Bladerdeegtaart met zoete aardappel en geitenkaas

Deze plaattaart verdient geen schoonheidsprijs, maar de combinatie van zoete aardappel, gedroogde tomaten en zachte geitenkaas is een winnaar!

Het recept komt uit “Allerhande”, juli 2015.

Voor 3 personen (*):
500 gr zoete aardappel, geschild

1 potje zongedroogde tomaten op olijfolie (285-300 gr uitgelekt gewicht)

2 theelepels korianderpoeder (ketoembar)

2 theelepels gedroogde oregano

3 lente-uien, in dunne ringetjes

1 rood pepertje, zaadlijsten verwijderd en fijngehakt

270 gr vers of diepgevroren bladerdeeg

125 gr zachte geitenkaas

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Bekleed een bakplaat met bakpapier.

Snijd de zoete aardappel in dunne plakken (ongeveer ½ cm dik) en meng ze in een kom met 2 eetlepels olie (uit het potje met de gedroogde tomaten), het korianderpoeder en de gedroogde oregano. Voeg ook de ringetjes lente-ui, het fijngehakte rode pepertje en wat zout en peper toe.

Rol het bladerdeeg uit tot een lap die exact je bakplaat (incl. opstaande rand) bedekt. Leg de aardappelschijfjes dakpansgewijs op het bladerdeeg. Schep de achtergebleven ui en rode peper over de zoete aardappel. Verdeel de tomaten erover (snijd grotere exemplaren doormidden) en verkruimel tenslotte de geitenkaas boven de bakplaat. Bak de taart zo’n 25 minuten (in mijn oven had de taart zelfs 30 minuten nodig) en garneer eventueel met wat verse koriander.

 

(*) Volgens Albert Heijn kun je met 4 personen van deze plaattaart eten, maar sorry: niet in Casa Cook & Book.

Spinazie-mascarponetaart

Het hoeft niet altijd even precies. Het mag soms best een beetje relaxed. Het huis hoeft niet altijd perfect opgeruimd en de mand met strijkgoed staat er heus morgen ook nog wel. Yeah, right… zo werkt dat mij dus niet.
Maar: zet me in een keuken en m’n blik op het leven wordt een stuk losser. Ok, als je gaat bakken is het echt van belang om de hoeveelheden nauwkeurig te volgen. Maar ‘gewoon koken’ mag best een beetje uit de losse pols.

Dus: als Bill Granger in een recept voorschrijft dat je 8 of 9 plakjes bladerdeeg moet gebruiken, dan worden het er gewoon 10. Want hallo, er zitten er 10 in een pakje! En als Bill zegt dat er 400 gr verse spinazie nodig is, maar in mijn verpakking zit 500 gr – prima! Het maakte allemaal geen groot verschil, want deze taart is toch wel lekker (heel erg lekker zelfs!).

Wees niet te zuinig met de smaakmakers in deze hartige taart: ruim nootmuskaat, niet misselijk doen met de Parmezaanse kaas en (als je er van houdt) lekker kwistig strooien met de chilivlokken!

Het recept komt uit “Bill’s Italian basics” van Bill Granger (Fontaine Uitgevers).

Voor 4 personen:

10 blaadjes bladerdeeg (diepvries), ontdooid
1 eetlepel olijfolie
125 gr spekblokjes
500 gr verse spinazie
versgeraspte nootmuskaat
2 grote eieren, losgeklopt
250 gr mascarpone
100 gr Parmezaanse kaas, geraspt of in schilfers
gedroogde chilivlokken
Plus:
ondiep bakblik van 20 x 30 cm, of een rond bakblik met een doorsnede van 30 cm, bekleed met bakpapier

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.
Leg de velletjes bladerdeeg bovenop elkaar en rol ze uit tot een grote lap waarmee je je bakblik kunt bedekken (incl. iets opstaande rand). Leg een vel bakpapier op het deeg en doe er een goede steunvulling op (b.v. gedroogde bonen). Bak de bodem 15 minuten in de oven. Verwijder dan het bakpapier en de steunvulling en prik met een vork gaatjes in de bodem. Zet de bladerdeegbodem 10 minuten terug in de oven om een mooi kleurtje te krijgen.
Neem een grote wok of hapjespan en verwarm hierin de olijfolie. Doe de spekblokjes in de pan en bak ze een paar minuten op hoog vuur uit. Doe vervolgens (in etappes) de spinazie erbij en roerbak deze tot hij geslonken is. Breng de spinazie op smaak met lekker veel nootmuskaat. Schep de spinazie in een grote zeef en druk het vocht eruit.
Roer in een grote kom de eieren, de mascarpone en de helft van de Parmezaanse kaas goed door elkaar.
Schenk het eimengsel op de bladerdeegbodem en leg de spinazie er in plukken bovenop. Verdeel de resterende Parmezaanse kaas over de taart en bestrooi met de chilivlokken. Bak de taart 30 minuten in de oven – laat even afkoelen voor je hem aansnijdt.

Kreatópitta - Griekse vleespastei

Waarschuwing: het lelijkste gerecht ooit!

Vorig jaar september bracht ik een paar heerlijke dagen op Kefalonia door, een Grieks eiland in de Ionische Zee. Ik schreef in een enthousiast stukje over de plaatselijke specialiteit: een vleespastei met de welklinkende naam Kefallonitiki Kreatópitta.

Er was altijd het voornemen om deze pastei thuis na te maken, maar het kwam er natuurlijk steeds niet van. Op de achtergrond loerde bovendien het gevaar dat de taart die op Kefalonia zo heel erg lekker was, in Nederland behoorlijk zou tegenvallen (dat heb je immers ook altijd met wijn, niet waar?). Uiteindelijk trok ik toch de stoute schoenen aan, vond het recept (in “Prospero’s Kitchen / Island cooking of Greece” van Diana Farr Louis en June Marinos – privébezit) en ging aan de slag.

Viel het tegen? Nee! Maar: eerlijk gezegd wisten we niet meer precies hoe de oorspronkelijke taart smaakte! Zorg dat je de pastei goed op smaak brengt (niet zuinig doen met knoflook, oregano, zout en peper) en kijk door het lelijke uiterlijk heen… Kreatópitta verdient het!

Voor de vulling:

500 gr mager lams- of varkensvlees, in stukjes van 1 x 1 cm
500 gr mager rundvlees, in stukjes van 1 x 1 cm
50 gr arborio rijst (ongekookt)
1 ui, fijngehakt
2 aardappelen, geschild en in stukjes van 1 x 1 cm
90 gr Parmezaanse kaas, geraspt
2 theelepels kaneelpoeder
2-3 theelepels gedroogde oregano
4 theelepels bladpeterselie, fijngehakt
2-3 teentjes knoflook, fijngehakt
2 tomaten, fijngehakt
2 eetlepels olijfolie
120 ml rode wijn
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Voor het deeg:

500 gr patentbloem
1 theelepel tafelzout
1 theelepel kaneelpoeder
160 ml warme olijfolie
240 ml warme rode wijn

En verder:

2 hardgekookte eieren, in vieren gesneden
240 ml runderbouillon
2 eetlepels roomboter, in stukjes
1 ei
scheutje olijfolie
scheutje melk

Begin een dag van te voren en maak de vulling klaar. Dit doe je simpelweg door alle ingrediënten voor de vulling met elkaar te vermengen in een grote kom. Dek af met folie en zet een nacht in de koelkast.

 

Een paar uur vóór je de pastei wilt serveren, moet je beginnen met het deeg. Neem een grote kom en vermeng hierin het bloem, het zout en het kaneelpoeder. Giet de warme olijfolie erbij en vermeng zo goed mogelijk met de toppen van je vingers. Doe dan de warme wijn erbij – en schrik niet! Het mengsel lijkt véél te nat te worden (en is bovendien ook ineens vies-roze gekleurd). Kneed echter onverstoorbaar even door en je zult zien dat het deeg ineens niet meer plakt en ongelofelijk zacht is geworden.
Neem 2/3 deel van het deeg en rol het uit tot een grote ronde lap. Bekleed hiermee een (ingevette) ovenschaal (doorsnede 30 cm) met vrij hoge randen. Rol het resterende deeg eveneens uit, dit wordt het deksel.

Verwarm de oven voor op 225 graden Celsius. Schep de vulling in de schaal en stop de stukken ei ertussen. Giet de runderbouillon over de vulling en leg de stukjes boter erop. Dek de pastei af met het resterende deeg en druk de rand goed aan. Maak met een scherp mes een paar gaatjes in het deksel.

Vermeng het ei, de olijfolie en de melk en bestrijk de pastei met dit mengsel. Bak de taart 20 minuten op 225 graden Celsius en daarna nog 80 minuten op 200 graden Celsius.

Conclusie: lelijk, veel werk - maar heel lekker! En het allermooiste: ondanks al het vocht in de vulling... geen soggy bottom!

Tomatenquiche met polentabodem

Ik had al een tijdje al geen quiche meer gemaakt en eigenlijk was ik het ook niet van plan. Op de één of andere manier verbind ik een quiche of hartige taart vaak met de herfst of de winter en vind ik het niet echt passen bij zomerse temperaturen.
Dit bizarre idee zette ik direct overboord toen ik dit recept zag voor een zonnige quiche met geroosterde tomaten. Een eenvoudig, maar smakelijk idee – waarbij de polentabodem zorgt voor een bijzondere draai.
Ik gebruikte een wat grove polenta voor deze bodem, maar ga hem ook nog een keer maken met het fijnere maïsmeel. De smaak zal hetzelfde zijn, maar de textuur van de bodem zal ongetwijfeld verschillen. Mijn eerste poging beviel echter zó goed dat er zeker een tweede versie gaat komen!

Dit recept komt uit “Fresh en light” van Donna Hay (Van Dishoeck).

Voor 4 personen:

4 (roma-)tomaten, gehalveerd
8 takjes tijm
grof gemalen zwarte peper
Voor de polentabodem:
75 gr bloem
170 gr instant polenta of maïsmeel
120 gr ongezouten boter
80 ml water
Voor de vulling:
300 gr creamcheese light (Philadelphia)
3 eieren
handvol fijngehakte basilicumblaadjes
25 gr geraspte Parmezaanse kaas

Begin met het roosteren van de tomaten (dit kun je ook prima een dag van tevoren doen). Verwarm hiervoor de oven tot 200 graden Celsius en bekleed de bakplaat met bakpapier of aluminiumfolie. Leg de tomaten met de snijkant naar boven op de plaat, leg op elke halve tomaat een takje tijm en maal er royaal zwarte peper over. Zet de tomaten 30 minuten in de oven, tot ze zacht zijn. Zet apart tot gebruik.

Gebruik een keukenmachine om de bodem te maken. Doe het bloem, de polenta, de boter en het water in de keukenmachine en draai hiervan snel een (ietwat vochtig) deegje. Doe het deeg in een beboterde taartvorm (doorsnede 24 cm) en druk het met de bolle kant van een lepel op z’n plek. Dek het deeg af met bakpapier en zet de taartvorm 15 minuten in de oven (voorverwarmd op 180 graden Celsius). Je kunt eventueel ook een vulling van bakbonen gebruiken, maar ik deed dat niet. Verwijder dan het bakpapier en bak de bodem nogmaals 15 minuten.
Maak in de tussentijd de vulling door de creamcheese en de eieren in een grote kom te mengen (met een garde gaat dit prima, maar je kunt ook opnieuw de keukenmachine gebruiken). Schep vervolgens de basilicum en de Parmezaanse kaas erdoor.
Verdeel de vulling over de taartbodem en druk de geroosterde tomaten erin (met snijzijde naar boven). Bak de taart in 25 minuten gaar. Serveer direct!

Romige mini-kruidenquiches

Ik kan altijd heel blij worden van een lekker gerechtje dat in een handomdraai te maken valt. Begrijp me niet verkeerd, ik sta heel graag in de keuken en vind het op gezette tijden ook erg leuk om totaal uit te pakken, maar op een doordeweekse dag ben ik net als ieder ander: het moet snel. En lekker. Dat vooral!

In het boek “Lekker feestelijk” (Uitgeverij Terra) vond ik een recept voor ieniemienie kruidenquiches. Ik heb het een beetje veranderd (door er iets grotere exemplaren van te maken, maar nog altijd niet groter dan muffin-formaat) en van het eindresultaat werd ik inderdaad helemaal gelukkig. Deze feestelijke happen staan in een mum van tijd in de oven en heb je er geen omkijken meer naar.
Gebruik voor deze quiches verse kruiden naar wens. Ik had nog dille in de diepvries en plunderde bovendien mijn peterselie- en tijmplantjes. Wees spaarzaam met het gebruik van salie – superlekker, maar snel overheersend.

Voor 6 stuks:

6 plakjes bladerdeeg (diepvries, ontdooid)
4 eieren
250 ml slagroom
1½ eetlepel verse dille, fijngehakt
1 eetlepel verse tijm, alleen de blaadjes
1 eetlepel verse citroentijm, alleen de blaadjes
1 eetlepel verse krulpeterselie, fijngehakt
½ eetlepel verse salie, fijngehakt
4 eetlepels geraspte Goudse kaas
2 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Neem een muffinblik (6 stuks) en bekleed deze met de bladerdeegplakjes (laat de uiteinden een beetje artistiek uitsteken of snijd ze op maat – maakt niet uit).

Klop de eieren los met de slagroom en royaal zout en peper. Roer dan de verse kruiden erdoor en vul de muffinvormen ermee. Verdeel de Goudse kaas over de quiches en doe vervolgens hetzelfde met de Parmezaanse kaas.
Bak de mini-quiches 25 minuten in de oven tot ze goudbruin en flink gerezen zijn (schrik niet: ze zullen weer instorten…). Laat afkoelen op een rooster en serveer lauwwarm.

Quiche met gerookte makreel

Ik kook en bak met grote regelmaat gerechten die nooit op dit blog schitteren. Omdat ze tegenvallen, omdat ik er al eerder over geschreven heb of gewoon omdat ze zo simpel zijn dat ze niet echt recht hebben op zo’n mooi plekje in de etalage.

Vorige week maakte ik een quiche die behoorlijk mislukte. Nou ja, hij viel wel te eten, maar enthousiast kon ik er niet over worden. Maar toch… zo’n quiche met gerookte makreel is wel een heel lekker plan… En dus heb ik het originele recept op veel (correctie: héél veel) punten aangepast en een nieuwe poging ondernomen.

Met grote trots (want deze versie is buitengewoon goed geslaagd en lekker) kondig ik dus dit receptje aan:

Voor 1 quiche (doorsnede 20 cm), 2-3 personen:

225 gr zelfrijzend bakmeel
115 gr (magere) kwark
3 eetlepels (karne)melk
snuf zout
½ eetlepel gehakte dille
ca. 275 gr gerookte makreel (= 1 makreel, vel en graten verwijderd)
3 eieren, losgeklopt
125 ml slagroom
60 gr belegen kaas, geraspt
1 eetlepel gehakte dille

Ik schreef al eerder over m’n geliefde kwarkdeeg als bodem voor hartige taarten en ook hier bleek het een gouden greep:

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius.

Kneed een deegje van het bakmeel, de kwark, de melk en het zout. Verpak het deeg in plastic folie en laat het minimaal 30 minuten rusten in de koelkast. Als je zover bent om het te gaan uitrollen, wentel het deeg dan eerst door de gehakte dille (½ eetlepel). Rol vervolgens het deeg uit en bekleed de quichevorm (doorsnede 20 cm, ingevet) ermee.
Trek de vis uit elkaar met 2 vorken. Klop de eieren los met de slagroom, de kaas en de dille (1 eetlepel) en schep de makreel erdoor. Giet dit mengsel op de deegbodem (deze hoeft niet blind gebakken te worden) en bak de quiche 30-35 minuten (tot de vulling stevig is). Serveer warm of koud met wat partjes citroen en serveer er bv. een komkommersalade bij.

Pompoen-preitaart met gebakken paddenstoelen

Ik neem mij wel eens voor om tijdrovende, ingewikkelde gerechten te maken en daarvoor dan de hele dag in de keuken te staan. In de praktijk ren ik meestal rond als de spreekwoordelijke kip zonder kop - een kip die van lekker eten houdt, maar het moet vooral allemaal niet te lang duren...

Het onderstaande recept maakte ik dan ook niet ter ere van een doordeweekse maaltijd, maar als mijn bijdrage aan de meest recente ADPTU. Het leek op papier al redelijk bewerkelijk, maar het hele grapje nam nog meer tijd in beslag dan verwacht. Gelukkig was ik een dag eerder al begonnen met de voorbereidingen, zodat alles toch nog op tijd op z'n pootjes terecht kwam. Het moge duidelijk zijn: trek voor deze pompoentaart maar een paar uurtjes uit - maar doe het vooral wel, want deze hartige taart is namelijk absoluut de moeite waard!

Het recept komt uit "delicious. het kookboek!" van Valli Little (Fontaine Uitgevers) en vormt een hoofdgerecht voor 4-6 personen.

Ingrediënten voor het hartige korstdeeg (doorsnede 25 cm):
250 gr bloem
180 gr koude roomboter, in blokjes (zet heel even in de vriezer)

Ingrediënten voor de vulling:
700 - 1000 gr pompoen, geschild en in 3 cm dikke plakken
1 eetlepel olijfolie
40 gr roomboter
2 preien, alleen het witte en lichtgroene deel, in dunne ringen
3 tenen knoflook, grof gehakt
60 ml droge witte wijn
300 ml slagroom
2 eieren + 1 eidooier
2 theelepels gehakte verse tijmblaadjes
2 eetlepels fijngesneden bladpeterselie
125 gr geraspte gruyère
snufje versgemalen nootmuskaat
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Ingrediënten voor de gebakken paddenstoelen:
40 gr boter
2 tenen knoflook, fijngehakt
400 - 500 gr gemengde paddenstoelen, grof gehakt (ik gebruikte: 100 gr shiitake, 150 gr oesterzwammen en 250 gr kastanjechampignons)
60 ml droge witte wijn
2 eetlepels fijngesneden bladpeterselie

Doe de bloem en de roomboter, samen met een snufje zout, in een keukenmachine en maal kort tot een fijn kruimelig mengsel is ontstaan. Doe er 3 eetlepels ijswater bij en laat de machine nog even draaien, tot zich een deegbal heeft gevormd. Verpak het deeg in plastic folie en laat het minimaal 30 minuten rusten in de koelkast.
Verwarm de oven tot 180 graden Celsius. Rol het deeg uit tot een lap van circa 4 mm dikte en bekleed hiermee een ingevette taartvorm (met losse bodem). Bekleed het deegje met bakpapier of aluminiumfolie en vul de vorm met bakbonen of rijst. Bak de bodem circa 15 minuten "blind", verwijder dan de steunvulling en bak nogmaals circa 10 minuten. Laat de bodem afkoelen tot gebruik.
Doe de stukken pompoen in een grote ovenschaal, besprenkel licht met olijfolie en bestrooi met zout en peper. Dek de schaal af met aluminiumfolie en rooster de pompoen in circa 35 minuten gaar. Giet eventueel overtollige olie af en laat de pompoen afkoelen.
Smelt de boter in een grote koekenpan op middelhoog vuur en smoor hierin gedurende circa 5 minuten de prei en de knoflook. Voeg de wijn toe en laat deze ongeveer 3 minuten inkoken. Laat het preimengsel afkoelen.

Tot dit punt kun je de taart voorbereiden.

Pureer het pompoenvlees en het preimengsel in een keukenmachine, samen met de slagroom, de eieren, de eidooier, de tijm en de peterselie. Als een glad mengsel is ontstaan, kan de kaas en de nootmuskaat worden toegevoegd, samen met een royale hoeveelheid zout en peper. Giet het mengsel op de bodem en bak de taart in ongeveer 45-50 minuten gaar en oranje-goudbruin.
Als de taart in de oven staat, kun je de paddenstoelen bakken. Smelt hiervoor de boter op middelhoog vuur in een grote koekenpan en roerbak de paddenstoelen en de knoflook 3-4 minuten. Doe de witte wijn erbij en laat dit in ongeveer 3 minuten inkoken. Haal de pan van het vuur en roer de peterselie door de paddenstoelen.
Schep het paddenstoelenmengsel op de pompoen-preitaart en serveer direct.

Mosterdtaart met brioche en tomaten

Onlangs zag ik in de bioscoop de documentaire "elBulli - Cooking in progress". Fantastisch: je kijkt een jaar lang mee met de het elBulli-team, in het laboratorium en in het restaurant. Het gaat niet zo zeer over koken, maar wel over veel scheikundige experimenten (de termen "vriesdrogen", "vacumeren" en "vloeibaar stikstof" komen geregeld voor) en over de stress die samenhangt met de hoge verwachtingen en de druk om ieder seizoen 35 verbluffende gerechtjes te moeten verzinnen.
Goed, daarna sta je weer in je eigen keukentje thuis en in plaats van gorgonzolabollen en ijsklontjes-vinaigrette (ga de film maar kijken om dit te snappen) te fabriceren, maak je.... een mosterdtaart met brioche en tomaatjes. Want die verfijnde liflafjes laat ik aan de professionals over. In mijn keuken sta ik met twee voetjes op de vloer en wordt er recht-toe-recht-aan gekookt (en ik heb ook niet de beschikking over een Roner, een Pacojet, stikstof en meer van dat soort zaken...).

Dit recept komt uit "Foodies" (september 2011).

Voor 4 personen:

200 gr (kers)tomaten
1 bosje basilicum, alleen de blaadjes
3 eetlepels roomboter + extra om in te vetten
125 gr spekblokjes
1 briochebrood (heb je waarschijnlijk niet helemaal nodig)
2 eetlepels honingmosterd
4 eieren
250 ml slagroom
150 ml melk
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
50 gr oude kaas, geraspt

Snijd de kerstomaatjes doormidden (of gewone tomaten in kleine stukjes). Verhit 1 eetlepel boter in een koekenpan en bak hierin de spekblokjes in circa 5 minuten lekker knapperig. Voeg de tomaatstukjes en de (gescheurde) basilicum toe en stoof dit 2 minuten mee.
Neem een ovenschaal en vet deze goed in met boter. Snijd het briochebrood in sneetjes. Roer 2 eetlepels boter en de mosterd door elkaar en besmeer de sneetjes hiermee. Beleg de bodem van de ovenschaal met het brood (mosterdkant naar boven), schep het tomaat-spekmengsel er bovenop en dek dit af met de resterende brioche-sneetjes (mosterdkant naar beneden).
Verwarm de oven voor op 175 graden Celcius. Klop de eieren los met de slagroom en de melk en breng op smaak met zout en peper. Giet het eiermengsel in de ovenschaal en bak de taart 30 minuten. Strooi dan de geraspte kaas erover en zet de ovenschaal nog 5 minuten terug in de oven om de kaas te laten smelten.

Hartige taart met zuurkoolcarbonara

Qua temperatuur mag het inmiddels aanvoelen als lente, een blik op de kalender leert dat het toch nog echt hartje winter is. Er is dus alle reden om stug door te gaan met het bereiden van lekkere winterse gerechten, zoals deze hartige taart met zuurkool. Later deze week volgt nog een konijnrecept en ik heb ook Julia Child's rode kool in de planning staan, dus wat mij betreft kan de temperatuur nog wel even rond het vriespunt schommelen.
Dit recept komt uit "Hartige taart" van Jasmin Schults en Anaisa Bruchner (Uitgeverij Becht, verkrijgbaar in de winkel), maar ik heb hun taartbodem vervangen door mijn eigen favoriete kwarkdeegbodem.

Voor een taartvorm van circa 24 cm doorsnede:
300 gr zelfrijzend bakmeel

150 gr kwark
4 eetlepels melk
125 gr magere gerookte spekblokjes
1 teen knoflook, fijngehakt
1 ui, gesnipperd
1 (kleine) rode Spaanse peper, fijngehakt
1 takje rozemarijn, fijngehakt
500 gr uitgelekte zuurkool
125 ml slagroom
100 gr Parmezaanse kaas, geraspt
2 eieren, losgeklopt
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Kneed een deegje van het zelfrijzend bakmeel, de kwark, de melk en een snuf zout. Vorm een bal van het deeg en laat het minimaal 30 minuten rusten in de koelkast. Bestrooi een werkvlak licht met wat bloem, rol het deeg uit en bekleed een ovenschaal (doorsnede circa 24 cm) ermee.

Bak de spekblokjes in een hete koekenpan tot ze lichtbruin zijn. Voeg de knoflook, de ui en de Spaanse peper toe en fruit dit even mee. Voeg de zuurkool toe en bak deze eveneens een paar minuten mee. Voeg dan de slagroom toe en doe de rozemarijn, het zout en de peper erbij. Roer goed door elkaar en laat dit mengsel zo'n 20 minuten op een zacht vuurtje pruttelen. Haal dan de pan van het vuur en roer de Parmezaanse kaas erdoor. Laat het mengsel afkoelen tot kamertemperatuur en meng dan de eieren erdoor.
Verwarm de oven voor op 200 graden Celcius. Schep het zuurkoolmengsel in de ovenschaal en bak de taart in circa 40 minuten gaar. Dek (eventueel, bij mij bleek dat nodig) de schaal na 30 minuten af met aluminiumfolie, om te voorkomen dat de bovenkant te donker wordt.

Hartige taart met biet en geitenkaas

Ik vrees dat de zomer nu echt voorbij is.Vanochtend zijn het hondje en ik in de stromende regen naar de winkel gewandeld, in temperaturen die duidelijk maken dat de herfst er definitief aan komt. Hoewel... het hondje had weinig zin om nat te worden en bleef als een ezel midden op straat stil staan. Helaas, we zijn toch doorgelopen - van dat getreuzel werden we alleen maar natter.

Bij regen, wind en koudere temperaturen past dit recept perfect. Het is een hartige taart (van bladerdeeg, dus de bodem is lekker snel klaar) met zoetige bietjes en smeuige geitenkaas. Je kunt trouwens de geitenkaas ook vervangen door camembert.

Onderstaand recept is een bewerking van een recept uit "Taart" van Veltman Uitgevers.

25 gr boter

2 eetlepels honing
3 rode uien, in dunne ringen
500 gr gekookte bieten, in grove stukken
300 ml rode wijn
3 eetlepels gedroogde tijm
150 gr geitenkaas
6 plakjes bladerdeeg, ontdooid
zeezout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de boter en de honing in een koekenpan en fruit hierin op matig vuur de uien, tot de uien zacht zijn. Voeg dan de rode wijn, zout en peper toe en laat dit tot circa de helft inkoken. Doe de stukken biet ook in de pan en laat alles zachtjes bubbelen tot de vloeistof dik, glanzend en vrijwel verdwenen is. Roer dan de helft van de tijm erdoor en laat dit bietenmengsel afkoelen.

Bekleed een bakplaat met plakjes bladerdeeg (ik had voor mijn ronde vorm 6 plakjes nodig). Maak een randje van het bladerdeeg of kerf voorzichtig (niet helemaal doorsnijden!) een lijntje op zo'n 2,5 cm van de rand van het bakblik. Doe dan het bietenmengsel op het bladerdeeg (en zorg ervoor dat dit binnen de lijnen blijft), verkruimel de geitenkaas erover, verstrooi de overgebleven tijm erover en zet de taart 20-25 minuten in een voorverwarmde oven (200 graden Celcius).
Garneer eventueel met wat verse tijm.

Hartige taart met een bodem van kwarkdeeg

Een hartige taart is een fijne oplossing om alle restjes in de koelkast eens even op te maken. In die zin bestaat er voor mij dan ook geen standaardrecept voor de vulling van zo'n taart. Sterker, ik kan alleen maar aanbevelen dat je er alles in propt wat je lekker vindt en that's it. Nee, ik wil het vandaag niet uitgebreid hebben over de vulling of het eimengsel, maar over het deeg voor de bodem.
Vroeger (...) maakte ik braaf een korstdeeg voor elke hartige taart die door mij gebakken werd. Toen ik daar schoon genoeg van had (want: soms serieus lui) stapte ik over op het gebruik van kant-en-klaar deeg voor hartige taart. Makkelijk, maar klein minpuntje: niet echt lekker.
De oplossing kwam van een geachte klant, die mij attendeerde op een buitengewoon eenvoudig recept voor een deegje waarin gebruik gemaakt werd van kwark. Ze was zelfs zo vriendelijk om de juiste verhoudingen even in een email toe te sturen. Het duurde daarna even, maar nu heb ik het dan toch gebruikt - met verbluffend effect. Het deeg is in een handomdraai gemaakt, laat zich gemakkelijk uitrollen en is zeer smakelijk. Hoewel de vulling van m'n taart niet bepaald spectaculair te noemen was, was de hartige taart een groot succes - met dank aan de bodem die de show stal!

Deeg
300 gr zelfrijzend bakmeel
150 gr kwark
4 eetlepels melk
zout

Doe alle ingredienten bij elkaar in een schaal en vermeng met een vork. Kneed er dan met koude handen een soepel deeg van. Vorm een bal van het deeg en laat het minimaal 30 minuten rusten in de koelkast. Rol het dan uit op een licht met meel bestoven ondergrond en bekleed een ovenvaste bakvorm (doorsnede circa 26 cm) ermee. Blind bakken is niet nodig!

Vulling
1 prei, in dunne ringen

4 lente-uitjes, in dunne ringen
1 gele paprika, in kleine stukjes
1 groene paprika, in kleine stukjes
100 gr champignons, in dunne plakjes
1 gerookte kipfilet, in kleine stukjes (ca. 150 gr)
stukje salami, in kleine stukjes (ca. 50 gr)
1 theelepel gedroogde Provencaalse kruiden
zeezout en versgemalen peper

Doe een scheutje olie in een grote koekenpan en fruit hierin alle groenten maximaal 10 minuten. Voeg de laatste minuten de salami en kipfilet toe en breng op smaak met de Provencaalse kruiden, zout en peper. Schep deze vulling op de bodem van kwarkdeeg.

Eimengsel

1 bekertje (125 ml) creme fraiche
3 eieren
scheutje melk
verse kruiden naar wens, fijngesneden (ik gebruikte oregano, salie en basilicum)
zeezout en versgemalen peper
100 gr geraspte kaas naar wens (ik gebruikte een mix van Goudse belegen en Parmezaanse kaas)

Meng alle ingredienten door elkaar en giet dit mengsel over de groentevulling. Strooi de geraspte kaas erover en schuif de schaal circa 30 minuten in een voorverwarmde oven van 225 graden. Smakelijk!
Excuses: ik heb vergeten een foto te maken van het eindresultaat...