Muesli-plaatkoek

Nou, ik heb wel even moeten nadenken over de naam van het onderstaande baksel. Want wat is dit nu eigenlijk? Het is (ondanks het zelfrijzend bakmeel) zeker geen cake, maar het is ook geen muesli-reep (want daarvoor is het te bros). Nee, het is eigenlijk een koek, die je dan in kleinere stukken snijd. Dus uiteindelijk vond ik dan toch dat het een “muesli-plaatkoek” moest heten. Briljant bedacht (duh…), vooral ook omdat het onder deze naam ook is opgenomen in het al eveneens briljante boek “Nieuwe klassiekers” van Donna Hay (Uitgeverij Unieboek Spectrum). En om even schaamteloos te pluggen: ja, dit is geen goedkoop boek, maar dan héb je ook wat… ik heb hier al zó veel uit gemaakt en de to-cook-or-bake-lijst is nog steeds heel lang…

Vóór je aan de slag gaat: je moet echt golden syrup gebruiken. Probeer het niet te vervangen door iets anders. Geloof me, da’s geen goed plan (proefondervindelijk vastgesteld) – en golden syrup is tegenwoordig best goed verkrijgbaar in Nederland.

Ingrediënten:

125 gr ongezouten roomboter, in blokjes

90 gr golden syrup

100 gr havervlokken

95 gr sultanarozijnen

85 gr gedroogde cranberry’s

75 gr gedroogde abrikozen, fijngesneden

40 gr geraspte kokos

30 gr gedroogde appels, fijngesneden

75 gr zelfrijzend bakmeel

90 gr lichtbruine basterdsuiker

Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.

Neem een klein steelpannetje en verwarm hierin de boter en de golden syrup, tot de boter helemaal gesmolten is.

Vermeng alle droge ingrediënten in een grote kom (havervlokken, sultana’s, cranberry’s, abrikozen, kokos, appels, meel en suiker). Giet het botermengsel erbij en vermeng goed. Schep het deeg in een goed ingevette (en met bakpapier beklede) bakvorm van 20 x 30 cm (of in ieder geval een vorm met een oppervlak van 600 cm² - dus als je ronde vormen gebruikt kun je nog lekker even oefenen met diep-weggezakte pi-berekeningen…) en druk het met de bolle kant van een lepel goed aan. Bak de plaatkoek in ongeveer 25 minuten goudbruin. Laat volledig afkoelen in de vorm en snijd dan in stukken (ongeveer 15 stuks).

Geitenkaascrostini met cranberry

Ik heb een probleempje. Korte uitleg: omdat mijn telefoon vorige week geen emails meer wenste te laden, was ik genoodzaakt om een beetje op te ruimen. Nadat ik ongeveer 1500 foto’s had verwijderd, deed de email het weer prima. In m’n enthousiasme heb ik echter ook de foto’s weggegooid van het recept van deze crostini. En daardoor weet ik ook niet meer uit welk boek het kwam…

Gelukkig is dit allemaal niet zo ingewikkeld, dus onderstaand volgt de reconstructie op basis van de foto’s van het eindresultaat (die ik gelukkig niet weggegooid had).

Oproep: mocht de auteur van een min-of-meer identiek recept hier iets van herkennen, meld je dan! Dan kan ik het boek vermelden en gaan de credits alsnog naar de juiste persoon…

Voor ongeveer 8 crostini:

½ ciabattabrood

1 teentje knoflook, gehalveerd

100 gr zachte geitenkaas

100 gr rauwe ham

klein handjevol gedroogde cranberry's

16 blaadjes basilicum

Snijd het ciabattabrood in 1½ cm dikke sneden. Verwarm een grillpan op hoog vuur. Rooster de sneetjes een paar minuten aan beide kanten, zodat ze een goudbruin kleurtje krijgen en een paar leuke streepjes. Wrijf de gehalveerde knoflook over het brood (aan beide zijden).

Verkruimel de geitenkaas over de crostini en drapeer de ham erover (scheur de ham in vrij kleine stukjes). Strooi tenslotte de cranberry's over de crostini en garneer met de verse basilicum.

Bastogne-crumble met peer en cranberry's

Er is een probleem. Het probleem is dat ik dusdanig van lekker eten houd en dusdanig weinig zelfbeheersing heb, dat ik langzaam dreig dicht te groeien. De voorgenomen dieetplannen zijn verschoven tot januari, maar dan moet het er ook echt van komen! Als interim-oplossing heb ik het volgende bedacht: vrolijk doorbakken. Maar dan wel de baksels verdelen en weggeven aan buren, vrienden & familie. Uiteraard moet er wel een (héél klein) stukje zelf geproefd worden, want ja, ik moet op deze plek wel iets zinnigs kunnen schrijven…

Het recept voor deze crumble, of laten we het gewoon op z’n Nederlands een kruimeltaart noemen, komt van het blog van Smitten Kitchen (aanrader!). Deb van Smitten Kitchen gebruikt ginger snaps in het kruimeldeeg, maar ik koos voor bastognekoeken. Ik ben gek op bastognekoeken en je kunt ze heel goed verwerken in allerlei baksels!

Voor 1 grote kruimeltaart of 5 á 6 kleine porties:

Kruimeldeeg

125 gr bloem
50 gr kristalsuiker
35 gr donkerbruine basterdsuiker
115 gr bastognekoeken, verpulverd met bv. een deegroller (Nigella-momentje)
¼ theelepel gemberpoeder
¼ theelepel fijn tafelzout
snufje witte peper
115 gr ongezouten roomboter, gesmolten en afgekoeld
Vulling
900 gr handperen (bv. Doyenne du Comice), klokhuis verwijderd, in dunne plakken van maximaal ½ cm breed
170 gr verse of gedroogde cranberry’s
1 eetlepel citroensap
geraspte schil van ½ citroen
½ theelepel vanille extract
75 gr kristalsuiker
1 grote eetlepel maïzena

Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.

Neem een grote kom en vermeng hierin de bloem, de kristalsuiker, de basterdsuiker, de bastognekruimels, het gemberpoeder, de peper en het zout. Roer met een houten lepel de gesmolten boter erdoor tot er grove kruimels ontstaan.
Neem een andere grote kom en vermeng hierin de plakken peer, de cranberry’s (ik gebruikte trouwens gedroogde), het citroensap, de citroenrasp en de vanille. Neem een klein schaaltje en vermeng hierin de kristalsuiker en de maïzena en schep dit mengsel door de peren en cranberry’s.
Doe het fruitmengsel in een grote bakvorm (of in kleine cocottes, voor eenpersoonsporties) en verdeel het bastogne-kruimeldeeg erover. Bak de taart 45 minuten in de oven – tot het kruimeldeeg net een tikje donker verkleurd is en de fruitsappen door het deeg bubbelen.

Little cranberry tea cakes

Vorige week besloot ik in een opwelling om 's avonds te gaan bakken. Niet zo moeilijk, boeken genoeg (ja, ook thuis...) om iets leuks in te vinden (om natuurlijk uiteindelijk weer te belanden bij het favoriete trio Lawson / Oliver / Hay), maar er was wel een randvoorwaarde: het baksel moest te maken zijn met de spullen die op dat moment in huis waren.
In "Modern classics, Book 2", het bakboek van Donna Hay waar ik altijd helemaal blij van word, vond ik een leuk en simpel recept voor "little apricot tea cakes". Helaas, verse abrikozen waren er niet (en gedroogde trouwens ook niet), maar ik besloot deze tea cakes te gaan maken met gedroogde cranberry's (waarom niet?). Het eindresultaat stemde me meer dan tevreden. Dit recept gaat binnenkort met vers fruit in de herhaling!

Uit: "Modern classics, Book 2" van D. Hay (Fourth Estate). Momenteel in herdruk, maar binnenkort weer verkrijgbaar (alleen Engelse uitvoering).

Voor 12 cakejes:

125 gr zachte roomboter
200 gr fijne tafelsuiker
1 theelepel vanille extract of (veel lekkerder!) vanille pasta
2 eieren
200 gr bloem
1½ theelepel bakpoeder
100 gr gedroogde cranberry's
2 theelepels poedersuiker

Verwarm de oven voor op 160 graden Celcius. Doe de boter, suiker en vanille in de kom van een keukenmachine en vermeng deze ingredienten tot het geheel licht en romig is. Voeg de eieren één voor één toe en vermeng goed. Zeef de bloem en het bakpoeder boven de kom en schep het er goed door heen.

Schep het beslag in 12 muffin vormen, waar je een papieren cupcakevormpje in gezet hebt. Strooi de cranberry's over de cakejes-in-wording en bestrooi ze licht met poedersuiker. Bak de cakejes 25 minuten in de oven en test dan of ze gaar zijn door er een satéprikker in te steken (deze moet er droog en schoon uit komen). Laat ze afkoelen en serveer de cakejes in hun papieren vormpjes.

Note: mijn roomboter was iets té vloeibaar. Typisch gevalletje van 10 seconden te lang in de magnetron. Zoals gebruikelijk geldt: do as I say, don't do as I do.

Bonbons van witte chocolade en speculaascruesli

Ik ontbijt altijd met yoghurt en Quaker cruesli met chocolade. Iedere dag een overdosis suiker voordat de dag goed en wel begonnen is. Top! [Mededeling voor de culipolitie: het heeft geen zin me er uitvoerig op te wijzen hoe ongezond dit is. Dat weet ik zelf ook wel en het boeit me niet]
Ondanks mijn trouw aan de chocolade-variant, kocht ik onlangs de wintereditie met speculaas en cranberry's. Dat leek me heerlijk! Helaas had ik even over het hoofd gezien dat er ook - een niet onaanzienlijke hoeveelheid - amandelen in zaten en tja, daar houd ik niet zo van... Er ontstond dus al snel een plan B, voor het geval de amandelen mijn ontbijtlust zouden bederven. Zover kwam het niet, want het schaafsel bleek niet hinderlijk aanwezig, maar ja... plan B(onbonnetje)... Te leuk om te laten schieten:

Voor plan B zijn de volgende ingredienten nodig:

200 gr witte chocolade
150 gr Quaker cruesli met speculaas, cranberry's en amandelen

Smelt de chocolade in een glazen schaaltje boven een pannetje kokend water. Zorg ervoor dat de onderkant van het schaaltje het water niet raakt. Roer een paar maal door, tot de chocolade volledig gesmolten is. Haal dan het schaaltje weg van de pan kokend water en roer onmiddellijk de cruesli erdoor.
Maak met behulp van een dessertlepel (kleine) bolletjes en leg deze op vetvrij papier. Laat de bolletjes afkoelen (in de koelkast). Bewaar de crueslirotsjes ook in de koelkast.

Herfstcouscous met pompoen, peer en cranberries

Dit blog verhaalt over mijn keukenbelevenissen. Met name over de geslaagde keukenbelevenissen, maar het leven bestaat niet alleen maar uit succesverhalen. Over mijn mislukkingen zwijg ik meestal in alle talen (zo hebben jullie niets gelezen over de zoete aardappelen met chili en kardemom - die vond ik echt niet te eten), maar laten we duidelijk zijn: ze bestaan. Zo lang ik bestaande recepten volg gaat het meestal wel goed, maar het risico zit 'm in de echte experimenten. Dan gaat het dus soms mis (...), maar soms, soms, blijkt zo'n proef een schot in de roos. Dit stukje gaat over zo'n onverwacht succesnummer, waar ik irritant trots en blij van geworden ben.

Ik gebruikte een recept voor een Amerikaans bijgerecht (met hartelijke dank aan FoodMayhem, klik hier voor hun originele recept), rommelde een beetje met de hoeveelheid specerijen en maakte er een hoofdgerecht van door de toevoeging van couscous met uitgebakken spekjes. De spekjes zijn cruciaal! De couscous is namelijk eigenlijk alleen maar zoet (suiker + pompoen + peer + cranberries = zoet), maar de spekjes geven er een verrassende hartig-zoute draai aan. Niet weglaten dus!

1 pompoen, schil en pitten verwijderd, in grove stukken
3 peren (Conference), geschild en klokhuis verwijderd, in grove stukken

100 gr gedroogde (gezoete) cranberries
2 eetlepels lichte basterdsuiker
½ theelepel kaneelpoeder
½ theelepel gemberpoeder
1 theelepel nootmuskaat
½ theelepel piment
snufje zout
30 gr gesmolten ongezouten boter
150 gr couscous
125 gr spekblokjes

Verwarm de oven voor op 175 graden Celcius.
Doe de pompoen, peer en cranberries in een grote ovenschaal. Meng de suiker, het kaneelpoeder, het gemberpoeder, de nootmuskaat, het zout en het piment en strooi dit erover. Giet de gesmolten boter erbij en vermeng alles goed.

Zet de schaal in de oven en rooster de groenten zo'n 45 minuten. Schep het geheel regelmatig om. Als er veel vocht vrijkomt (in mijn geval waren de peren erg sappig), giet dan - 15 minuten voor het einde van de baktijd - het vocht vrijwel geheel weg.
Bereid de couscous volgens de aanwijzingen op de verpakking. Echter: voeg op het laatste moment geen extra olie of boter toe!
Bak de spekblokjes uit in een droge koekenpan en voeg ze toe, inclusief alle aanhangende vetten, aan de couscous.
Schep de couscous op een bord en schep de herfstgroenten er bij of er bovenop. Ik vond het heerlijk - een goede mix van zoet en hartig en helemaal passend bij de tijd van het jaar!