Heel easy: Tortilla-flatbread met kruidig gehakt en hummus

In het nieuwe boek van Donna Hay, “The new easy” (Spectrum – en dit boek is gewoon Nederlandstalig) had ik een leuk recept gespot voor flatbread met kruidig lamsvlees en hummus. Een recept van Donna Hay is nooit moeilijk, nooit veel werk en stelt (zo is mijn ervaring) nooit teleur. Dat kwam goed uit, want er is de laatste tijd weinig tijd beschikbaar – niet om te koken en ook niet om boodschappen te doen.

Het recept bleef dus een tijdje liggen, tot ik er uiteindelijk een soort van variant op maakte. Ik had geen flatbread, geen lamsvlees en geen tijd om het te halen. Wat had ik wel? Tortilla’s en mager rundergehakt. En guess what… het werd heerlijk! Zó lekker, dat ik mijn eigen versie inmiddels 3 keer heb gemaakt en het originele recept nog steeds niet…

Voor 4 personen:

4 grote tortilla’s

200 gr kant-en-klare hummus (of zelfgemaakt, natuurlijk!)

350 gr (mager) rundergehakt

½ eetlepel verse munt, fijngehakt

1 eetlepel vloeibare honing

½ eetlepel ras-el-hanout

50 gr pijnboompitten

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Eventueel, voor erbij: yoghurt, sumak, partjes citroen & blaadjes munt

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.

Leg de tortilla’s op een met bakpapier beklede bakplaat en besmeer ze met de hummus.

Neem een kom en vermeng hierin het rundergehakt, de munt, de honing, de ras-el-hanout, de pijnboompitten en zout en peper. Schep het gehaktmengsel op de hummus en bak ze 12-14 minuten in de oven (pas op! de tortilla’s worden snel te donker).

Ik serveerde ze zonder opsmuk, maar wil je de tortilla’s leuk aankleden, schep er dan wat (Griekse) yoghurt op, bestrooi met verse munt en sumak en geef er partjes citroen bij.

Courgetti met pittige tonijn

Onlangs kreeg ik een spiralizer cadeau – zo’n handig apparaatje waarmee je mooie pastaslierten van allerhande groenten kunt maken. Ik bleek er alleen niet zo heel erg handig mee te zijn, want mijn eerste poging werd een hopeloze mislukking. Het was ook een beetje ambitieus om maar meteen met een harde knolselderij aan de slag te gaan, waar een normaal mens eerst oefent met een courgette. Door schade en schande wijs geworden, ging ik bij de tweede poging inderdaad met een courgette – en een recept van Donna Hay dat ik online vond – aan de slag. En het werkte!

Het recept vraagt om 2 blikjes tonijn in chili-olie. Waarschijnlijk kun je die in Australië (daar komt La Hay vandaan) zonder problemen kopen, maar ik heb er tevergeefs naar lopen speuren. Om jullie een dergelijke zoektocht te besparen, heb ik twee alternatieven:

In de eerste plaats kun je simpelweg twee “gewone” blikjes tonijn op olijfolie gebruiken en ½-1 fijngehakt Spaans pepertje + 2 teentjes fijngesneden knoflook toevoegen.

Of (en dit deed ik, tot volle tevredenheid): je koopt in de supermarkt een groot (130 gr) en een klein (80 gr) blikje “John West Inspirations” tonijn met chili en knoflook. Homerun!

Voor 2 personen:

2 courgettes (ongeveer 650-700 gr)

2 eetlepels olijfolie

1 eetlepel kappertjes, uitgelekt en fijngehakt

heel dunne schil (in reepjes) van 1 citroen (gebruik een zesteur, dan wordt het perfect)

1 eetlepel citroensap

20 gr dille, fijngehakt

75 gr rucola

130 gr + 80 gr John West Inspirations tonijn met chili + knoflook

handjevol pijnboompitten, licht geroosterd

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Zet je beste beentje voor en gebruik je spiralizer om van de courgettes een mooie berg courgette-spaghetti te maken. Als ik het kan, kun jij het ook! Leg de slierten in een vergiet en laat ze een beetje uitlekken.

Neem een ruime koekenpan en verhit hierin de olijfolie (matig vuur). Voeg de kappertjes en de citroenschilletjes toe en bak deze 2 minuten. Doe dan de courgette, het citroensap en een snuf zeezout erbij en bak dit ongeveer 3 minuten mee – tot alles goed warm is. Haal dan de pan van het vuur en voeg de dille, de rucola en uiteraard de tonijn (in grove stukken) toe. Vermeng goed, bestrooi met wat extra zout, wat zwarte peper en de pijnboompitten en serveer direct.

Kaaskoekjes met zaden en pitten

Deze kaaskoekjes begonnen eigenlijk hun leven als crackers. Tenminste, dat was de bedoeling. Uiteindelijk verwacht je van een recept uit een boekje genaamd “Crackers” (geschreven door Sue Quinn, uitgegeven door Becht en verkrijgbaar in de winkel) dat er een knapperig eindresultaat komt. Na 2 pogingen kan ik constateren: niks knapperige cracker. Maar verder: het is een winnaar en we noemen het een koekje!

Ik wil je vooral aanmoedigen om vrolijk te experimenteren met verschillende harde kaassoorten. De eerste lading maakte ik met een mengsel van belegen Goudse en Parmezaanse kaas, voor het tweede baksel gebruikte ik 100% Emmentaler. Beide zijn heerlijk, al leverde de Parmezaan (uiteraard!) een pittiger koekje op.

Nog even dit: het recept schrijft 2 theelepels zonnebloempitten en 3 theelepels pompoenpitten voor. Doe dit vooral als je dit in huis hebt. Ik volgde een andere route: bij Jumbo kun je namelijk een mengsel van pompoen-, zonnebloem- en pijnboompitten kopen, onder de briljante naam “Mix culinair”. Ik gebruikte 5 theelepels van deze mix.

Ingrediënten:

60 gr roomboter, op kamertemperatuur
125 gr geraspte harde kaas
60 gr tarwebloem + extra om werkblad te bestuiven
½ theelepel fijn zeezout
versgemalen (zwarte) peper
2 theelepels sesamzaad
2 theelepels zonnebloempitten
3 theelepels pompoenpitten

Zet je keukenmachine even goed aan het werk! Vermeng hiermee namelijk als eerste de (zachte) boter met de geraspte kaas. Als dit goed vermengd is, kunnen het bloem, het zout en de peper toegevoegd worden. Laat even goed draaien. Doe tenslotte de zaden en pitten erbij en vermeng dit nog even heel kort (anders maal je de zaden tot pulp).

Haal het deeg uit de kom en leg het op een met bloem bestoven werkblad. Kneed het deegje nog even luchtig door en vorm dan een soort worst, met een doorsnede van ongeveer 5 cm. Pak het goed in plastic folie en leg het ongeveer een uur in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius en bekleed een bakplaat met vetvrij bakpapier. Neem een scherp mes en snijd de ‘worst’ in zo dun mogelijke plakjes (en voor het geval het niet duidelijk was: wel eerst even het plastic verwijderen…). Leg de plakjes op de bakplaat en bak ze in ongeveer 10 minuten heel lichtbruin. Laat de koekjes eerst even op de bakplaat afkoelen en laat ze daarna uitharden op een rooster.

Tagliatelle met gerookte zalm en champignons

Na posten over tosti’s en pizza’s, was ik eigenlijk van plan om vandaag een stukje te schrijven over pannenkoeken. Maar dat doe ik niet, want dan zouden jullie denken dat er in Casa Cook & Book uitsluitend ongezond (maar wel home-made) fast food gegeten wordt.

Nee, dan nu beter even een verantwoord recept van een pasta met zalm (omega 3!). Hoe verantwoord! Dan zal ik verder zwijgen over het feit dat deze pasta sneller te bereiden is dan de pizza en de tosti en dat er een behoorlijke scheut slagroom in gaat… ;-)

Op het eerste gezicht lijkt het misschien een merkwaardige combinatie (zalm met paddenstoelen en geroosterde tomaten), maar geloof me: dat is heerlijk!

Het recept komt uit “Zalm” van Paula Ahlsén Söder (Atrium, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 2 personen:

150 gr tagliatelle
scheutje olijfolie
1 eetlepel roomboter
250 gr champignons, in dikke plakken
125 slagroom of kookroom
10 gr dille, fijngehakt
100 gr gerookte zalm, in repen
6 gedroogde tomaten, in grove stukken
20 gr geroosterde pijnboompitten
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Kook de tagliatelle in ruim (gezouten) water volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet af (maar vang een koffiekopje van het pastawater op), roer er een klein scheutje olijfolie door en zet even apart tot gebruik.
Verhit de boter in een grote koekenpan op hoog vuur en bak hierin de champignons tot ze een mooi bruin kleurtje hebben (ongeveer 5 minuten). Voeg de dille en de slagroom toe en laat de room even inkoken (zet het vuur iets lager). Als de saus de gewenste dikte heeft, kun je de pan kort van het vuur halen en de zalm en de tomaat erdoor scheppen. Laat alles even verwarmen en voeg tenslotte de tagliatelle toe (verdun de saus eventueel een beetje met het opgevangen pastawater). Breng op smaak met zout en peper en strooi de pijnboompitten erover.

Turkse pizza

Nou ja, pizza…. De bodem bestaat uit een gehalveerd Turks brood, dat enigszins verloren in de kast lag en dreigde verloren te gaan. En dat mag niet in Casa Cook & Book! Daar is mevrouw Cook & Book allergisch voor! Er wordt niets weggegooid en dit brood bleek prima te kunnen worden ingezet als pizzabodem.
Om bij het Turkse thema te blijven werd de topping een heerlijk gehakt-tomaatmengsel – als je authentiek wilt zijn dien je lamsgehakt te gebruiken, maar het werkte ook prima met rund. Als je vreest dat het geheel te droog wordt, kun je de pizza besprenkelen met gesmolten boter (vóór je de pizza in de oven afbakt), maar dat heb ik achterwege gelaten.

Het recept voor de pizza-topping komt uit “500 pizza’s en platte broden” van Rebecca Baugniet (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 2 grote pizza’s:

1 Turks brood
1 eetlepel olijfolie
½ rode ui, fijngesneden
450 gr rundergehakt (of lamsgehakt)
225 gr tomatenstukjes (blik, uitgelekt)
1 klein blikje tomatenpuree
4 eetlepels platte peterselie, fijngesneden
3 eetlepels geroosterde pijnboompitten
¼ theelepel kaneelpoeder
snufje gemalen piment
flinke snuf kruidnagelpoeder
snuf gedroogde rode chilivlokken
sap van ½ citroen
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olie in een grote koekenpan. Smoor de ui een paar minuten op een matig vuur, voeg dan het gehakt toe en bak dit rul en bruin. Roer de tomatenstukjes, de tomatenpuree, de peterselie, de pijnboompitten, het kaneelpoeder, de piment, het kruidnagelpoeder en de chilivlokken erdoor en laat dit ongeveer 10-15 minuten rustig pruttelen. Roer uiteindelijk het citroensap erdoor.

Snijd het Turkse brood doormidden, zodat 2 grote pizzabodems ontstaan. Verdeel het gehaktmengsel over de bodems en bak 10 minuten in een oven die op 250 graden Celsius voorverwarmd is.