Honing-kardemomkoekjes

Ik weet dat het heel hip is, maar alles wat met taart-, koek- en cupcakedecoratie te maken heeft, gaat enigszins langs me heen. Ik kijk met veel bewondering naar alle schitterende taarten en eet ze soms ook met veel genoegen op, maar ik waag me er niet aan om het zelf te proberen. De creatieve genen in de familie zijn namelijk duidelijk niet aan mij doorgegeven. Gelukkig zijn er veel mensen die hier wel een buitengewoon talent voor hebben en dan heb ik het natuurlijk over ééntje in het bijzonder....

Afijn, beeldig versierde koekjes hoeft dus niemand van mij te verwachten. Mijn koekjes zijn niet mooi, maar smaken (meestal) wel goed. Neem nou bijvoorbeeld deze honing-kardemomkoekjes, een recept dat afkomstig is uit "Specerijen" van Jane Lawson (Uitgeverij Van Dishoeck):

200 gr roomboter

150 gr fijne tafelsuiker of witte basterdsuiker

90 gr honing

250 gr bloem
1 theelepel bakpoeder
80 gr gemalen amandelen
2 theelepels kardemom
poedersuiker, om te bestuiven (maar dat was ik, ahem, vergeten)

Neem een steelpannetje en smelt hierin op laag vuur de roomboter, de suiker en de honing. Roer goed door, zodat de suiker oplost.
Verwarm in de tussentijd de oven op 170 graden Celcius.

Zeef de bloem en het bakpoeder boven een grote kom en roer de gemalen amandelen en het kardemompoeder erdoor. Giet de gesmolten botermassa erbij en roer alles door.
Bekleed een bakplaat met bakpapier en schep hierop telkens een eetlepel koekjesdeeg. Druk het deeg iets platter (maar niet teveel, want de koekjes lopen in de oven nog uit). Zet de bakplaat 15-18 minuten in de oven. Laat dan de koekjes 5 minuten buiten de oven rusten en laat ze vervolgens op een rooster helemaal afkoelen. Bestuif met wat poedersuiker.

Peanutella: Nutella van geroosterde pinda's

Een paar dagen geleden was het "World Nutella Day" en dus werd je op Internet bedolven onder de Nutella-recepten. Hoewel ik niet van hazelnoten houd, vind ik Nutella heerlijk (iedere logica ontbreekt hier). De meeste recepten waren weinig spannend (je kunt ze ook allemaal terugvinden in "Het grote Nutella kookboek" van P. Balducchi, Becht's Uitgeversmaatschappij), maar op mijn geliefde foodblog "Smitten Kitchen" vond ik iets leuks.

Het betrof hier een recept om zelf Nutella te maken. Maar: in plaats van hazelnoten worden doodgewone pinda's gebruikt! Toevallig had ik nog een grote zak met pelpinda's liggen, dus er zit de nodige voorbereiding in dit verhaaltje. Doe jezelf een plezier en gebruik gewoon gepelde (rauwe, ongezouten) pinda's. De "peanutella" is duidelijk minder zoet dan Nutella, maar het is wel wat minder goed smeerbaar - haal het potje op tijd even uit de koelkast, dat neemt de grootste problemen al weg. Iets meer olie gebruiken is ook een oplossing!

300 gr (rauwe) gepelde, ongezouten pinda's
165 gr cacaopoeder
150 gr poedersuiker
snuf zout
4 eetlepels arachide-olie

De pinda's moeten eerst geroosterd worden. Verwarm daarvoor de oven tot 200 graden Celcius en doe de pinda's op een grote bakplaat. Rooster rauwe pinda's zo'n 10 minuten, als je geroosterde pinda's gebruikt zijn 5 minuten voldoende.

Doe de pinda's in een keukenmachine. Laat de machine draaien - in totaal zeker zo'n 5 minuten. In eerste instantie worden de pinda's gewoon fijngehakt, vervolgens wordt het een soort dikke pasta en uiteindelijk wordt het een dunnere, bijna vloeibare pasta. Schraap regelmatig de kanten van de keukenmachine schoon.
Voeg het cacaopoeder, de poedersuiker, het zout en 2 eetlepels arachide-olie toe. Laat de keukenmachine opnieuw draaien (ongeveer 1 minuut) en voeg eventueel nog extra olie toe als de massa te dik blijft. Ik gebruikte uiteindelijk 4 eetlepels olie. Proef de "peanutella" en voeg eventueel wat extra zout toe.
Schep de pasta in potjes en sluit goed af met een deksel. Bewaar in de koelkast - de "peanutella" blijft ongeveer een week goed.

Bruine bonensoep met rookworst en tortillachips

De temperaturen gaan weer dalen, dus het kan nog best: lekker winterse recepten. De krokussen schieten al uit de grond, dus wellicht hebben enkelen al de lente in hun bol, maar mag ik er even op wijzen dat het pas begin februari is? Misschien hebben we volgende week wel weer sneeuw...
Dit is een typisch gerecht voor koude dagen: een stevige soep met rookworst. Een beetje oerhollands en een beetje Mexicaans - ik vond het soepje heerlijk!

Het gerecht is een combinatie van 4 oktober en 9 december uit de "Soepkalender" van A. van de Wetering (Uitgeverij Snor).

2 uien, gesnipperd
20 gr boter
1 pot bruine bonen (340 gr, uitlekgewicht circa 240 gr), uitgelekt en afgespoeld
1000 ml groentebouillon (gewoon van 2 blokjes)
1 prei, in dunne ringen
1 laurierblad
200 gr aardappels (iets kruimig), in blokjes
versgemalen zwarte peper
worchestershiresaus
1 rookworst
1 zak tortillachips naturel

Fruit de uien op zacht vuur aan in de boter. Meng de bouillon met de bruine bonen, doe ze in een keukenmachine en maal de bonen fijn (of gebruik de staafmixer). Voeg de bruine bonenbouillon, de prei, de aardappels, het laurierblad en wat zwarte peper toe aan de uien. Breng dit aan de kook en laat ongeveer 15 minuten zachtjes bubbelen. Voeg dan de in plakken gesneden rookworst toe en laat deze circa 10 minuten meeverwarmen. Breng op smaak met worchestershiresaus, zout en peper naar smaak en verwijder het laurierblad. (Ik zou erg voorzichtig zijn met het toevoegen van zout: de rookworst en de tortillachips zijn al zoutig, dus ik heb uiteindelijk helemaal geen zout gebruikt)
Serveer de soep met tortillachips.

De chocolade-sinaasappeltaart van Moro

Deze taart stond al lang op m'n lijstje, maar ik was er nog niet aan toe gekomen. Merkwaardig, want a) het is maar weinig werk en b) meestal krijgt alles met chocolade voorrang. Wellicht heeft het te maken met een vaag voornemen om toetjes in 2011 maar helemaal af te schaffen. Vreemd idee en inmiddels totaal geschrapt. Probeer namelijk maar eens om deze taart te negeren - onmogelijk!

Het recept komt uit "Moro Londen" van Sam Clark (Uitgeverij Kosmos) en is voor 6 personen:

125 ml versgeperst sinaasappelsap
geraspte schil van een halve grote sinaasappel
100 gr suiker
125 gr boter, in blokjes, op kamertemperatuur
200 gr bittere chocolade, in stukjes (minimaal 70% cacaobestanddelen)
3 eieren

Verwarm de oven voor op 160 graden Celcius. Neem een ronde taartvorm (geen springvorm, doorsnede circa 20 cm), beboter deze en bekleed de bodem en de rand met bakpapier.

Doe het sinaasappelsap, de suiker en de sinaasappelrasp in een klein steelpannetje en breng dit aan de kook. Doe de stukjes boter en chocolade in een kom en giet het gloeiend hete sinaasappelsap er overheen. Roer nu goed tot de boter en alle chocoladestukjes volledig gesmolten zijn. Als de vloeistof heet genoeg is en je goed roert, levert dit geen problemen op. Zet voor de zekerheid een pannetje kokend water klaar, dan kun je eventueel nog boven de waterdampen extra verhitten en roeren.
Klop de eieren met de hand los (niet schuimig) en roer het chocolademengsel erdoor. Klop alles met een garde goed glad. Schenk de chocolademassa in de taartvorm en bak deze 30-35 minuten in de oven. De taart is dan waarschijnlijk nog een klein beetje wiebelig in het midden, maar dat is in orde. Laat de taart tot kamertemperatuur afkoelen en zet de schaal dan in de koelkast om verder op te stijven. Bewaar de taart ook in de koelkast.

Peggy Porschen komt bij Cook & Book!

Schrijf het maar vast met grote dikke letters in je agenda: op donderdag 24 februari 2011 heb je de kans om de wereldberoemde patissier Peggy Porschen persoonlijk te spreken bij Cook & Book! Tussen 10.30 en 12.30 uur is ze namelijk te gast hier - gewoon, aan de Zwanenstraat 5a in Arnhem (achter De Bijenkorf). Ze signeert dan boeken, beantwoordt vragen en gaat ongetwijfeld ook graag op de foto met die-hard fans.

Peggy komt naar Nederland om - op initiatief van Marieke de Korte van Sweet Appetite - een Masterclass "Wedding cakes" te verzorgen. Marieke heeft haar ertoe over kunnen halen om een dagje aan het bezoek vast te plakken en een signeersessie bij Cook & Book te doen. Geweldig!

Voor wie het even niet kan volgen: Peggy Porschen is één van de meest bekende en succesvolle patissiers in Europa. Ze maakte (bruids)taarten voor vele beroemdheden (Elton John, Gwyneth Paltrow, Madonna, Sting...) en geeft leiding aan haar eigen Peggy Porschen Parlour en Cake Studio in Londen.
Ze schreef een drietal bestsellers over "cake decorating", waarvan er 2 ook in het Nederlands zijn vertaald.

Uiteraard zijn deze boeken verkrijgbaar bij Cook & Book. Je kunt ze ter plaatse aanschaffen en door Peggy laten signeren, maar je kunt natuurlijk ook gewoon een exemplaar dat je al hebt meenemen. Maak echter vooral van de gelegenheid gebruik om al je vragen over het decoreren van taarten, cupcakes en koekjes te stellen!

Kun je niet komen, maar wil je wel graag een gesigneerd exemplaar van één van Peggy's boeken ontvangen? Reserveer dan nu al vast je boek(en) naar keuze ("Cake chic", "Hoe versier ik een lekker koekje" en "Pretty party cakes") en Marieke en ik zorgen ervoor dat er een handtekening van Peggy inkomt. Na de signeersessie wordt de bestelling dan meteen naar je verstuurd.

Tot ziens allemaal op donderdag 24 februari!

Julia Child's rode kool

Een paar jaar geleden maakte ik al eens het rode kool-recept uit "De kunst van het koken" van Julia Child (Uitgeverij Kosmos). Omdat ik toen nog niet deze blogpagina had, zijn er geen foto's van gemaakt. In de tijd die daarna verstreken is vertelde ik klanten in de winkel graag over het fantastisch lekkere recept en laatst realiseerde ik me dat het eigenlijk gewoon hoog tijd was om het opnieuw te maken. Waarschuwing: je moet er wel even de tijd voor nemen! De rode kool staat namelijk zo'n 5 uur te pruttelen - maar dan heb je ook wel een bijzonder lekkere maaltijd! Naast de rode kool, doe je allerlei verschillende ingredienten in een grote braadpan. Aan het einde van de kooktijd zie je daar niets meer van terug: er is alleen rode kool, maar alle smaken van de "verdwenen" ingredienten zijn er nog wel!

Mevrouw Child doet ook kastanjes in de braadpan, maar die heb ik achterwege gelaten. Bovendien zet zij de pan in de oven om op vrij lage temperatuur (165 graden Celcius) te garen, maar ik heb de pan gewoon op het fornuis zachtjes laten pruttelen.

Voor 6 personen:

125 gr gerookt spek, in blokjes of reepjes
50 gr wortelen, in dunne plakjes
100 gr uien, in dunne ringen
3 eetlepels boter
1000 gr rode kool, in fijne reepjes
300 gr zure appels, in plakjes (= 2 goudreinetten)
2 tenen knoflook, geperst
¼ theelepel laurierblad, fijngestampt in/met de vijzel
mespunt gemalen kruidnagel (= 2 kruidnagelen, eveneens fijngestampt)
mespunt nootmuskaat
½ theelepel zout
mespunt peper
2 glazen goede jonge rode wijn (Franse volgens Julia, maar ik gebruikte Italiaanse)
500 ml vleesfond of runderbouillon
(eventueel: 24 gepelde kastanjes)

Kook de spekreepjes 10 minuten in 1 liter water. Laat de reepjes uitlekken in een vergiet en doe ze dan in een grote braadpan, samen met de boter, de wortel en de ui. Smoor dit 10 minuten, tot de groenten zacht, maar niet bruin zijn. Voeg de rode kool toe en schep alles goed door elkaar. Leg het deksel op de pan en laat dit opnieuw 10 minuten smoren.

Doe dan alle andere ingredienten (appel t/m runderbouillon) erbij. Breng de vloeistoffen aan de kook, leg het deksel op de pan en draai het vuur laag. Laat de kool 4-5 uur (echt waar!) heel zacht stoven. Voeg eventueel 1½ uur voor het einde van de kooktijd nog de kastanjes toe. Breng op smaak met zout en peper.
Ik serveerde de rode kool met rösti en gegrilde kipfilet.

Homemade pizza

Wie houdt er niet van pizza? Ik ken eigenlijk niemand die er z'n neus voor ophaalt. Persoonlijk vind ik ze heerlijk, maar ik eet ze niet zo vaak (oké, 2 weken geleden nog, een snelle hap op weg naar het theater). Tijdens de drukke decembermaand heb ik trouwens ook nog een exemplaar op een scootertje laten bezorgen, maar dat bleek een ongelofelijk zout stuk karton. Het blijft gewoon het beste om ze zelf te maken en met de tomatensaus uit de vorige post is een goede start gegarandeerd. Als je dan nog een bodem vrij eenvoudig ter beschikking kunt hebben, staat niets een homemade pizza in de weg.

In het boek "Pizza eigenwijs" van J. Lanzafame (Uitgeverij Fontaine) staat een prima recept voor pizzabodems. Het goede nieuws: het deeg kan worden ingevroren en op ieder gewenst moment weer worden verwerkt. Ik heb het getest en het lukte!

Ingredienten voor 1 bodem:
1 theelepel droge gist
1 theelepel zout
1 theelepel suiker
100 ml warm water
2 theelepels olijfolie, plus extra om in te vetten
160 gr tarwebloem, gezeefd

Roer de gist, het zout, de suiker, het water en de olijfolie in een kom door elkaar en roer tot het goed vermengd is. Zet de kom op een warme plek en laat het zo'n 10 minuten rusten, tot er luchtbubbeltjes aan de oppervlakte verschijnen.
Voeg de bloem toe aan het gistmengsel en kneed het geheel in 15 minuten tot een glad en soepel deeg. Vet een grote kom aan de binnenkant in met wat olijfolie en schud het deeg er een paar keer in rond (zodat het deeg bedekt is met een heel dun laagje olie). Dek de kom af met plastic folie of een schone theedoek en laat het deeg op een warme plek 1 - 1½ uur rijzen.
Druk dan de lucht uit het deeg en verwerk het direct verder, of verpak het in plastic folie en bewaar het in de koelkast of de vriezer. Laat het deeg in ieder geval op kamertemperatuur komen als je het weer verder wilt gebruiken. Leg het deeg opnieuw in de kom en laat het nog circa 15 minuten rustig rijzen op een warme plek. Het deeg is dan klaar voor gebruik en kan met een deegroller op een met bloem bestoven werkplaat worden uitgerold.

Ingredienten voor 1 pizza:

Pizza #1: met gruyere

100 - 150 ml tomatensaus
1 pizzabodem
100 - 125 gr geraspte kaas
Topping naar keuze

Schuif een bakplaat (of in een ideaal geval: een pizzasteen) in de oven en verwarm die voor tot 250 graden Celcius. Rol het pizzadeeg uit tot een cirkel met een doorsnede van ongeveer 30 cm. Prik het deeg met een vork op regelmatige afstanden in. Verdeel de tomatensaus over de bodem (houd ongeveer 1 cm vanaf de rand vrij) en beleg de pizza met de kaas en elke gewenste topping.

Pizza #2: met belegen kaas en salami

Schuif de pizza op de bakplaat en zet deze direct in de oven. Bak de pizza 10-11 minuten. Volgens meneer Lanzafame is 6 minuten voldoende, maar dat lukt wellicht alleen met een pizzasteen. In mijn simpele oven, met een doorsnee bakplaat, bleek een baktijd van ruim 10 minuten echt noodzakelijk.

Op de foto's zien jullie poging 1 (pizza met geraspte gruyere en tijm) die te kort gebakken is geweest. Poging nummer 2 (pizza met geraspte belegen kaas en salami) was echt goed: bijna 11 minuten baktijd. Het invriezen, laten ontdooien en verder verwerken van het deeg bleek uitstekend te werken!