Griekse kaasbroodjes met honing

Dit zijn de eenvoudigste broodjes die je ooit tegen zult komen. Het zijn dan eigenlijk ook geen broodjes, maar meer gevulde deegflapjes met een kaasvulling. Het oorspronkelijke recept (uit “De Griekse eilanden” van Rebecca Seal, Karakter Uitgevers) ging uit van een vulling met fijngesneden mozzarella. Maar ja… da’s een Italiaanse kaassoort…

Ik pakte het dan ook een tikje anders aan: de helft van de broodjes vulde ik met mozzarella, de andere helft met feta. De mozzarella smelt natuurlijk prachtig, de feta heeft meer smaak. Allebei goed!

Als je het in huis hebt, doe dan vooral een beetje ouzo (of een andere likeur met anijssmaak) door het deegje. Lijkt me erg lekker, maar: ook met gewoon water worden deze broodjes heerlijk!

Voor 9-10 (*) broodjes (genoeg voor 2 personen als lunch, of 4-5 personen als mezze):

2 eetlepels olijfolie, plus extra om de broodjes te bakken

200 gr (tarwe)bloem, plus extra om werkvlak te bestrooien bij uitrollen

½ theelepel fijn tafelzout

(eventueel: 2 eetlepels ouzo, raki of andere anijslikeur)

125 gr mozzarella, in fijne stukjes

125 gr feta, verkruimeld (**)

(heldere) honing

Meng de olijfolie, het bloem, het zout en genoeg vloeistof (maximaal 6 eetlepels water, of 4 eetlepels water + 2 eetlepels ouzo) en maak hiervan een stevig deeg. Kneed het 5-10 minuten, wikkel het deegje in plastic folie en laat het minimaal 30 minuten in de koelkast rusten. (Maak je geen zorgen als het deeg ook na 10 minuten kneden nogal kruimelig is – na een half uur in de koelkast komt het allemaal goed…)

Rol het deeg uit op een licht bebloemd werkvlak – het is nodig om even kracht te zetten en een dunne lap van 1-2 mm te krijgen. Gebruik een ronde uitsteekvorm of een glas met een doorsnede van 7½ cm en steek 18 tot 20 cirkels uit (je hebt een even aantal nodig). Bestrijk de rand van de cirkels met wat water, verdeel de geraspte kaas over de helft van de cirkels en leg de andere erop. Druk de randen goed aan en zorg dat de broodje zo plat mogelijk blijven.

Verhit een eetlepel olijfolie in een grote koekenpan en bak de broodjes aan beide zijden goudbruin. Ze passen niet allemaal in één keer in de pan, dus giet voor elke portie wat olijfolie bij en houd de broodjes die al klaar zijn warm. Druppel de honing over de kaasbroodjes en serveer ze warm.

(*) Ik haalde 18 cirkels, dus 9 broodjes uit dit deeg

(**) In totaal dus 250 gr kaas, maar hier houd je ruimschoots aan over

Sodabrood caprese

Trouwe lezers van dit blog weten dat ik graag sodabrood bak. Geen langdurig kneden, geen rijstijd en wel heerlijk knapperig brood! Er kleven echter ook wel een paar nadelen aan – zo is het brood vrij stevig (vind ik geen nadeel, maar niet iedereen is ervan gecharmeerd) en je kunt het slecht bewaren. Na een dag is het namelijk een droge homp. Daarvoor is er echter een hele simpele oplossing: verdeel het brood in dagporties en vries het in. Dan heb je altijd vers brood met een heerlijk krokante korst!

Dit recept is eigenlijk gewoon een normaal wit sodabrood, met toegevoegde gedroogde tomaten, verse basilicum en mozzarella. Om eventuele vragen te voorkomen: nee, je kunt de karnemelk níet vervangen door gewone melk. Het zuurtje in de karnemelk is namelijk nodig om het baksoda te activeren.

Voor 1 sodabrood:

450 gr tarwebloem
1 afgestreken theelepel fijne kristalsuiker
1 afgestreken theelepel baksoda (dubbelkoolzure soda / natriumbicarbonaat / zuiveringszout)
1 theelepel fijn tafelzout
350 ml karnemelk
5-6 gedroogde tomaten, in kleine stukjes
handvol verse basilicum, grof gehakt
1 bol mozzarella, in kleine stukjes
1 eetlepel gedroogde Italiaanse kruiden

Verwarm de oven voor op 225 graden Celsius.

 

Neem een grote kom en vermeng hierin het tarwebloem (gezeefd), de suiker, het baksoda (gezeefd) en het zout. Voeg de karnemelk toe en vermeng het met de droge ingrediënten – eerst met een houten lepel, daarna met je handen (op een met bloem bestoven werkvlak). Voeg vervolgens de tomaten, het basilicum, de mozzarella en de Italiaanse kruiden toe. Kneed kort tot er een samenhangend deeg is ontstaan. Voeg eventueel een beetje extra karnemelk toe, tot je een soepel deeg hebt. Zorg dat je niet te lang kneedt! (Tenzij je graag taai brood eet).

Vorm een ronde schijf met een hoogte van 4-5 cm op een met bakpapier beklede bakplaat. Kerf met een scherp mes een kruis in het brood en bak het 15 minuten in de hete oven. Verlaag daarna de oventemperatuur tot 200 graden Celsius en bak het voor een verdere 30-35 minuten. Leg het brood de laatste 5 minuten op z’n kop op de bakplaat. Laat het sodabrood goed afkoelen op een rooster.

Gnocchi met borlottibonen uit de oven

Als ik een koopzondag heb gedraaid, en de maandag dus m’n enige vrije dag is, maak ik op zo’n maandag graag een gerecht van Donna Hay. Enige vorm van zelfmedelijden is me dan niet vreemd (Maar één dag! En dan moet ik ook nog boodschappen doen en naar de dierenarts! Ik wil met een boekje op de bank hangen! Niks ervan, er moet gewassen en gestreken worden! – ik schets maar even een beeld).
Merkwaardig genoeg ben ik helemaal niet blij met de 3 vrije dagen die ik volgend weekend heb (in verband met Koningsdag zijn op zaterdag 26 april alle winkels in de Arnhemse binnenstad gesloten) – want tja, een zaterdagomzet mislopen is niet fijn. Kortom: altijd wat te piepen.

Donna Hay dus (“De basics”, Uitgeverij Van Dishoeck, verkrijgbaar in de winkel). Omdat het altijd lekkere, eenvoudige en snelle recepten zijn. Ook deze keer stelde Donna niet teleur. Het gaat allemaal supersnel als je kant-en-klare gnocchi gebruikt (en het moge duidelijk zijn dat ik dat deed), maar ik zou zeggen: doe eens gek en maak ze zelf (niet dat ik dat zelf ooit gedaan heb, hoor)!

Voor 3-4 personen:

500 gr gnocchi
1 theelepel olijfolie
1 teentje knoflook, geraspt of fijngehakt
125 gr gerookt spek, in reepjes
800 gr tomatenblokjes uit blik (= 2 blikken)
250 ml kippenbouillon
2 eetlepels lichtbruine basterdsuiker
400 gr borlottibonen uit blik (= 1 blik), uitgelekt
2 eetlepels gesneden basilicumblaadjes
1 bol mozzarella, in kleine stukjes gesneden
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Verhit de oven voor op 200 graden Celsius (of de grill).

Kook de gnocchi in licht gezouten water – ze hebben maar 1-2 minuten nodig en zodra ze boven komen drijven zijn ze gaar. Giet het water af en doe de gnocchi in een grote ovenschaal (ingevet).
Neem een grote koekenpan voor de saus en verhit hierin de olijfolie op matig vuur. Bak de knoflook en de spekreepjes een paar minuten en voeg dan de tomaten, de bouillon en de suiker toe. Laat de saus 5-6 minuten doorkoken en doe dan de bonen, het basilicum en zout en peper erbij. Vermeng alles goed en schep de saus bovenop de gnocchi. Strooi de mozzarella erover en zet de schaal ongeveer 10 minuten in de oven – tot de kaas gesmolten is en licht goudbruin kleurt.

Pizza Bella Italia

Heel (héél) lang geleden woonde ik 5 jaar in Duitsland. In het hoge noorden van Duitsland, bijna op de grens met Denemarken. In het toeristische stadje waren best veel restaurants, maar voor de meesten kon ik niet echt warm lopen. De uitzonderingen vormden twee Italianen: “Massimo” – voor geweldige pizza’s, en “Nino” – met de beste pasta in Nordfriesland.
Mijn favoriete pizza bij Massimo was de “Bella Italia” en ook na mijn terugkeer naar Nederland bleef ik deze trouw bestellen als ik weer even terug was. Een paar jaar geleden brandde “Massimo” echter af en het restaurant werd niet opnieuw geopend. Daarmee kwam een eind aan de jarenlange traditie om met Duitse vrienden daar pizza te gaan eten…

Een paar weken geleden was ik weer even in m'n vertrouwde havenstadje en ’s avonds gingen we eten in een vrij nieuw restaurant, “Glücklich am Meer”. Vriendinnetje C. wist me – bij de eerste prosecco van de avond – glunderend te vertellen dat de voormalig pizzabakker van “Massimo” hier in de keuken werkte… en dat de “Bella Italia” op de kaart stond. For old times’ sake – het was weer geweldig!

Ik heb net zo lang gespeurd in de kookboeken tot ik in “Pizza” van Pete Evans (Fontaine Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel) het juiste recept voor de topping vond! Voor de bodem gebruikte ik mijn vertrouwde recept uit “Pizza eigenwijs” van John Lanzafame (Fontaine Uitgevers, helaas niet meer in de handel).

Voor de bodem (1 pizza):

1 theelepel droge gist
1 theelepel zout
1 theelepel suiker
100 ml warm water
2 theelepels olijfolie
160 gr tarwebloem, gezeefd

Voor de saus (circa 5 pizza’s, laat zich prima invriezen)

400 gr tomatenblokjes (blik)
2 lente-uitjes, in grove stukken
1 teentje knoflook
1 volle theelepel gedroogde oregano
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Voor de topping (1 pizza):

8 verse basilicumbladen
1 bol mozzarella, in plakken
1 (roma)tomaat, in plakken
handvol geraspte mozzarella
6 plakken rauwe ham
handvol rucola
sap van ½ citroen
olijfolie
geschaafde Parmezaanse kaas

Bodem:
Vermeng in een kommetje het gist, het zout, de suiker, het water en de olijfolie. Zet dit ongeveer 10 minuten op een warme plek, tot zich kleine luchtbelletjes aan de oppervlakte vormen.
Voeg het bloem toe aan het gistmengsel en kneed het deeg ongeveer 15 minuten. Doe het deeg dan in een grote kom (binnenkant ingesmeerd met olijfolie) en dek de kom af met een schone theedoek of plastic folie en laat het ongeveer 1½ uur rijzen.
Druk de lucht uit het deeg en laat het nogmaals rijzen, nu ongeveer 15 minuten. Rol het deeg met een roller uit tot een pizzabodem.

Pizzasaus:

Doe alle ingrediënten (tomatenblokjes, lente-ui, knoflook, oregano, zout en peper) in een blender en maal fijn. Pronto!

Maak de pizza:

Verwarm de oven op 250 graden Celsius.
Bestrijk de bodem met 2-3 eetlepels saus. “Plak” de basilicumblaadjes op de tomatensaus. Verdeel de plakken mozzarella en tomaat over de bodem en strooi de geraspte mozzarella erover. Bak de pizza in 10-12 minuten gaar en knapperig.
Verdeel de plakken ham over de pizza, evenals de rucola (even aangemaakt met wat citroensap, olijfolie, zout en peper – maar zorg ervoor dat de rucola niet verdrinkt in de dressing… zoals bij mij wel gebeurde). Strooi de geschaafde Parmezaanse kaas erover en serveer direct!

Gegratineerde pappardelle met broccoli

Als het aan de culi-politie lag, werd altijd alles vers thuisgemaakt. Nooit meer pakjes, zakjes, potjes en blikjes – in een ideale wereld hebben we alle tijd van de wereld om alles zelf te maken. Nou, daar heb ik maling aan. Er komt zelden een blikje mijn keuken binnen, maar als het wel gebeurt dan zie ik geen enkele aanleiding om me daar schuldig onder te voelen (en van af en toe een E-nummertje op z’n tijd zal een mens echt geen grote schade oplopen).

Neem bijvoorbeeld bechamelsaus. Ik heb er een enorme hekel aan om die zelf te maken. Vraag me niet waarom, want het is niet moeilijk en ook niet tijdrovend, maar ik vind het een vreselijk werkje. Ik maak het wel eens (klik hier voor het bewijs), maar meestal zoek ik een andere oplossing… en ik ben niet de enige die dat doet! Op haar blog Kayotic Kitchen gebruikte Kay onlangs een Unox-soepje voor haar Beef Stroganoff, dus vind ik dat ik nu ook best op de proppen mag komen met mijn favoriet: de champignon-ragout uit blik, eveneens van Unox!

Dit recept is een bewerking van Smitten Kitchen’s “Baked Pasta with Broccoli Rabe and Sausage”.

Voor 3-4 personen:

1 stronk (ca. 500 gr) broccoli
250 gr pappardelle, of een andere brede pastasoort
1 eetlepel olijfolie
350 gr runderworst, velletje verwijderd
1 eetlepel gedroogde Italiaanse kruiden
1 blikje (400 gr) champignon-ragout
1 bol mozzarella
handvol Parmezaanse kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Snijd de broccoli in kleine roosjes. Gooi de stronk niet weg! Schil deze en snijd de stronk in kleine blokjes van 1 x 1 cm.

Breng een ruime hoeveelheid gezouten water aan de kook in een grote pan en kook hierin de pappardelle al dente. Voeg 3 minuten vóór het einde van de kooktijd de broccoli toe. Giet af en zet even apart tot gebruik.
Neem in de tussentijd een grote koekenpan en verhit hierin de olijfolie. Doe de worst in de pan en gebruik een houten pollepel om deze in kleinere stukjes te verdelen. Strooi de Italiaanse kruiden erover, evenals wat zout en peper. Bak de worststukjes ongeveer 5 minuten, tot ze mooi bruin zijn gekleurd. Schep de worst door de pasta en de broccoli en voeg eveneens de champignon-ragout toe. Vermeng goed en doe het geheel over in een grote ovenschaal. Scheur de mozzarella in kleine stukjes en verdeel dit over het pastamengsel. Strooi er tenslotte de Parmezaanse kaas overheen en zet de schaal in een oven die je op 200 graden Celsius hebt voorverwarmd. Laat de kazen ongeveer 25 minuten gratineren, tot de ovenschotel een mooi kleurtje heeft gekregen.

Jamie's pasta al forno

Een paar weken geleden was M. weer eens in de winkel. Hij is een echte kookliefhebber, met een grote voorkeur voor alles van Jamie Oliver, Hugh Fearnley-Whittingstall, Gordon Ramsay en Stéphane Reynaud. Hij vertelde mij dat één van zijn favoriete Jamie-gerechten een simpele pasta-ovenschotel was – een echte aanrader volgens hem. Het duurde eventjes, maar ik kan melden: dat klopt!

Voor iedereen met een voorkeur voor simpele tomatensaus-pasta’s, voor veel kaas en voor verse basilicumblaadjes is dit een perfect recept. Maak een grote schaal vol, eet er lekker van en vries het restant in (dat gaat prima).

Jamie maakt de tomatensaus zelf en dat heb ik ook braaf gedaan, maar mocht je haast hebben: wie of wat houdt je tegen om een fles kant-en-klare tomatensaus te gebruiken? Daarmee is deze pastaschotel echt supersnel klaar. Maar ja, zelfgemaakt is wel lekkerder…

Het recept komt uit "Jamie's Italie" van Jamie Oliver (Kosmos Uitgevers).

Voor 4-5 personen:

1 eetlepel olijfolie
1 ui, fijngesnipperd
2 teentjes knoflook, fijngehakt
3 blikken (à 400 gr) tomatenblokjes
1 (gedroogde) rode Spaanse peper, fijngehakt
flinke handvol verse basilicumblaadjes
1 eetlepel rode wijn azijn
400 gr gedroogde orecchiette (of elke andere gewenste korte pastasoort)
4 flinke handenvol geraspte Parmezaanse kaas
3 bollen mozzarella
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.

Neem een grote koekenpan en verwarm de olijfolie hierin. Doe de ui, knoflook en peper in de olie en bak dit ongeveer 10 minuten op een laag vuurtje – tot de ui zacht is, maar niet gekleurd. Doe de tomatenstukjes erbij en een klein glaasje water, breng de saus aan de kook en laat circa 20 minuten zachtjes pruttelen. Scheur de basilicum in kleine stukjes en roer door de saus. Breng op smaak met zout, peper en de azijn.
Kook in de tussentijd de pasta al dente. Giet af en schep de helft van de tomatensaus en een handje Parmezaanse kaas door de pasta.
Neem dan een grote, ingevette ovenschaal en maak 2 of 3 lagen: laagje pasta, laagje tomatensaus, handvol Parmezaanse kaas, bol mozzarella (in plakken). Herhaal tot alles op en eindig met een flinke laag kaas. Zet de schaal 15 minuten in de oven, tot het korstje goudbruin en krokant is.

NB: Jamie pureert de saus helemaal fijn (pas hierná de basilicum toevoegen), maar persoonlijk vind ik het prima als er tomatenstukjes in de saus zitten.

Pasta met paprika en pesto

Een paar dagen geleden besloot ik zelf te gaan experimenteren. In mijn koelkast bevonden zich 3 paprika’s (rood, geel en groen) en een half potje basilicumpesto (niet zelfgemaakt, gewoon in de supermarkt gekocht). En verder was er eigenlijk heel weinig in huis.

Toen bleek maar weer eens dat je niet veel nodig hebt om lekker te eten. De paprika’s werden, samen met een rode ui die altijd wel ergens rondslingert, langzaam gestoofd – en smaakten als gevolg daarvan lekker zoet. Ik kookte het laatste restje Mafaldine Napoletane (geribbelde lintpasta), maar je kunt eigenlijk elke pastasoort gebruiken. Een flinke klodder pesto door de pasta, paprika’s erbij… top!

Het simpele gerecht werd nog een beetje opgevrolijkt door een in stukken gescheurde bol mozzarella en ik plukte een paar blaadjes basilicum van een plantje. Hoe eenvoudig (en lekker!) kan het zijn?

Voor 3 personen:

1 eetlepel olijfolie
1 rode paprika, in dunne reepjes
1 gele paprika, in dunne reepjes
1 groene paprika, in dunne reepjes
1 rode ui, in dunne ringen
1 theelepel gedroogde oregano
300 gr geribbelde lintpasta of elke gewenste pastasoort
2 eetlepels pesto
sap van ½ citroen
1 bol mozzarella
handvol verse basilicum
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olijfolie in een ruime koekenpan op een matig vuur. Voeg de ui en de paprika’s toe en bak een paar minuten. Roer de oregano erdoor, doe een passend deksel op de pan en zet het vuur laag. Laat de paprika’s zo’n 15 minuten rustig stoven (af en toe even doorroeren). Breng op smaak met zout en peper.

Kook in de tussentijd de pasta al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet de pasta af en roer het citroensap en de pesto erdoor.
Vermeng de pasta en de paprika’s en schep op diepe borden. Scheur de bol mozzarella in stukken en verdeel over de borden. Garneer met de verse basilicum.

Boerenkoolpizza

Boerenkool is zo lekker! Ik experimenteer er graag mee; de bewijzen daarvoor zijn op dit blog probleemloos terug te vinden. Echter… als ik heel eerlijk ben eet ik boerenkool het allerliefst gewoon als stamppot. Lekker traditioneel en Hollands en het smaakt het best als mijn maman het heeft klaargemaakt!
Dat blijft na vandaag zo, al is deze boerenkoolpizza wel echt goed! Heel verrassend en volstrekt origineel. Helaas was ik niet zelf zo inventief: het recept komt uit “Veg!’’ van Hugh Fearnley-Whittingstall (Uitgeverij Becht, verkrijgbaar in de winkel). Geweldig boek met nog veel meer verrassende (vegetarische) groentegerechten.

Voor een pizza heb je natuurlijk een bodem nodig. Ik zal jullie niet vervelen met hoe je zo’n bodem aanpakt. Wat mij betreft koop je een kant-en-klaar exemplaar, maak je zelf een bodem met behulp van pizzameel of maak je ‘m echt ‘from scratch’ – als je maar een bodem hebt!

Voor 2 pizza’s:

2 pizzabodems
2 eetlepels lijnzaadolie of olijfolie
2 (rode) uien, gehalveerd en in dunne halve manen gesneden
1 teentje knoflook, fijngesnipperd
250 gr boerenkool, in dunne reepjes
1 bol mozzarella
2 grote handenvol geraspte Parmezaanse kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 225 (of als het kan: 250) graden Celsius. Zet meteen een bakplaat of een pizzasteen in de opwarmende oven, zodat deze zo heet mogelijk kan worden – alles voor een crispy bodem!
Verwarm de olie in een grote pan en doe de uien erbij. Laat deze heel langzaam op een matig vuur zacht en zoet worden – dit duurt ongeveer 15 minuten. Doe na 7 minuten de knoflook erbij. Als de ui helemaal goed is, kan de boerenkool in de pan. Zet het vuur iets hoger en blijf goed roeren (voeg eventueel een scheutje water toe om wat stoom te maken). Na ongeveer 5 minuten is de boerenkool vrijwel gaar. Breng op smaak met zout en peper.
Rol je pizzadeeg zo dun mogelijk uit en beleg elke pizza (rijkelijk!) met het ui-boerenkoolmengsel. Verdeel de mozzarella in kleine stukjes en leg ze her en der op de pizza’s. Verstrooi uiteindelijk de Parmezaanse kaas erover. Bak de pizza’s in ongeveer 12-13 minuten gaar en goudgeel. Snijd in punten en hap in de meest bijzondere pizza die je ooit at!

Libanese pizza

Nou nee, hoor, dit is geen echte pizza. Dit is een belegde tortilla die je vervolgens in de oven lekker knapperig bakt. Maar dit is wel een ontdekking!

Het onderstaande recept (afkomstig uit: “Het mighty spice kookboek” van John Gregory-Smith (Veltman Uitgevers)) is een verrassende combinatie van smaken, maar het is vooral de ontdekking van de tortilla-als-supersnelle-pizza waar ik blij van wordt. Want wat houdt je tegen om – op een dag waarop je weinig tijd en/of zin hebt – zo’n tortilla niet gewoon te besmeren met BBQ-saus en te beleggen met geraspte kaas? Mij hield helemaal niets tegen en ik vond het super!

Voor iets hoogstaander culinair kunstje volgt hieronder het recept voor de Libanese pizza, met een geweldige specerijen-olie-combinatie:

Voor 4 personen:

2 eetlepels gedroogde tijm
1½ theelepel komijnpoeder
½ theelepel piment
¼ theelepel chilipoeder
4 eetlepels olijfolie
4 grote bloemtortilla’s
200 gr kerstomaatjes, gehalveerd
200 gr mozzarella, in dunne plakjes
1 grote handvol verse munt, grof gehakt
(zee)zout
partjes citroen (voor erbij)

Verwarm de oven voor op 220 graden Celsius.

Meng tijm, komijn, piment en chili door de olijfolie en doe er ook een snufje zout bij. Bestrijk de tortilla’s met dit specerijenmengsel en verdeel de tomaten en de mozzarella er over.
Bak de tortilla’s 5-6 minuten in de oven, strooi de verse munt erover en serveer met de partjes citroen.

Simpele klassieke lasagne

Aangezien leuke en lekkere variaties op bestaande oldtimers (lees: mijn post over Boerenkool met tomaten en witte bonen) niet bij iedereen goed in de smaak vallen, wil ik het vandaag eens hebben over een echte klassieker: lasagne. Zonder rare fratsen, gewoon recht-toe, recht-aan. En dan ook nog eens een versie die simpel en behoorlijk snel klaar is. Mooi toch?

Gebruik een grote ovenschaal (bij voorkeur een vierkante of langwerpige, let maar niet op mij), want hier kunnen 4 tot 5 personen van eten. Correctie: van smullen. Doe niet zuinig met de kaas, want uiteindelijk maak je geen lasagne om een strak figuurtje te krijgen, maar om gewoon eens onvervalst lekker te eten. Heeft iemand hier iets op aan te merken? Kom maar op!

Het recept komt uit “Pasta” (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 4-5 personen:

250 gr gedroogde pastavellen
75 gr mozzarella, heel fijn gesneden of geraspt
60 gr geraspte belegen Goudse kaas
125 ml slagroom
3 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas
Voor de kaassaus:
60 gr gezouten roomboter
40 gr bloem
500 ml melk
125 gr geraspte belegen Goudse kaas
Voor de vleessaus:
1 eetlepel olijfolie
1 ui, gesnipperd of in dunne halve ringen
1 teentje knoflook, geperst
500 gr rundergehakt
400 gr (= 2 blikken) gepelde tomaten
3 eetlepels rode wijn
½ theelepel gedroogde oregano
¼ theelepel gedroogde basilicum
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Neem een grote ovenschaal en vet deze goed in met boter of olijfolie. Verdeel de pastavellen in 4 identieke pakketjes. Neem 1 pakketje en verdeel deze over de bodem van de schaal (breek de vellen eventueel om gaten op te vullen). Verhit de oven tot 180 graden Celsius.

Neem een steelpan en smelt hierin de boter. Doe de bloem erbij en “bak” de bloem 1-2 minuten. Haal dan de pan van het vuur en roer langzaam de melk erdoor. Zet de steelpan weer terug op het vuur (middelhoog) en blijf roeren tot de saus goed bindt. Laat de saus nog een paar minuten sudderen en roer dan de kaas erdoor. Breng op smaak met zout en peper en zet de kaassaus apart tot gebruik.
Neem een grote pan en verhit hierin de olijfolie. Doe de ui en de knoflook in de pan en fruit deze een paar minuten (tot de ui wat zachter geworden is). Voeg het rundergehakt toe en bak dit rul en bruin. Doe dan de tomaten (prak ze met een vork wat kleiner), de wijn, de oregano en het basilicum erbij. Breng op smaak met zout en peper. Breng de saus aan de kook, draai het vuur laag en laat zo’n 20 minuten zachtjes sudderen.
Hierna kun je aan de slag met het bouwpakket: schep 1/3 deel van de vleessaus in de ovenschaal, daarbovenop 1/3 deel van de kaassaus, gevolgd door een pakketje pastavellen. Herhaal dit 2 keer (en sluit dus af met het laatste pakketje lasagnevellen) en verdeel dan de mozzarella en de belegen kaas erover. Schenk de slagroom erover en sluit af met de geraspte Parmezaan. Zet de ovenschaal zo’n 40 minuten in de oven en serveer direct. De lasagne laat zich ook prima invriezen.