Rode biet en feta dip

Met het warme, drukkende weer heb ik vaak geen zin in koken. Ik neem dan maar al te graag m’n toevlucht tot (Turks) brood met hummus – er is momenteel sprake van een regelrechte hummusverslaving…

Maar: ik heb een alternatief ontdekt! Deze heerlijke dip van geroosterde bietjes en zoutige feta is heel eenvoudig zelf te maken en smaakt geweldig.

Het recept komt uit “Greek” van George Calombaris (Good Cook).

Ingrediënten:

2 rode bieten (klein of medium)

2 eetlepels melk of magere yoghurt

80 gr feta + extra voor de garnering

geraspte schil van 1 citroen

sap van ¼ citroen

1½ eetlepel extra vergine olijfolie

1 takje oregano (alleen de blaadjes, voor de garnering)

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

De bieten moeten geroosterd worden. Dat is heel simpel: was de bieten goed (maar schil ze niet) en wikkel ze in aluminiumfolie. Verwarm de oven tot 175 graden Celsius (hete lucht) en rooster ze ongeveer 1½ uur. Haal ze uit het folie, laat ze iets afkoelen en pel de schil er vanaf. Leg de bieten dan in een zeef (met een kom eronder), waarin je keukenpapier of kaasdoek heb gelegd. Zet de kom + zeef een nacht in de koelkast, zodat al het vocht in de kom of het keukenpapier kan trekken.

Gebruik een blender of een foodprocessor voor het vervolg: doe de melk / yoghurt en de feta in de machine en pureer dit glad. Doe dan de bieten (in grote stukken), de citroenrasp, het citroensap, de olijfolie en zout en peper erbij en maal alles goed glad. Serveer de dip met wat extra verkruimelde feta en wat frisse oreganoblaadjes.

Kokosrijstebrij met citroengras-limoensiroop

De totstandkoming van deze blogpost was een tikje moeizaam. Op zich was het een vrij normale planning: maak dit toetje op maandag en schrijf er op dinsdag een stukje over. Ware het niet dat de maandag én de dinsdag anders verliepen dan gepland.

Op de betreffende maandag kwam de hemel naar beneden gevallen qua hagelstenen en regenwater. Thuis leek dit geen schade op te gaan leveren en ik had er alle vertrouwen in dat de winkel wel buiten schot zou blijven. Voor de zekerheid ging ik toch even kijken… Om een lang verhaal kort te maken: brandweer, wegpompen, opruimen, schoonmaken. En ergens tussendoor maakte ik deze kokosrijstebrij. Omdat kokos, zeker in combinatie met limoen, alles beter maakt.

Het recept is van Bill Granger en komt uit delicious. (augustus 2014).

Voor 6 personen:

200 gr dessertrijst

1 liter (half)volle melk
75 gr fijne kristalsuiker
75 gr geraspte kokos
400 ml kokosmelk

100 gr fijne kristalsuiker

100 ml limoensap
rasp van 3 limoenen
2 stengels citroengras, gekneusd

Verwarm de oven voor op 150 graden Celsius.
Neem een grote (grote!) ovenschaal en doe hierin de rijst, de melk en 75 gr suiker. Roer dit een paar minuten door, zodat de suiker oplost. Doe dan de kokos en de kokosmelk erbij en vermeng opnieuw goed. Zet de ovenschaal 40 minuten in de oven, schep dan de brij goed door en zet de schaal opnieuw voor 60 minuten in de oven. Er komt een vel op de rijstebrij en er ontstaat ook een lichtbruin kleurtje.
Maak in de tussentijd de siroop. Neem hiervoor een stevig steelpannetje en vermeng 100 gr suiker met het limoensap, de limoenrasp, het citroengras en 150 ml koud water. Laat dit langzaam op een laag vuur aan de kook komen en laat het vervolgens zo’n 5 minuten heel rustig doorkoken. Neem het pannetje van het vuur en laat de siroop geheel afkoelen. Verwijder uiteindelijk het citroengras.
Serveer de rijstebrij in een kommetje en schenk er een paar eetlepels siroop over.

Omdat ik niet de gelegenheid had om de rijstebrij in warme, dik vloeibare vorm, te fotograferen, ziet de foto er misschien een tikje merkwaardig uit. Deze rijst kwam namelijk rechtstreeks uit de koelkast – wat echter wel bewees dat je dit nagerecht prima zowel warm als koud kunt eten!

Panna cotta met kaneel en gekarameliseerde peer

Op Eerste Kerstdag was ik vrij. Echt vrij. Ik hoefde niets, er moest niets en ik wilde vooral niets. Er werd alleen een beetje gewandeld met de hond, gelezen en geluierd. De enige actie die dag kwam van het voorbereiden van het dessert voor Tweede Kerstdag.
Het was heerlijk om eens op m’n dooie gemak bezig te zijn in de keuken, zonder tijdlimiet omdat er nog een afspraak gepland stond. Ik was een beetje aan het rommelen, af en toe een beetje naar buiten aan het kijken omdat het zulk mooi weer was en tussen de bedrijven door maakte ik deze panna cotta.

De volgende dag viel dit dessert buitengewoon goed in de smaak. Ik ben er van overtuigd dat het relaxte gevoel van de dag ervoor er gewoon in te próeven was!

Dit recept komt uit “delicious. het kookboek!” van Valli Little (Fontaine Uitgevers).

Voor 6 personen:

500 ml slagroom
125 ml (volle) melk
3 kaneelstokjes
½ theelepel kaneelpoeder
40 gr fijne kristalsuiker
3 blaadjes gelatine
2 eetlepels cognac
4 handperen (ik gebruikte doyenne du comice)
6 grote salieblaadjes (of ongeveer 10 kleinere)
110 gr donkerbruine basterdsuiker

Neem een steelpannetje en doe hierin de slagroom, de melk, de kaneelstokjes, het kaneelpoeder en de suiker. Verwarm de room tot nét tegen de kook aan (even erbij blijven!) en haal de pan daarna van het vuur. Laat het roommengsel een uur trekken.

Week de gelatineblaadjes in ruim koud water (zo’n 5-10 minuten). Zet het afgekoelde roommengsel weer terug op een laag vuur en verwarm het eventjes. Roer de uitgeknepen gelatine door de warme room tot de gelatine geheel gesmolten is. Roer de cognac erdoor en verdeel vervolgens het roommengsel over 6 kleine puddingvormen (of gebruik je mini-Creusetjes). Laat ze minimaal 4 uur (maar het liefst een hele dag) opstijven in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 160 graden Celsius. Schil de peren, snijd ze in de lengte in 4 stukken en verwijder het klokhuis. Leg de peren in een goed passende ovenschaal. Verwarm in een pannetje de salieblaadjes met de basterdsuiker en 200 ml warm water tot de suiker is opgelost (regelmatig roeren helpt). Giet de kruidensiroop over de peren en zet ze ongeveer 2 uur in de oven. Overgiet de peren elk half uur met de siroop. Dek de schaal af met aluminiumfolie als de siroop te dik dreigt te worden. Laat de peren afkoelen.
Serveer de panna cotta in de vormpjes (waarom zou je ingewikkeld doen?) en schep de peren er bovenop. Besprenkel met wat extra siroop en serveer direct.

Reuzen-kaasscone

Ik zit (weer eens) in een Nigel Slater-fase. Op het nachtkastje ligt “Kitchen diaries II” en ik smul weer van de sappige beschrijvingen van hetgeen Nigel gedurende een jaar eet en kookt. Hoewel ik pas bij de maand maart ben, kent het boek al diverse ezelsoren van pagina’s met recepten die ik absoluut moet gaan maken.

Het onderstaande recept is weliswaar van Nigel Slater, maar ik plukte het van de BBC-website, nadat ik een oude aflevering van één van zijn programma’s gezien had. In die aflevering maakt hij namelijk een grote hartige scone, waarin diverse restjes kaas werden verwerkt. Een puike oplossing om alle rondslingerende kaasresten op te maken.
Zorg wel dat je in ieder geval één echt sterke, vrij dominante kaas gebruikt – omdat anders het geheel misschien wat flauw is. Een sterke blauwe kaas is daarvoor perfect, maar ook mijn blokjes Old Amsterdam deden hun werk voortreffelijk!

Voor 1 reuzen-scone:

450 gr (tarwe)bloem
4 theelepels bakpoeder
85 gr koude roomboter, in kleine blokjes
350 ml melk
250 gr kaasrestjes, in kleine blokjes + wat extra geraspte kaas voor bovenop de scone

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.

Zeef de bloem en het bakpoeder boven een grote kom en wrijf de boter er met je vingers doorheen – tot er een textuur ontstaat die lijkt op grove broodkruimels.
Giet de melk erbij en roer met een houten lepel door het deeg. Doe de kaas erbij en kneed dit (gewoon met je handen) door, zodat de kaasblokjes goed door het deeg verspreid zijn. Vorm een grote ronde bal van het deeg en leg deze op een bakplaat (waarop je bakpapier hebt gelegd). Druk er met je platte hand op, zodat het wat minder rond is en bestrijk met wat extra melk. Strooi vervolgens de geraspte kaas erover en maak met een scherp mes een kruis in de ongebakken scone.
Bak de scone ongeveer 30 minuten in de oven en eet ‘m bij voorkeur warm. Heerlijk om zo te eten, maar nog lekkerder met een beetje chutney (bijvoorbeeld groene tomatenchutney) erop!

Frappuccino

Iedereen die wel eens bij Cook & Book in de winkel is geweest, weet dat er in de Zwanenstraat nóg een geweldige winkel zit: Het Kookeiland. Bij Harm en Marloes kun je terecht voor de meest uiteenlopend keukenartikelen, van simpele deegrollertjes tot ingewikkelde keukenmachines. Het Kookeiland heeft op mij hetzelfde effect als een Aziatische toko: ik word er heel hebberig van!

Om mensen kennis te laten maken met de geweldige apparatuur, maakt Marloes regelmatig heerlijke sapjes van groente en fruit (om de Versapers te demonstreren) of ze gebruikt een blender om bijvoorbeeld deze heerlijke frappuccino in te maken. Heel verslavend op een warme dag!

Voor wie geïnteresseerd is in alle mogelijke soorten koffie (warm of koud): kijk hier eens. Daar staat ook affogato tussen (door mij innig geliefd, maar bijna nooit gegeten/gedronken… een enorm schuldgevoel over de calorieën in het vanille-ijs houdt me meestal tegen).

Voor ongeveer een ½ liter frappuccino:

200 ml espresso (afgekoeld)
250 ml volle melk
15 flinke ijsklonten
3 eetlepels kristalsuiker

Voor dit recept heb je wel een blender met een sterke motor nodig – een minder sterk exemplaar krijgt problemen met het verpulveren van de ijsklonten. De bereiding is eenvoudig: doe alle ingrediënten in een blender en laat het apparaat z’n werk doen tot een gladde vloeistof is verkregen. Serveer direct!

Kokosbrood

Het gebeurt zelden (nou ja, nooit) dat ik een trend vóór ben. Ok, ik had al macarons gemaakt toen het delicate hapje nog geen enkele bekendheid genoot in Nederland, maar verder ben ik niet zo fashion forward.
Toch: het schijnt dat het op dit moment geheel en al hipperdepip is om bananenbrood te maken. Ik lees en zie het overal op Internet (of misschien valt het me ineens meer op). Maar ja, jeetje… bananenbrood… dat maakte ik een eeuwigheid geleden al! Kijk maar eens hier en hier.
Ik ben dat bananenbrood al lang gepasseerd – ik heb me nu op het kokosbrood gestort. Zul je zien dat de rest van de wereld er nog een ½ jaar over doet om deze hype op te pikken. Toch wel fijn dat jullie op dit blog al de nodige voorkennis hebben kunnen opdoen ;-)

Voor wie zich afvraagt wat er met de Amber Albarda-voornemens is gebeurd: die was ik tijdens het bakken even vergeten. Op gepaste tijden zal dat nog wel vaker gebeuren ;-)

Ik gebruikte het recept van Smitten Kitchen, naar een oorspronkelijk recept van Bill Granger.

Voor 1 groot kokosbrood:

2 grote eieren
295 ml (halfvolle) melk
1 theelepel vanille extract of vanillepasta
315 gr bloem
snufje zout
2 theelepels bakpoeder
2 theelepels kaneelpoeder
200 gr kristalsuiker
140 gr geraspte kokos
85 gr ongezouten roomboter, gesmolten (iets afgekoeld)

Verwarm de oven tot 200 graden Celsius.
Neem een kleine kom en vermeng hierin de eieren met de melk en de vanille.
Neem een tweede kom (een grote) en zeef hierin de bloem, het zout, het bakpoeder en het kaneelpoeder. Voeg de suiker en de kokos toe en vermeng goed. Giet het eimengsel bij de droge ingrediënten en roer tot het net goed vermengd is. Doe ten slotte de boter erbij en vermeng, maar voorkom dat je té veel roert – het beslag moet maar net goed gemengd zijn.
Boter een cakevorm in of bekleed de vorm met bakpapier en giet het mengsel erin. Zet het kokosbrood 60 – 75 minuten in de oven (controleer na 60 minuten met een satéprikker of de cake gaar is – de prikker moet er droog en schoon uitkomen). Laat het brood 5 minuten afkoelen in de vorm. Verwijder dan het cakeblik en laat het kokosbrood helemaal afkoelen op een rooster.

Heerlijk! Niet te zoet – het hangt tussen een cake en een brood in, met die zalige kokossmaak. Supereenvoudig te bereiden, dit is een blijvertje in de keuken van Cook & Book!

Hierboven staat het complete recept. Ik maakte de halve hoeveelheid, maar gebruikte wel een normaal cakeblik. Hierdoor bedroeg de oventijd slechts 45 minuten. In zijn algemeenheid geldt: houd het kokosbrood goed in de gaten en test altijd met een satéprikker of het gaar is!

Supersnelle mac & cheese

Een paar weken geleden had ik een weekendje bezoek van een goede vriendin uit Denemarken en daarvoor werd een indrukwekkende hoeveelheid lekkere kaasjes, worstjes en andere knabbels ingekocht. Natuurlijk was het allemaal veel te veel, dus er waren nog wat stukjes kaas over. Geen punt, dat gaf fijn de gelegenheid om dit extreem snelle recept voor kaasmacaroni (want uiteindelijk is de Amerikaanse klassieker niet meer dan dat) te testen.

Ik plukte de techniek voor dit recept van het Canadese foodblog “Dinner with Julie”. Je hoeft hierbij niet eerst een bechamelsaus te maken en daar de kaas aan toe te voegen – het gaat allemaal veel eenvoudiger. Ook niet onbelangrijk (zeker als je vaatwasser kapot is zoals in Casa Cook & Book het geval is): bij deze techniek maak je maar één pan vies. Tenminste, als je dus niet de opgeleukte versie met uitgebakken spekjes en lente-ui kiest…

Voor 4 personen:

½ eetlepel olijfolie
125 gr baconreepjes
2 lente-uitjes, in dunne ringetjes
350-400 gr macaroni (of een andere kleine pastasoort)
275 gr geraspte kaas (bv. belegen Goudse kaas, maar je kunt ook een mix nemen – ik gebruikte belegen Goudse, cheddar en harde geitenkaas)
350 ml melk
2 eetlepels bloem
1 theelepel (grove) mosterd
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olijfolie in een koekenpan en bak hierin de reepjes bacon krokant. Voeg op het laatst ook de lente-ui toe en bak even mee. Zet apart tot gebruik.

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking en zorg vooral dat de pasta maximaal (!) al dente is (straks kookt de pasta nog even verder en anders wordt het een zompige boel). Vang bij het afgieten van de pasta wat kookvocht op.
Terwijl de pasta kookt, kun je in de keukenmachine (als je die ook gebruikt om de kaas te raspen) of in een kom het kaasmengsel maken. Vermeng hiervoor de geraspte kaas, de melk, de bloem, de mosterd en zout en peper naar smaak. Zodra je de pasta afgiet, doe je dit kaasmengsel erbij. Zet de pan terug op het (matige) vuur en roer goed door. Doe dit een paar minuten: de kaas smelt en de saus gaat bubbelen. Laat de saus vooral even doorkoken, want dit neemt de bloemsmaak weg. Als de saus te dik dreigt te worden, kun je wat pastakookvocht toevoegen. Roer uiteindelijk de bacon en de lente-ui erdoor en serveer direct.

Orecchiette met boerenkool en pittige gehaktballetjes

Ik ben officieel een enorme kluns. Ik mag me dan verbeelden dat ik best leuk kan aanrommelen in de keuken – vergeet het maar. De waarheid is dat ik gewoon niet eens in staat ben om een paar fatsoenlijke gehaktballetjes te produceren. Op de één of andere manier slaag ik er altijd in om mijn (goed gerolde en netjes in de koelkast opgesteven) ballen hopeloos uit elkaar te laten vallen. Ook nu weer.

Gelukkig kan ik er niet echt mee zitten, want ook half-uit-elkaar-gevallen gehaktballetjes smaken heel erg prima in dit gerecht. Het is een recept van Gordon Ramsay, uit zijn nieuwste boek “Koken als een chef” (Uitgeverij Van Dishoeck). Goed, dat chefniveau haal ik dus duidelijk niet, maar er is wel enorm gesmuld van deze winterse pasta!

En eh, ja… Ik weet dat dit recept erg lijkt op de Pastaschotel met saucijs en boerenkool die ik 2 jaar geleden hier plaatste. Ter verdediging (voor zover noodzakelijk): dit is zó lekker, daar kun je nooit genoeg varianten van hebben!

Voor 4 personen:

1 kleine ui, gesnipperd
olijfolie
1 + 1 teentjes knoflook, fijngehakt
1 theelepel gedroogde chilivlokken
500 gr rundergehakt
75 gr vers broodkruim (of paneermeel)
3-4 eetlepels melk
300 gr orecchiette (oortjespasta, of een andere kleine pastasoort)
250 gr boerenkool, in dunne reepjes
4 eetlepels pijnboompitten, geroosterd
100 gr jong belegen Goudse kaas, geraspt
handvol Parmezaanse kaas, geraspt
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Verhit de olie in een grote pan en fruit hierin (ca. 5 minuten) de ui en 1 teentje fijngehakte knoflook, op matig-hoog vuur. Voeg na 2 minuten de chilivlokken toe. Schep het uimengsel in een kom en vermeng het met het rundergehakt, het broodkruim en de melk en voeg zout en peper naar smaak toe. Kneed lekker met je handjes door en vorm er kleine balletjes (doorsnede ca. 2 cm) van. Laat ze 30 minuten opstijven in de koelkast.

Kook de pasta al dente conform de aanwijzingen op de verpakking. Zorg dat je een flinke beker kookvocht opvangt bij het afgieten!
Doe opnieuw wat olie in de pan en braad de balletjes in ongeveer 6 minuten rondom mooi bruin. Doe het tweede teentje knoflook erbij en bak even mee. Voeg vervolgens de boerenkool toe en laat dit ongeveer 5 minuten zweten (ik deed daarvoor het deksel even op de pan) – eventueel kun je hier al een paar eetlepels pastakookvocht toevoegen. Roer dan de pijnboompitten erdoor en voeg de pasta toe. Vermeng goed en doe als laatste de kaas erbij. Roer nog even goed door en gebruik hier eventueel ook nog wat pastakookvocht om het geheel lekker smeuïg te maken.

Lasagne met kalfsvlees en paprika

Mag ik op deze plek even ongegeneerd reclame maken voor m’n winkel en een specifiek boek dat daar wordt verkocht? Ik probeer (echt!) oprecht om de trouwe lezers van dit blog nooit het gevoel te geven dat ik bepaalde boeken probeer te slijten – maar dat gevoel zou nu misschien toch even kunnen komen.

Maar ik doe het toch.

Het zit namelijk zo: omdat Fontaine Uitgevers een feestje viert (ik meen dat ze 10 jaar bestaan), zijn ze zo vriendelijk geweest om een aantal van hun titels in prijs te verlagen. Ik zal jullie niet vermoeien met een complete opsomming (dat zou wél nadrukkelijk pluggen zijn), maar ééntje móet ik even noemen: “365 goede redenen om aan tafel te gaan” van Stéphane Reynaud. Een geweldig boek! Geloof me, deze dikke pil is een echte aanrader.

Het boek kostte tot een paar weken geleden nog EUR 29,95 – maar het feestprijsje is slechts EUR 14,95. Belachelijke prijs! Allemaal toeslaan dus!

Het boek is verkrijgbaar in de winkel en als jullie het hebben opgehaald kunnen jullie meteen aan de slag. Met de boeuf bourguignon bijvoorbeeld, of anders met deze heerlijke lasagne!

Voor 6 personen (ik maakte de helft):

4 kalfsoesters, in blokjes
2 rode paprika’s, in blokjes
2 groene paprika’s, in blokjes
3 uien, gesnipperd
3 tomaten, in grove stukken
olijfolie
50 gr roomboter
50 gr bloem
600 ml (halfvolle) melk
mespunt nootmuskaat
200 gr schapenkaas, geraspt
200 gr lasagnevellen, voorgekookt
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Neem een grote braadpan, doe er 2 eetlepels olijfolie in en bak het vlees en de uien erin aan. Voeg de paprika’s en de tomaten toe en laat het geheel in ongeveer 20 minuten tot een saus koken (voeg eventueel wat water toe als de saus te droog dreigt te worden). Breng op smaak met zout en peper.

Maak in de tussentijd de bechamelsaus: smelt de boter in een pannetje, roer het bloem erdoor en laat dit (al roerend) ongeveer 3 minuten pruttelen. Voeg dan beetje bij beetje de melk toe en roer stevig door. Breng op smaak met de nootmuskaat en laat de saus 5 minuten zachtjes koken.
Neem dan een ovenschaal en schep er een laagje vleessaus in. Doe daar bovenop een laag bechamelsaus, dan een laag kaas en tenslotte een laag lasagnebladen. Herhaal dit nog 2 keer en eindig met een laag geraspte schapenkaas.
Bak de lasagne 30 minuten in een op 180 graden Celsius voorverwarmde oven.

Simpele klassieke lasagne

Aangezien leuke en lekkere variaties op bestaande oldtimers (lees: mijn post over Boerenkool met tomaten en witte bonen) niet bij iedereen goed in de smaak vallen, wil ik het vandaag eens hebben over een echte klassieker: lasagne. Zonder rare fratsen, gewoon recht-toe, recht-aan. En dan ook nog eens een versie die simpel en behoorlijk snel klaar is. Mooi toch?

Gebruik een grote ovenschaal (bij voorkeur een vierkante of langwerpige, let maar niet op mij), want hier kunnen 4 tot 5 personen van eten. Correctie: van smullen. Doe niet zuinig met de kaas, want uiteindelijk maak je geen lasagne om een strak figuurtje te krijgen, maar om gewoon eens onvervalst lekker te eten. Heeft iemand hier iets op aan te merken? Kom maar op!

Het recept komt uit “Pasta” (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 4-5 personen:

250 gr gedroogde pastavellen
75 gr mozzarella, heel fijn gesneden of geraspt
60 gr geraspte belegen Goudse kaas
125 ml slagroom
3 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas
Voor de kaassaus:
60 gr gezouten roomboter
40 gr bloem
500 ml melk
125 gr geraspte belegen Goudse kaas
Voor de vleessaus:
1 eetlepel olijfolie
1 ui, gesnipperd of in dunne halve ringen
1 teentje knoflook, geperst
500 gr rundergehakt
400 gr (= 2 blikken) gepelde tomaten
3 eetlepels rode wijn
½ theelepel gedroogde oregano
¼ theelepel gedroogde basilicum
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Neem een grote ovenschaal en vet deze goed in met boter of olijfolie. Verdeel de pastavellen in 4 identieke pakketjes. Neem 1 pakketje en verdeel deze over de bodem van de schaal (breek de vellen eventueel om gaten op te vullen). Verhit de oven tot 180 graden Celsius.

Neem een steelpan en smelt hierin de boter. Doe de bloem erbij en “bak” de bloem 1-2 minuten. Haal dan de pan van het vuur en roer langzaam de melk erdoor. Zet de steelpan weer terug op het vuur (middelhoog) en blijf roeren tot de saus goed bindt. Laat de saus nog een paar minuten sudderen en roer dan de kaas erdoor. Breng op smaak met zout en peper en zet de kaassaus apart tot gebruik.
Neem een grote pan en verhit hierin de olijfolie. Doe de ui en de knoflook in de pan en fruit deze een paar minuten (tot de ui wat zachter geworden is). Voeg het rundergehakt toe en bak dit rul en bruin. Doe dan de tomaten (prak ze met een vork wat kleiner), de wijn, de oregano en het basilicum erbij. Breng op smaak met zout en peper. Breng de saus aan de kook, draai het vuur laag en laat zo’n 20 minuten zachtjes sudderen.
Hierna kun je aan de slag met het bouwpakket: schep 1/3 deel van de vleessaus in de ovenschaal, daarbovenop 1/3 deel van de kaassaus, gevolgd door een pakketje pastavellen. Herhaal dit 2 keer (en sluit dus af met het laatste pakketje lasagnevellen) en verdeel dan de mozzarella en de belegen kaas erover. Schenk de slagroom erover en sluit af met de geraspte Parmezaan. Zet de ovenschaal zo’n 40 minuten in de oven en serveer direct. De lasagne laat zich ook prima invriezen.