Geroosterde paprikasalade

Bij warm (nee, heet!) weer horen geen lange, uitgebreide recepten. Je wilt immers niet eindeloos in een (waarschijnlijk bloedhete) keuken staan. Een recept met gerookte paprika’s ligt dan wellicht niet helemaal voor de hand – want eh, hallo… paprika’s roosteren? Boven een gaspit? Dat doen we dus niet!

Dat doen we zeker niet, want deze paprika’s roosteren we in de oven (persoonlijk doe ik dat altijd, want ik kook niet op gas). Je legt ze de oven, verlaat de keuken, draait ze na 10 minuten om, verlaat de keuken opnieuw, haalt ze uit de oven en hup, weer de keuken uit. Moet lukken, toch? Zelfs bij temperaturen boven de 30 graden Celsius.

Dit recept komt uit “Melk & dadels” van Nadia Zerouali (Rose Stories).

 

Ingrediënten:

5 rode paprika’s

1 rood Spaans pepertje, zaadlijsten verwijderd, fijngehakt

2 teentjes knoflook, fijngehakt

olijfolie

1 theelepel (gerookt) paprikapoeder

1 theelepel komijnpoeder

(zee)zout en versgemalen zwarte peper

 

Verwarm de oven voor op 225 of 250 graden Celsius (de hoogste stand van de je oven). Leg de paprika’s in zijn geheel op een rooster en schuif ze in de oven. Draai ze na 10 minuten om en zet de paprika's voor opnieuw 10-15 minuten terug in de oven. Doe dan de paprika’s in een schaal en dek deze goed af met plastic folie. Laat 30 minuten staan. Daarna kun je zonder problemen de velletjes verwijderen. Verwijder ook de zaadlijsten en snijd de geroosterde paprika in reepjes. (*)

Verhit een scheut olijfolie in een koekenpan en bak hierin de paprika’s, het pepertje en de knoflook. Doe dit op een matig vuurtje. Doe het paprikapoeder en het komijnpoeder (en zout en peper naar smaak) erbij en laat z’n 10 minuten zachtjes pruttelen.

Deze salade is heerlijk als bijgerecht of als borrelhap, maar ook érg lekker door pasta of couscous.

(*) Er is natuurlijk helemaal niets of niemand die je tegenhoudt om paprika’s boven een gasvlam of op de barbecue te roosteren. Sterker: dit is alleen maar aan te bevelen. De paprika’s verkleuren dan namelijk veel meer en echt waar: die kleine stukjes zwarte schil (die toch altijd achterblijven) geven waanzinnig veel smaak!

Salade met peer, halloumi en rucola

Sinds het boek “Comptoir Libanais” (Uitgeverij Terra) in januari in Nederlandse vertaling op de markt kwam, ben ik groot fan. Je vindt de eetcafés van Comptoir Libanais op verschillende locaties in Londen en ze serveren een mix van Libanees en mediterraan eten. Heerlijk! Het schijnt dat er ook een Nederlandse vestiging in de planning zit… hoe fijn zou dat zijn!

Deze salade maakte ik met peren, maar je kunt de peren ook vervangen door verse vijgen. Gebruik dan ongeveer 6 vijgen en gebruik vooral ook meer peren als je alleen kleine exemplaren kunt vinden.

Voor 3-4 personen:

50 ml ciderazijn

25 ml extra vergine olijfolie

1 eetlepel heldere, vloeibare honing

2 theelepels za’atar (of sesamzaadjes)

1 eetlepel olijfolie

250 gr halloumi, in plakken van 1 cm breed

3 grote rijpe peren, geschild

grote bos rucola

(zee)zout en verse (zwarte) peper

Klop om te beginnen een dressing van de ciderazijn, de extra vergine olijfolie, de honing en de za’atar. Zet apart tot gebruik.

Verhit de gewone olijfolie in een pan en bak de halloumi aan beide kanten goudbruin (pas op – de olie kan spatten!). Verwijder de kern uit de peer en snijd de vruchten in grove stukken.

Leg de rucola op een platte schaal. Wentel de stukken peer door de dressing en verdeel ze over de rucola. Leg dan de halloumi op de schaal en giet de resterende dressing er overheen. Breng op smaak met wat zout en peper.

Noedelsalade met kokos, garnalen en lychees

Als je besluit om een gerecht te gaan maken uit een boek waarvan het niveau duidelijk hoger ligt dan de gemiddelde Jamie Oliver-bestseller, weet je dat er wellicht iets mis kan gaan (tenminste: bij mij wel). Uit voorzorg had ik het recept al een tikje eenvoudiger gemaakt, maar toch ging ik nog lelijk te mist in.

Het recept schrijft een praline met cashewnoten voor. Wie mijn vorige blogpost gelezen heeft, weet dat ik – op z’n zachtst gezegd – niet warm loop voor cashewnoten. In mijn versie waren die dus al vervangen door dry roasted peanuts. Ik had nog nooit karamel gemaakt, maar ging vol goede moed aan de slag. Twee keer. Twee keer ging het mis.

Misschien had ik toch even een instructiefilmpje moeten bekijken over het maken van karamel. Het kan nooit héél erg moeilijk zijn, maar afgelopen weekend was het voor mij toch even te hoog gegrepen.

In het kader van “do as I say, don’t do as I do” heb ik het recept dus nog een tikje verder aangepast – vergeet de karamel, gebruik suikerpinda’s. Klaar, niet moeilijk doen.

Oh, en wie denkt dat ik me door deze tegenvaller liet kisten: no way! Dat was ook terecht, want deze salade is spectaculair mooi en spectaculair lekker! Het is zó de moeite waard om hier even je best voor te doen…

Het recept komt uit “Huxtabook” van Daniel Wilson (Hardie Grant Books).

Voor 4 personen:
3 eetlepels geraspte kokos
250 gr rijstnoedels
6 takjes munt, alleen de blaadjes
1 handvol koriander, alleen de blaadjes
1 rode grapefruit (beter: 1 gele grapefruit / nog beter: 1 pomelo), geschild, partjes tussen de vliezen weggesneden
8 lychees (vers of uit blik), geschild, zonder pit en in kwarten gesneden
80 ml limoensap
1-2 eetlepels vissaus
Voor de suikerpinda’s:
1 bakje suikerpinda’s
1 gedroogd lombokpepertje
Voor de garnalen:
1 stengel citroengras, gehalveerd en gekneusd
50 ml vissaus
2 kaffir lime blaadjes
12 rauwe jumbogarnalen, gepeld en darmkanaal verwijderd

Verwarm de oven voor op 150 graden Celsius. Neem een bakplaat en verspreid de geraspte kokos over het oppervlak. Rooster de kokos ongeveer 8 minuten in de oven, tot ze een goudbruin kleurtje heeft. Zet weg tot gebruik.

Doe de suikerpinda’s en het gedroogde pepertje in een keukenmachine en maal kort. Het is niet de bedoeling dat de pinda’s tot gruis gemalen worden, eerder het formaat van grove broodkruimels.

Neem een steelpannetje en vul deze tot de helft met koud water. Voeg het citroengras, de kaffir lime blaadjes en de vissaus hieraan toe en breng het geheel aan de kook. Verwijder het citroengras en de limoenblaadjes uit het vocht en doe de jumbogarnalen erin. Pocheer de garnalen op matig vuur, ongeveer 4 minuten. Schep de garnalen uit het vocht (dit wordt verder niet meer gebruikt), leg ze op een bord en zet dit direct in de koelkast tot gebruik.

Kook de rijstnoedels volgens de aanwijzingen op de verpakking. In mijn geval was een kooktijd van 2 minuten noodzakelijk. Spoel de noedels af met koud water (om het garingsproces te stoppen) en roer er wat plantaardige olie doorheen om plakken te voorkomen.

Nu kun je beginnen met het samenstellen van de salade:

Neem een grote kom en doe de kokos, de suikerpinda’s (ongeveer 3 eetlepels van het mengsel), de rijstnoedels, de kruiden (munt + koriander), de grapefruit-partjes en de lychee-partjes erin. Voeg het limoensap en 1-2 eetlepels vissaus toe en vermeng het geheel goed.
Snijd de jumbogarnalen halfdoor en voeg ze toe aan de salade.

Het is even werk…. maar deze salade zal niet teleurstellen!

Linzensalade met geroosterde tomaten en geitenkaas

Tot een jaar of tien geleden had ik nog nooit linzen gegeten. Of kikkererwten. Het idee stond me enorm tegen – dat kon niet lekker zijn!
Toen ging ik een dieet volgen (vergeet niet: dit speelde zich af in de dagen dat ik nog de discipline kon opbrengen voor zoiets) dat eigenlijk heel hip was: low-carb. Koolhydraten waren slechts in heel beperkte mate toegestaan. Er werd gezegd dat je trek naar koolhydraten na verloop van tijd zou verdwijnen. Misschien was ik de uitzondering op deze regel, want na 6 maanden was ik bereid om een moord te plegen voor een lekker knapperig brood – maar ik was er wel ruim 8 kilo mee afgevallen, zonder al te veel moeite te hebben gedaan.
Dit South Beach dieet (want daar heb ik het over) moedigde het eten van peulvruchten aan – deze bevatten weliswaar de nodige koolhydraten, maar het zijn zogenaamde ‘langzame’ koolhydraten. Langzame koolhydraten geven rustig en gestaag energie aan het lichaam, zonder het bloedsuikergehalte enorm te laten pieken – en dat is dus goed. Technisch verhaal, maar de bottom line is: ik waagde me aan de linzen en de kikkererwten…. en ik bleek ze enorm lekker te vinden!

Een aantal jaren en extra kilo’s later eet ik ze nog steeds met veel plezier, zoals in deze salade – gebaseerd op een recept uit “Granen, peulvruchten en zaden” (Good Cook Publishing, verkrijgbaar in de winkel).

Maaltijdsalade voor 2 personen:

12 kerstomaatjes, gehalveerd
1 volle theelepel aci biber salçasi (Turkse peperpuree) of harissa
3 eetlepels olijfolie
½ eetlepel fijne kristalsuiker
1 eetlepel witte balsamico of witte wijn azijn
1 volle eetlepel grove mosterd
3 eetlepels extra vergine olijfolie
200 gr linzen (ik gebruikte zwarte Beluga linzen), afgespoeld en uitgelekt (*)
1 sjalot, fijngesnipperd
6 plakjes ontbijtspek, in grove repen
2 eetlepels platte peterselie, fijngehakt
125 gr geitenkaas, in stukjes gebroken
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 150 graden Celsius. Doe de tomaten in een passende ovenschaal (met de snijvlakken omhoog). Vermeng de aci biber salçasi met de olijfolie en giet dit over de tomaten. Bestrooi met de suiker, wat zout en peper en vermeng goed (met je handen, maak er maar een gezellige kliederboel van). Rooster de tomaten ongeveer 35 minuten in de oven, tot ze licht zijn geslonken. Haal uit de oven en laat afkoelen buiten de koelkast.

 

Maak de dressing door de balsamico, de mosterd, de extra vergine olijfolie en wat zout en peper in een jampotje te doen. Draai het deksel erop en schud even goed.

Doe de linzen in een steelpannetje, giet er voldoende koud (ongezouten!) water bij en breng het geheel aan de kook. Laat 15-20 minuten koken en giet de linzen dan af. Verhit in de tussentijd een droge koekenpan en doe de sjalot en het spek erin. Bak dit even goed aan en voeg dan de linzen hieraan toe. Voeg eveneens de peterselie en de dressing toe en vermeng goed.
Schep de linzen in mooie schaaltjes en verdeel de tomaten en de stukjes geitenkaas erover. Bedruppel eventueel nog met een beetje extra vergine olijfolie en maal er wat verse peper overheen. Eet deze salade warm of op kamertemperatuur.

(*) Gebruik vooral een blik linzen (Bonduelle) als je daar zin in hebt (ik voel me daar nooit een seconde schuldig onder). Deze hoeven niet meer te koken, maar het is wel verstandig ze even te verwarmen, want dan nemen de linzen de dressing beter op.