Courgetti met pittige tonijn

Onlangs kreeg ik een spiralizer cadeau – zo’n handig apparaatje waarmee je mooie pastaslierten van allerhande groenten kunt maken. Ik bleek er alleen niet zo heel erg handig mee te zijn, want mijn eerste poging werd een hopeloze mislukking. Het was ook een beetje ambitieus om maar meteen met een harde knolselderij aan de slag te gaan, waar een normaal mens eerst oefent met een courgette. Door schade en schande wijs geworden, ging ik bij de tweede poging inderdaad met een courgette – en een recept van Donna Hay dat ik online vond – aan de slag. En het werkte!

Het recept vraagt om 2 blikjes tonijn in chili-olie. Waarschijnlijk kun je die in Australië (daar komt La Hay vandaan) zonder problemen kopen, maar ik heb er tevergeefs naar lopen speuren. Om jullie een dergelijke zoektocht te besparen, heb ik twee alternatieven:

In de eerste plaats kun je simpelweg twee “gewone” blikjes tonijn op olijfolie gebruiken en ½-1 fijngehakt Spaans pepertje + 2 teentjes fijngesneden knoflook toevoegen.

Of (en dit deed ik, tot volle tevredenheid): je koopt in de supermarkt een groot (130 gr) en een klein (80 gr) blikje “John West Inspirations” tonijn met chili en knoflook. Homerun!

Voor 2 personen:

2 courgettes (ongeveer 650-700 gr)

2 eetlepels olijfolie

1 eetlepel kappertjes, uitgelekt en fijngehakt

heel dunne schil (in reepjes) van 1 citroen (gebruik een zesteur, dan wordt het perfect)

1 eetlepel citroensap

20 gr dille, fijngehakt

75 gr rucola

130 gr + 80 gr John West Inspirations tonijn met chili + knoflook

handjevol pijnboompitten, licht geroosterd

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Zet je beste beentje voor en gebruik je spiralizer om van de courgettes een mooie berg courgette-spaghetti te maken. Als ik het kan, kun jij het ook! Leg de slierten in een vergiet en laat ze een beetje uitlekken.

Neem een ruime koekenpan en verhit hierin de olijfolie (matig vuur). Voeg de kappertjes en de citroenschilletjes toe en bak deze 2 minuten. Doe dan de courgette, het citroensap en een snuf zeezout erbij en bak dit ongeveer 3 minuten mee – tot alles goed warm is. Haal dan de pan van het vuur en voeg de dille, de rucola en uiteraard de tonijn (in grove stukken) toe. Vermeng goed, bestrooi met wat extra zout, wat zwarte peper en de pijnboompitten en serveer direct.

Ingelegde komkommer

Hoewel ik echt verzot ben op zoet-zure komkommers, vind ik de manier waarop mijn maman ze klaarmaakt nog altijd het allerlekkerst: dun geraspt, simpelweg aangemaakt met zout en azijn. Perfect bij sperzieboontjes!

Dit recept, dat ik vond op het blog van Smitten Kitchen, is slechts een kleine variatie op m’n moeders komkommers. Maar: de toegevoegde dille geeft wel een heel eigen smaak aan de groene jongens. De ingelegde komkommers zijn op smaak na 6-8 uur (eerder eten mag ook…) en je kunt ze in de koelkast rustig een paar weken goed houden.

Voor 1 grote pot:

2 komkommers
3 theelepels zeezout
1-2 eetlepels verse dille, gehakt
120 ml witte wijn azijn

Gebruik een mandoline om de komkommers in ragdunne schijfjes te snijden. Doe de plakjes in een grote pot en voeg het zeezout, de dille en de azijn toe. Schud goed door elkaar en zet de pot in de koelkast. Op dit moment staan niet alle komkommerplakjes onder het niveau van de vloeistof, maar door de werking van het zeezout zal het vochtniveau nog stijgen. Schud de pot elke paar uur even goed! Lekker bij… alles, eigenlijk…

Tagliatelle met gerookte zalm en champignons

Na posten over tosti’s en pizza’s, was ik eigenlijk van plan om vandaag een stukje te schrijven over pannenkoeken. Maar dat doe ik niet, want dan zouden jullie denken dat er in Casa Cook & Book uitsluitend ongezond (maar wel home-made) fast food gegeten wordt.

Nee, dan nu beter even een verantwoord recept van een pasta met zalm (omega 3!). Hoe verantwoord! Dan zal ik verder zwijgen over het feit dat deze pasta sneller te bereiden is dan de pizza en de tosti en dat er een behoorlijke scheut slagroom in gaat… ;-)

Op het eerste gezicht lijkt het misschien een merkwaardige combinatie (zalm met paddenstoelen en geroosterde tomaten), maar geloof me: dat is heerlijk!

Het recept komt uit “Zalm” van Paula Ahlsén Söder (Atrium, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 2 personen:

150 gr tagliatelle
scheutje olijfolie
1 eetlepel roomboter
250 gr champignons, in dikke plakken
125 slagroom of kookroom
10 gr dille, fijngehakt
100 gr gerookte zalm, in repen
6 gedroogde tomaten, in grove stukken
20 gr geroosterde pijnboompitten
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Kook de tagliatelle in ruim (gezouten) water volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet af (maar vang een koffiekopje van het pastawater op), roer er een klein scheutje olijfolie door en zet even apart tot gebruik.
Verhit de boter in een grote koekenpan op hoog vuur en bak hierin de champignons tot ze een mooi bruin kleurtje hebben (ongeveer 5 minuten). Voeg de dille en de slagroom toe en laat de room even inkoken (zet het vuur iets lager). Als de saus de gewenste dikte heeft, kun je de pan kort van het vuur halen en de zalm en de tomaat erdoor scheppen. Laat alles even verwarmen en voeg tenslotte de tagliatelle toe (verdun de saus eventueel een beetje met het opgevangen pastawater). Breng op smaak met zout en peper en strooi de pijnboompitten erover.

Tagliatelle met gerookte zalm en dille

Ken je dat? Dat er iets fout gaat in de keuken en dat je eigenlijk niet snapt waarom? Een cake die instort of een maisbrood dat (ook na de derde poging) niet te eten is (compleet mysterie). En nu dus een saus die om onverklaarbare redenen besloot te gaan schiften.
Toen ik dit pastarecept een tweede keer maakte – volgens mij op precies dezelfde wijze – gebeurde dit niet… Het is me dus nog steeds niet duidelijk waarom de roomsaus in eerste instantie ging schiften – ik kan alleen bedenken dat de temperatuurverschillen te groot waren (dus: de room was te koud ten opzicht van de wijn die op kamertemperatuur was).

Laat dit je echter niet afschrikken! In beide gevallen smaakte deze zalmtagliatelle geweldig! De geschifte saus zag er al een stuk beter uit nadat ik even flink met een garde tekeer was gegaan – en uiteindelijk zag je er in het eindresultaat niets van terug. Gewoon doen dus!

Het recept komt uit het magazine “Boodschappen”, editie 06-2013.

Voor 4 personen:

geraspte schil van 2 citroenen
200 ml kookroom
200 ml droge witte wijn
2 eetlepels verse dille, fijngehakt
350 gr tagliatelle
300 gr gerookte zalm, in reepjes
versgemalen (zwarte) peper

Verwarm de citroenrasp, de room, de wijn en 1 eetlepel dille in een klein pannetje. Laat het nét niet koken, maar rustig ongeveer 10 minuten trekken. Zeef dan de saus, zet de pan terug op het vuur en laat even goed inkoken, tot de saus wat dikker geworden is.

Kook in de tussentijd de tagliatelle en laat deze goed uitlekken. Schep de saus en het grootste deel van de zalm door de tagliatelle. Maal er peper over naar smaak en garneer met de resterende zalm en dille.

Rijstsalade met kikkererwten, dadel en kruiden

Hoewel het boek al ruim een half jaar in de winkel ligt (eerst de Engelstalige versie, nu de Nederlandse vertaling) moet ik bekennen dat ik nog niets uit “ Jeruzalem” van Yotam Ottolenghi en Sami Tamimi gemaakt had. Aan het boek lag het niet: telkens als ik er even in bladerde liep het water me in de mond. Ook klanten kwamen vaak met enthousiaste verhalen over gerechten die ik absoluut zou moeten proberen… maar de tijd ontbrak.

Tot ik afgelopen week de schouders er even onder zette en aan de slag ging met een rijstgerecht dat als koopavondsalade diende. Uiteindelijk bleek het helemaal niet zoveel tijd te kosten en de salade (je kunt het ook gewoon als bijgerecht eten) is een echte voltreffer! Ik geef hier mijn vereenvoudigde variant van het Ottolenghi-recept, waarbij je trouwens kunt variëren met het gedroogde fruit. Ik gebruikte zelf dadel, maar Ottolenghi verwerkt hier krenten in en ik denk er over om een volgende versie met gedroogde abrikozen of cranberry’s te maken. Gewoon doen!

Dit recept komt uit “Jeruzalem” van Yotam Ottolenghi en Sami Tamimi (Fontaine Uitgevers).

Voor 6 personen (als bijgerecht):

270 meergranenrijst
2 eetlepels olijfolie
2 theelepels komijnzaad of –poeder
1½ theelepel kerriepoeder
240 gr gekookte kikkererwten (uit blik), uitgelekt
1 (rode) ui, in dunne plakken
100 gr gedroogde dadels, fijngesneden
2 eetlepels bladpeterselie, fijngehakt
1 eetlepel koriander, fijngehakt
1 eetlepel dille, fijngehakt
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking, giet af en zet apart.

Verhit 1 eetlepel olijfolie in een grote koekenpan op hoog vuur. Doe de dunne plakken ui erbij en fruit deze even stevig aan – tot ze gaar zijn en een mooi bruin kleurtje hebben (trouwens: frituren mag ook). Laat de uienringen uitlekken op keukenpapier (al zal er niet veel olie aanzitten).
Gebruik dezelfde koekenpan voor de kikkererwten. Zet de pan op een matig vuur, voeg de tweede eetlepel olijfolie toe en doe de kikkererwten, het komijnzaad of –poeder en het kerriepoeder toe. Verwarm de kikkererwten goed door, maar pas op dat de specerijen niet verbranden.
Vanaf dit moment is het alleen een kwestie van vermengen: rijst, ui en kikkererwten (incl. aanhangende specerijenolie). Voeg de dadels en de kruiden toe en breng op smaak met zout en peper. Serveer dit gerecht warm of op kamertemperatuur. Super!

Romige mini-kruidenquiches

Ik kan altijd heel blij worden van een lekker gerechtje dat in een handomdraai te maken valt. Begrijp me niet verkeerd, ik sta heel graag in de keuken en vind het op gezette tijden ook erg leuk om totaal uit te pakken, maar op een doordeweekse dag ben ik net als ieder ander: het moet snel. En lekker. Dat vooral!

In het boek “Lekker feestelijk” (Uitgeverij Terra) vond ik een recept voor ieniemienie kruidenquiches. Ik heb het een beetje veranderd (door er iets grotere exemplaren van te maken, maar nog altijd niet groter dan muffin-formaat) en van het eindresultaat werd ik inderdaad helemaal gelukkig. Deze feestelijke happen staan in een mum van tijd in de oven en heb je er geen omkijken meer naar.
Gebruik voor deze quiches verse kruiden naar wens. Ik had nog dille in de diepvries en plunderde bovendien mijn peterselie- en tijmplantjes. Wees spaarzaam met het gebruik van salie – superlekker, maar snel overheersend.

Voor 6 stuks:

6 plakjes bladerdeeg (diepvries, ontdooid)
4 eieren
250 ml slagroom
1½ eetlepel verse dille, fijngehakt
1 eetlepel verse tijm, alleen de blaadjes
1 eetlepel verse citroentijm, alleen de blaadjes
1 eetlepel verse krulpeterselie, fijngehakt
½ eetlepel verse salie, fijngehakt
4 eetlepels geraspte Goudse kaas
2 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Neem een muffinblik (6 stuks) en bekleed deze met de bladerdeegplakjes (laat de uiteinden een beetje artistiek uitsteken of snijd ze op maat – maakt niet uit).

Klop de eieren los met de slagroom en royaal zout en peper. Roer dan de verse kruiden erdoor en vul de muffinvormen ermee. Verdeel de Goudse kaas over de quiches en doe vervolgens hetzelfde met de Parmezaanse kaas.
Bak de mini-quiches 25 minuten in de oven tot ze goudbruin en flink gerezen zijn (schrik niet: ze zullen weer instorten…). Laat afkoelen op een rooster en serveer lauwwarm.

Quiche met gerookte makreel

Ik kook en bak met grote regelmaat gerechten die nooit op dit blog schitteren. Omdat ze tegenvallen, omdat ik er al eerder over geschreven heb of gewoon omdat ze zo simpel zijn dat ze niet echt recht hebben op zo’n mooi plekje in de etalage.

Vorige week maakte ik een quiche die behoorlijk mislukte. Nou ja, hij viel wel te eten, maar enthousiast kon ik er niet over worden. Maar toch… zo’n quiche met gerookte makreel is wel een heel lekker plan… En dus heb ik het originele recept op veel (correctie: héél veel) punten aangepast en een nieuwe poging ondernomen.

Met grote trots (want deze versie is buitengewoon goed geslaagd en lekker) kondig ik dus dit receptje aan:

Voor 1 quiche (doorsnede 20 cm), 2-3 personen:

225 gr zelfrijzend bakmeel
115 gr (magere) kwark
3 eetlepels (karne)melk
snuf zout
½ eetlepel gehakte dille
ca. 275 gr gerookte makreel (= 1 makreel, vel en graten verwijderd)
3 eieren, losgeklopt
125 ml slagroom
60 gr belegen kaas, geraspt
1 eetlepel gehakte dille

Ik schreef al eerder over m’n geliefde kwarkdeeg als bodem voor hartige taarten en ook hier bleek het een gouden greep:

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius.

Kneed een deegje van het bakmeel, de kwark, de melk en het zout. Verpak het deeg in plastic folie en laat het minimaal 30 minuten rusten in de koelkast. Als je zover bent om het te gaan uitrollen, wentel het deeg dan eerst door de gehakte dille (½ eetlepel). Rol vervolgens het deeg uit en bekleed de quichevorm (doorsnede 20 cm, ingevet) ermee.
Trek de vis uit elkaar met 2 vorken. Klop de eieren los met de slagroom, de kaas en de dille (1 eetlepel) en schep de makreel erdoor. Giet dit mengsel op de deegbodem (deze hoeft niet blind gebakken te worden) en bak de quiche 30-35 minuten (tot de vulling stevig is). Serveer warm of koud met wat partjes citroen en serveer er bv. een komkommersalade bij.

Rillettes van zalm

Het is december en er viel een feestje te vieren. Nu draaien in deze maand de meeste feestjes om Kerst en de man met de mijter, maar dit had een geheel andere achtergrond: ons ADPTU-groepje vierde z’n eerste verjaardag! Het thema van de avond was dan ook “Fingerfood” en we hebben de hele avond zitten knagen van allerlei lekkere hapjes.

Mijn bijdrage betrof deze terrine van rillettes van zalm, uiteraard met stokbrood erbij. Klinkt chique, is eenvoudig: rillettes zijn stukjes vlees of vis, gegaard en dan gepureerd met wat vet. In dit geval gebruikte ik verse zalm, roomboter en crème fraîche. Heel lekker en het beste nieuws is: geen klus die je pas op het laatste moment kunt klaren, maar een hapje dat je geheel kunt (moet) voorbereiden op een rustig moment!

Het recept komt uit “BK / Patés en terrines” van Stéphane Reynaud (Uitgeverij Terra).

Voor 2 potjes van 125 gram:

180 gr verse zalm, in grove dobbelstenen gesneden
1 citroen
4 takjes verse dille, fijngehakt (of: 2 takjes verse dragon, fijngehakt)
2 theelepels (heel fijn) gesnipperde sjalot
1 eetlepel crème fraîche
80 gr roomboter, op kamertemperatuur
olijfolie
fijn tafelzout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olijfolie in een koekenpan en bak de zalmblokjes hierin op hoog vuur. Bak ze niet te lang, het is de bedoeling dat de zalm van binnen nog enigszins rauw is.

Doe de zalm over in een keukenmachine en voeg 70 gr van de roomboter hier aan toe. Maal dit fijn. Doe dan het zalm-botermengsel in een kom en voeg de crème fraîche, de dille / dragon, de sjalot, het sap van ½ citroen en wat zout en peper toe. Vermeng dit goed.
Verdeel het zalmmengsel over 2 schone (en bij voorkeur gesteriliseerde) potjes. Druk met een lepel goed aan en schud voorzichtig (om te voorkomen dat zich luchtbellen vormen). Leg 2 schijfjes citroen bovenop het zalmmengsel. Smelt de resterende 10 gram boter en giet dit over de citroen en zalmmousse. Sluit de potjes af en zet ze in de koelkast.
Haal de potjes ongeveer 1 uur voor het serveren weer uit de koelkast en eet deze rillettes van zalm met versgebakken stokbrood of toast.

Gepofte aardappels met Noordzeegarnaaltjes

De "vaste klanten" van dit blog weten al dat ik een paar jaar in Duitsland heb gewoond en gewerkt, om precies te zijn in het havenstadje Husum aan de Noordzeekust. Stel je Husum ongeveer zo voor: met 25.000 inwoners de "grote stad" in de regio, waddenkust, harde zeewind, geen strand maar dijk en eindeloos veel schapen. En geloof 't of niet: ik heb het er 5 jaar lang geweldig naar m'n zin gehad!

De Duitse keuken wordt ondergewaardeerd en onderschat, hoewel ik na 5 jaar geen room meer kon zien. Een hardnekkige gewoonte van onze Oosterburen: overal room in doen. Gruwelijk, maar het is wel weer bijgetrokken met m'n roomfobie. Gelukkig maar, want anders had ik niet zo geweldig kunnen genieten van een echt Nordfriesisch gerecht: gepofte aardappels, gevuld met verse Noordzeegarnaaltjes (die overigens "Krabben" genoemd worden - da's speciaal om Hollanders in verwarring te brengen).
Het recept komt uit het boekje "Krabben, frische Krabben!" - ooit cadeau gekregen van vrienden C. en K. uit Husum, opdat ik m'n maatjes uit Nordfriesland niet zou vergeten. Mooi niet!

Voor 4 personen (ik maakte iets minder):

8 grote aardappels
4 lente-uitjes, in dunne ringetjes
½ komkommer, zaadlijsten verwijderd, in kleine stukjes
25 gr dille, fijngehakt
4 eetlepels olijfolie
6 eetlepels citroensap
125 ml zure room
200 gr Noordzeegarnalen
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 225 graden Celcius.
Was de aardappels grondig en prik ze met een vork diverse malen in. Neem 8 ruime stukken aluminium-folie, bestrijk met wat olijfolie en wikkel de aardappels erin. Leg de aardappels 60-90 minuten in de oven (liever iets langer, om zeker te zijn dat ze goed gaar worden).

Roer een marinade van de olijfolie, 4 eetlepels citroensap, zout en peper en voeg hieraan de lente-ui, komkommer, dille en garnalen toe. Laat de smaken geruime tijd intrekken (bij voorkeur zolang de aardappels in de oven staan).
Haal de aardappels uit de oven en verwijder het folie. Snijd een kapje van de aardappels en hol ze met een lepel uit. Neem 2-3 eetlepels van het uitgelepelde "aardappelbinnenste" en vermeng dit met de zure room. Roer dit door het garnalenmengsel (eventueel nog extra op smaak brengen met het resterende citroensap, zout en peper) en vul de uitgeholde aardappels ermee. Garneer met een achtergehouden sprietje dille.