Pizza met aardappel, ui en rozemarijn

Voor zover het niet duidelijk was: het is de bedoeling dat ik op deze plek vertel over gerechten die ik heb gemaakt uit de kookboeken die ik verkoop. Zodat jullie denken: “Dat boek moet ik hebben!” en het vervolgens gaan bestellen.

Ik schiet er dus eigenlijk niets mee op als ik hier een recept deel uit een niet-kookboek, dat bovendien gratis werd geleverd bij een kooktijdschrift. En toch ga ik het doen. Want zo ben ik ;-)

Dit recept komt uit een brochure van Tante Fanny (die overigens deze post niet sponsort…) en de bedoeling is natuurlijk dat je het pizzadeeg van haar gebruikt. Dat deed ik (want ik ben lui), maar je kunt natuurlijk ook gewoon je eigen pizzadeeg gebruiken (klik hier voor mijn standaardrecept). Wat je ook doet, probeer deze pizza met aardappel, ui en verse kruiden eens. Ik vond het enorm lekker!

Ingrediënten voor 1 grote pizza:

400 gr pizzadeeg

50 gr Parmezaanse kaas, geraspt

1 grote ui

4 middelgrote aardappelen

3 takjes rozemarijn, alleen de naaldjes, fijngehakt

3 takjes tijm, alleen de blaadjes, fijngehakt

2 eetlepels extra vergine olijfolie

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius (hete lucht). Rol het pizzadeeg (je kunt er een cirkel uit snijden, of een langwerpige plaatpizza van maken) uit op een bakblik (bekleed met bakpapier). Bestrooi de pizzabodem met de geraspte Parmezaanse kaas.

Snijd de ui en de aardappelen in hele dunne plakjes – gebruik hiervoor een mandoline of een foodprocessor. Doe de plakjes in een kom en vermeng deze met de fijngehakte kruiden, de olijfolie en wat zout en peper.

Schep alles op de pizzabodem en verdeel het over de kaas. Bak de pizza in ongeveer 20 minuten gaar en goudbruin.

Pizza Bella Italia

Heel (héél) lang geleden woonde ik 5 jaar in Duitsland. In het hoge noorden van Duitsland, bijna op de grens met Denemarken. In het toeristische stadje waren best veel restaurants, maar voor de meesten kon ik niet echt warm lopen. De uitzonderingen vormden twee Italianen: “Massimo” – voor geweldige pizza’s, en “Nino” – met de beste pasta in Nordfriesland.
Mijn favoriete pizza bij Massimo was de “Bella Italia” en ook na mijn terugkeer naar Nederland bleef ik deze trouw bestellen als ik weer even terug was. Een paar jaar geleden brandde “Massimo” echter af en het restaurant werd niet opnieuw geopend. Daarmee kwam een eind aan de jarenlange traditie om met Duitse vrienden daar pizza te gaan eten…

Een paar weken geleden was ik weer even in m'n vertrouwde havenstadje en ’s avonds gingen we eten in een vrij nieuw restaurant, “Glücklich am Meer”. Vriendinnetje C. wist me – bij de eerste prosecco van de avond – glunderend te vertellen dat de voormalig pizzabakker van “Massimo” hier in de keuken werkte… en dat de “Bella Italia” op de kaart stond. For old times’ sake – het was weer geweldig!

Ik heb net zo lang gespeurd in de kookboeken tot ik in “Pizza” van Pete Evans (Fontaine Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel) het juiste recept voor de topping vond! Voor de bodem gebruikte ik mijn vertrouwde recept uit “Pizza eigenwijs” van John Lanzafame (Fontaine Uitgevers, helaas niet meer in de handel).

Voor de bodem (1 pizza):

1 theelepel droge gist
1 theelepel zout
1 theelepel suiker
100 ml warm water
2 theelepels olijfolie
160 gr tarwebloem, gezeefd

Voor de saus (circa 5 pizza’s, laat zich prima invriezen)

400 gr tomatenblokjes (blik)
2 lente-uitjes, in grove stukken
1 teentje knoflook
1 volle theelepel gedroogde oregano
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Voor de topping (1 pizza):

8 verse basilicumbladen
1 bol mozzarella, in plakken
1 (roma)tomaat, in plakken
handvol geraspte mozzarella
6 plakken rauwe ham
handvol rucola
sap van ½ citroen
olijfolie
geschaafde Parmezaanse kaas

Bodem:
Vermeng in een kommetje het gist, het zout, de suiker, het water en de olijfolie. Zet dit ongeveer 10 minuten op een warme plek, tot zich kleine luchtbelletjes aan de oppervlakte vormen.
Voeg het bloem toe aan het gistmengsel en kneed het deeg ongeveer 15 minuten. Doe het deeg dan in een grote kom (binnenkant ingesmeerd met olijfolie) en dek de kom af met een schone theedoek of plastic folie en laat het ongeveer 1½ uur rijzen.
Druk de lucht uit het deeg en laat het nogmaals rijzen, nu ongeveer 15 minuten. Rol het deeg met een roller uit tot een pizzabodem.

Pizzasaus:

Doe alle ingrediënten (tomatenblokjes, lente-ui, knoflook, oregano, zout en peper) in een blender en maal fijn. Pronto!

Maak de pizza:

Verwarm de oven op 250 graden Celsius.
Bestrijk de bodem met 2-3 eetlepels saus. “Plak” de basilicumblaadjes op de tomatensaus. Verdeel de plakken mozzarella en tomaat over de bodem en strooi de geraspte mozzarella erover. Bak de pizza in 10-12 minuten gaar en knapperig.
Verdeel de plakken ham over de pizza, evenals de rucola (even aangemaakt met wat citroensap, olijfolie, zout en peper – maar zorg ervoor dat de rucola niet verdrinkt in de dressing… zoals bij mij wel gebeurde). Strooi de geschaafde Parmezaanse kaas erover en serveer direct!

Turkse pizza

Nou ja, pizza…. De bodem bestaat uit een gehalveerd Turks brood, dat enigszins verloren in de kast lag en dreigde verloren te gaan. En dat mag niet in Casa Cook & Book! Daar is mevrouw Cook & Book allergisch voor! Er wordt niets weggegooid en dit brood bleek prima te kunnen worden ingezet als pizzabodem.
Om bij het Turkse thema te blijven werd de topping een heerlijk gehakt-tomaatmengsel – als je authentiek wilt zijn dien je lamsgehakt te gebruiken, maar het werkte ook prima met rund. Als je vreest dat het geheel te droog wordt, kun je de pizza besprenkelen met gesmolten boter (vóór je de pizza in de oven afbakt), maar dat heb ik achterwege gelaten.

Het recept voor de pizza-topping komt uit “500 pizza’s en platte broden” van Rebecca Baugniet (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 2 grote pizza’s:

1 Turks brood
1 eetlepel olijfolie
½ rode ui, fijngesneden
450 gr rundergehakt (of lamsgehakt)
225 gr tomatenstukjes (blik, uitgelekt)
1 klein blikje tomatenpuree
4 eetlepels platte peterselie, fijngesneden
3 eetlepels geroosterde pijnboompitten
¼ theelepel kaneelpoeder
snufje gemalen piment
flinke snuf kruidnagelpoeder
snuf gedroogde rode chilivlokken
sap van ½ citroen
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olie in een grote koekenpan. Smoor de ui een paar minuten op een matig vuur, voeg dan het gehakt toe en bak dit rul en bruin. Roer de tomatenstukjes, de tomatenpuree, de peterselie, de pijnboompitten, het kaneelpoeder, de piment, het kruidnagelpoeder en de chilivlokken erdoor en laat dit ongeveer 10-15 minuten rustig pruttelen. Roer uiteindelijk het citroensap erdoor.

Snijd het Turkse brood doormidden, zodat 2 grote pizzabodems ontstaan. Verdeel het gehaktmengsel over de bodems en bak 10 minuten in een oven die op 250 graden Celsius voorverwarmd is.

Boerenkoolpizza

Boerenkool is zo lekker! Ik experimenteer er graag mee; de bewijzen daarvoor zijn op dit blog probleemloos terug te vinden. Echter… als ik heel eerlijk ben eet ik boerenkool het allerliefst gewoon als stamppot. Lekker traditioneel en Hollands en het smaakt het best als mijn maman het heeft klaargemaakt!
Dat blijft na vandaag zo, al is deze boerenkoolpizza wel echt goed! Heel verrassend en volstrekt origineel. Helaas was ik niet zelf zo inventief: het recept komt uit “Veg!’’ van Hugh Fearnley-Whittingstall (Uitgeverij Becht, verkrijgbaar in de winkel). Geweldig boek met nog veel meer verrassende (vegetarische) groentegerechten.

Voor een pizza heb je natuurlijk een bodem nodig. Ik zal jullie niet vervelen met hoe je zo’n bodem aanpakt. Wat mij betreft koop je een kant-en-klaar exemplaar, maak je zelf een bodem met behulp van pizzameel of maak je ‘m echt ‘from scratch’ – als je maar een bodem hebt!

Voor 2 pizza’s:

2 pizzabodems
2 eetlepels lijnzaadolie of olijfolie
2 (rode) uien, gehalveerd en in dunne halve manen gesneden
1 teentje knoflook, fijngesnipperd
250 gr boerenkool, in dunne reepjes
1 bol mozzarella
2 grote handenvol geraspte Parmezaanse kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 225 (of als het kan: 250) graden Celsius. Zet meteen een bakplaat of een pizzasteen in de opwarmende oven, zodat deze zo heet mogelijk kan worden – alles voor een crispy bodem!
Verwarm de olie in een grote pan en doe de uien erbij. Laat deze heel langzaam op een matig vuur zacht en zoet worden – dit duurt ongeveer 15 minuten. Doe na 7 minuten de knoflook erbij. Als de ui helemaal goed is, kan de boerenkool in de pan. Zet het vuur iets hoger en blijf goed roeren (voeg eventueel een scheutje water toe om wat stoom te maken). Na ongeveer 5 minuten is de boerenkool vrijwel gaar. Breng op smaak met zout en peper.
Rol je pizzadeeg zo dun mogelijk uit en beleg elke pizza (rijkelijk!) met het ui-boerenkoolmengsel. Verdeel de mozzarella in kleine stukjes en leg ze her en der op de pizza’s. Verstrooi uiteindelijk de Parmezaanse kaas erover. Bak de pizza’s in ongeveer 12-13 minuten gaar en goudgeel. Snijd in punten en hap in de meest bijzondere pizza die je ooit at!

Libanese pizza

Nou nee, hoor, dit is geen echte pizza. Dit is een belegde tortilla die je vervolgens in de oven lekker knapperig bakt. Maar dit is wel een ontdekking!

Het onderstaande recept (afkomstig uit: “Het mighty spice kookboek” van John Gregory-Smith (Veltman Uitgevers)) is een verrassende combinatie van smaken, maar het is vooral de ontdekking van de tortilla-als-supersnelle-pizza waar ik blij van wordt. Want wat houdt je tegen om – op een dag waarop je weinig tijd en/of zin hebt – zo’n tortilla niet gewoon te besmeren met BBQ-saus en te beleggen met geraspte kaas? Mij hield helemaal niets tegen en ik vond het super!

Voor iets hoogstaander culinair kunstje volgt hieronder het recept voor de Libanese pizza, met een geweldige specerijen-olie-combinatie:

Voor 4 personen:

2 eetlepels gedroogde tijm
1½ theelepel komijnpoeder
½ theelepel piment
¼ theelepel chilipoeder
4 eetlepels olijfolie
4 grote bloemtortilla’s
200 gr kerstomaatjes, gehalveerd
200 gr mozzarella, in dunne plakjes
1 grote handvol verse munt, grof gehakt
(zee)zout
partjes citroen (voor erbij)

Verwarm de oven voor op 220 graden Celsius.

Meng tijm, komijn, piment en chili door de olijfolie en doe er ook een snufje zout bij. Bestrijk de tortilla’s met dit specerijenmengsel en verdeel de tomaten en de mozzarella er over.
Bak de tortilla’s 5-6 minuten in de oven, strooi de verse munt erover en serveer met de partjes citroen.

Homemade pizza

Wie houdt er niet van pizza? Ik ken eigenlijk niemand die er z'n neus voor ophaalt. Persoonlijk vind ik ze heerlijk, maar ik eet ze niet zo vaak (oké, 2 weken geleden nog, een snelle hap op weg naar het theater). Tijdens de drukke decembermaand heb ik trouwens ook nog een exemplaar op een scootertje laten bezorgen, maar dat bleek een ongelofelijk zout stuk karton. Het blijft gewoon het beste om ze zelf te maken en met de tomatensaus uit de vorige post is een goede start gegarandeerd. Als je dan nog een bodem vrij eenvoudig ter beschikking kunt hebben, staat niets een homemade pizza in de weg.

In het boek "Pizza eigenwijs" van J. Lanzafame (Uitgeverij Fontaine) staat een prima recept voor pizzabodems. Het goede nieuws: het deeg kan worden ingevroren en op ieder gewenst moment weer worden verwerkt. Ik heb het getest en het lukte!

Ingredienten voor 1 bodem:
1 theelepel droge gist
1 theelepel zout
1 theelepel suiker
100 ml warm water
2 theelepels olijfolie, plus extra om in te vetten
160 gr tarwebloem, gezeefd

Roer de gist, het zout, de suiker, het water en de olijfolie in een kom door elkaar en roer tot het goed vermengd is. Zet de kom op een warme plek en laat het zo'n 10 minuten rusten, tot er luchtbubbeltjes aan de oppervlakte verschijnen.
Voeg de bloem toe aan het gistmengsel en kneed het geheel in 15 minuten tot een glad en soepel deeg. Vet een grote kom aan de binnenkant in met wat olijfolie en schud het deeg er een paar keer in rond (zodat het deeg bedekt is met een heel dun laagje olie). Dek de kom af met plastic folie of een schone theedoek en laat het deeg op een warme plek 1 - 1½ uur rijzen.
Druk dan de lucht uit het deeg en verwerk het direct verder, of verpak het in plastic folie en bewaar het in de koelkast of de vriezer. Laat het deeg in ieder geval op kamertemperatuur komen als je het weer verder wilt gebruiken. Leg het deeg opnieuw in de kom en laat het nog circa 15 minuten rustig rijzen op een warme plek. Het deeg is dan klaar voor gebruik en kan met een deegroller op een met bloem bestoven werkplaat worden uitgerold.

Ingredienten voor 1 pizza:

Pizza #1: met gruyere

100 - 150 ml tomatensaus
1 pizzabodem
100 - 125 gr geraspte kaas
Topping naar keuze

Schuif een bakplaat (of in een ideaal geval: een pizzasteen) in de oven en verwarm die voor tot 250 graden Celcius. Rol het pizzadeeg uit tot een cirkel met een doorsnede van ongeveer 30 cm. Prik het deeg met een vork op regelmatige afstanden in. Verdeel de tomatensaus over de bodem (houd ongeveer 1 cm vanaf de rand vrij) en beleg de pizza met de kaas en elke gewenste topping.

Pizza #2: met belegen kaas en salami

Schuif de pizza op de bakplaat en zet deze direct in de oven. Bak de pizza 10-11 minuten. Volgens meneer Lanzafame is 6 minuten voldoende, maar dat lukt wellicht alleen met een pizzasteen. In mijn simpele oven, met een doorsnee bakplaat, bleek een baktijd van ruim 10 minuten echt noodzakelijk.

Op de foto's zien jullie poging 1 (pizza met geraspte gruyere en tijm) die te kort gebakken is geweest. Poging nummer 2 (pizza met geraspte belegen kaas en salami) was echt goed: bijna 11 minuten baktijd. Het invriezen, laten ontdooien en verder verwerken van het deeg bleek uitstekend te werken!