grote takken rozemarijn
1 teentje knoflook, fijngehakt
600 gr paddenstoelen (bv. oesterzwammen en champignons)
handvol bladpeterselie, grofgehakt
3 eetlepels aceto balsamico
handvol geschaafde Parmezaanse kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de grill of oven op de hoogste stand. Grill het brood aan beide kanten in ongeveer 5 minuten knapperig. Sprenkel er wat olijfolie over en wrijf het brood flink in met de takjes rozemarijn.

Verhit in de tussentijd de olie in een grote koekenpan (paddenstoelen hebben ruimte nodig, anders worden ze gekookt in plaats van gebakken!) en bak de knoflook en paddenstoelen op een hoog vuur. Na ongeveer 5 minuten zijn de champignons al flink geslonken en kan de peterselie erbij. Voeg zout en peper naar smaak toe en voeg op het laatste moment de aceto balsamico toe.
Schep de paddenstoelen op de rozemarijntoast en strooi de geschaafde Parmezaanse kaas erover.

Griekenland - Kefalonia

 

Het is even heel stil geweest op dit blog en dat werd veroorzaakt door een weekje vakantie. De reis voerde naar het Griekse eiland Kefalonia, in de Ionische Zee. Het was m’n eerste vakantie in 5 jaar tijd (vorig jaar was ik 4 dagen in Noord-Holland, maar dat telt toch niet echt) en de eerste keer dat ik Cook & Book even compleet achter me liet.

 

 

Geen zorgen, er volgen nu geen 25 foto’s met opnames van elk gerecht dat ik gegeten heb. Dat had trouwens geen bijzondere kiekjes opgeleverd, want aan de opmaak van borden werd niet zoveel aandacht besteed. Maar jeetje… wat hebben we lekker gegeten!

We verbleven op een behoorlijk afgelegen plekje, maar de eigenaresse (Stella) van het kleinschalige appartementencomplex bleek een briljante kok. Rechttoe-rechtaan Grieks home-made food – smullen! Bovendien bleek haar echtgenoot (Stavros) buitengewoon goed in het bedienen van de barbecue. In de gerechten werden vaak groenten en fruitsoorten gebruikt die op het eigen terrein groeiden... een paar van deze prachtige limoenen zijn niet op Kefalonia gebleven, maar zijn meegereisd naar Arnhem! De granaatappels heb ik laten hangen en de vijgen heb ik gewoon ter plaatse opgegeten ;-)

Een korte samenvatting van het eten: moussaka, gegrilde brasem met een citroen-oreganosausje, souvlaki met knoflook-oregano rub en tzatziki, kip in rode wijn saus, konijn in tomatensaus en de specialiteit van het eiland: kreatopita (vleespastei). Deze pastei (om je vingers bij op te eten!) staat op m’n lijstje om zelf ook te gaan maken. Houd dit blog in de gaten…

Gnocchi met bieslook en mosterdsaus

Toen vorige week zaterdagavond het nieuws naar buiten kwam dat De Bijenkorf in Arnhem per 1 januari 2014 gaat sluiten was dat – voorzichtig uitgedrukt – nogal een nare verrassing. Er gingen al jaren geruchten over een mogelijke sluiting en dus besteedde niemand daar nog veel aandacht aan, maar nu was het dan toch echt waar. In eerste instantie maakte ik me vooral druk over de effecten die deze sluiting zal hebben op m’n eigen winkeltje – ik zag het allemaal niet zo positief. Inmiddels is de stemming iets gekeerd, geholpen door een aantal zeer ondersteunende mensen die erop wezen dat iedere verandering ook nieuwe kansen biedt (al is me nog niet geheel duidelijke welke...) Dus: welkom in Arnhem, Primark!

Voor de 99 werknemers van De Bijenkorf ligt het waarschijnlijk allemaal niet zo gunstig. Tuurlijk, ze kunnen wellicht bij Primark of een andere Bijenkorf-vestiging aan de slag – maar in de praktijk zal niet iedereen daarmee geholpen zijn. Cook & Book is gevestigd aan de Zwanenstraat, tegenover het magazijn en de personeelsingang van De Bijenkorf en ik ken de meeste werknemers een beetje. Hun lot gaat me oprecht aan het hart.

Tijdens deze ietwat bedrukte week leek een gerecht met comfort food op z’n plek. In “Foodies Magazine” (augustus 2013) stond dit recept, wat met recht wat lekkere troost bood!

Voor 2-3 personen:

500-600 gr gnocchi1 ui, fijngesnipperd
8 plakjes ontbijtspek
250 ml slagroom
3 eetlepels grove mosterd
bosje bieslook (20 gr), fijngehakt
snufje suiker
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Neem een grote koekenpan met een anti-aanbaklaag. Doe de plakjes spek in de droge koekenpan en bak ze krokant. Neem het spek uit de pan en laat de plakjes op wat keukenpapier uitlekken.

Doe de ui in de koekenpan bij het vrijgekomen spek en fruit deze glazig. Doe de slagroom erbij en laat alles 4-5 minuten inkoken. Roer dan de mosterd erdoor en kook deze ook even kort mee.
Kook in de tussentijd de gnocchi in gezouten water volgens de aanwijzingen op de verpakking (zo’n 2-3 minuten, als ze komen bovendrijven zijn ze gaar). Giet de gnocchi af en laat ze goed uitlekken.
Schep de gnocchi en de bieslook door de mosterd-roomsaus en verwarm even mee. Breng het geheel op smaak met zout en peper.
Verdeel de gnocchi over de borden en leg de plakjes ontbijtspek er bovenop. Houd eventueel wat bieslook en wat verkruimeld ontbijtspek achter om de borden mee te garneren.

Turkse pizza

Nou ja, pizza…. De bodem bestaat uit een gehalveerd Turks brood, dat enigszins verloren in de kast lag en dreigde verloren te gaan. En dat mag niet in Casa Cook & Book! Daar is mevrouw Cook & Book allergisch voor! Er wordt niets weggegooid en dit brood bleek prima te kunnen worden ingezet als pizzabodem.
Om bij het Turkse thema te blijven werd de topping een heerlijk gehakt-tomaatmengsel – als je authentiek wilt zijn dien je lamsgehakt te gebruiken, maar het werkte ook prima met rund. Als je vreest dat het geheel te droog wordt, kun je de pizza besprenkelen met gesmolten boter (vóór je de pizza in de oven afbakt), maar dat heb ik achterwege gelaten.

Het recept voor de pizza-topping komt uit “500 pizza’s en platte broden” van Rebecca Baugniet (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 2 grote pizza’s:

1 Turks brood
1 eetlepel olijfolie
½ rode ui, fijngesneden
450 gr rundergehakt (of lamsgehakt)
225 gr tomatenstukjes (blik, uitgelekt)
1 klein blikje tomatenpuree
4 eetlepels platte peterselie, fijngesneden
3 eetlepels geroosterde pijnboompitten
¼ theelepel kaneelpoeder
snufje gemalen piment
flinke snuf kruidnagelpoeder
snuf gedroogde rode chilivlokken
sap van ½ citroen
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olie in een grote koekenpan. Smoor de ui een paar minuten op een matig vuur, voeg dan het gehakt toe en bak dit rul en bruin. Roer de tomatenstukjes, de tomatenpuree, de peterselie, de pijnboompitten, het kaneelpoeder, de piment, het kruidnagelpoeder en de chilivlokken erdoor en laat dit ongeveer 10-15 minuten rustig pruttelen. Roer uiteindelijk het citroensap erdoor.

Snijd het Turkse brood doormidden, zodat 2 grote pizzabodems ontstaan. Verdeel het gehaktmengsel over de bodems en bak 10 minuten in een oven die op 250 graden Celsius voorverwarmd is.

Mortens guacamole

Een paar weekjes geleden waren goede vrienden M & M uit Denemarken op bezoek in Arnhem. Zulke dagen draaien – zoals gebruikelijk – vooral om bijkletsen en lekker eten. Omdat de ene M, zijn naam is Morten, op dit moment in training is voor de marathon in Berlijn (die in Hamburg heeft-ie eerder dit jaar al succesvol uitgelopen) hield hij zich een beetje in.

Ik was van plan om guacamole te maken en de avocado’s daarvoor waren ook in huis. We hadden echter natuurlijk veel te veel te eten en dus kwam er uiteindelijk geen guacamole. Wat er wel kwam: Mortens recept voor guacamole, rechtstreeks ontleend aan hun Mexicaanse klusjesman uit de tijd dat het Deense duo nog in Portland (Oregon) woonde.

Ik heb de aanwijzingen braaf opgevolgd – maar omdat ik geen cayennepeper in huis had, heb ik het vervangen door jalapeño-peper (een mix van zwarte peper en gedroogde jalapeño). Dit is lekker! Voeg eventueel nog een eetlepel zure room toe als je daar zin in hebt!

Ingrediënten:

2 avocado’s
1 klein sjalotje of een kwart rode ui, fijngehakt
1 teentje knoflook, geraspt
sap van 1-2 limoenen
half bosje koriander, vrij fijngehakt
(zee)zout
cayennepeper

Verwijder de pit en de schaal van de avocado’s en prak het vruchtvlees klein (bepaal zelf hoeveel je wilt prakken – ik houd persoonlijk niet van grotere stukken avocado in m’n guacamole, maar dat is natuurlijk voor iedereen verschillend). Schep vervolgens de ui, de knoflook, het limoensap en de koriander erdoor. Voeg een flinke snuf zout en peper toe en proef! Ga op je smaak af en voeg eventueel nog iets meer van het één of ander toe. Neem tenslotte een grote zak naturel tortillachips en schep de guacamole met de chips naar binnen!

Citroenkip met honing, tomaten en sperziebonen

Omdat er afgelopen weekend bezoek was, zocht ik een lekker en makkelijk recept dat ik vrijwel geheel zou kunnen voorbereiden. In het mooie boek “Joie de vivre / De zonnige keuken van Béatrice Peltre” vond ik het perfecte recept.
Deze ovenschotel is een smakelijke mix met kip, tomaten en sperziebonen. Het staat je geheel vrij te variëren met de ingrediënten: kippenpoten in plaats van drumsticks, haricots verts in plaats van de Hollandse sperzieboontjes die ik gebruikte en exotische gestreepte tomaten in plaats van de trostomaten die in mijn versie gingen. Het originele recept gebruikt poten, haricots verts (waar ik persoonlijk veel minder smaak aan vind zitten dan verse sperzieboontjes) en groene zebratomaten…

Je kunt de kip ruimschoots voor het bezoek arriveert in de marinade zetten en ook de boontjes vooraf blancheren. Op het moment zelf hoef je dan alleen de tomaten en olijven toe te voegen, de schaal in de oven te zetten en de laatste 10 minuten de boontjes mee te verwarmen. Je kunt dit gerecht serveren met rijst of couscous, maar eigenlijk is gewoon lekker brood het beste om de sappen mee op te deppen.

Uit: “Joie de vivre / De zonnige keuken van Béatrice Peltre” van Béatrice Peltre (Fontaine Uitgevers).

Voor 4 personen:

sap van 1 citroen
2 eetlepels vloeibare honing
1 eetlepel gedroogde oregano + 1 eetlepel verse oregano
2 teentjes knoflook, fijngehakt
60 ml olijfolie
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
8 drumsticks (of 4 kippenpoten, gehalveerd), totaal ongeveer 900 gr
4 trostomaten, in kwarten
100 gr groene olijven
50-75 ml koud water
500 gr sperziebonen

Neem een grote ovenschaal en vermeng hierin het citroensap, de honing, de gedroogde oregano, de knoflook en de olijfolie. Voeg bovendien zout en peper naar smaak toe. Wentel de drumsticks goed door de marinade, dek de schaal af met folie en laat de kippetjes minimaal 30 minuten in de koelkast marineren (maar het mag ook langer – mijn drumsticks stonden bijna 6 uur in hun lekkere sausje).

Snijd de uiteinden van de sperziebonen en kook ze 7-8 minuten in licht gezouten water (afhankelijk van de dikte, ze moeten nog een beetje knapperig blijven). Giet af, spoel eventueel af met koud water en zet apart tot gebruik.
Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Haal de ovenschaal uit de koelkast en voeg de tomaten, de olijven en het water toe. Zet de schaal 50 minuten in de oven. Voeg na deze 50 minuten de sperziebonen toe, schep het geheel even goed door en zet de schotel nog 10 minuten terug in de oven. Strooi uiteindelijk ter garnering de verse oregano erover en serveer met knapperig brood.

Frappuccino

Iedereen die wel eens bij Cook & Book in de winkel is geweest, weet dat er in de Zwanenstraat nóg een geweldige winkel zit: Het Kookeiland. Bij Harm en Marloes kun je terecht voor de meest uiteenlopend keukenartikelen, van simpele deegrollertjes tot ingewikkelde keukenmachines. Het Kookeiland heeft op mij hetzelfde effect als een Aziatische toko: ik word er heel hebberig van!

Om mensen kennis te laten maken met de geweldige apparatuur, maakt Marloes regelmatig heerlijke sapjes van groente en fruit (om de Versapers te demonstreren) of ze gebruikt een blender om bijvoorbeeld deze heerlijke frappuccino in te maken. Heel verslavend op een warme dag!

Voor wie geïnteresseerd is in alle mogelijke soorten koffie (warm of koud): kijk hier eens. Daar staat ook affogato tussen (door mij innig geliefd, maar bijna nooit gegeten/gedronken… een enorm schuldgevoel over de calorieën in het vanille-ijs houdt me meestal tegen).

Voor ongeveer een ½ liter frappuccino:

200 ml espresso (afgekoeld)
250 ml volle melk
15 flinke ijsklonten
3 eetlepels kristalsuiker

Voor dit recept heb je wel een blender met een sterke motor nodig – een minder sterk exemplaar krijgt problemen met het verpulveren van de ijsklonten. De bereiding is eenvoudig: doe alle ingrediënten in een blender en laat het apparaat z’n werk doen tot een gladde vloeistof is verkregen. Serveer direct!