Taglierini met zalm en tomaat

Het schrijven van dit stukje valt me zwaar. Mijn vorige blogpost dateert van vrijdag 22 april – en toen ik deze aan het einde van die ochtend online zette, kon ik nog niet vermoeden dat ik een paar uur later een telefoontje zou krijgen waarin het overlijden van mijn moeder werd gemeld. Sindsdien is de wereld niet meer dezelfde.

Mijn moeder bracht me de liefde voor eten & drinken, koken & bakken bij. Zij drukte zich uit door het eten dat ze klaar maakte en deed niets liever dan mensen voeden. Zoals m’n nichtje het treffend beschreef: als de schaal leeg was, maakte ze zich zorgen dat ze te weinig gekookt had en als de schaal niet leeg was, maakte ze zich zorgen dat het niet lekker was. Het was áltijd lekker…

De laatste weken stond m’n hoofd niet naar eten en al helemaal niet naar koken. Begin deze week deed ik echter een poging om weer wat normaliteit aan te brengen door het maken van een grote pan nasi goreng. En gisteren kookte ik voor het eerst weer eens een nieuw gerecht. Een gerecht dat niet ingewikkeld was en niet veel tijd in beslag nam en wel heel lekker was – kortom: een prima gerecht om er weer “in” te komen. Omdat m’n moeder dat zo zou hebben gewild.

Enkele maanden geleden werd ik door een klant al geattendeerd op dit recept uit “De zilveren lepel / Pasta” (Uitgeverij Van Dishoeck). Hij leverde ook de waardevolle tip om extra tomatenpuree toe te voegen; voor smaak, maar ook voor het bereiken van de gewenste roze kleur.

Voor 2 personen:

25 gr roomboter

2 eetlepels olijfolie

1 ui, in dunne halve ringen

1 teentje knoflook, geraspt

100 gr (blik)tomaten, fijn gesneden (*)

1 klein blikje tomatenpuree (70 gr)

100 gr gerookte zalm, in reepjes

200 ml droge witte wijn

2 eetlepels slagroom / kookroom

1 theelepel verse tijm, fijngehakt

250 gr verse taglierini

1 eetlepel verse bieslook, fijngehakt

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

(*) Ik gebruikte passata, aangevuld met wat kerstomaatjes die nog in de koelkast lagen. Bij gebruik van passata wordt de kleur van de saus meer rood dan roze.

Neem een stevige koekenpan, smelt hierin de boter met de olijfolie op laag vuur en fruit de ui en knoflook (ongeveer 5 minuten). Voeg de tomaten, tomatenpuree, de zalmreepjes en de wijn toe en laat het geheel zo’n 10 minuten zachtjes pruttelen. Roer er tenslotte de room, de tijm en zout en peper naar smaak door.

Kook in de tussentijd de verse taglierini in een pan met ruim (gezouten) water. Na ongeveer 3 minuten is de verse pasta al (beet)gaar. Giet de pasta af en doe ze dan in de koekenpan bij de saus. Roer een paar minuten door, bestrooi met de bieslook en serveer direct.

Kip met cognac uit de oven met paddenstoelenparelgort

Daar ben ik weer! Ik had natuurlijk wel gemeld dat de frequentie van nieuwe posten op dit blog naar beneden zou gaan, maar het is nu wel érg lang stil geweest. Ik had een goed excuus: vakantie!

Geen zorgen, er volgt nu geen verslag over alle hipperdepip hotspots die je ook zou moeten bezoeken als je in Portland (Oregon) komt – dat soort verslagen laat ik aan anderen over. Ik zeg alleen dit: als je van goede koffie, wijn en lekker eten houdt ben je daar op de juiste plek!

Ruim vóór mijn vakantie maakte ik dit recept van Donna Hay al (het komt uit “Nieuwe klassiekers”, Van Dishoeck). Ik moet er even een paar dingen bij vertellen:

Allereerst: de kip. Mevrouw Hay gebruikt een hele kip van 1,8 kg. Dat lijkt me een prima plan en als je een hele kip ter beschikking hebt moet je deze vooral in z’n geheel bereiden. Ik had echter in mijn vriezer nog een aantal eenzame filets en dijen (totaal ruim 900 gr vlees) en dat werkte ook prima.

Ook belangrijk: de pan. Het is reuze handig als je een grote pan (met goed sluitend deksel) ter beschikking hebt die ook in je oven past. Heb je die niet, bereid het gerecht dan voor in een grote hapjespan en schuif dan alles in een grote ovenschaal. Dek deze af met een dubbele laag aluminiumfolie – dit is van belang omdat anders je parelgort niet goed gaart.

Ingrediënten:

800-1000 gr kipfilet en/of –dijen of 1 kip van 1,8 kg (zie boven)

4 tenen knoflook, geperst / geraspt / fijngehakt

125 ml cognac of brandy

60 ml olijfolie

50 gr ongezouten roomboter

1 ui, in dunne halve manen

30 gr gemengde gedroogde paddenstoelen, geweekt in 250 ml kokend water (ik gebruikte een mengsel van eekhoorntjesbrood en trompettes de la mort)

500 gr verse gemengde paddenstoelen, grote exemplaren gehalveerd

210 gr parelgort

125 ml droge witte wijn

375 ml kippenbouillon

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Schep kip, knoflook, cognac, zout en peper goed om in een kom. Laat minimaal 1 uur marineren in de koelkast.

Verhit de olijfolie in een grote pan (zie boven) en braad hierin de stukken kip kort aan (ongeveer 5 minuten) tot ze een lichtbruin kleurtje hebben. Haal de stukken uit de pan en zet even apart.

Smelt de boter in dezelfde pan, voeg de ui toe en bak 5 minuten, tot de uit zacht is. Giet de geweekte paddenstoelen af (bewaar het vocht) en voeg met de verse paddenstoelen toe. Bak 5 minuten. Voeg de parelgort en de wijn toe en kook 1 minuut, tot de wijn is opgenomen. Voeg het bewaarde paddenstoelenweekvocht (let op: giet het laatste scheutje niet in de pan, er zit soms wat zand aan de gedroogde paddenstoelen) en de bouillon toe en roer goed door. Leg het deksel op de pan en zet 1 uur in de oven. Verwijder het deksel en braad nog 10-15 minuten, tot de kip goudbruin en helemaal gaar is. Heerlijk!

Gevulde mosselen

Het is een goede traditie in Casa Cook & Book dat er minimaal 1 keer per jaar een grote pan gestoomde mosselen op tafel wordt gezet. De ene keer gebruik ik dan witte wijn en de andere keer bier. Altijd lekker, super eenvoudig, maar vooral erg feestelijk!
Nadat ik dit jaar al een keer gestoomde mosselen had gemaakt (in wijn), vond ik het nu tijd voor een beetje variatie. Voor een bijeenkomst van onze kookclub maakte ik deze gevulde mosselen, waarvoor weer eens geldt: do as I say, don’t do as I do.
De mosseltjes moeten namelijk echt maar 5 minuten onder een hete grill / in een warme oven en niet ruim een kwartier (ik zat te kwekken), zodat het eindresultaat er een tikje verpietert uitzag….

Het recept komt uit “De kleine cuisine” van Françoise Bernard (Uitgeverij Lannoo) dat helaas niet meer in de handel is.

Voor 4-5 personen (als voorgerecht):

2 kg grote mosselen
250 ml (droge) witte wijn
2 sjalotten
1 teentje knoflook
1 grote bos bladpeterselie
100 gr roomboter
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
Extra:
300 gr zeezout

Verwarm de oven voor op 230 graden Celsius.

Was de mosselen in ruim (stromend) koud water. Verwijder alle mosselen die kapot zijn of in het koude water niet sluiten.

Neem een grote pan (met passend deksel) en doe de wijn en de mosselen hierin. Doe het deksel op de pan, zet de pan op hoog vuur en breng de wijn aan de kook. Laat de mosselen ongeveer 4-5 minuten stomen, tot alle schelpen zijn geopend (schud een paar keer flink met de pan). Giet de wijn af en laat de mosselen wat afkoelen (verwijder alle mosselen die niet open zijn gegaan tijdens het stomen).
Haal van elke mossel een schelp af en leg 2-3 mosselen in elke schelp.
Snipper de sjalotten, de knoflook en de peterselie heel fijn (ik gebruikte hiervoor een keukenmachine) en prak dit mengsel door de zachte roomboter. Breng op smaak met zout en peper. Vul elke schelp met ongeveer 1 theelepel van de kruidenboter.
Leg de gevulde schelpen in een grote ovenschaal, waarvan de bodem is bedekt met zeezout. Gratineer de schelpen 5 minuten in de zeer hete oven en dien direct op.

Tarte Tatin met tomaten en uiencompote

Deze keer een gastblog door Alien. Zij maakte deze éénpersoonstaartjes voor ons kookclubje #ADPTU, dat afgelopen week eindelijk weer eens bij elkaar kwam. Haar tarte tatins waren een topper! En inderdaad, ze lijken wel wat op deze versie die ik al eens maakte, maar ze zijn toch ook weer heel anders ;-)

Het recept komt uit het boekje “Tarte tatin” van Jasmin Schults, dat helaas niet meer in de handel is.

Voor 4 personen:
1 eetlepel olijfolie
2 grote uien, in ringen
1 teentje knoflook, fijngehakt
3 eetlepels witte wijn
2 eetlepels aceto balsamico (of tomatenbalsamico… extra lekker!)
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper
250 gr cherrytomaten, gehalveerd
200 gr vers bladerdeeg (kant-en-klaar uit de koeling)
4 kleine vormpjes of 1 grotere

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.
Neem een koekenpan of een hapjespan en verwarm hierin de olijfolie. Fruit de uien en de knoflook op een zacht vuurtje en voeg de wijn, de balsamico en zout en peper naar smaak toe. Laat rustig smoren tot de uien helemaal zacht zijn.
Leg de rauwe tomaatjes met de bolle kant naar beneden in de vormpjes. Verdeel de uiencompote eroverheen. Rol het bladerdeeg uit en snijd het in de juiste maten. Leg het dan over de tomaten + uien, duw de randen een beetje naar binnen en prik er met een vork gaatjes in. Bak ongeveer 20 minuten in de oven en dan… smullen!

Linguine met garnalen, room en gedroogde tomaten

Soms zit het niet mee. Voorbeeld: sta je voor een eindeloze rij vrieskasten in een supermarkt – op zoek naar rauwe, maar gepelde reuze garnalen. Blijkt er van alles te vinden in die kasten (gekookte garnalen, rauwe garnalen met knoflook, cocktailgarnalen (?), wokgarnalen (?), calamares (nee, terug) en rauwe ongepelde garnalen – en nog een paar soorten). Maar géén rauwe, gepelde garnalen.
Nu ben ik nogal makkelijk uitgevallen, dus meestal zou ik gewoon de gekookte reuze garnalen hebben meegenomen. Maar deze keer besloot ik om eens “from scratch” te gaan koken.

Mooi plan, minder strakke uitvoering. Want: het pellen is een klusje van niks, maar het verwijderen van het darmkanaaltje duurde wat langer dan gepland (en het hielp niet dat ik probeerde m’n pols door te snijden met m’n scherpe mes – geen paniek, ik ben er nog). Uiteindelijk bleek al het geworstel de moeite méér dan waard, want deze pasta is – met afstand – het lekkerste dat er de laatste maanden uit mijn keuken is gekomen. Grote, wat zeg ik: GROTE aanrader!

Dit recept komt uit het briljante “Wat Katie eet” van Katie Quinn Davies (Karakter Uitgevers).

Voor 4 personen:

1 eetlepel olijfolie
1 teentje knoflook, fijngehakt
500 gr reuze garnalen, ontdooid, rauw, gepeld en darmkanaal verwijderd
3 lente-uien, in dunne ringetjes
2 eetlepels verse basilicum, in dunne reepjes
75 gr gedroogde tomaten, uitgelekt, in dunne reepjes
250 ml kippenbouillon
180 ml droge witte wijn
250 ml slagroom
40 gr Parmezaanse kaas, geraspt
320 gr linguine (of een andere sliertpasta)
versgemalen (zwarte) peper

Neem een grote koekenpan en verwarm hierin de olijfolie op zacht vuur. Fruit de knoflook in de olie, maar zorg dat het heel rustig gaat en de knoflook niet verkleurt. Voeg de garnalen toe en bak ze tot ze niet meer doorzichtig zijn, maar een mooi roze/oranje kleur hebben. Haal de garnalen uit de pan en houd ze onder aluminiumfolie warm.

Doe de lente-ui, het basilicum, de tomaat, de bouillon, de wijn en de slagroom in de pan (dezelfde pan die je voor de garnalen gebruikte). Zet het vuur op matig/hoog en laat het geheel aan de kook komen. Laat ongeveer 20 minuten zachtjes bubbelen, tot de vloeistoffen tot de helft gereduceerd zijn. Roer de Parmezaanse kaas door de saus en laat alles nog 2 minuten zachtjes koken. Doe de garnalen weer terug in de pan en verwarm ze goed.
Kook in de tussentijd de pasta in gezouten water tot deze al dente is (circa 10-12 minuten). Giet de linguine af en voeg toe aan de garnalensaus. Vermeng alles goed en breng op smaak met peper (ik vond het niet nodig om zout toe te voegen, maar controleer hier wel even op). Garneer met wat extra basilicum en Parmezaanse kaas.