Kip saté, 3 varianten

Omdat er onlangs een verjaardagsfeestje te vieren viel, besloot ik kipsaté te gaan maken. Ik koos ervoor om 3 verschillende marinades te maken, hetgeen dus zou resulteren in 3 verschillende kiphapjes. Aldus geschiedde en er kwam een Oosterse (Vietnamese) marinade, een duivelse (Amerikaanse) marinade en een Hollandse (zoiets) marinade.

Het feestje werd gezellig en dus bestaan er geen bruikbare foto’s van de laatste 2 varianten… Is toch niet erg? Gewoon kip aan een stokje, that’s all ;-)

Mijn persoonlijke oordeel (voor zover ik zelf heb kunnen oordelen – de stokjes waren nogal in trek): mijn favoriet was de Oosterse marinade, want ja, zo hoor je kipsaté te eten. De Nederlandse variant met speculaaskruiden en rode peper was echter verrassend goed – die gaat zeker in de herhaling. De Amerikaanse duivel bleek helemaal niet zo pittig, maar was wel erg lekker!

Ik koos ervoor om de kipfilet niet in blokjes te snijden, maar in lange dunne plakjes – die je dan gewoon zigzaggend aan de stokjes kunt rijgen.

Kipsaté met Vietnamese marinade (recept uit: “Hanoi street food” –Tom VandenBerghe  / Uitgeverij Lannoo)

Voor ongeveer 10 stokjes:

2 grote kipfilets, in lange dunne plakjes
1 eetlepel verse gember, geraspt
1 teentje knoflook, fijngehakt of geraspt
½ theelepel koenjit (kurkumapoeder)
½ theelepel grof zeezout
1 eetlepel kristalsuiker
½ theelepel vijfkruidenpoeder
½ eetlepel vissaus
1 eetlepel lichte sojasaus
½ eetlepel rijstwijn of sherry

Vermeng alle ingrediënten en voor de marinade en schep de kip er goed doorheen. Laat minstens 4 uur, maar liever langer, marineren.

Rijg de kip aan satéprikkers en grill ze op een matig vuur tot ze gaar zijn – zo’n 4 minuten per kant.

Kipsaté met duivelse (nou ja..) marinade (recept uit “USA cookbook” –Sheila Lukins / Workman Publishing)

Voor ongeveer 10 stokjes:

2 grote kipfilets, in lange dunne plakjes
2 uien, in dunne ringen
1 eetlepel knoflook, fijngehakt
2 eetlepels ongezouten roomboter
2 eetlepels olijfolie
2½ eetlepel (Dijon) mosterd
2 theelepels Worcestershire saus
1½ theelepel tabasco
1 theelepel chilipoeder
½ theelepel paprikapoeder
royale snuf (zee)zout

Neem een kleine pannetje en verhit hierin de olie en de boter, tot deze geheel gesmolten is. Roer de mosterd, Worcestershire saus, tabasco, chilipoeder, paprikapoeder en zout erdoor. Giet dit mengsel over de kip, de uien en de knoflook en vermeng goed. Laat minstens 4 uur, maar het liefst een etmaal, marineren.

Rijg de kip aan satéprikkers en grill ze op een matig vuur tot ze gaar zijn – zo’n 4 minuten per kant.

Kipsaté met speculaasmarinade (recept uit “Hapas” – Ingrid van Koppenhagen / De Boekenmakers)

Voor ongeveer 10 stokjes:

2 grote kipfilets, in lange dunne plakjes
1½ eetlepel speculaaskruiden
4 eetlepels olijfolie
1 rode peper, zaadjes verwijderd, fijngehakt
(zee)zout
versgemalen zwarte peper

Laat de kip kort (ongeveer 10 minuten) marineren in een mengsel van de speculaaskruiden, zout, peper en de helft van de olijfolie. Vermeng de rest van de olie in een kommetje met de rode peper.

Rijg de kip aan satéprikkers en grill ze op een matig vuur tot ze gaar zijn – zo’n 4 minuten per kant. Druppel de peperolie erover.

Gestoofde runderlapjes met speculaas, sjalotten en vijg

De trouwe lezers van dit blog weten dat ik een enorme liefhebber ben van winterse gerechten. Stamppotten, sudder- en stoofgerechten – lekker, joh! Toch… de laatste weken heb ik er een beetje genoeg van. Van de winterse gerechten en van het niet-zo-winterse-maar-ook-geen-lente weer. Vlees noch vis. Blah. Maar toen kwam ik toch weer een leuk recept tegen (in “Proef”, het magazine van de Keurslager) en ik ging opnieuw voor de bijl…

Vandaag dus voor (misschien) de laatste keer deze winter een stoofgerecht. Heel erg winters met speculaaskruiden (die luchten in huis!) en verrassend op smaak gemaakt met gedroogde vijgen (had ik nog nooit eerder gebruikt en vind ik een spectaculaire ontdekking). Nog 1x smullen en dan is ’t klaar!

Garantie op deze uitspraak: tot het einde van de week…

Voor 4 personen:

4 runderstooflapjes
2 eetlepels speculaaskruiden
500 gr sjalotjes, grotere exemplaren gehalveerd of in kwarten gesneden
1 laurierblad
3 kruidnagels
500 ml rode wijn
8 gedroogde vijgen, gehalveerd of in kwarten gesneden
50 gr (room)boter

Verhit de boter in een grote braadpan en bak hierin op hoog vuur de runderlapjes, de speculaaskruiden en de sjalotten aan. Giet de rode wijn erbij en voeg het laurierblad en de kruidnagels toe. Breng het geheel aan de kook. Draai dan het gas laag, doe het deksel op de pan en laat alles zo’n 1½ uur rustig pruttelen (af en toe even doorroeren).

Haal het deksel van de pan en laat nog 30 minuten stoven. Voeg de laatste 5 minuten de vijgen toe. Serveer met pasta.

Kruidnoten



Aangezien ik vorige week zo heel eerlijk opgebiecht heb dat mijn pepernoten (in ieder geval de eerste lading) zo ongelofelijk mislukt waren, vind ik dat ik vandaag best ongegeneerd mag opscheppen over mijn super-kruidnoten. Ha!

Niet gehinderd door enige frustratie over de dodelijke pepernoten, heb ik afgelopen zaterdag in de winkel met volle moed kruidnoten gebakken. Let even op: kruidnoten, geen kruidnootjes. Door schade en schande wijs (nou ja, wijzer) geworden, deed ik het wel voorzichtig aan met de baktemperatuur en –tijd en die moeite loonde: mooie, grote, niet te zoete kruidnoten, die geen aanslag op je kiezen deden. Jammer dat ze zo snel op waren!

Het recept komt uit “Wie zoet is krijgt lekkers” van Ramon Brugman (Uitgeverij Vette Vis, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 40-45 stuks:

100 gr ongezouten roomboter, op kamertemperatuur
125 gr donkere basterdsuiker
15 ml (half)volle melk
250 gr zelfrijzend bakmeel
7 gr speculaaskruiden
1 gr fijn tafelzout

Verwarm de oven voor op 150-160 graden Celsius.

Gebruik een keukenmachine of een handmixer om de boter en de suiker goed te vermengen. Voeg de melk toe en vermeng goed.
Zeef het bakmeel boven een grote kom en voeg de speculaaskruiden en het zout hieraan toe. Doe dit in gedeelten bij het botermengsel en vermeng goed. Haal het deeg uit de kom (het blijft vrij kruimelig) en kneed het met de hand tot een glad deeg (voeg eventueel extra melk toe als dit nodig is). Dek het deeg af met plastic folie en laat het ongeveer 20 minuten opstijven in de koelkast.
Haal nu steeds stukjes van het deeg en kneed/rol hiervan balletjes. Leg de balletjes op een met bakpapier beklede bakplaat en zorg dat er ongeveer 2 cm tussenruimte is (het deeg loopt iets uit tijdens het bakken). Bak de kruidnoten in 15-18 minuten gaar. Laat ze goed afkoelen, deel ze enthousiast uit en geniet van alle complimenten!

Hollandse appelkoek

Gewoon is niet goed genoeg. Dat merk ik vaak genoeg in de winkel en dat lees ik ook vooral op Internet. De chocolade die bij Cook & Book verkocht wordt (met 77% resp. 88% cacao) kan niet meedoen met de merken die 99% cacaobestanddeel bevatten (in hoeverre is dat nog eetbaar?). Olijfolie is te simpel, arganolie - dat moet je hebben. En als je dan toch in Noord-Afrika vertoeft (daar groeit de arganboom), ga dan ook maar meteen voor de chocolade met kamelenmelk (blijkbaar mag melkchocolade wel als er kamelen in het spel zijn). Arabica koffiebonen leggen het af tegen de kopi luwak bonen - koffiebonen die worden teruggevonden in de uitwerpselen van de civet kat in Indonesie en waarvan de duurste en meest exclusieve koffie ter wereld wordt gemaakt.
Poehpoeh.

Als mensen aan mij vragen wat ik het liefste eet, is mijn vaste antwoord: "Boerenkool!". Het is waar en het is gedeeltelijk ook een reactie op alle hoe-verder-weg-hoe-beter-producten. Ik houd enorm van de Hollandse keuken en vind dan ook dat deze zeer onterecht ondergewaardeerd is. Lang leve de terugkeer van de vergeten groenten en de hernieuwde interesse in streekproducten!
Vandaag een recept voor een typische Hollandse appeltaart, waarin eveneens typisch Nederlandse speculaas wordt gebruikt. De koek, met een vrij grove structuur vanwege de geraspte appels, kwam niet helemaal ongeschonden uit de vorm (beter invetten!), maar neem van mij aan dat de smaak super was!

Het recept komt uit het boekje "Appeltaart" van Jasmin Schults en Anaisa Bruchner.

200 gr speculaas (of eventueel gemberkoekjes)

mespuntje kaneel
rasp van ½ citroen
4 eieren, eigeel en eiwit gescheiden
4 eetlepels suiker
4 grote appels (bv. Elstar), geschild en geraspt
poedersuiker

Gebruik hiervoor een tulband- of een taartvorm met een doorsnede van 24 cm. Vet de vorm goed in (!) en bestuif hem met een eetlepel bloem. Schud de overtollige bloem eruit. Verwam de oven voor op 180 graden Celcius.
Klop de eiwitten en 1 eetlepel suiker in een vetvrije schaal (of keukenmachine, dan is het handig om dit als stap 1 te doen) tot ze goed stijf zijn. Zet even opzij tot gebruik.

In dezelfde keukenmachine kan nu stap 2 uitgevoerd worden: het fijnmalen van de speculaasjes. Vermeng de kaneel en de citroenrasp met de speculaaskruimels en zet dit eveneens tot gebruik opzij.
Tenslotte wordt de keukenmachine gebruikt (eventueel eerst even schoonmaken) om de eigelen en 3 eetlepels suiker luchtig en zachtgeel te kloppen. Meng hier de speculaaskruimels en de geraspte appels doorheen. Schep daarna voorzichtig de eiwitten door het speculaas-appelmengsel en vul de bakvorm ermee.
Bak de appelkoek circa 45 minuten in de oven tot de koek gaar en goudgeel is. Laat de koek afkoelen en bestrooi eventueel met poedersuiker.

Smulspeculaas

Zodra de herfst aanbreekt, begint mijn maman met het bakken van speculaas. Begrijp me niet verkeerd, ze bakt het hele jaar door, maar speculaas is natuurlijk voorbehouden aan de herfst- en wintermaanden.
Normaal ben ik van mening dat je het bereiden van bepaalde zaken aan anderen moet overlaten. Verfijnde liflafjes horen in restaurantkeukens. Stevige ovenschotels en groot gebraad zijn mijn ding. Boerenkool, zuurkool, Chinees zoet-zuur varkensvlees en speculaas: da's mijn maman's afdeling.
Deze keer heb ik me echter gewaagd aan het bakken van haar specialiteit.... Gewapend met het jarenoude recept van m'n moeder (die het ook weer van iemand anders kreeg) ging ik aan de slag en ik moet zeggen: ik ben erg (zelf-) ingenomen met het resultaat! Twintig keer lekkerder dan alles wat je kant-en-klaar koopt!

Ingrediënten:
200 gr zelfrijzend bakmeel
125 gr boter
100 gr lichtbruine basterdsuiker
1 eetlepel speculaaskruiden
2 eetlepels melk
snufje zout
geschaafde amandelen, naar wens

Doe alle ingrediënten, behalve de melk en de amandelen, in een kom en snijd de boter met 2 messen in kleine stukjes. Voeg dan de melk toe en kneed het geheel met de hand tot een bal.
(Kleine opmerking tussendoor: Dit is exact zoals het recept voorschrijft en zo heb ik het ook gedaan. Opmerking van maman: "Nou ja, ik doe het gewoon even in de keukenmachine - gaat veel sneller". Tja.)
Op dit punt moet het deeg een tijdje (minimaal 4 uur, de hele nacht mag ook) rusten in de koelkast, zodat alle smaken goed kunnen intrekken.
Rol dan het deeg uit tot een lap van circa 3/4 cm dikte en leg het op het ingevette bakblik. Bestrooi het eventueel met geschaafde amandelen. (Nog een kleine opmerking: In verband met mijn noten- en amandelfobie heb ik deze stap uiteraard overgeslagen).
Schuif het blik op de onderste richel van de oven en bak de speculaas in 30-35 minuten goudbruin op circa 175 graden Celcius. Direct als de speculaas uit de oven komt in stukken snijden en laten afkoelen.

Wedden dat je nooit meer speculaas in de supermarkt of bij de bakker koopt? Smullen!

PS: Excuses voor de wazige fotografie. Ik doe reuze mijn best, maar ik moet duidelijk nog veel oefenen.