Espresso-martini

In m’n Instagram-feed kom ik ze al maanden te pas en te onpas tegen: espresso-martini’s. Echt iets voor mij, met m’n koffieverslaving (maar eh, gelukkig geen alcoholverslaving – gewoon een bescheiden liefhebber). Toch bleef het even liggen, want jeetje joh, ik moest er eerst suikersiroop voor maken (en ik ben druk, druk, druk en heb nergens tijd voor) – maar dat bleek dus uiteindelijk een fluitje van een cent. Bovendien: nu heb ik zo’n gezellig flesje met suikersiroop in de koelkast staan, waarvan ik de komende tijd nog héél veel van die lekkere espresso-martini’s kan maken. Kom dus even in beweging en máák die siroop!

Het recept komt uit “Cocktails met Tess” van Tess Posthumus (Carrera Culinair).

Ingrediënten suikersiroop:

250 gr fijne kristalsuiker

125 ml water

25 ml wodka

Doe de suiker en het water in een klein pannetje en verwarm dit op een matig vuur. Roer goed door om de suiker te helpen op te lossen. Zorg dat de siroop niet gaat koken, maar blijf gewoon een tijdje (ongeveer een kwartier) heel rustig roeren. Laat dan de siroop helemaal afkoelen, roer de wodka erdoor en giet de siroop in een flesje (je kunt de suikersiroop maximaal 3 maanden bewaren in de koelkast).

Ingrediënten espresso-martini:

45 ml wodka

30 ml verse espresso

15 ml koffielikeur (bv. Kahlúa)

10 ml suikersiroop

3 koffiebonen (garnering)

Doe de wodka, de espresso, de koffielikeur en de suikersiroop – samen met een handjevol ijsklontjes – in een cocktailshaker. Schud lekker hard (leef je uit!) en giet het drankje dan door een theezeefje in een martiniglas. Garneer met de koffieboontjes.

Espresso-tonic

De voorbereidingen voor het drukste seizoen in kookboekenland zijn in volle gang. Opeens komt alles tegelijk, moet ook alles tegelijk klaar en dus is het een periode van veel werk, weinig slaap en iets te veel stress. Tussendoor probeerde ik ook – tegelijkertijd - een recept uit een nieuw kookboek te maken en te fotograferen, m’n gloednieuwe spiralizer te testen (met een knolselderij, misschien niet de meest handige keuze voor een eerste poging) en emails te beantwoorden. Het resultaat: een mislukt recept, waardeloze foto’s en een armzalig hoopje knolselderijsliertjes. Alleen de emails gingen goed. Denk ik.

Ik heb me er maar even bij neergelegd dat het onderstaande “receptje” op dit moment het hoogst haalbare voor me is. Het is een merkwaardig, maar eenvoudig drankje: espresso-tonic. Ja, dat lees je goed. Een beetje vreemd, maar heel lekker.

Ik was er al maanden door geobsedeerd (zeker nadat ik zag dat de Hairy Bikers het in Finland dronken) en dus was het reuze fijn dat ik het recept vond in “All day breakfast” van Denise Kortlever (Uitgeverij Spectrum).

Voor 1 glas:

handvol ijsblokjes

fles tonic

1 vers gezette espresso

Vul het glas met ijsblokjes en giet de tonic erbij tot het glas ongeveer 2/3 vol is. Giet de espresso erbij.

Meer kan ik er niet van maken. Probéér dit! De combinatie van een strakke espresso en de bittere smaak van de tonic blijkt verbijsterend lekker!

Cappuccino pavlova

Dit goddelijke recept stond al een tijdje op m’n lijstje, maar het kwam er maar steeds niet van. Eerst moest ik het espressopoeder aanschaffen – póeder, dus geen korrels, en esprésso, geen koffie – en vervolgens werd ik misschien wel een beetje tegengehouden door de lading suiker die je gebruikt.
Allemaal onzinargumenten: bij de supermarkt kun je gewoon Nespresso espressopoeder kopen en met al die suiker valt het wel mee: als je heel weinig of geen suiker in de slagroom doet, vormt de room een prima balans met de zoete meringue. Aan de slag, want 1x eten = verkocht! Zó goed!

Neem er wel even de tijd voor: ik bakte de pavlova ’s avonds en liet hem de hele nacht in de oven afkoelen. De gebakken pavlova blijft zonder problemen een paar dagen goed, dus die kun je prima voorbereiden. Zodra je echter de vulling erop doet, is het raadzaam om de pavlova binnen 1 à 2 dagen op te eten, want het vocht uit de room trekt dan langzaam in de meringue.

 

Het recept komt uit “Nigellissima” van Nigella Lawson (Uitgeverij Atlas Contact).

Voor 1 pavlova:

250 gr + 1 afgestreken eetlepel fijne kristalsuiker
4 theelepels espressopoeder
4 eiwitten (L)
snufje zout
2 theelepels maïzena
1 theelepel witte wijnazijn
250 ml slagroom
1 theelepel cacaopoeder

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Bekleed een bakplaat met vetvrij bakpapier en teken hierop een cirkel met een doorsnede van 23 cm.

Doe de suiker en het espressopoeder in een kommetje en vermeng goed.
Doe de eiwitten en het snufje zout in een vetvrije metalen kom en klop de eieren tot zich zachte pieken beginnen te vormen. Blijf kloppen terwijl je lepel voor lepel het suiker-espressomengsel toevoegt. Als de zachte pieken zijn veranderd in hele stevige pieken, kun je stoppen met kloppen en de maïzena en de azijn toevoegen. Schep dit met een metalen lepel door de stijfgeslagen eiwitten.

Schep het eiwitmengsel op het bakpapier (uiteraard binnen de lijnen van de cirkel) en probeer een zo glad mogelijke schijf te vormen. Zet de meringue in de oven, verlaag de temperatuur direct tot 150 graden Celsius en bak de eiwitten 1 uur. Zet dan de oven uit en laat de meringue helemaal afkoelen in de oven (ovendeur mag op een kiertje).
Als de basis helemaal koud is, leg je hem op z’n kop op een platte ondergrond en kun je het bakpapier verwijderen.
Klop de slagroom met een afgestreken eetlepel suiker tot deze stevig, maar nog steeds smeerbaar is. Verdeel de slagroom over de meringue. Doe het cacaopoeder in een theezeefje en bestrooi de pavlova ermee.

Frappuccino

Iedereen die wel eens bij Cook & Book in de winkel is geweest, weet dat er in de Zwanenstraat nóg een geweldige winkel zit: Het Kookeiland. Bij Harm en Marloes kun je terecht voor de meest uiteenlopend keukenartikelen, van simpele deegrollertjes tot ingewikkelde keukenmachines. Het Kookeiland heeft op mij hetzelfde effect als een Aziatische toko: ik word er heel hebberig van!

Om mensen kennis te laten maken met de geweldige apparatuur, maakt Marloes regelmatig heerlijke sapjes van groente en fruit (om de Versapers te demonstreren) of ze gebruikt een blender om bijvoorbeeld deze heerlijke frappuccino in te maken. Heel verslavend op een warme dag!

Voor wie geïnteresseerd is in alle mogelijke soorten koffie (warm of koud): kijk hier eens. Daar staat ook affogato tussen (door mij innig geliefd, maar bijna nooit gegeten/gedronken… een enorm schuldgevoel over de calorieën in het vanille-ijs houdt me meestal tegen).

Voor ongeveer een ½ liter frappuccino:

200 ml espresso (afgekoeld)
250 ml volle melk
15 flinke ijsklonten
3 eetlepels kristalsuiker

Voor dit recept heb je wel een blender met een sterke motor nodig – een minder sterk exemplaar krijgt problemen met het verpulveren van de ijsklonten. De bereiding is eenvoudig: doe alle ingrediënten in een blender en laat het apparaat z’n werk doen tot een gladde vloeistof is verkregen. Serveer direct!

Doe-het-zelf: Urban's koffie-bastognetaart

Als je in Arnhem woont en van lekker eten houdt, is de kans groot dat je mijn goede vriendin Ozana en haar “winkeltje” (haar woorden!) Urban Chef kent. Urban Chef is lunchroom, deli, cateraar en taartenhemel in één. Ze werken uitsluitend met biologische producten en doen veel moeite om hun ingrediënten te betrekken van producenten uit Arnhem of directe omgeving. Alles is er altijd vers en zelf gemaakt!

De taarten van de Urban Bakery zijn verrukkelijk en nu is de kans om ze thuis zelf ook te maken! Sinds kort zijn bij Urban Chef namelijk de mixen voor de taarten te koop, inclusief het recept – je moet alleen zelf de verse ingrediënten toevoegen. Ik testte de koffie-bastognetaart en kreeg de bruine papieren zak voor deze taart (met daarin de exacte hoeveelheden voor één taart) in de handen gedrukt: met cakemix (op basis van bloem van de Sonsbeek Molen), koffiepoeder, poedersuiker en bastognekruimels. Ik voegde zelf alleen de eieren, de mascarpone en de boter toe. Deze taart, mijn favoriet van de Urban Bakery, is rijk, machtig en heerlijk!

Voor 1 taart:

150 gr roomboter, op kamertemperatuur
3 eieren
300 gr cakemix
10 gr koffiepoeder
10 ml water
200 gr mascarpone
200 gr poedersuiker
150 gr bastognekoek (kruimels)

Gebruik een ronde bakvorm met een doorsnede van 23 cm en bekleed deze met bakpapier. Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.

Maak de cake door de zachte boter met de hand (houten lepel!) te mengen met de eieren en de cakemix. Meng tot een gladde massa is ontstaan en klop vervolgens nog 3 minuten extra met een mixer of een keukenmachine. Giet het beslag in de bakvorm en bak de cake in 40-45 minuten goudbruin en gaar (test met een satéprikker – deze moet schoon blijven). Laat de cake minimaal 1 uur op een rooster afkoelen.

Maak de topping door eerst het koffiepoeder te vermengen met het water. Roer vervolgens dit koffiepapje door de mascarpone en voeg daarna ook de poedersuiker toe. Doe dit eerst met de hand en daarna nog kort met een mixer of met de keukenmachine, zodat er een glad mengsel zonder klontjes ontstaat.
Snijd de afgekoelde cake doormidden en spatel 1/3 deel van de topping op het bodemstuk. Leg het dekselstuk er bovenop en bestrijk de cake (bovenop en ook de randen) met de resterende topping. Bestrooi tenslotte rijkelijk met de bastognekruimels. Val aan!

Disclaimer:

Ik ben niet betaald voor het schrijven dit bericht, noch heb ik op enig andere wijze voordeel. De koffie-bastognemix (bestaande uit: cakemix, poedersuiker, bastognekoek en koffiepoeder) is mij kosteloos ter beschikking gesteld door Urban Chef, de overige ingrediënten heb ik zelf betaald.

Bizar (lekker): Bacon jam

Bizar. Dat is het woord dat door me heen schoot toen ik over bacon jam las op het foodblog "Dinner with Julie". Bizar. Echt maf. Canadezen (Julie komt uit Calgary) doen bijzondere dingen met ahornsiroop, maar de combinatie met bacon, suiker, mosterd, koffie en aceto balsamico leek echt idioot.
Hoe idioot ook, ik moest het natuurlijk wel proberen - uiteindelijk werd in alle commentaren op de post in jubelende termen beschreven hoe enorm lekker het was. Het was helemaal niet moeilijk of tijdrovend om te maken en het resultaat was... bizar lekker!

Echt, jullie geloven me vast niet, maar dit is een recept dat je echt eens moet maken! Ik stond versteld en datzelfde gold voor iedereen die ik het heb laten proeven - mijn 2 potjes waren in no time leeg!

Voor 2 jampotjes vol:

500 gr spekreepjes of blokjes
1 kleine ui
2 teentjes knoflook (maar 4 of 5 mag ook)
100 gr donkerbruine basterdsuiker
120 ml sterke koffie
60 ml ahornsiroop
1 eetlepel aceto balsamico
1 eetlepel grove mosterd

Begin met het heel fijn hakken van de ui en de knoflook - of maak het jezelf gemakkelijk en gebruik hiervoor de blender.

Neem een grote pan met een dikke bodem en bak hierin de spekreepjes even goed aan. Schep de reepjes uit de pan en giet eventueel overtollig vet af. Doe de ui en de knoflook in de pan en fruit dit in ongeveer 5 minuten goudgeel. Doe de spekreepjes weer terug in de pan en voeg de suiker, de koffie, de ahornsiroop, de aceto balsamico en de mosterd toe. Breng het geheel aan de kook en laat het op een matig vuur ongeveer 30 minuten pruttelen. De saus dikt snel in en is klaar als het de consistentie van dunne jam heeft (als het afgekoeld is, wordt het nog iets dikker). De jam kan zowel warm als koud gegeten worden.