Rode biet en feta dip

Met het warme, drukkende weer heb ik vaak geen zin in koken. Ik neem dan maar al te graag m’n toevlucht tot (Turks) brood met hummus – er is momenteel sprake van een regelrechte hummusverslaving…

Maar: ik heb een alternatief ontdekt! Deze heerlijke dip van geroosterde bietjes en zoutige feta is heel eenvoudig zelf te maken en smaakt geweldig.

Het recept komt uit “Greek” van George Calombaris (Good Cook).

Ingrediënten:

2 rode bieten (klein of medium)

2 eetlepels melk of magere yoghurt

80 gr feta + extra voor de garnering

geraspte schil van 1 citroen

sap van ¼ citroen

1½ eetlepel extra vergine olijfolie

1 takje oregano (alleen de blaadjes, voor de garnering)

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

De bieten moeten geroosterd worden. Dat is heel simpel: was de bieten goed (maar schil ze niet) en wikkel ze in aluminiumfolie. Verwarm de oven tot 175 graden Celsius (hete lucht) en rooster ze ongeveer 1½ uur. Haal ze uit het folie, laat ze iets afkoelen en pel de schil er vanaf. Leg de bieten dan in een zeef (met een kom eronder), waarin je keukenpapier of kaasdoek heb gelegd. Zet de kom + zeef een nacht in de koelkast, zodat al het vocht in de kom of het keukenpapier kan trekken.

Gebruik een blender of een foodprocessor voor het vervolg: doe de melk / yoghurt en de feta in de machine en pureer dit glad. Doe dan de bieten (in grote stukken), de citroenrasp, het citroensap, de olijfolie en zout en peper erbij en maal alles goed glad. Serveer de dip met wat extra verkruimelde feta en wat frisse oreganoblaadjes.

Geroosterde kerstomaatjes met feta

Even een snel en kort berichtje over een snel en lekker hapje. En nu niet gaan zeuren dat die tomaten toch echt wel een heel kwartier in de oven moeten, want in dat kwartier doet de oven het werk en kun jij koffie drinken. Of alvast een wijntje nemen.
Dit recept komt uit “Puur eten”, het nieuwe boek van Pascale Naessens (Lannoo) – de schone Belgische die zo buitengewoon succesvol is met haar boeken (en terecht!).

Voor 20 hapjes:

10 kerstomaatjes, gehalveerd
gedroogde tijm
gedroogde oregano
(zee)zout en versgemalen peper
extra vergine olijfolie
200 gr feta (blok)

Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.

Leg de tomaten met de snijkant naar boven in een ovenschaal. Bestrooi rijkelijk met tijm, oregano, zout en peper en giet er een dun straaltje olijfolie over. Rooster de tomaten 15-20 minuten in de oven en laat afkoelen tot kamertemperatuur.
Snijd het blok feta in 20 stukjes en prik op elk stukje feta een geroosterd tomaatje.

Kreatópitta - Griekse vleespastei

Waarschuwing: het lelijkste gerecht ooit!

Vorig jaar september bracht ik een paar heerlijke dagen op Kefalonia door, een Grieks eiland in de Ionische Zee. Ik schreef in een enthousiast stukje over de plaatselijke specialiteit: een vleespastei met de welklinkende naam Kefallonitiki Kreatópitta.

Er was altijd het voornemen om deze pastei thuis na te maken, maar het kwam er natuurlijk steeds niet van. Op de achtergrond loerde bovendien het gevaar dat de taart die op Kefalonia zo heel erg lekker was, in Nederland behoorlijk zou tegenvallen (dat heb je immers ook altijd met wijn, niet waar?). Uiteindelijk trok ik toch de stoute schoenen aan, vond het recept (in “Prospero’s Kitchen / Island cooking of Greece” van Diana Farr Louis en June Marinos – privébezit) en ging aan de slag.

Viel het tegen? Nee! Maar: eerlijk gezegd wisten we niet meer precies hoe de oorspronkelijke taart smaakte! Zorg dat je de pastei goed op smaak brengt (niet zuinig doen met knoflook, oregano, zout en peper) en kijk door het lelijke uiterlijk heen… Kreatópitta verdient het!

Voor de vulling:

500 gr mager lams- of varkensvlees, in stukjes van 1 x 1 cm
500 gr mager rundvlees, in stukjes van 1 x 1 cm
50 gr arborio rijst (ongekookt)
1 ui, fijngehakt
2 aardappelen, geschild en in stukjes van 1 x 1 cm
90 gr Parmezaanse kaas, geraspt
2 theelepels kaneelpoeder
2-3 theelepels gedroogde oregano
4 theelepels bladpeterselie, fijngehakt
2-3 teentjes knoflook, fijngehakt
2 tomaten, fijngehakt
2 eetlepels olijfolie
120 ml rode wijn
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Voor het deeg:

500 gr patentbloem
1 theelepel tafelzout
1 theelepel kaneelpoeder
160 ml warme olijfolie
240 ml warme rode wijn

En verder:

2 hardgekookte eieren, in vieren gesneden
240 ml runderbouillon
2 eetlepels roomboter, in stukjes
1 ei
scheutje olijfolie
scheutje melk

Begin een dag van te voren en maak de vulling klaar. Dit doe je simpelweg door alle ingrediënten voor de vulling met elkaar te vermengen in een grote kom. Dek af met folie en zet een nacht in de koelkast.

 

Een paar uur vóór je de pastei wilt serveren, moet je beginnen met het deeg. Neem een grote kom en vermeng hierin het bloem, het zout en het kaneelpoeder. Giet de warme olijfolie erbij en vermeng zo goed mogelijk met de toppen van je vingers. Doe dan de warme wijn erbij – en schrik niet! Het mengsel lijkt véél te nat te worden (en is bovendien ook ineens vies-roze gekleurd). Kneed echter onverstoorbaar even door en je zult zien dat het deeg ineens niet meer plakt en ongelofelijk zacht is geworden.
Neem 2/3 deel van het deeg en rol het uit tot een grote ronde lap. Bekleed hiermee een (ingevette) ovenschaal (doorsnede 30 cm) met vrij hoge randen. Rol het resterende deeg eveneens uit, dit wordt het deksel.

Verwarm de oven voor op 225 graden Celsius. Schep de vulling in de schaal en stop de stukken ei ertussen. Giet de runderbouillon over de vulling en leg de stukjes boter erop. Dek de pastei af met het resterende deeg en druk de rand goed aan. Maak met een scherp mes een paar gaatjes in het deksel.

Vermeng het ei, de olijfolie en de melk en bestrijk de pastei met dit mengsel. Bak de taart 20 minuten op 225 graden Celsius en daarna nog 80 minuten op 200 graden Celsius.

Conclusie: lelijk, veel werk - maar heel lekker! En het allermooiste: ondanks al het vocht in de vulling... geen soggy bottom!

Geroosterde kip met rode wijn

Zal ik eens heel eerlijk zijn? Toen ik dit gerecht voor het eerst at, vond ik het helemaal niet lekker. Als in: he-le-maal-niet-lek-ker. Dat was best merkwaardig, want er zitten alleen maar prima ingrediënten in. Had Rachel Khoo nu dan toch een misser begaan? Te veel azijn? Of te weinig tomaat? Het zat me niet lekker.

Het duurde een paar uurtjes (… hoezo, langzaam?) tot het kwartje viel. Waarschijnlijk was er niets mis met de rode wijn-kip, maar was er iets loos met mijn smaak. Ik was die dag niet helemaal lekker. Koffie stond me tegen (een teken dat het niet goed gaat met Riejanne) en ook een omeletje eerder die dag was al niet fijn gevallen.

Afijn, de enorme schaal was niet helemaal opgegaan, dus ik besloot dat dit gerecht de volgende dag een herkansing verdiende. En zo geschiedde: ik voelde me een dag later weer kiplekker en deze ‘poulet rôti au vin rouge’ bleek voortreffelijk. De eer van Rachel Khoo was gered en het recept mag dus toch schitteren op deze plek (ik had er een dag eerder al een grote rode streep door gezet).

Het recept komt uit “Mijn Franse keuken” van Rachel Khoo (Kosmos Uitgevers).

Voor 6 personen:

150 ml rode wijn
100 gr tomatenpuree
3 takjes verse tijm, blaadjes afgerist
½ theelepel gedroogde oregano
100 ml rode wijnazijn
1½ kg kip (een hele kip in stukken, of een collectie poten / dijen / vleugels)
500 gr aardappelen, geschild, in stukken van 2 x 2 cm
3 lente-uitjes, in stukken van 7 cm
6 wortels, geschild en in de lengte in 4 stukken gehakt
125 ml water
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Doe jezelf een plezier en kook de groenten even kort voor. Rachel zegt dat het moet en ze heeft gelijk. Eigenwijze ondergetekende dacht dat de rauwe groenten prima in de oven konden roosteren, maar als de kip dan klaar is, zijn de groenten het nog lang niet…

Maak eerst de marinade voor de kip: vermeng de rode wijn met de tomatenpuree, de tijm, de oregano en de azijn. Giet de marinade in een stevige (en grote!) diepvrieszak en doe de stukken kip (die je royaal met peper en zout hebt bestrooid) erbij. Maak de zak goed dicht en masseer de marinade even goed in de kip. Leg dan de zak minimaal 30 minuten (een hele nacht mag ook) in de koelkast.
Doe de wortels en de aardappelen in een pan met koud water. Breng het water aan de kook en laat het zo’n 2 minuten bubbelen. Giet het water af en leg de voorgekookte groenten, samen met de stukken lente-ui, op de bodem van een grote ovenschaal. Giet er 125 ml water bij.
Leg de stukken kip bovenop de groenten (velzijde naar boven, 1 laag) en giet alle marinade erbij. Dek de schaal af met een groot stuk aluminiumfolie en zet ‘m 40 minuten in de oven (voorverwarmd op 200 graden Celsius). Verwijder dan het folie en bedruip de kip met het braadvocht. Zet de schaal nog 20-30 minuten terug in de oven. Serveer direct. Heel lekker als je niet toevallig een beetje under the weather bent!

Pizza Bella Italia

Heel (héél) lang geleden woonde ik 5 jaar in Duitsland. In het hoge noorden van Duitsland, bijna op de grens met Denemarken. In het toeristische stadje waren best veel restaurants, maar voor de meesten kon ik niet echt warm lopen. De uitzonderingen vormden twee Italianen: “Massimo” – voor geweldige pizza’s, en “Nino” – met de beste pasta in Nordfriesland.
Mijn favoriete pizza bij Massimo was de “Bella Italia” en ook na mijn terugkeer naar Nederland bleef ik deze trouw bestellen als ik weer even terug was. Een paar jaar geleden brandde “Massimo” echter af en het restaurant werd niet opnieuw geopend. Daarmee kwam een eind aan de jarenlange traditie om met Duitse vrienden daar pizza te gaan eten…

Een paar weken geleden was ik weer even in m'n vertrouwde havenstadje en ’s avonds gingen we eten in een vrij nieuw restaurant, “Glücklich am Meer”. Vriendinnetje C. wist me – bij de eerste prosecco van de avond – glunderend te vertellen dat de voormalig pizzabakker van “Massimo” hier in de keuken werkte… en dat de “Bella Italia” op de kaart stond. For old times’ sake – het was weer geweldig!

Ik heb net zo lang gespeurd in de kookboeken tot ik in “Pizza” van Pete Evans (Fontaine Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel) het juiste recept voor de topping vond! Voor de bodem gebruikte ik mijn vertrouwde recept uit “Pizza eigenwijs” van John Lanzafame (Fontaine Uitgevers, helaas niet meer in de handel).

Voor de bodem (1 pizza):

1 theelepel droge gist
1 theelepel zout
1 theelepel suiker
100 ml warm water
2 theelepels olijfolie
160 gr tarwebloem, gezeefd

Voor de saus (circa 5 pizza’s, laat zich prima invriezen)

400 gr tomatenblokjes (blik)
2 lente-uitjes, in grove stukken
1 teentje knoflook
1 volle theelepel gedroogde oregano
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Voor de topping (1 pizza):

8 verse basilicumbladen
1 bol mozzarella, in plakken
1 (roma)tomaat, in plakken
handvol geraspte mozzarella
6 plakken rauwe ham
handvol rucola
sap van ½ citroen
olijfolie
geschaafde Parmezaanse kaas

Bodem:
Vermeng in een kommetje het gist, het zout, de suiker, het water en de olijfolie. Zet dit ongeveer 10 minuten op een warme plek, tot zich kleine luchtbelletjes aan de oppervlakte vormen.
Voeg het bloem toe aan het gistmengsel en kneed het deeg ongeveer 15 minuten. Doe het deeg dan in een grote kom (binnenkant ingesmeerd met olijfolie) en dek de kom af met een schone theedoek of plastic folie en laat het ongeveer 1½ uur rijzen.
Druk de lucht uit het deeg en laat het nogmaals rijzen, nu ongeveer 15 minuten. Rol het deeg met een roller uit tot een pizzabodem.

Pizzasaus:

Doe alle ingrediënten (tomatenblokjes, lente-ui, knoflook, oregano, zout en peper) in een blender en maal fijn. Pronto!

Maak de pizza:

Verwarm de oven op 250 graden Celsius.
Bestrijk de bodem met 2-3 eetlepels saus. “Plak” de basilicumblaadjes op de tomatensaus. Verdeel de plakken mozzarella en tomaat over de bodem en strooi de geraspte mozzarella erover. Bak de pizza in 10-12 minuten gaar en knapperig.
Verdeel de plakken ham over de pizza, evenals de rucola (even aangemaakt met wat citroensap, olijfolie, zout en peper – maar zorg ervoor dat de rucola niet verdrinkt in de dressing… zoals bij mij wel gebeurde). Strooi de geschaafde Parmezaanse kaas erover en serveer direct!

Citroenkip met honing, tomaten en sperziebonen

Omdat er afgelopen weekend bezoek was, zocht ik een lekker en makkelijk recept dat ik vrijwel geheel zou kunnen voorbereiden. In het mooie boek “Joie de vivre / De zonnige keuken van Béatrice Peltre” vond ik het perfecte recept.
Deze ovenschotel is een smakelijke mix met kip, tomaten en sperziebonen. Het staat je geheel vrij te variëren met de ingrediënten: kippenpoten in plaats van drumsticks, haricots verts in plaats van de Hollandse sperzieboontjes die ik gebruikte en exotische gestreepte tomaten in plaats van de trostomaten die in mijn versie gingen. Het originele recept gebruikt poten, haricots verts (waar ik persoonlijk veel minder smaak aan vind zitten dan verse sperzieboontjes) en groene zebratomaten…

Je kunt de kip ruimschoots voor het bezoek arriveert in de marinade zetten en ook de boontjes vooraf blancheren. Op het moment zelf hoef je dan alleen de tomaten en olijven toe te voegen, de schaal in de oven te zetten en de laatste 10 minuten de boontjes mee te verwarmen. Je kunt dit gerecht serveren met rijst of couscous, maar eigenlijk is gewoon lekker brood het beste om de sappen mee op te deppen.

Uit: “Joie de vivre / De zonnige keuken van Béatrice Peltre” van Béatrice Peltre (Fontaine Uitgevers).

Voor 4 personen:

sap van 1 citroen
2 eetlepels vloeibare honing
1 eetlepel gedroogde oregano + 1 eetlepel verse oregano
2 teentjes knoflook, fijngehakt
60 ml olijfolie
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
8 drumsticks (of 4 kippenpoten, gehalveerd), totaal ongeveer 900 gr
4 trostomaten, in kwarten
100 gr groene olijven
50-75 ml koud water
500 gr sperziebonen

Neem een grote ovenschaal en vermeng hierin het citroensap, de honing, de gedroogde oregano, de knoflook en de olijfolie. Voeg bovendien zout en peper naar smaak toe. Wentel de drumsticks goed door de marinade, dek de schaal af met folie en laat de kippetjes minimaal 30 minuten in de koelkast marineren (maar het mag ook langer – mijn drumsticks stonden bijna 6 uur in hun lekkere sausje).

Snijd de uiteinden van de sperziebonen en kook ze 7-8 minuten in licht gezouten water (afhankelijk van de dikte, ze moeten nog een beetje knapperig blijven). Giet af, spoel eventueel af met koud water en zet apart tot gebruik.
Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Haal de ovenschaal uit de koelkast en voeg de tomaten, de olijven en het water toe. Zet de schaal 50 minuten in de oven. Voeg na deze 50 minuten de sperziebonen toe, schep het geheel even goed door en zet de schotel nog 10 minuten terug in de oven. Strooi uiteindelijk ter garnering de verse oregano erover en serveer met knapperig brood.

Zalm met tuinkruiden en feta-creme

Onlangs werd er – zonder boze bedoelingen – tegen mij gezegd dat de recepten op dit blog steeds eenvoudiger worden. Dat klopt. In het verleden waagde ik me nog wel eens aan ingewikkelde en uitvoerige (en vaak tijdrovende) experimenten, maar tegenwoordig zijn ongeveer alle posten makkelijk en snel klaar.

Dit blog is een weerspiegeling van de manier waarop ik écht kook. Alle teksten en foto’s zijn van mij en alles is ook door mij gemaakt (behalve de gastposten) en opgegeten. De realiteit van mijn leven is echter dat ik sinds bijna 5 jaar eigenlijk non-stop voor Cook & Book in de weer ben en dat langzamerhand de energie een beetje op is. Niet dat ik me beklaag, hoor! Ik doe dit met enorm veel plezier, maar als ik dan thuis kom wil ik ook wel eens… niets doen…

Om die reden is de frequentie waarmee nieuwe berichten verschijnen de laatste jaren al drastisch verlaagd en inderdaad, de recepten zijn – vrijwel zonder uitzondering – niet al te bewerkelijk. Maar wel lekker! Want lekker eten en drinken is een must!

Het onderstaande recept past helemaal in deze filosofie: simpel, snel klaar, gezond en lekker! Het recept komt uit “Zalm” van Paula Ahlsén Söder (Uitgeverij Atrium, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 4 personen:

600 gr zalmfilet
3 grote handenvol verse tuinkruiden (bv. salie, basilicum, oregano, tijm, munt), fijngehakt
2 eetlepels olijfolie
200 gr feta
125 ml crème fraîche (light)
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven op 200 graden Celsius. Neem een ruime ovenschaal, bestrijk de bodem met wat olie en strooi er zout en peper op. Leg de zalmfilets met de velzijde naar beneden in de schaal. Verdeel de kruiden over de bovenkant van de filets (druk even goed aan), druppel voorzichtig de olie erover en breng op smaak met zout en peper.

Bak de zalm in ongeveer 15 minuten in de oven gaar.
Maak in de tussentijd de feta-crème: doe de feta in een kom en prak de kaas met een vork goed fijn. Roer de crème fraîche erdoor en eventueel nog wat achtergehouden tuinkruiden. Breng op smaak met zout en peper.
In Casa Cook & Book werden de zalm en feta-crème geserveerd met gebakken krieltjes en een simpele komkommersalade (komkommerschijfjes met zout en een scheutje witte balsamico azijn). Topgerecht!

Pasta met paprika en pesto

Een paar dagen geleden besloot ik zelf te gaan experimenteren. In mijn koelkast bevonden zich 3 paprika’s (rood, geel en groen) en een half potje basilicumpesto (niet zelfgemaakt, gewoon in de supermarkt gekocht). En verder was er eigenlijk heel weinig in huis.

Toen bleek maar weer eens dat je niet veel nodig hebt om lekker te eten. De paprika’s werden, samen met een rode ui die altijd wel ergens rondslingert, langzaam gestoofd – en smaakten als gevolg daarvan lekker zoet. Ik kookte het laatste restje Mafaldine Napoletane (geribbelde lintpasta), maar je kunt eigenlijk elke pastasoort gebruiken. Een flinke klodder pesto door de pasta, paprika’s erbij… top!

Het simpele gerecht werd nog een beetje opgevrolijkt door een in stukken gescheurde bol mozzarella en ik plukte een paar blaadjes basilicum van een plantje. Hoe eenvoudig (en lekker!) kan het zijn?

Voor 3 personen:

1 eetlepel olijfolie
1 rode paprika, in dunne reepjes
1 gele paprika, in dunne reepjes
1 groene paprika, in dunne reepjes
1 rode ui, in dunne ringen
1 theelepel gedroogde oregano
300 gr geribbelde lintpasta of elke gewenste pastasoort
2 eetlepels pesto
sap van ½ citroen
1 bol mozzarella
handvol verse basilicum
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olijfolie in een ruime koekenpan op een matig vuur. Voeg de ui en de paprika’s toe en bak een paar minuten. Roer de oregano erdoor, doe een passend deksel op de pan en zet het vuur laag. Laat de paprika’s zo’n 15 minuten rustig stoven (af en toe even doorroeren). Breng op smaak met zout en peper.

Kook in de tussentijd de pasta al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet de pasta af en roer het citroensap en de pesto erdoor.
Vermeng de pasta en de paprika’s en schep op diepe borden. Scheur de bol mozzarella in stukken en verdeel over de borden. Garneer met de verse basilicum.

Rookworst met witte bonen en geitenkaas

Ja! Ja, ik weet het! Voordat jullie allemaal beginnen te toeteren dat dit recept écht niet kan: ik weet het! Vette rookworst, vette geitenkaas, geen verse groente – hoe fout kan het worden? Maar toch…

Stel: het is koud buiten. Stel: je houdt heel erg van rookworst. Stel: stiekem (want: vast niet goedgekeurd door de culipolitie) houd je heel erg van witte bonen in tomatensaus. Stel: je hebt geen zin om je uit te sloven in de keuken. Nou, stel dan maar rustig dat dit het ideale recept is. Ha!

Dit fabuleuze gerecht vond ik in de “Foodies” van februari 2013.

Voor 3 personen:

1 rookworst (liever geen Unox flapworst)
1 eetlepel gedroogde oregano of de blaadjes van ½ bosje verse oregano
1 eetlepel plantaardige olie
½ theelepel kerriepoeder
700 gr (grote pot) witte bonen in tomatensaus
150 gr geraspte harde geitenkaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius en vet een grote ovenschaal goed in.
Snijd de rookworst in dunne plakjes of kleine blokjes. Verhit de olie in een grote koekenpan en bak de stukjes rookworst ongeveer 2 minuten. Doe het kerriepoeder erbij en bak dit een minuut mee. Voeg dan de witte bonen en de oregano toe en verwarm alles goed.
Schep de volledige inhoud van de koekenpan in de ovenschaal en strooi de geitenkaas er overheen. Zet 25 minuten in de oven.
Heerlijk. Denk niet aan de calorieën. En vergeet dat je dit gegeten hebt als je diezelfde avond “Obese” kijkt.