Easy paella

Ik doe normaal gesproken op maandag boodschappen bij een niet-nader-te-noemen supermarkt. Omdat ik geen uitgesproken fan ben van supermarkten, probeer ik gedurende de week zo veel mogelijk spullen te scoren bij de leuke adresjes in Arnhem (en op de markt), maar helemaal zonder super kan ik niet.

Vorige week liep mijn planning helemaal in de soep en viel ook de maandag als boodschappendag uit. Daarom ging ik op zondagmiddag naar de niet-nader-te-noemen supermarkt. Laat ik met het positieve nieuws beginnen: als je op zondagavond wilt barbecueën, ben je dan op de goede plek. Het slechte nieuws: als je gewone boodschappen wilt halen, zie je vooral veel lege schappen. Ik bedoel: geen yoghurt. Geen yoghurt! Geen magere, geen volle, geen boeren, geen geiten – het hele yoghurtschap was leeg! Daar snap ik dan dus echt helemaal niets van.

Afijn, die yoghurt had ik niet nodig voor de paella die ik wilde maken. Ik had wel nodig: kip (hadden ze niet (behalve in gemarineerde barbecue-vorm) en ik ging er – zo bleek later - ten onrechte van uit dat ik dan misschien nog wel een paar filets in de vriezer had, uiteindelijk vervangen door varkensfilets), peterselie (hadden ze niet, heb ik vervangen door koriander die ik nog wél diepgevroren had) en 2 bakjes grote garnalen met staart (er was nog 1 bakje).

Ondanks al deze aanpassingen werd de paella heerlijk! Wat een geweldig recept! Want stel je voor dat ik wél alle juiste artikelen had kunnen bemachtigen… dan was het misschien nóg lekkerder geworden!

Onderstaand volgt het recept van Donna Hay (uit “Simple dinners”, Uitgeverij Van Dishoeck) met de originele ingrediënten, maar er is dus geen reden om in de stress te schieten als je niet exact de juiste spulletjes kunt krijgen…

Voor 4 personen:

1 rode ui, in dunne halve ringen

1 theelepel gedroogde chilivlokken

1 theelepel gerookt paprikapoeder

200 gr chorizoworst, in plakjes

500 gr kipfilet, in vrij grote stukken

250 gr kortkorrelige rijst

250 gr kerstomaatjes, eventueel gehalveerd

1 liter kippenbouillon

12 grote (rauwe) garnalen, gepeld, maar met staart er nog aan

handvol verse koriander of platte peterselie

1 citroen, in partjes

Neem een grote pan met een dikke bodem en fruit hierin (op vrij hoog vuur) de ui, de chilivlokken, het paprikapoeder en de chorizo. Gebruik geen olie, er komt al snel voldoende olie uit de chorizo vrij. Bak de ui ongeveer 5 minuten en voeg dan de kip toe. Bak de kipstukken in opnieuw ongeveer 5 minuten aan alle kanten even aan. Doe de rijst en de kerstomaten (*) in de pan en bak deze even mee, zodat alle rijstkorrels met wat chorizo-olie bedekt zijn. Giet vervolgens de bouillon erbij, breng het geheel aan de kook en laat 15 minuten zachtjes bubbelen. Voeg uiteindelijk de garnalen toe en laat de paella nog 5 minuten koken – tot de rijst en de garnalen gaar zijn. Verdeel over de borden, bestrooi met koriander of peterselie en serveer met de partjes citroen.

(*) Omdat ik niet zo’n liefhebber ben van rauwe tomaten, voegde ik de kerstomaatjes al vroeg in het kookproces toe. Je kunt ze ook alleen de laatste 5 minuten meekoken – of pas helemaal aan het eind erbij doen (samen met de koriander/peterselie).

Noedelsalade met kokos, garnalen en lychees

Als je besluit om een gerecht te gaan maken uit een boek waarvan het niveau duidelijk hoger ligt dan de gemiddelde Jamie Oliver-bestseller, weet je dat er wellicht iets mis kan gaan (tenminste: bij mij wel). Uit voorzorg had ik het recept al een tikje eenvoudiger gemaakt, maar toch ging ik nog lelijk te mist in.

Het recept schrijft een praline met cashewnoten voor. Wie mijn vorige blogpost gelezen heeft, weet dat ik – op z’n zachtst gezegd – niet warm loop voor cashewnoten. In mijn versie waren die dus al vervangen door dry roasted peanuts. Ik had nog nooit karamel gemaakt, maar ging vol goede moed aan de slag. Twee keer. Twee keer ging het mis.

Misschien had ik toch even een instructiefilmpje moeten bekijken over het maken van karamel. Het kan nooit héél erg moeilijk zijn, maar afgelopen weekend was het voor mij toch even te hoog gegrepen.

In het kader van “do as I say, don’t do as I do” heb ik het recept dus nog een tikje verder aangepast – vergeet de karamel, gebruik suikerpinda’s. Klaar, niet moeilijk doen.

Oh, en wie denkt dat ik me door deze tegenvaller liet kisten: no way! Dat was ook terecht, want deze salade is spectaculair mooi en spectaculair lekker! Het is zó de moeite waard om hier even je best voor te doen…

Het recept komt uit “Huxtabook” van Daniel Wilson (Hardie Grant Books).

Voor 4 personen:
3 eetlepels geraspte kokos
250 gr rijstnoedels
6 takjes munt, alleen de blaadjes
1 handvol koriander, alleen de blaadjes
1 rode grapefruit (beter: 1 gele grapefruit / nog beter: 1 pomelo), geschild, partjes tussen de vliezen weggesneden
8 lychees (vers of uit blik), geschild, zonder pit en in kwarten gesneden
80 ml limoensap
1-2 eetlepels vissaus
Voor de suikerpinda’s:
1 bakje suikerpinda’s
1 gedroogd lombokpepertje
Voor de garnalen:
1 stengel citroengras, gehalveerd en gekneusd
50 ml vissaus
2 kaffir lime blaadjes
12 rauwe jumbogarnalen, gepeld en darmkanaal verwijderd

Verwarm de oven voor op 150 graden Celsius. Neem een bakplaat en verspreid de geraspte kokos over het oppervlak. Rooster de kokos ongeveer 8 minuten in de oven, tot ze een goudbruin kleurtje heeft. Zet weg tot gebruik.

Doe de suikerpinda’s en het gedroogde pepertje in een keukenmachine en maal kort. Het is niet de bedoeling dat de pinda’s tot gruis gemalen worden, eerder het formaat van grove broodkruimels.

Neem een steelpannetje en vul deze tot de helft met koud water. Voeg het citroengras, de kaffir lime blaadjes en de vissaus hieraan toe en breng het geheel aan de kook. Verwijder het citroengras en de limoenblaadjes uit het vocht en doe de jumbogarnalen erin. Pocheer de garnalen op matig vuur, ongeveer 4 minuten. Schep de garnalen uit het vocht (dit wordt verder niet meer gebruikt), leg ze op een bord en zet dit direct in de koelkast tot gebruik.

Kook de rijstnoedels volgens de aanwijzingen op de verpakking. In mijn geval was een kooktijd van 2 minuten noodzakelijk. Spoel de noedels af met koud water (om het garingsproces te stoppen) en roer er wat plantaardige olie doorheen om plakken te voorkomen.

Nu kun je beginnen met het samenstellen van de salade:

Neem een grote kom en doe de kokos, de suikerpinda’s (ongeveer 3 eetlepels van het mengsel), de rijstnoedels, de kruiden (munt + koriander), de grapefruit-partjes en de lychee-partjes erin. Voeg het limoensap en 1-2 eetlepels vissaus toe en vermeng het geheel goed.
Snijd de jumbogarnalen halfdoor en voeg ze toe aan de salade.

Het is even werk…. maar deze salade zal niet teleurstellen!

Garnalencurry met tamarinde en kokos

Ik heb het al vaker gezegd: ik kook graag met kruiden en specerijen en heb een voorraad potjes waar een gemiddelde toko jaloers op wordt. Daarnaast heb ik in de zomer altijd ruimschoots verse kruiden (in potten en in de grond) bij de hand, dus ik grijp eigenlijk nooit mis. Met de verse munt dreigt het overigens verkeerd te gaan, nu de buurman er iets té enthousiast een stuk af gestoken heeft – de resterende munt ziet er nogal triest uit. Het is allemaal met mijn permissie gebeurd, maar toch… mijn geplande mojito-experimenten moeten wellicht met gekochte verse munt gemaakt te worden….

Goed, terug naar de specerijen! Als rasechte liefhebber werd ik erg blij van “Het mighty spice express kookboek” van John Gregory-Smith (Veltman Uitgevers). Het staat vol met smakelijke, eenvoudige en snelle recepten waarin allerhande specerijen de hoofdrol spelen. In deze curry wordt dan ook driftig gestrooid met verschillende pepers en ook mijn geliefde tamarinde (pasta, in pot te koop bij de toko) kwam in actie!

Voor 4 personen:

2 eetlepels plantaardige olie
2 uien, in dunne (halve) ringen
3 gedroogde rode chilipepers
10 peperkorrels

1 theelepel paprikapoeder
½ theelepel kurkuma
4 dl kokosmelk
1½ eetlepel tamarindepasta
500 gr gekookte garnalen
handvol verse korianderblaadjes, grof gehakt
(zee)zout

Verwarm de olie in een grote wok op halfhoog vuur en bak de uien in ongeveer 5 minuten licht goudbruin. Maal de chilipepers en de peperkorrels fijn in een specerijenmolen (of: gebruik je vijzel en leef je uit!) en doe dit mengsel bij de uien. Voeg eveneens het paprikapoeder, de kurkuma en een flinke snuf zout toe.

Roer even goed door elkaar en doe dan de kokosmelk en de tamarinde erbij (als je van zuur houdt: doe gerust een beetje extra tamarinde in de pan) en vermeng goed. Breng de saus aan de kook en laat deze ongeveer 10 minuten inkoken. Voeg de garnalen toe en kook nog een minuutje door. Bestrooi de curry met de koriander en serveer met basmatirijst.

Je kunt de curry natuurlijk ook met rauwe garnalen maken. Zorg dan dat je ze 5-6 minuten kookt. Zodra ze mooi roze kleuren, zijn ze gaar.

Linguine met garnalen, room en gedroogde tomaten

Soms zit het niet mee. Voorbeeld: sta je voor een eindeloze rij vrieskasten in een supermarkt – op zoek naar rauwe, maar gepelde reuze garnalen. Blijkt er van alles te vinden in die kasten (gekookte garnalen, rauwe garnalen met knoflook, cocktailgarnalen (?), wokgarnalen (?), calamares (nee, terug) en rauwe ongepelde garnalen – en nog een paar soorten). Maar géén rauwe, gepelde garnalen.
Nu ben ik nogal makkelijk uitgevallen, dus meestal zou ik gewoon de gekookte reuze garnalen hebben meegenomen. Maar deze keer besloot ik om eens “from scratch” te gaan koken.

Mooi plan, minder strakke uitvoering. Want: het pellen is een klusje van niks, maar het verwijderen van het darmkanaaltje duurde wat langer dan gepland (en het hielp niet dat ik probeerde m’n pols door te snijden met m’n scherpe mes – geen paniek, ik ben er nog). Uiteindelijk bleek al het geworstel de moeite méér dan waard, want deze pasta is – met afstand – het lekkerste dat er de laatste maanden uit mijn keuken is gekomen. Grote, wat zeg ik: GROTE aanrader!

Dit recept komt uit het briljante “Wat Katie eet” van Katie Quinn Davies (Karakter Uitgevers).

Voor 4 personen:

1 eetlepel olijfolie
1 teentje knoflook, fijngehakt
500 gr reuze garnalen, ontdooid, rauw, gepeld en darmkanaal verwijderd
3 lente-uien, in dunne ringetjes
2 eetlepels verse basilicum, in dunne reepjes
75 gr gedroogde tomaten, uitgelekt, in dunne reepjes
250 ml kippenbouillon
180 ml droge witte wijn
250 ml slagroom
40 gr Parmezaanse kaas, geraspt
320 gr linguine (of een andere sliertpasta)
versgemalen (zwarte) peper

Neem een grote koekenpan en verwarm hierin de olijfolie op zacht vuur. Fruit de knoflook in de olie, maar zorg dat het heel rustig gaat en de knoflook niet verkleurt. Voeg de garnalen toe en bak ze tot ze niet meer doorzichtig zijn, maar een mooi roze/oranje kleur hebben. Haal de garnalen uit de pan en houd ze onder aluminiumfolie warm.

Doe de lente-ui, het basilicum, de tomaat, de bouillon, de wijn en de slagroom in de pan (dezelfde pan die je voor de garnalen gebruikte). Zet het vuur op matig/hoog en laat het geheel aan de kook komen. Laat ongeveer 20 minuten zachtjes bubbelen, tot de vloeistoffen tot de helft gereduceerd zijn. Roer de Parmezaanse kaas door de saus en laat alles nog 2 minuten zachtjes koken. Doe de garnalen weer terug in de pan en verwarm ze goed.
Kook in de tussentijd de pasta in gezouten water tot deze al dente is (circa 10-12 minuten). Giet de linguine af en voeg toe aan de garnalensaus. Vermeng alles goed en breng op smaak met peper (ik vond het niet nodig om zout toe te voegen, maar controleer hier wel even op). Garneer met wat extra basilicum en Parmezaanse kaas.

Siciliaanse couscous

Mijn kleine digitale cameraatje is al een paar maanden aan het kwakkelen. Soms doet-ie het niet, soms opeens wel weer. Op dit moment lijkt het erop dat het apparaat definitief naar z’n grootje is. De foto’s voor onderstaande post zijn daarom genomen met m’n mobiele telefoon. De kwaliteit is allerbelabberdst. Sorry.
Ik ga op zoek naar een nieuwe camera, maar tot die tijd ben ik bang dat jullie het even met deze onscherpe kiekjes moeten doen.

Siciliaanse couscous! Geen idee wat er Siciliaans aan is, maar volgens de Allerhande (want daar komt dit recept uit, om precies te zijn: uit nummer 09-2012) heet het zo. Het is een heerlijk en snel gerecht – echt iets om te maken als je even weinig tijd of zin hebt.

Ik zet trouwens niet alleen vraagtekens bij de naam van dit gerecht, maar ook bij de receptuur van AH. In mijn wereld heb je voor couscous altijd de dubbele hoeveelheid water nodig ten opzichte van de hoeveelheid couscous. Voor 250 gr couscous gebruik je dan dus 500 ml water. Volgens Allerhande is die verhouding echter 1:1. Nou, prima als zij dat vinden, ik heb mijn eigen methode gevolgd.

Bijgerecht voor 4 personen:

1 blik gepelde tomaten (400 gr)
ongeveer 500 ml visbouillon (van een blokje)
1 eetlepel olijfolie
1 teentje knoflook, fijngehakt
1 eetlepel gedroogde Italiaanse kruiden
250 gr couscous
1 citroen
1 bakje gekookte garnalen (125 gr)
1 bakje platte peterselie (20 gr), fijngesneden

Giet de tomaten af en vang het sap uit het blik op in een maatbeker (er komt maar weinig sap uit). Vul het tomatensap aan met visbouillon tot je in totaal 500 ml vocht hebt.

Neem een grote pan en verhit hierin op matig-hoog vuur de olijfolie. Fruit de knoflook en de Italiaanse kruiden hier even een paar minuten in. Voeg dan de tomaten en het vocht toe. Breng het geheel aan de kook en prak de tomaten redelijk fijn met behulp van een vork of een pureestamper (werkt heel goed!). Neem de pan van het vuur en roer de couscous erdoor. Leg het deksel op de pan en laat rustig 10 minuten staan.
Rasp in de tussentijd de citroen en snijd de vrucht in 4 stukken. Vermeng de citroenrasp met de gesneden peterselie en de garnalen. Voeg dit toe aan de couscous, vermeng goed en breng op smaak met zout en peper. Serveer de kwarten citroen er apart bij.

Snelle paella

Gisteravond zag ik op één avond zowel de Australische als de Britse versie van “Masterchef”. Fantastische programma’s! Toch moet ik oppassen dat ik er geen minderwaardigheidscomplexen aan overhoud. Er verschijnen immers de meest geweldige en voortreffelijk gepresenteerde gerechten en die zijn allemaal gemaakt door… amateurs! Van het soort waar een professional jaloers op zou zijn, maar toch… amateurs!

Hun creaties doen mijn gefröbel in de keuken verbleken tot, inderdaad, leuk geprobeerde knutselwerkjes. Nou ja, het zij zo. In elk geval vind ik m’n geknutsel wel lekker en ga ik onverstoorbaar door om er op deze plek over te schrijven…

Vandaag een recept voor een snelle en gemakkelijke paella, uit “Basic Kitchen / Rijst” van Laurence & Gilles Laurendon (Uitgeverij Terra, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 4 personen:

1 eetlepel olijfolie
2 teentjes knoflook, fijngehakt
1 kipfilet, in blokjes
150 gr chorizo, in blokjes
1 rode paprika, in blokjes
2 tomaten, zaadjes verwijderd, in blokjes
400 gr risottorijst (bv. arborio)
1 liter kippenbouillon
200 gr doperwtjes (diepvries)
1 afgestreken theelepel paprikapoeder
een grote snuf saffraandraadjes of saffraanpoeder
100 gr reuzengarnalen
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Neem een grote koekenpan (met passend deksel) en verhit de olijfolie. Fruit hierin kort de knoflook en voeg dan de blokjes kip, chorizo en paprika toe. Breng op smaak met zout en peper en bak dit ongeveer 5 minuten op vrij laag vuur. Doe de tomaten en de rijst in de pan en vermeng alles goed. Bak de rijst een minuutje mee.

Giet de bouillon erbij en voeg eveneens de doperwtjes toe. Breng het geheel nét aan de kook. Voeg eventueel nog wat peper en zout toe en doe de saffraan en het paprikapoeder erbij. Leg het deksel op de pan en laat alles 10 minuten zachtjes koken. Haal dan het deksel van de pan, schep de garnalen erdoor en laat de paella nogmaals 10 minuten zachtjes pruttelen. Top!

Gepofte aardappels met Noordzeegarnaaltjes

De "vaste klanten" van dit blog weten al dat ik een paar jaar in Duitsland heb gewoond en gewerkt, om precies te zijn in het havenstadje Husum aan de Noordzeekust. Stel je Husum ongeveer zo voor: met 25.000 inwoners de "grote stad" in de regio, waddenkust, harde zeewind, geen strand maar dijk en eindeloos veel schapen. En geloof 't of niet: ik heb het er 5 jaar lang geweldig naar m'n zin gehad!

De Duitse keuken wordt ondergewaardeerd en onderschat, hoewel ik na 5 jaar geen room meer kon zien. Een hardnekkige gewoonte van onze Oosterburen: overal room in doen. Gruwelijk, maar het is wel weer bijgetrokken met m'n roomfobie. Gelukkig maar, want anders had ik niet zo geweldig kunnen genieten van een echt Nordfriesisch gerecht: gepofte aardappels, gevuld met verse Noordzeegarnaaltjes (die overigens "Krabben" genoemd worden - da's speciaal om Hollanders in verwarring te brengen).
Het recept komt uit het boekje "Krabben, frische Krabben!" - ooit cadeau gekregen van vrienden C. en K. uit Husum, opdat ik m'n maatjes uit Nordfriesland niet zou vergeten. Mooi niet!

Voor 4 personen (ik maakte iets minder):

8 grote aardappels
4 lente-uitjes, in dunne ringetjes
½ komkommer, zaadlijsten verwijderd, in kleine stukjes
25 gr dille, fijngehakt
4 eetlepels olijfolie
6 eetlepels citroensap
125 ml zure room
200 gr Noordzeegarnalen
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 225 graden Celcius.
Was de aardappels grondig en prik ze met een vork diverse malen in. Neem 8 ruime stukken aluminium-folie, bestrijk met wat olijfolie en wikkel de aardappels erin. Leg de aardappels 60-90 minuten in de oven (liever iets langer, om zeker te zijn dat ze goed gaar worden).

Roer een marinade van de olijfolie, 4 eetlepels citroensap, zout en peper en voeg hieraan de lente-ui, komkommer, dille en garnalen toe. Laat de smaken geruime tijd intrekken (bij voorkeur zolang de aardappels in de oven staan).
Haal de aardappels uit de oven en verwijder het folie. Snijd een kapje van de aardappels en hol ze met een lepel uit. Neem 2-3 eetlepels van het uitgelepelde "aardappelbinnenste" en vermeng dit met de zure room. Roer dit door het garnalenmengsel (eventueel nog extra op smaak brengen met het resterende citroensap, zout en peper) en vul de uitgeholde aardappels ermee. Garneer met een achtergehouden sprietje dille.

Koriander-kokosrijstsalade met garnalen

Ik had het er deze week nog over: koriander, you hate or you love it. Een tussenweg schijnt er niet echt te bestaan. Er zijn mensen voor wie het meest voortreffelijke gerecht verpest kan worden door de aanwezigheid van een heel klein beetje koriander. Anderen grijpen elke gelegenheid aan om koriander in een gerecht te verwerken.
Voor de koriander-haters: sla deze post maar over. Voor de liefhebbers: lees vooral door en ga dan zelf aan de slag. Want dit is enorm lekker!

Het recept komt uit de delicious. van mei 2011, maar is door mij wel een beetje aangepast. Ik ben namelijk geen groot liefhebber van geroosterde pinda's in mijn salades, zoals delicious. voorstelt, en ik heb ze er dus uitgelaten. Verder maakt het originele recept melding van de aanwezigheid van 1 kg gekookte garnalen (incl. staartjes, maar wel gepeld). Dat leek mij een beetje veel, dus ik gebruikte 250 gr gepelde jumbogarnalen (zonder staartjes) en vond die hoeveelheid eigenlijk wel prima.

Hoofd-of lunchgerecht voor 4 personen:
330 gr jasmijn- of basmatirijst
geraspte schil van 1 limoen
60 ml limoensap (= ongeveer 1½ limoen)
1 eetlepel bruine basterdsuiker
125 ml kokosroom
1 bosje koriander, alleen de blaadjes
1 rode peper, zaadjes verwijderd
250 gr jumbogarnalen
2 eetlepels arachide- of lijnzaadolie
1 komkommer, zaadlijsten verwijderd, in stukjes
3 bosuitjes, in dunne ringetjes

Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking en laat goed afkoelen.
Gebruik een kleine keukenmachine of blender en hak hierin kort de rode peper fijn (of doe dit met de hand). Haal de rode peper uit de kom en doe de limoenrasp, het limoensap, de suiker, de kokosroom en de koriander erin (houd eventueel een paar blaadjes achter voor decoratie). Pureer alles tot een gladde dressing. Doe de rode peper er weer bij en breng op smaak met zout en peper (rustig aan doen, de dressing heeft niet veel nodig).
Schep de koude rijst in een grote schaal, samen met de garnalen, de dressing, de olie, de komkommerstukjes en de bosui. Meng alles goed door elkaar.
Serveer de salade in kommetjes en decoreer met wat achtergehouden blaadjes koriander en eventueel limoenpartjes.

Stoofpotje met chorizo, garnalen en kikkererwten

Excuses voor de herhaling, maar: de combinatie van kikkererwten en chorizo is fantastisch! Ieder recept waarin deze ingredienten voorkomen, trekt direct mijn aandacht. Ook deze keer werd ik niet teleurgesteld - en dat had ik ook niet verwacht, want het recept komt van Gordon Ramsay. Meneer Ramsay is, ondanks z'n geschreeuw en merkwaardige imago, een heel goede chef (iets wat nogal eens ondergesneeuwd raakt in alle herrie). Bovendien schrijft hij goede kookboeken, met recepten die altijd kloppen. Dit komt uit "Ramsay's beste menu's" (Kosmos Uitgevers).
NB: In het originele recept wordt verse jonge spinazie gebruikt. Als je daar aan kunt komen: vergeet het kleine blikje Bonduelle-spinazie en voeg 70 gr verse blaadjes toe. Verder blijft het recept hetzelfde!

Voor 3 personen:

1 eetlepel olijfolie
1 sjalotje, gesnipperd of in dunne halve ringetjes
2 rode puntpaprika's, in kleine stukjes
100 gr chorizoworst, in blokjes
1 teentje knoflook, fijngehakt
1 eetlepel witte wijn-azijn (of: sherry-azijn)
2 eetlepels droge sherry
400 gr kikkererwten uit blik, uitgelekt (= 1 groot blik)
70 ml kippenbouillon
100 gr jumbogarnalen
200 gr gesneden spinazie uit blik (= 1 klein blikje)
handvol basilicumblaadjes, gescheurd
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olie in een grote koekenpan en bak de sjalot, paprika en chorizo een paar minuten hierin. Voeg de knoflook toe en bak deze een paar minuten mee.
Voeg de azijn en de sherry toe en laat dit eventjes inkoken. Doe dan de kikkererwten erbij en bak ze eventjes mee, schenk de kippenbouillon erop en laat dit ongeveer 10 minuten zachtjes bubbelen op middelhoog vuur.
Neem een tweede (kleine) koekenpan en bak hierin de garnalen even kort aan en breng ze op smaak met zout en peper. Voeg de garnalen toe aan de kikkererwten en doe eveneens de spinazie erbij. Strooi uiteindelijk het basilicum erover en breng eventueel nog extra op smaak met zout en peper (wees zuinig met het zout: de chorizo brengt al de nodige smaak met zich mee!).

Garnalen & chorizo-hapje/snack/tapa

Een snack is uit de mode. Ten minste, ik hoor nooit meer iemand dat woord gebruiken. Tegenwoordig spreken we alleen over "tapas". Alles is een "tapa", ook als het in de verste verte niets met Spanje te maken heeft. Want tapas, dat zijn toch gewoon kleine Spaanse hapjes. Diezelfde hapjes heten in Griekenland en het Midden-Oosten "mezze", in Italie "antipasti", in Frankrijk "hors d'oeuvres" en - tot voor kort - in Nederland "hapjes" of "snacks". Vergeeft u mij als ik toch gewoon hardnekkig het woord "tapas" reserveer voor uitsluitend Spaanse snacks?
Oke, dan kunnen we nu verder met het receptje voor deze tapa - want het gaat hier wel degelijk om iets Spaans. Het is een - ietwat verbouwd - receptje van Jamie Oliver (uit de delicious. van september 2010) en door het gebruik van chorizo kunnen redelijk gerust de term "tapa" hier op loslaten.

125 gr roze garnalen
100 gr chorizo, in kleine blokjes
1 citroen
2 lente-uitjes, in fijne ringetjes
handjevol peterselie, fijngehakt

Doe de chorizo in een droge koekenpan en bak de blokjes op hoog vuur aan, zodat het vet uit de chorizo vrij komt. Draai het vuur dan wat lager en voeg de garnalen en lente-uitjes toe. Bak dit een paar minuten. Voeg het sap van ½ citroen toe en doe op het laatst de peterselie erbij. Serveer dit garnalen & chorizo-mengsel met stevig brood of tortilla's en voeg eventueel naar smaak nog extra citroensap toe.

Garnalencurry a la Miss Dahl

Sophie Dahl, kleindochter van Roald en fotomodel, heeft een tijdje geleden een kookboek uitgebracht, "Miss Dahl's heerlijkheden". In eerste instantie had ik een gezond wantrouwen tegenover dit boek. Immers, Miss Dahl was ooit volslank, maar is inmiddels verworden tot slanke den (so much for 'heerlijkheden') en dan zat me nog iets dwars: het leek me een typisch geval van zo'n modelletje dat ook een boek wil schijven en dan lekker wil profiteren van de goede naam van opa. Oh.
Dat valt dus reuze mee. Het is eigenlijk gewoon een heel leuk boek. Opgebouwd volgens de seizoenen, goede recepten en aangename verhalen over de familie Dahl en het modellenleven. En nee, ze eet niet weinig, ze eet gezond. Ok.

Ik heb een recept uit haar boek (overigens: Miss Dahl heet inmiddels Mrs. Cullum, getrouwd met Jamie) gebruikt voor de onderstaande garnalencurry. Even een waarschuwend woord: er gaat het sap van 3 limoenen in en daardoor is het dus een behoorlijk zure curry. Dat vind ik lekker, maar voor wie zuur wat minder kan waarderen: begin met 1 limoen, extra sap toevoegen kan altijd nog.

1 eetlepel arachide- of zonnebloemolie

4 lente-uitjes, in ringetjes

1 teen knoflook, gepeld en gehakt
1 klein rood pepertje, fijngehakt
1 theelepel kerriepoeder
200 gr jumbo-garnalen
4 dl kokosmelk
sap van 3 limoenen
1 eetlepel geraspte kokos

Verhit de olie in een grote pan en laat de lente-uitjes en de knoflook een paar minuten zweten. Doe er het rode pepertje bij, daarna het kerriepoeder en bak alles nog een paar minuten op een laag vuurtje. Voeg dan de garnalen toe en doe de kokosmelk erbij. Breng aan de kook en laat de curry zo'n 10 minuten zachtjes pruttelen. Roer er dan het limoensap en de geraspte kokos door. Voeg eventueel nog zout en peper toe, maar ik vond dit persoonlijk niet nodig. Serveer met rijst en garneer (indien gewenst) met verse koriander.

Rode rijst uit Savannah met peper-en-zout-garnalen

Het is maar goed dat er hier geen Food Network te ontvangen is, anders zou ik hele dagen voor de TV doorbrengen. Tijdens mijn bezoeken aan de Verenigde Staten moest ik mezelf altijd enorm beheersen en het kijken beperken tot een half uurtje hier en daar. Eén van de chefs die regelmatig op het Food Network te zien is, is Bobby Flay, eigenaar van zo'n 10 restaurants in alle delen van de USA. Hij komt uit New York, maar zijn kookstijl is sterk geinspireerd door de zuidelijke staten. Toevallig houd ik erg van het smakelijke, ietwat spicey eten uit dat deel van de wereld, dus de "Savannah red rice with roasted salt-and-pepper shrimp" kon ik niet weerstaan...!

Het recept komt uit "Bobby Flay cooks American" van Bobby Flay.

2 eetlepels olijfolie
1 rode paprika, in kleine stukjes
1 Spaans pepertje, fijngehakt

1 stengel bleekselderij, in kleine stukjes
1 rode ui, gesnipperd of in dunne ringen
2 teentjes knoflook, fijngehakt
250 gr zilvervliesrijst
1 blik (400 gr) tomatenstukjes, inclusief sap
1 klein blikje tomatenpuree
400 ml water
2 theelepels harissa
1 theelepel honing
200 gr jumbo garnalen
1 eetlepel olijfolie
zeezout en versgemalen zwarte peper

Verhit 2 eetlepels olie in een zware pan op een middelhoog vuur. Voeg de paprika, Spaanse peper, bleekselderij, ui en knoflook toe en fruit dit circa 5 minuten. Voeg de rijst toe en roer goed door. Voeg dan de tomatenstukjes, tomatenpuree, water, harissa en honing toe en breng op smaak met zout en peper. Breng het geheel aan de kook en dek dan onmiddellijk af met een deksel. Breng de temperatuur terug tot laag en laat de rijst circa 18-20 minuten koken tot alles gaar is en alle vloeistof is geabsorbeerd.

Verwarm de oven voor op 225 graden Celcius. Bedek een bakblik met een laagje bakpapier. Doe dan garnalen in een kommetje en schep 1 eetlepel olijfolie er goed doorheen. Voeg ruimschoots zeezout en versgemalen zwarte peper toe. Leg de garnalen op het bakblik (zorg ervoor dat ze elkaar niet overlappen) en schuif ze circa 6 minuten in de hete oven.
Schep de rode rijst in een schaal en serveer de garnalen er bovenop.

NB: Het oorspronkelijke recept schrijft geen harissa voor, maar chipotle puree. Dat kun je zelf maken (recept staat ook in het boek), maar dan heb je dus wel chipotle-pepers nodig en die zijn hier moeilijk te krijgen. Ik verving de puree daarom door harissa en dat werkte prima.