Zoete aardappeltaart met marshmallow topping

Een gastblog door Elles! Deze waanzinnige taart is afkomstig van het foodblog Smitten Kitchen – zeer geliefd bij ons beiden. Het is een zoete aardappeltaart (!), bedekt met een royale laag eiwitglazuur. Elles heeft ‘m gemaakt en iedereen was er lyrisch over…

Voor de cake

2 grote (of 3 kleine) zoete aardappels (ongeveer 800 gr)
250 gr bloem
1 3/4 theelepel bakpoeder
1/2 theelepel baksoda*
1/2 theelepel tafelzout
1 theelepel kaneelpoeder
1/4 theelepel (of meer, als je dat lekker vindt) gemberpoeder
2 snufjes (of meer, als je dat lekker vindt) kruidnagelpoeder
115 gr ongezouten boter, op kamertemperatuur
190 gr bruine suiker
1/2 theelepel vanille extract
2 grote eieren

Voor het eiwitglazuur

3 eiwitten
175 gr kristalsuiker
snufje zout
1/2 theelepel vanille extract
1/4 theelepel cream of tartar* (wijnsteenzuur, hiermee stabiliseer je de eiwitten – maar laat gerust achterwege als je het niet hebt of niet in de winkel kunt vinden)

* in ieder geval te koop bij de toko

Gaar eerst de zoete aardappels. Verwarm de oven voor op 190 graden Celsius. Prik met een vork rondom wat gaatjes in de aardappels en leg ze vervolgens, met schil en al, op een vel bakpapier op de bakplaat. Na circa 45 – 60 minuten zijn ze gaar, keer ze één á twee maal tijdens het bakken. Laat de aardappels volledig afkoelen. Je kunt de aardappels tot 3 dagen van tevoren bakken en bewaren in de koelkast.

Voor het maken van de cake verwarm je de oven voor op 175 graden Celsius. Bekleed de bodem van een vierkante vorm (20 – 23 cm) met bakpapier, vet het bakpapier en de randen vervolgens in. Heb je een vorm met een hele goede anti-aanbaklaag, dan kun je het bakpapier (maar niet het invetten) achterwege laten.

Pel de inmiddels afgekoelde aardappels en pureer ze. Dan kan met een speciale pureeknijper, maar met een vork lukt het ook prima, zolang je maar wegblijft van de blender of de keukenmachine! Uiteindelijk heb je 350 gr puree nodig. Blijft er wat over? Warm het op  met een beetje boter, maal er een beetje zeezout over. Echt lekker!

Roer in een kleine kom de bloem, het bakpoeder, de baksoda, het zout en de specerijen door elkaar. Mix (elektrisch) in 2 á 3 minuten in een grote kom de boter en de bruine suiker tot er een licht, luchtig mengsel ontstaat. Voeg het vanille extract en de eieren toe, en mix nog heel even totdat alles goed is vermengd. Mix er dan de puree van zoete aardappels door en voeg tot slot de droge ingrediënten toe. Stop met mixen zodra alles is opgenomen.

Verdeel het beslag over de vorm en bak de cake zo’n 35 tot 40 minuten in de oven. De houten prikker die je in de taart steekt om te testen of hij gaar is moet er schoon uitkomen. Neem de cake uit de oven en laat hem 15 minuten in de bakvorm op een rooster afkoelen.  Staat de cake iets bol? Om de bovenkant van de cake weer mooi plat te krijgen kun je, zodra hij uit de oven komt, er een paar tellen een houten plank opleggen. Haal de cake na 15 minuten uit de vorm en laat hem vervolgens volledig op het rooster afkoelen. Dit gaat sneller als je hem in de koelkast zet.

Maak het eiwitglazuur: Verwarm in een vetvrije kom al roerend met de garde de eiwitten met de suiker, cream of tartar en een snufje zout zo’n 3 minuten au bain marie (plaats daarvoor je kom op een pan met zachtjes kokend water). De eiwitten moeten lekker warm worden en de suiker moet grotendeels zijn opgelost. Haal de kom van de pan en klop de eiwitten vervolgens met de mixer op de hoogste stand stijf.  Stop pas met kloppen als er pieken ontstaan als het eiwit met de mixer omhoog getrokken wordt. Houd voor de ultieme test de kom met eiwit op de kop; het stijve eiwit dat gereed is, blijft keurig op zijn plaats zonder uit de kom te glijden. Voeg als laatste het vanille extract toe.

Decoreren: Om dezelfde ‘look’ te krijgen als op de foto verdeel je een dun laagje glazuur over de cake en vul je een spuitzak voorzien van een spuitmond met grote opening met de rest van het glazuur. Garneer de cake nu met grote toefen eiwitglazuur. Gebruik de crème brûlée brander om het geheel af te maken.

Tomatenquiche met polentabodem

Ik had al een tijdje al geen quiche meer gemaakt en eigenlijk was ik het ook niet van plan. Op de één of andere manier verbind ik een quiche of hartige taart vaak met de herfst of de winter en vind ik het niet echt passen bij zomerse temperaturen.
Dit bizarre idee zette ik direct overboord toen ik dit recept zag voor een zonnige quiche met geroosterde tomaten. Een eenvoudig, maar smakelijk idee – waarbij de polentabodem zorgt voor een bijzondere draai.
Ik gebruikte een wat grove polenta voor deze bodem, maar ga hem ook nog een keer maken met het fijnere maïsmeel. De smaak zal hetzelfde zijn, maar de textuur van de bodem zal ongetwijfeld verschillen. Mijn eerste poging beviel echter zó goed dat er zeker een tweede versie gaat komen!

Dit recept komt uit “Fresh en light” van Donna Hay (Van Dishoeck).

Voor 4 personen:

4 (roma-)tomaten, gehalveerd
8 takjes tijm
grof gemalen zwarte peper
Voor de polentabodem:
75 gr bloem
170 gr instant polenta of maïsmeel
120 gr ongezouten boter
80 ml water
Voor de vulling:
300 gr creamcheese light (Philadelphia)
3 eieren
handvol fijngehakte basilicumblaadjes
25 gr geraspte Parmezaanse kaas

Begin met het roosteren van de tomaten (dit kun je ook prima een dag van tevoren doen). Verwarm hiervoor de oven tot 200 graden Celsius en bekleed de bakplaat met bakpapier of aluminiumfolie. Leg de tomaten met de snijkant naar boven op de plaat, leg op elke halve tomaat een takje tijm en maal er royaal zwarte peper over. Zet de tomaten 30 minuten in de oven, tot ze zacht zijn. Zet apart tot gebruik.

Gebruik een keukenmachine om de bodem te maken. Doe het bloem, de polenta, de boter en het water in de keukenmachine en draai hiervan snel een (ietwat vochtig) deegje. Doe het deeg in een beboterde taartvorm (doorsnede 24 cm) en druk het met de bolle kant van een lepel op z’n plek. Dek het deeg af met bakpapier en zet de taartvorm 15 minuten in de oven (voorverwarmd op 180 graden Celsius). Je kunt eventueel ook een vulling van bakbonen gebruiken, maar ik deed dat niet. Verwijder dan het bakpapier en bak de bodem nogmaals 15 minuten.
Maak in de tussentijd de vulling door de creamcheese en de eieren in een grote kom te mengen (met een garde gaat dit prima, maar je kunt ook opnieuw de keukenmachine gebruiken). Schep vervolgens de basilicum en de Parmezaanse kaas erdoor.
Verdeel de vulling over de taartbodem en druk de geroosterde tomaten erin (met snijzijde naar boven). Bak de taart in 25 minuten gaar. Serveer direct!

Klassieke vanille-cheesecake met frambozensaus

Vorige maand schreef vriendinnetje N. een post over de New York cheesecake. Die zag er zo heerlijk uit, dat ik besloot om zelf ook weer eens een poging te wagen. Ik gebruikte niet hetzelfde recept, maar een (redelijk vergelijkbaar, maar toch anders – met 3 duidelijk zichtbare laagjes) recept uit “delicious. het kookboek!” van Valli Little (Fontaine Uitgevers).

In het boek wordt de cheesecake geserveerd met chocoladesaus en wat frambozen, maar ik besloot om een bramensaus te maken. Probleempje was alleen dat de groenteman geen bramen verkocht. Deze waren namelijk schandalig duur op de veiling, zo vertelde hij, en de frambozen waren zo veel mooier. De bramensaus werd dus vervangen door frambozensaus – in dit geval met verse exemplaren, maar buiten het seizoen kun je natuurlijk ook prima diepgevroren fruit gebruiken!

Voor 1 grote kwarktaart (12 personen – bakvorm 20 x 30 cm):

300 gr naturel zandkoekjes (ik gebruikte crunchy country koekjes)
1 eetlepel cacaopoeder
70 gr ongezouten roomboter, gesmolten
750 gr verse roomkaas
150 ml slagroom
1 afgestreken eetlepel vanillepasta, of de zaadjes uit 1 vanillestokje
2 eieren + 8 eierdooiers
240 gr fijne kristalsuiker
600 ml zure room
bakje (150 gr) verse frambozen
1½-2 eetlepels poedersuiker

Note: Ik maakte zelf 1/3 deel van dit recept en gebruikte een bakvorm van 15 x 15 cm.

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Bekleed de bakvorm met bakpapier.

Doe de koekjes in een keukenmachine en maal ze fijn. Voeg de gesmolten boter en het cacaopoeder toe en vermeng nogmaals. Schud de kruimels in de bakvorm en druk met je vingers goed aan. Zet de vorm 10 minuten in de oven en laat de bodem daarna goed afkoelen. Schakel de oventemperatuur terug naar 110 graden Celsius.

Maak de kom van de keukenmachine schoon en doe de roomkaas, de slagroom, de vanille, de eieren, de eierdooiers en 200 gr suiker erin. Pureer dit goed glad en giet dit mengsel bovenop de koekjesbodem. Bak de taart nu 1 uur en 15 minuten in de oven – tot de vulling stevig, maar nog een tikje wiebelig is.
Maak intussen de kom van de keukenmachine opnieuw schoon en mix hierin de zure room met de resterende suiker (40 gr). Giet dit zure roommengsel over de roomkaaslaag en bak de taart nog 15 minuten. De zure roomvulling zal wiebelig blijven, maar dat is in orde. Schakel de oven uit, zet de deur op een kiertje en laat de cheesecake in de oven staan tot hij volledig afgekoeld is. Zet dan de taart nog minimaal 3 uur in de koelkast.
De frambozensaus maak je door de verse frambozen (houd een paar mooie exemplaren achter voor decoratie) in een blender of keukenmachine heel fijn te pureren. Voeg de poedersuiker toe en vermeng opnieuw goed. Druk dan de frambozenpuree door een zeef (met behulp van de bolle kant van een lepel) en decoreer de cheesecake met deze – ietwat zurige – rozerode saus en een paar mooie hele vruchten.

New York cheesecake

Vandaag opnieuw een gastblog, ditmaal van vriendinnetje N. Ze ging speciaal voor dit blog de keuken in en maakte (samen met haar echtgenoot G.) deze heerlijke cheesecake! Het recept komt uit “Cheesecake” van Keda Black (verkrijgbaar in de winkel).

Ingrediënten (voor 6 à 8 personen):

De bodem
100 g zandkoekjes (bijv. Bastogne)
40 g gesmolten boter
De vulling
750 g roomkaas
150 g suiker
2 afgestreken eetlepels bloem
rasp van ½ citroen (of meer, als je dat lekker vindt…)
1 theelepel vanille-extract of de zaadjes van ½ vanillestokje
3 eieren en 2 eidooiers
125 g volle crème fraîche
(eventueel wat rood fruit, bijv. frambozen)

1 taartvorm, zo mogelijk een springvorm, van 20 cm doorsnee en met een hoge rand, licht ingevet

Bereidingswijze:

Voeg de gesmolten boter toe aan de gemalen koekjes. Goed roeren en in de taartvorm doen. Druk goed aan met een houten lepel. Zet 10 à 15 minuten in de oven op 180 graden.
Haal uit de oven en zet de oven nu op 200 graden.
Klop de bakjes roomkaas door elkaar en voeg 1 voor 1 de overige ingrediënten toe. Klop steeds maar even met het nieuwe ingrediënt erbij.
Let op de juiste volgorde!
Eerst de suiker, dan de bloem, citroenrasp, vanille en dan 1 voor 1 de eieren en daarna de eidooiers. Voeg als laatste de crème fraîche erdoor en zorg ervoor dat je heel kort nog doorklopt.
Schenk het mengsel in de taartvorm, zet in de oven gedurende 15 min op 200 graden.
Zet vervolgens de oven op 100 graden en laat de taart er 1 uur instaan. Daarna zet je de oven uit en laat je de taart nog 1 uur in de oven staan met de deur op een kier (stop er een theedoek o.i.d. tussen).
Dan pas de taart uit de oven, goed laten afkoelen. Minimaal 12 uur later zijn de smaken op zijn best! Dus het handigst is de taart 1 dag van te voren te maken (het duurt even, maar dan heb je een heerlijke taart!)

Serveertips

Topping: eventueel vers fruit, zoals aardbeien of frambozen erop.

New York cheesecake

Het stond al lang op m'n lijstje, maar het kwam er steeds niet van: een New York cheesecake maken. Niet zo'n Hollandse kwarktaart, maar een Amerikaanse cheesecake - zo'n ééntje die je eerst moet bakken en dan in de koelkast laat opstijven. Het punt is: je moet er even de tijd voor nemen. Niet omdat het veel werk is (helemaal niet!), maar er zit zo'n 15 uur (!) tussen start en finish...

Enige zelfbeheersing is dus noodzakelijk, maar het wachten bleek de moeite absoluut waard. Deze taart is namelijk niet erg zoet, eerder tja... roomkazerig met een vleugje vanille en citroen. Behoorlijk machtig, dat wel - zelfs ík neem er maar een klein stukje van...

Het recept komt uit "Cheesecake" van Keda Black (Uitgeverij Becht, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 6-8 personen (ik maakte de helft, een mini-cheesecakeje):

100 gr zandkoekjes
40 gr gesmolten boter
750 gr roomkaas (Mon Chou of Philadelphia naturel)
150 gr suiker
2 afgestreken eetlepels bloem
rasp van ½ citroen (eventueel iets meer)
1 theelepel vanille-extract
3 eieren en 2 eidooiers
125 gr creme fraiche

Gebruik bij voorkeur een springvorm met een doorsnede van 20 cm.Vet de vorm goed en bekleed de bodem en de rand met bakpapier (enkele centimeters uitstekend). Verwarm de oven voor op 180 graden Celcius.
Doe de koekjes in een keukenmachine en maal ze fijn. Doe de gesmolten boter erbij en bedek de bodem van de vorm hiermee. Druk goed aan en zet 10-15 minuten in de oven.

Verhoog de oventemperatuur tot 200 graden Celcius.
Gebruik opnieuw de keukenmachine om de roomkaas mooi glad te mixen (ongeveer 30 seconden). Voeg daarna de suiker, de bloem, de citroenrasp, het vanille-extract en de eieren en eidooiers toe. Eindig met de creme fraiche en vermeng dit kort.
Schenk dit mengsel op de bodem en zet de taart in de oven. Verlaag na 15 minuten de temperatuur tot 100 graden Celcius en bak de cheesecake dan nog 60 minuten. Zet de oven uit en de deur op een kiertje, maar laat de vorm nog een uur in de oven staan. Haal dan de taart uit de oven, laat volledig afkoelen en zet hem in de koelkast. Wacht minimaal 12 uur, maar 24 uur is eigenlijk beter. Smakelijk!

Cupcakes met creamcheese-frosting

Ik kan niet zeggen dat de cupcake-waanzin aan me voorbij gegaan is (Natuurlijk niet! De winkel staat vol met taart- en cupcake-decoratieboeken!), maar het is geen hype waar ik persoonlijk door aangestoken werd. Ik ben niet zo creatief en gefröbel op de vierkante centimeter of boetseren met fondant zijn geen sterke punten. Er waren diverse workshops op dit gebied in de winkel en ik was gefascineerd door de geweldige resultaten die daar in een paar uur werden gerealiseerd, maar het vormde nooit aanleiding om ook zelf eens aan de slag te gaan.

Toch kom ik nu met een versierd-cupcake-receptje. Er komt weliswaar geen fondant bij kijken, maar er is toch iets meer aandacht aan de buitenkant besteed dan trouwe lezers van mij gewend zijn. Waarom ging ik toch (een beetje) overstag? Omdat een feestelijke aanleiding erom vroeg en om de eveneens-niet-zo-handige-medemens te laten zien dat zelfs een oncreatieve kneus met 2 linker-knutselhanden best een vrolijk cakeje kan produceren!

Het recept voor de cupcake haalde ik uit "Sugar sweet secrets" van Nanette Booij (Uitgeverij Scriptum) en Donna Hay (daar is ze weer) leverde in "Modern classics 2" de aanwijzingen voor de frosting. De hagelslag bemachtigde ik tijdens de Paasdagen bij Albert Heijn.

Voor 12 cupcakes (ik maakte de helft):

200 gr roomboter, gesmolten, iets afgekoeld
150 gr zelfrijzend bakmeel, gezeefd
50 gr maizena, gezeefd
4 eieren
150 gr fijne kristalsuiker
snufje zout
sap van ½ citroen
zakje vanillesuiker

Verwarm de oven voor op 175 graden Celcius.
Neem een kom en vermeng hierin het zelfrijzend bakmeel en de maizena. Vermeng in een andere kom de eieren, de kristalsuiker, het zout, het citroensap en de vanillesuiker. Voeg dan het bakmeel bij de eieren en vermeng goed. Voeg uiteindelijk de gesmolten boter toe en vermeng nog even kort. Doe het beslag in cupcakevormpjes en bak circa 20 minuten in de oven (test even met een satéprikker of de cakejes droog zijn - steek de prikker erin, als hij er droog en schoon uitkomt, zijn de cakejes klaar). Laat de cupcakes afkoelen op een rooster.

Creamcheese-frosting:
250 gr roomkaas (bv. Philadelphia naturel of Mon Chou)
1½ eetlepel citroensap, gezeefd
6 eetlepels poedersuiker, gezeefd

Gebruik hiervoor de keukenmachine. Doe de roomkaas en het citroensap in de kom en vermeng dit goed. Voeg dan de poedersuiker toe en laat door de machine goed mengen.

En dan:
Bestrijk de afgekoelde cupcakes met een vrij genereuze laag frosting. Strooi er leuk gekleurde hagelslag overheen en presenteer met veel flair aan je gasten.

Wraps met roomkaas en gerookte zalm

Ik ben op het moment niet helemaal fit. Ziek, zwak en vooral misselijk om precies te zijn. Iedere lust tot eten en koken ontbreekt, dus het blijft voorlopig even een beetje rustig hier. Gelukkig had ik nog dit recept achter de hand.

Trouwe lezers van dit blog weten dat ik in het verleden niet veel positiefs te melden had over wraps, maar dat dit inmiddels is bijgedraaid. Sinds ik het licht heb gezien, maakte ik wraps met kipfilet, kaas en paprika, wraps met geitenkaas, Coppa di Parma en tomaat en wraps met chili-rosbiefreepjes en kidneybonen. Hierbij komt nu de combinatie roomkaas - gerookte zalm. Een bekend duo, vooral als beleg voor bagels. Het werkt echter ook perfect met wraps!

Voor 2 personen:
4 (meergranen) wraps
½ bakje Philadelphia roomkaas (light)
1 lente-uitje
4 plakjes gerookte zalm

Besmeer de wraps met de roomkaas. Hak het lente-uitje in dunne ringetjes en verdeel deze over de wraps. Leg op iedere wrap een plakje gerookte zalm en rol de wraps op. Snijd ze schuin doormidden en serveer direct.

Dukans hammousse met tomatensaus

We hadden Sonja, we hebben Dr. Frank en binnenkort heeft iedereen het over Dukan. Du-wat? Nou, Dr. Pierre Dukan, dieetgoeroe, aangenaam. Ook zijn Dukan-dieet gaat uit van een beperkte koolhydraatinname, terwijl het nuttigen van eiwitten en groenten wordt aangemoedigd. Vraag me niet naar de details, want ik heb de uitleg van het dieet nog niet grondig gelezen (maar dat ga ik nog wel doen, want zulke zaken interesseren me). Ik had namelijk in eerste instantie meer oog voor de recepten in "Het Dukan Dieet Kookboek" (Karakter Uitgevers). Het gaat namelijk weliswaar om een wijziging van eetgewoonten, maar dat betekent niet dat je nieuwe leven niet smakelijk mag zijn!

Ik maakte de hammousse met tomatensaus (voor de kenners: toegestaan vanaf fase 2, de cruisefase - daar zal wel geen exotische bootreis mee bedoeld worden...). In alle eerlijkheid moet ik hier melden dat de hammousse niet echt een mousse werd, meer een dikke saus - maar dat heeft er wellicht ook mee te maken dat ik niet de juiste roomkaas en creme fraiche heb gebruikt. Hoe dan ook: het smaakte prima! Licht en lekker! En al verkrijgt mijn versie waarschijnlijk niet helemaal de goedkeuring van meneer Dukan, het is een uitstekend voorgerecht!

Voor 4 personen:
Hammousse:

125 gr (gekookte) ham (plakjes, reepjes, blokjes, maakt niet uit)
30 gr magere roomkaas (bv. Philadelphia light)
125 ml demi creme fraiche
1 mespuntje paprikapoeder
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
Tomatensaus:
1 blikje tomatenblokjes (400 gr)
1 teentje knoflook, grof gesneden
60 gr magere roomkaas (diezelfde Philadelphia light)
1 theelepel bieslook
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Het is allemaal kinderlijk eenvoudig: pureer de ingredienten voor de hammousse en laat het resultaat minimaal 1 uur rusten in de koelkast. Pureer dan alle ingredienten voor de tomatensaus en laat dit eveneens minimaal een uur in de koelkast staan. Klaar. Wow.
Presenteer dit voorgerecht in glaasjes en wissel de laagjes hammousse en tomatensaus af. Garneer met wat sprietjes bieslook of eventueel met wat blaadjes verse basilicum.

Tagliatelle met salie, dragon en kip

Sinds vorige week kookt Urban Chef, een café-deli-traitteur in Arnhem (klik hier om daar meer over te lezen) uit de collectie van Cook & Book. Omdat ze Italiaans georienteerd zijn, zal "De zilveren lepel - Pasta" (Uitgeverij Van Dishoeck) regelmatig schitteren in hun weekaanbiedingen.
Door al dat gepraat over pasta (en ook omdat bovenburen R. en O. er zo enthousiast over waren) maakte ik afgelopen weekend een gerecht uit dit boek: Tagliatelle con ragu di gallina al dragoncello e salvia, wellicht beter bekend als tagliatelle met salie, dragon en kip. Vriendinnetje L. wierp zich (geheel vrijwillig) op als proefkonijn en het gerecht verkreeg haar goedkeuring!

Voor 4 personen (ik maakte de helft):

25 gr boter
2 sjalotten, fijngehakt
2 wortelen, fijngesneden
2 uitgebeende kipfilets zonder vel, in blokjes
2 dl droge witte wijn
4 dl kippenbouillon
1 theelepel tomatenpuree
1 takje verse dragon, fijngehakt (of: ½ theelepel gedroogde dragon)
schil van 1 citroen, geraspt
400 gr (verse) tagliatelle
2 eetlepels roomkaas met kruiden en knoflook (of: 40 gr Parmezaanse kaas, geraspt)
12 grote, verse salieblaadjes, in boter gebakken
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Smelt de boter in een koekenpan en bak hierin de sjalotten en de wortel zo'n 5 minuten op laag vuur. Zet het vuur dan middelhoog, voeg de kipblokjes toe en bak deze in ongeveer 8 minuten lichtbruin en gaar. Giet de wijn erbij en laat de alcohol verdampen. Voeg dan de bouillon en de tomatenpuree toe, zet het vuur weer laag en laat dit zo'n 15 minuten rustig pruttelen. Als de saus te dik dreigt te worden kun je een scheut(je) van het pastakookvocht toevoegen. Roer de dragon en de citroenschil erdoor. Breng op smaak met zout en peper.
Kook in de tussentijd de tagliatelle al dente, volgens de aanwijzingen op de verpakking. Doe de pasta bij de saus, voeg de roomkaas toe en roer dit 1 minuut door. Doe alles in een warme schaal en garneer met de gebakken salie.

Lente-stamppotje met raapsteeltjes

Het was de zonnigste, mooiste en warmste dag van het jaar (tot nu toe) en mijn avondeten bestond uit... stamppot! Toch was het ook weer niet zo heel opmerkelijk, want het betrof hier een stamppotje met raapstelen - en da's een typische voorjaarsgroente die slechts kort (van maart tot juni) verkrijgbaar is. Trouwens, ik kan me niet herinneren dat ik ooit raapstelen in een supermarkt tegen ben gekomen. Waarom eigenlijk niet? Te kwetsbaar?
Maakt eigenlijk niet uit, want op de markt en bij de groenteboer zijn de raapstelen op dit moment goed verkrijgbaar. Je gebruikt de groente gewoon in rauwe vorm in de stamppot - raapsteeltjes hebben een lekkere pittige smaak en bevatten maar heel weinig calorieen...

Het onderstaande recept haalde ik uit "Raapsteeltje" van Simone Kroon - een schitterend boek vol met vergeten groenten en streekgerechten.

Voor 4 personen:
1 kg raapstelen
1 kg kruimige aardappels
500 gr spekblokjes
300 gr kruidenroomkaas

NB: ik gebruikte gedeeltelijk plakjes ontbijtspek en gedeeltelijk blokjes harde worst (fuet).

Kook de aardappels gaar in een laagje water. Bak de spekjes uit in een koekenpan. Snijd de worteltjes van de raapstelen, was de stelen en snijd ze in dunne reepjes.
Stamp de aardappelen tot een puree en roer het bakje roomkaas erdoor. Meng nu de raapstelen erdoor.
Als het nog iets smeuiger mag, doe dan nog iets van het spekvet erbij en roer alles nogmaals door. Serveer de stamppot met de uitgebakken spekjes.