Spinazie-mascarponetaart

Het hoeft niet altijd even precies. Het mag soms best een beetje relaxed. Het huis hoeft niet altijd perfect opgeruimd en de mand met strijkgoed staat er heus morgen ook nog wel. Yeah, right… zo werkt dat mij dus niet.
Maar: zet me in een keuken en m’n blik op het leven wordt een stuk losser. Ok, als je gaat bakken is het echt van belang om de hoeveelheden nauwkeurig te volgen. Maar ‘gewoon koken’ mag best een beetje uit de losse pols.

Dus: als Bill Granger in een recept voorschrijft dat je 8 of 9 plakjes bladerdeeg moet gebruiken, dan worden het er gewoon 10. Want hallo, er zitten er 10 in een pakje! En als Bill zegt dat er 400 gr verse spinazie nodig is, maar in mijn verpakking zit 500 gr – prima! Het maakte allemaal geen groot verschil, want deze taart is toch wel lekker (heel erg lekker zelfs!).

Wees niet te zuinig met de smaakmakers in deze hartige taart: ruim nootmuskaat, niet misselijk doen met de Parmezaanse kaas en (als je er van houdt) lekker kwistig strooien met de chilivlokken!

Het recept komt uit “Bill’s Italian basics” van Bill Granger (Fontaine Uitgevers).

Voor 4 personen:

10 blaadjes bladerdeeg (diepvries), ontdooid
1 eetlepel olijfolie
125 gr spekblokjes
500 gr verse spinazie
versgeraspte nootmuskaat
2 grote eieren, losgeklopt
250 gr mascarpone
100 gr Parmezaanse kaas, geraspt of in schilfers
gedroogde chilivlokken
Plus:
ondiep bakblik van 20 x 30 cm, of een rond bakblik met een doorsnede van 30 cm, bekleed met bakpapier

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.
Leg de velletjes bladerdeeg bovenop elkaar en rol ze uit tot een grote lap waarmee je je bakblik kunt bedekken (incl. iets opstaande rand). Leg een vel bakpapier op het deeg en doe er een goede steunvulling op (b.v. gedroogde bonen). Bak de bodem 15 minuten in de oven. Verwijder dan het bakpapier en de steunvulling en prik met een vork gaatjes in de bodem. Zet de bladerdeegbodem 10 minuten terug in de oven om een mooi kleurtje te krijgen.
Neem een grote wok of hapjespan en verwarm hierin de olijfolie. Doe de spekblokjes in de pan en bak ze een paar minuten op hoog vuur uit. Doe vervolgens (in etappes) de spinazie erbij en roerbak deze tot hij geslonken is. Breng de spinazie op smaak met lekker veel nootmuskaat. Schep de spinazie in een grote zeef en druk het vocht eruit.
Roer in een grote kom de eieren, de mascarpone en de helft van de Parmezaanse kaas goed door elkaar.
Schenk het eimengsel op de bladerdeegbodem en leg de spinazie er in plukken bovenop. Verdeel de resterende Parmezaanse kaas over de taart en bestrooi met de chilivlokken. Bak de taart 30 minuten in de oven – laat even afkoelen voor je hem aansnijdt.

Geroosterde varkenshaas met Vietnamese karamelsaus

Een heerlijk gerecht dat relatief snel op tafel staat en toch nét anders is. Maak je geen zorgen: de karamelsaus is niet overdreven zoet. Tuurlijk, er gaat een lading suiker in – maar de vissaus en het limoensap houden de boel goed in balans.

Het recept komt uit “Bill’s Asian basics” van Bill Granger (Fontaine Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Ingrediënten (voor 3-4 personen):

600 gr varkenshaas
1 eetlepel vissaus
1 theelepel fijne kristalsuiker
1 teentje knoflook, geraspt
2 eetlepels donkerbruine basterdsuiker
2 eetlepels kristalsuiker
2 eetlepels water
2 eetlepels neutraal smakende olie
1½ eetlepel vissaus
sap van 1 limoen
1 rode peper, zonder zaadjes, fijn gehakt

Snijd de varkenshaas in de breedte doormidden, in één-persoons-porties. Vermeng de vissaus, de fijne kristalsuiker en de geraspte knoflook in een platte schaal en wentel de stukken varkenshaas hier in. Laat het vlees ongeveer 30 minuten marineren (afgedekt in de koelkast).

Verhit een grillpan op hoog vuur en rooster de stukken varkenshaas in ongeveer 15 minuten nét gaar (ongeveer 4 minuten op elke kant grillen). Laat het vlees daarna zo’n 5 minuten rusten.

Maak tijdens het grillen de karamelsaus. Neem hiervoor een klein steelpannetje met dikke bodem en doe de basterdsuiker, de kristalsuiker en het water hierin. Verwarm dit op een laag vuur en roer goed, tot de suiker opgelost is. Zet dan het vuur hoger en laat de karamelsaus ongeveer 1½ minuut inkoken (blijf erbij!). Neem de pan van het vuur en laat even afkoelen. Roer de olie, de vissaus, het limoensap en de gehakte chilipeper erdoor. In eerste instantie zal het lijken of er zich geen gladde saus zal vormen, maar als je even doorroert komt het goed. Serveer de zoet-zure saus met de geroosterde varkenshaas.

Italiaanse worstjes met rozemarijn en aardappelen

Túúrlijk…. - denkt nu de regelmatige lezer van dit blog - wéér een receptje van Bill Granger…

Eh, ja, dat klopt. Ik vind namelijk de receptjes van de immer breeduit grijnzende Australiër heel lekker. Waarbij ik de eerste ben om te roepen dat dat gegrijns heel irritant is. Maar daar gaat het niet om. Het gaat erom dat dit weer eens zo’n superlekker en heel eenvoudig te bereiden maaltijd is. Hup, het hele boeltje bij elkaar in een grote ovenschaal, klein uurtje in de oven en Bill, eh, Bob’s your uncle.

Dit recept staat in het nieuwste boek van Bill Granger: “De (perfecte) man in de keuken" (Uitgeverij Terra, verkrijgbaar in de winkel) – een verzameling van de beste 130 recepten uit oudere boeken van Bill.

Voor 4 personen:

6 à 7 Italiaanse worstjes
800 gr aardappelen, schoongeboend en eventueel geschild, in stukken
1½ theelepel paprikapoeder
2 takjes rozemarijn
½ ciabattabrood, in stukken
½ dl olijfolie
handvol verse basilicumblaadjes

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Snijd de worstjes in dikke plakken en doe ze, samen met de aardappelen, het paprikapoeder, de rozemarijn en de stukken ciabatta, in een grote ovenschaal. Sprenkel de olijfolie erover en vermeng goed (maar doe voorzichtig).

Zet de schaal 40-50 minuten in de oven, tot de aardappelen gaar zijn en de ciabatta een goudbruin kleurtje heeft. Schep de ingrediënten tijdens de baktijd een paar keer om.
Bestrooi met basilicum en serveer met bij voorbeeld een rucolasalade.

Spaghetti met prosciutto en ei

Vandaag maar weer eens een gerechtje van Blije Bill. Dit is een soort variant op pasta carbonara en erg (nou: heel erg) lekker!
Voor diegenen die hiervan niet op de hoogte zijn: carbonarasaus maak je met eieren. Het ei hecht zich aan de warme pasta en dit zorgt voor een lekker romige saus. Helaas heb ik in het verleden menig carbonara verknald met een te hoge temperatuur (dan krijg je dus pasta met roerei...). Ook heb ik wel eens mijn toevlucht genomen tot het gebruik van room, maar da's dus niet zoals het hoort. Inmiddels ken ik het geheim: zet het vuur uit, laat de pan heel even afkoelen en voeg dan de eieren toe. Compleet idiootproof en superlekker!

Dit recept komt uit "Enjoy!" van Bill Granger (Uitgeverij Terra).

Voor 4 personen:

500 gr spaghetti
60 ml extra vergine olijfolie
2 tenen knoflook, fijngehakt
8 plakken prosciutto (rauwe ham, ik gebruikte serranoham), in reepjes
60 ml droge witte wijn
4 eieren
35 gr geraspte Parmezaanse kaas + extra om te bestrooien
4 lente-uitjes, in dunne ringetjes
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Kook de spaghetti in lichtgezouten water volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Neem een grote koekenpan en verhit hierin op matig-hoog vuur de olijfolie. Voeg de knoflook en wat zout toe en fruit dit kort. Voeg de rauwe ham toe en bak dit circa 2 minuten mee. Doe dan de witte wijn erbij en laat dit ongeveer een minuut pruttelen.
Doe de eieren, lente-uitjes en Parmezaanse kaas in een kom en roer alles met een vork door elkaar. Voeg zout en peper naar smaak toe (maar houd er rekening mee dat de ham ook al zout is!).
Neem de pan van het vuur. NEEM DE PAN VAN HET VUUR! (voor iedereen die het bovenstaande stukje niet gelezen heeft). Schep de spaghetti bij de ham, voeg het eiermengsel toe en roer het goed door elkaar.
Verdeel de spaghetti over 4 kommen en bestrooi met extra kaas. Enjoy!

Pastaschotel met saucijs en boerenkool

In m'n vorige leven, toen ik nog die carriere had, reisde ik veel. Heel lang geleden moest ik daarvoor met enige regelmaat naar een stadje in zuid-oost Italie, Taranto (in Puglia). Zeker niet de meest welvarende regio in Italie, maar met erg vriendelijke mensen (helaas onmogelijk om mee te werken, ze hadden niet zoveel op met de Deens-Nederlandse aanpak) en fantastisch eten! Een typische zuidelijke pastasoort - die ik daar erg heb leren waarderen - is orecchiette (kleine oortjes). Gerechten waarin orecchiette gebruikt worden hebben dan ook altijd direct mijn belangstelling.
In het nieuwste boek van Bill Granger, "Bill's basics" (Fontaine Uitgevers), staat zo'n orecchiette-gerecht. Hij voegt er cavalo nero aan toe en maakt er een ovenschotel van. Dat klonk goed!

Helaas kon ik even niet zo snel aan orecchiette komen, maar dat heb ik opgelost door ze te vervangen door kleine schelpjespasta (hoewel ze niet echt vergelijkbaar zijn..). De cavalo nero is vervangen door oerhollandse boerenkool. Bill's recept is dus flink verbouwd, maar - geloof me - dit gerecht is de (kleine) moeite waard!

Voor 4 personen:

300 gr schelpjespasta
300 gr boerenkool
1 eetlepel olijfolie + extra om te besprenkelen
1 rode ui, in dunne ringen
2 tenen knoflook, in plakjes
½ theelepel gedroogde chilivlokken (of: 1 gedroogd lombokpepertje)
½ theelepel venkelzaad (had ik helaas niet in huis)
6 kleine Toscaanse worstjes met mozzarella (ca. 250 gr, de vulling uit het omhulsel gehaald)
250 gr ricotta
Handjevol geraspte Parmezaanse kaas

Kook de pasta in een (grote!) pan gezouten water beetgaar, volgens de aanwijzingen op de verpakking. Voeg de laatste 30 seconden van de kooktijd de boerenkool toe en giet vervolgens de gehele inhoud in een vergiet. Laat even goed uitlekken en doe de pasta + boerenkool dan in een ingevette grote ovenschaal.
Verhit de olijfolie in een koekenpan en fruit hierin zachtjes de ui en knoflook, samen met een snufje zout. Voeg na circa 3 minuten de chilivlokken en het venkelzaad toe en bak dit 10 seconden mee. Doe dan de saucijzenvulling in de pan en bak dit in ongeveer 5 minuten bruin en gaar. Schep dan het gehaktmengsel bij de pasta en vermeng goed.
Verwarm de oven voor op 180 graden Celcius. Schep de ricotta in dotten bovenop het pastamengsel en strooi de Parmezaanse kaas erover. Sprenkel er nog wat olijfolie over en zet de schotel dan 10-15 minuten in de oven.

Platbrood met rode uienmarmelade en sesam

Trouwe lezers is het wellicht al lang duidelijk dat ik een lichte voorkeur vertoon voor recepten van Jamie Oliver, Nigella Lawson en Bill Granger. Daar zit wel een logica achter: ze doen allemaal niet zo moeilijk (zeker Jamie en Nigella niet) en ze hebben allemaal niet bepaald superverfijnde recepten. Als ik namelijk iets-met-een-drupje-saus-hier en een-friemelbloemetje-daar wil eten, ga ik wel naar een restaurant. Thuis ben ik meer van de rustieke gerechten en het volgende recept van Bill Granger past daar prima bij.
Brave Bill maakt als topping voor dit platbrood zelf een mooie uiencompote. Da's natuurlijk een heel nobel plan en wie weet maak ik dat zelf inderdaad nog eens, maar deze keer gebruikte ik gewoon een K & K (op Twitter staat dat voor: Kant & Klaar) potje rode uienmarmelade.

Overigens komt dit recept niet uit één van de briljante boeken van Bill, maar uit de Kerst 2010-delicious.

Voor 6 personen:

475 gr bloem + extra voor het bestuiven
2 theelepels zeezout + extra voor het bestrooien
1 theelepel droge gist
2 eetlepels olijfolie + extra voor het bestrijken
2 eetlepels sesamzaadjes
gehakte tijmblaadjes
200 gr (rode) uienmarmelade

Doe de bloem en het zeezout in een grote kom en maak een kuiltje in het midden. Meng de olijfolie en de gist door 300 ml lauw water en giet dit in het kuiltje. Roer dit vanuit de rand door elkaar tot een samenhangend geheel ontstaat. Hevel het deegje-in-wording dan over naar een met bloem bestoven werkplek en kneed het deeg circa 5 minuten. Leg het in een met olijfolie bestreken schaal en dek af met een schone handdoek of met plastic folie en laat het deeg 1½ uur op een warme plek rijzen.

Sla het deeg terug door er even flink in te stompen en verdeel het dan in stukken. Je kunt er 6 aparte kleine platbroden van maken, maar ik maakte 2 grotere. Zorg opnieuw voor een met bloem bestrooid werkblad en rol het deeg uit tot een dikte van ongeveer 5 mm. Bestrijk het platbrood met olijfolie, strooi er sesamzaadjes over en eventueel wat zeezout. Leg het brood op een bakplaat en zet deze in een oven die op 220 graden Celcius is voorverwarmd.
Bak het brood 20 minuten en haal het dan kort uit de oven om het te besmeren met de uienmarmelade. Zet dan de bakplaat nog 5 minuten terug in de oven. Strooi de tijm over het brood.

Bill's basics: Chinese kool met oestersaus

Gisteren schreef ik over de gemarineerde varkenshaas in Chinese stijl uit het boek "Bill's basics" van de Australische kok Bill Granger. Dit lekkere haasje werd geserveerd met rijst en met Chinese kool - waarvoor Bill ook een recept geeft. Het is nogal simpel: Bill kookt de kool kort, roert een sausje van de ingredienten en giet dit over de kool. Ik heb het iets anders aangepakt, maar gebruikte wel dezelfde spullen:

1 kleine Chinese kool, buitenste bladen verwijderd en in dunne repen gesneden
2 eetlepels oestersaus
1 eetlepel + ½ theelepel arachide-olie
½ theelepel suiker
versgemalen zwarte peper

Doe de gesneden Chinese kool in een schaal en giet er kokend water over. Laat dit 3-5 minuten staan en giet het water dan goed af.
Verhit 1 eetlepel olie in een wok en roerbak de kool een paar minuten. Voeg dan de oestersaus, olie, suiker en peper toe en bak nog heel even mee. Serveer direct.

Gemarineerde varkenshaas in Chinese stijl

Ik heb een zwak voor Bill Granger. Oke, hij grijnst te veel in zijn TV-programma's, maar dat schijnt van pure zenuwen te komen. Ik weiger hem daar op af te rekenen, want voor iemand zonder enige kook-opleiding heeft hij het toch maar een mooi eind geschopt. Goed lopende restaurants, goed bekeken programma's en goed verkochte boeken - ga er maar aan staan. Toen zijn nieuwste boek, "Bill's basics", vorige week verscheen, was ik er als de kippen bij om er iets moois uit te koken. Ik koos voor dit gerecht in Chinese stijl en dat beviel zo goed, dat ik zeker nog meer recepten uit het boek ga maken!

2 eetlepels hoisinsaus
2 eetlepels honing
1 theelepel sesamolie
2 eetlepels sojasaus
½ theelepel vijfkruidenpoeder
3 tenen knoflook, fijngehakt
1 eetlepel bruine basterdsuiker
1 varkenshaas van ca. 400 gr
gebakken uitjes (eventueel)

Vermeng de hoisinsaus, de honing, de sesamolie, de sojasaus, het vijfkruidenpoeder, de knoflook, de suiker en een snuf zwarte peper in een steelpannetje en verwarm dit circa 5 minuten op matig vuur (niet laten koken). Laat de saus dan afkoelen en smeer het vlees er mee in. Doe het vlees en de resterende saus in een ovenvaste schaal, dek de schaal af met aluminiumfolie of plastic folie en laat het geheel minimaal 2 uur marineren in de koelkast.

Verwarm oven tot 220 graden Celcius. Verwijder het folie en zet het varkensvlees 15-20 minuten in de oven. Zorg dat tussentijds de marinade nog een paar keer over het vlees geschept wordt. Haal het vlees uit de oven, laat het 10 minuten rusten (afgedekt met aluminiumfolie) en snijd het dan in plakken.

Serveer de varkenshaas en de saus met rijst, wat gebakken uitjes (Conimex) en Chinese kool (zie hiervoor het aparte stukje dat morgen zal verschijnen op dit blog).

Kip uit de oven van Bill Granger

Afgelopen weekend kreeg ik bezoek van vriendinnetje C en haar aanbiddelijke dochtertje A. Het leek een perfect moment om een recept te maken uit het nieuwe boek van de immer grijnzende Bill Granger, genaamd "Wat gaan we eten?".

Het recept voor "Kip uit de oven met citroen, aardappelen en groene olijven" kon helemaal worden voorbereid tot het moment dat de ovenschotel in de oven moest verdwijnen. Het eten stond dus - zonder toezicht - lekker te pruttelen, terwijl C, A en ik genoten van de laatste zomerzon...

Ik heb, voor de verandering, het recept van Bill eens braaf gevolgd, zonder persoonlijke aanpassingen. Nou ja, bijna dan.

1 kg vastkokende aardappelen

2 rode uien, gepeld en in parten gesneden (van Bill moet er maar eentje in, maar dat vond ik een beetje zuinig)

75 gr groene olijven

1 citroen, in plakjes

50 gr pancetta, in reepjes

2 laurierblaadjes

1 klein blikje tomatenpuree (van Bill moet er maar 1 eetlepel in, maar wat doe je dan met de rest van zo'n blikje ?!)

1 eetlepel aceto balsamico

1,25 dl kippenbouillon

1 kip van 1,7 kg, in stukken verdeeld

1 eetlepel extra vergine olijfolie

zeezout

versgemalen zwarte peper

fijngesneden peterselie (naar wens, met dank aan de kruidentuin van buurvrouw L!)

Verwarm de oven voor tot 180 graden Celcius / gasstand 3. Snijd de aardappelen in stukken, kook ze 5 minuten en verdeel ze dan in een ovenschaal (van Bill mogen ze er rauw in, maar dat gaat bij mij nooit goed). Strooi de uien, olijven, citroen, pancetta en laurier erover. Roer de tomatenpuree en balsamico door de kippenbouillon en giet dit over de aardappelen. Leg de stukken kip op de aardappelen, besprenkel ze met olijfolie en bestrooi ze met peper en zout. Zet de ovenschaal 50-60 minuten in de oven tot de kip gaar en goudbruin is. (In Australie gaat dit blijkbaar al in 40-50 minuten, maar in Arnhem duurde het wat langer).

Leg de stukken kip op een voorverwarmde schaal, dek ze af met aluminiumfolie en laat ze op een warme plaats rusten. Schakel de oven naar 220 graden Celcius / gasstand 5 en zet de ovenschaal weer 10 minuten in de oven tot de aardappelen, uien, olijven en citroen mooi gekleurd zijn.

Leg de stukken kip weer op de aardappelen, bestrooi ze eventueel met de peterselie en dien het gerecht op. Lekker met de Thaise mangosalade van Ben (zie post van gisteren).

Bron: Bill Granger - Wat gaan we eten? (pagina 94)