Jamie's gado-gado

Jamie Olivers nieuwe boek is voor mij een schot in de roos: als groot liefhebber van comfort food wil ik vrijwel elk gerecht maken. Dat doe ik niet, want de meeste recepten passen absoluut niet binnen m’n paleo-light-achtig dieet. Want ja… dat doe ik nog steeds! Ik smokkel ook nog steeds…. (al heb ik nu al tijden geen brood meer gegeten en heb ik noodgedwongen mijn wandelroute aangepast om Bakkerij Van der Meijden te vermijden).

Gelukkig staan er ook wat gerechten in het boek die best binnen mijn dieet passen, zoals deze gado-gado. Ik heb het wat anders aangepakt dan Jamie, want er lagen nog wat groenten in de koelkast die gebruikt moesten worden (en dan ga ik die dus niet laten verleppen omdat Jamie zegt dat er radijsjes in de gado-gado moeten). Voor mij was de grote test de pindasaus. Weliswaar gemaakt met kant-en-klare (suikerloze!) pindakaas, maar absoluut heerlijk! Door het royale gebruik van tamarindepasta wordt de saus niet zoet, maar neigt naar zurig. Super!

Dit recept komt uit “Jamie’s comfort food” van Jamie Oliver (Kosmos Uitgevers).

Voor 4 personen:

400 gr vastkokende aardappelen, geschild of geschrobt

150 gr sperziebonen, uiteinden verwijderd
4 eieren
1 rode paprika
½ Chinese kool (klein formaat)
½ komkommer, zaad verwijderd
100 gr taugé
20 gr koriander, alleen de blaadjes
1 teentje knoflook
50 gr palmsuiker
120 gr pindakaas met stukjes
1 rood Spaans pepertje
sap van 2 limoenen
2 theelepels vissaus
1 eetlepel sojasaus
1 eetlepel tamarindepasta

Maak eerst de salade klaar. Breng hiervoor een grote pan met licht gezouten water aan de kook. Doe de aardappelen erin en kook deze in 15 minuten gaar. Voeg na 5 minuten de sperziebonen toe (die koken dan dus 10 minuten mee) en na 7 minuten de eieren (die koken dan 8 minuten). Giet het water af en laat alles wat afkoelen. Snijd dan de aardappelen in dikke plakken, evenals de eieren. Doe aardappelen, bonen en ei in een grote schaal.

Snijd de rode paprika in lange reepjes en doe die er eveneens bij.
Snijd de Chinese kool in dunne reepjes en leg die in een vergiet. Schenk er langzaam een ketel (of waterkoker) met kokend water over en laat goed uitlekken. Doe de kool, samen met de komkommer (in blokjes), de taugé en de korianderblaadjes eveneens in de grote schaal en vermeng alle ingrediënten voorzichtig (anders vallen de eieren helemaal uit elkaar).

De saus is eenvoudig te maken: doe knoflook, palmsuiker, pindakaas, pepertje, limoensap, vissaus, sojasaus en tamarindepasta allemaal bij elkaar in een blender en hak het hele zaakje fijn. Proef even of de saus zurig genoeg is – voeg eventueel wat extra limoensap toe.

Verdeel de groentesalade over borden of grote kommen en schep de pindasaus erover. Garneer eventueel (maar daar had ik natuurlijk niet het geduld voor) met wat ringetjes rode peper en serveer er kroepoek bij (als je niet op een paleo-light-achtig dieet bent).

Pindakaas-chocoladecruesli

Ik gooi het er maar meteen eruit: ik heb de onhebbelijke gewoonte om nogal zoet te ontbijten. Da’s eigenlijk buitengewoon ongezond, maar ik kan niet goed zonder. Zonder suiker, dus. En ook niet zonder koffie. Maar die koffie moet dan wel donkerzwart en zonder suiker zijn.

Goed. Zoet dus. Combineer dat met een grote voorliefde voor chocolade en pindakaas en je snapt waarom ik met open mond dit recept van David Lebovitz las. Vrijwel alle ingrediënten waren al in huis en dus kon ik ook snel aan de slag. Ik heb – as we speak – al een paar ochtenden het grote genoegen gehad om met deze pindakaas-chocoladecruesli te mogen ontbijten en ik ben er helemaal verrukt van. Merkwaardig genoeg is het niet eens zó waanzinnig zoet (tenminste: niet als je het vergelijkt met de mierzoete Quaker chocolade cruesli die ik normaal eet), maar ik vind het heerlijk. Een blijvertje!

Ingrediënten:

300 gr havervlokken
150 gr geroosterde pinda’s, grof gehakt
120 gr chocoladedruppels (dus geen fijngehakte chocolade, dat smelt te snel)
70 gr zonnebloem- en/of pompoenpitten
1 theelepel kaneelpoeder
½ theelepel zeezout
130 gr pindakaas (naturel, dus zonder stukjes pinda)
160 gr vloeibare honing of ahornsiroop
60 gr lichtbruine basterdsuiker
2 theelepels water

Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.

Neem een grote kom en vermeng hierin de havervlokken, de pinda’s, de chocolade, de pitten, het kaneelpoeder en het zout.
Doe de pindakaas, de honing, de basterdsuiker en het water in een klein steelpannetje en verwarm dit op een laag vuurtje. Roer goed door, zodat de suiker smelt en er een gladde saus ontstaat. Zorg ervoor dat de saus niet te warm wordt (en zeker niet gaat koken!). Giet de pindakaassaus bij de droge ingrediënten en vermeng alles goed.
Kieper de cruesli op een bakplaat en spreid alles in één (niet te dikke) laag uit. Bak de cruesli in ongeveer 25 minuten lekker knapperig, maar zorg dat je alles halverwege de baktijd even omschept (want anders worden de randen te donker). Haal uit de oven en laat volledig afkoelen. Bewaar de cruesli in een goed afgesloten plastic bak met deksel – het blijft zeker een maand goed.

Gestoofde kip in spinazie-pindasaus

Best een begrijpelijk titel, hè? Ik denk toch dat een mens zich daar iets bij kan voorstellen. Dit geheel in tegenstelling tot de officiële benaming: Kip cacahuete. U zei?

Dit recept komt uit een Belgisch boekje (een heel leuk boekje trouwens: “Njam / Soepen en stoofpotjes”, verkrijgbaar in de winkel) en daar heet het dus zo. Even een snelle actie op Google levert al snel het antwoord op: “cacahuete” is een oorspronkelijk Spaans woord (ook in het Frans gebruikt), dat “aardnoot” betekent. Pindasaus, ik zei het al.

Zoals hier te verwachten valt, is het in het geheel niet ingewikkeld om te maken. Je kunt een hele kip gebruiken (die je dan in stukken hakt), of 4 kippenpoten zoals ik deed. Geef mij namelijk een groot mes en er vloeit met zekerheid bloed. Dan dus beter kippenpoten kopen…

Voor 4 personen:

250 gr pindakaas
4 kippenpoten
1 theelepel paprikapoeder
2 eetlepels zonnebloemolie
1 (rode) ui, fijngesnipperd
2 teentjes knoflook, fijngehakt
1 rode paprika, in blokjes
100 ml ketjap manis
2 eetlepels ketchup
2 theelepels cayennepeper
250 gr spinazie, gewassen en uitgelekt
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Vermeng in de pindakaas met 200 ml lauw water in een kom. Bestrooi de kip met het paprikapoeder, zout en peper en wrijf de stukken er goed mee in.
Neem een grote braadpan en verhit hierin de olie. Braad de stukken kip even goed aan, zodat ze een mooi bruin kleurtje krijgen (eventueel in porties). Haal de kip uit de pan en houd warm onder aluminiumfolie.
Doe de ui, de knoflook en de paprika in de pan en fruit dit ongeveer 5 minuten. Doe de verdunde pindakaas, de ketjap manis, de ketchup, de cayennepeper en nog 100 ml water erbij en breng het geheel aan de kook.
Leg de stukken kip terug in de pan en laat alles ongeveer 30 minuten stoven met het deksel op de pan. Voeg uiteindelijk de spinazie toe en laat deze ongeveer 3 minuten meestoven.
Je kunt de kippenpoten in z'n geheel serveren of (zoals ik deze keer uitsloverig deed) met 2 vorken het vlees van de botten halen. Serveer met rijst.

Sobanoedelsalade met pindasaus

De laatste tijd ben ik me een beetje aan het verdiepen in de boeken van Amber Albarda. Ze gaan over gezond eten, bewuste keuzes maken en je als gevolg daarvan fitter voelen. Ik denk niet dat je je echt gelukkiger en mooier kunt eten, maar er staan wel aantal zinnige tips in. In kort komt het hierop neer: eet “echt” eten (dus niks uit pakjes en zakjes), minder suiker en minder tarwe.
Met “echt” eten zit het bij mij wel redelijk goed, maar qua suiker- en tarwe-inname valt er nog wel wat te verbeteren. Bovendien ben ik – na het lezen van “Eet jezelf mooi, slank en gelukkig” (Uitgeverij Spectrum) – tot de conclusie gekomen dat het waarschijnlijk een goed idee is (voor mij!) om wat meer essentiële vetzuren binnen te krijgen. Die zitten o.a. in noten – maar die krijg ik niet weg. Ik ga me dus meer richten op lijnzaad (door de yoghurt bij het ontbijt), zaden en pitten en vooral: meer vis. Ik ben gemotiveerd!

Toen ik deze salade maakte – oorspronkelijk volstrekt ongehinderd door de ideeën van Amber – bedacht ik dat dit eigenlijk helemaal geen slechte start was. Ik gebruikte een recept van Bill Granger (uit “Bill’s Asian basics” – Uitgeverij Fontaine) als uitgangspunt, maar paste het links en rechts een beetje aan. Zo verving ik de eiernoedels door sobanoedels (gemaakt van boekweit, Amber is vast trots op me). De lijnzaadolie en sesamolie leveren behoorlijk wat “goede” vetten. Pindakaas is (met mate) toegestaan en honing lijkt me een goede vervanger van geraffineerde suikers.

Het belangrijkste is echter: Lekker! Want het moet wel leuk blijven, he?!

Voor 4 personen:

300 gr sobanoedels
1½ eetlepel vloeibare honing
2 eetlepels pindakaas met stukjes
1 eetlepel limoensap
1 eetlepel neutrale olie (bv. lijnzaadolie)
1 eetlepel sesamolie
2 eetlepels sojasaus
1 eetlepel balsamico azijn
150 gr kipreepjes
150 gr wortel, geraspt of geschaafd
1 rode paprika, in dunne reepjes

Kook de noedels volgens de aanwijzingen op de verpakking (in mijn geval: 5 minuten), spoel af met koud water en laat ze uitlekken in een vergiet.

Klop een dressing van de honing, de pindakaas, het limoensap, de lijnzaadolie, de sesamolie, de sojasaus en de balsamico.
Neem een grote kom en vermeng hierin de noedels met de dressing, de kipreepjes (kant-en-klaar gekocht, dat kan beter…), de wortel en de paprika.
Ik had het niet in huis, maar het lijkt me een heel fijn plan om wat grofgesneden koriander over deze salade te strooien.

NB: Excuses voor de rampzalige fotografie (met mobiele telefoon gemaakt). Ik heb nu echt een heel mooi fototoestel, maar daar heb je thuis zo weinig aan als je het apparaatje in de winkel hebt laten liggen…

Paksoi-stamppot met kokos-gehaktballetjes

Of: het gerecht dat er bijna niet kwam.

Ik ben een redelijk georganiseerd mens. Keurige boodschappenlijstjes, strakke planning – check! Het komt dan ook eigenlijk bijna nooit voor dat ik een ingrediënt (waarvan ik weet dat ik het nodig heb) niet in huis heb. Ik stond dus ook versteld van m’n eigen onbenulligheid toen gisteren bleek dat er geen uien meer waren. Uien! Van die dingen die je áltijd in huis hebt. Behalve dan dat ze er gisteren dus niet waren…

De oplossing bleek eenvoudig. Aangezien het hier een Oosterse stamppot betreft, zijn de verse uien simpelweg vervangen door gefrituurde uitjes (uit zo’n bekertje van Conimex). Daar kun je me ’s nachts wakker voor maken (die dingen zijn zo lekker!) en het moet gek lopen wil ik die niet stand-by hebben.

Ik was verder ook nog heel creatief met de kokosmelk: je denkt toch zeker niet dat ik een blikje ga openen als ik welgeteld 2 eetlepels nodig heb? Dan maar gewone melk met wat geraspte kokos erbij! Waarschijnlijk smaakte het gerecht compleet anders dan het oorspronkelijk bedoeld was, maar – serieus! – ik vond het heerlijk!

Dit recept komt uit “Stamppot!” van Thea Spierings (Karakter Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel). Zoals gebruikelijk komen alle aanpassingen uit mijn koker.

Voor 4 personen (ik maakte de helft):

400 ml groentebouillon
1 kg (kruimige) aardappels, geschild en in grote blokken
1½ eetlepel + scheutje melk
1 + 1 eetlepel olijfolie
2 + 2 eetlepels gefrituurde uitjes
1 grote struik paksoi, fijngesneden
2 theelepels sambal (oelek / badjak)
400 gr rundergehakt
1 ei
1 teentje knoflook, fijngehakt
2 eetlepels ketjap manis
1 eetlepel grove mosterd
2 + 1 eetlepels geraspte kokos
circa 1 eetlepel paneermeel
scheutje water
2 eetlepels pindakaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Meng het gehakt met het ei, 2 eetlepels uitjes, de knoflook, de ketjap, de mosterd, 2 eetlepels kokos en een snuf zout en peper. Voeg eventueel het paneermeel toe als het mengsel te vochtig is. Draai er kleine balletjes van (iets groter dan een walnoot) en laat ze 30 minuten opstijven in de koelkast.

Verhit 1 eetlepel olie in een braadpan en bak de balletjes rondom bruin. Blus af met een scheutje water, 1½ eetlepel melk en 1 eetlepel geraspte kokos. Roer de pindakaas erdoor, zet het vuur laag, doe een deksel op de pan en laat de gehaktballen in ongeveer 15 minuten rustig gaar worden.
Kook de aardappel zo’n 15-20 minuten in de bouillon, tot ze goed gaar zijn. Giet ze af, stamp ze fijn met een scheutje melk en een eetlepel olijfolie. Schep de sambal, de paksoi en de resterende 2 eetlepels gefrituurde uitjes door de aardappelpuree.

Pindakaaskoekjes revisited

Hoewel ik geen liefhebber ben van noten, houd ik wel van Nutella en pindakaas. En ook heel veel van satésaus. Oh, en de combinatie van Nutella & pindakaas als broodbeleg is onovertroffen. Maar zet me pinda's en hazelnoten "kaal" voor m'n neus en ik kan er moeiteloos weerstand aan bieden.
M'n pindakaasverslaving resulteerde al eens in een blog over pindakaaskoekjes. Vandaag schrijf ik over... pindakaaskoekjes! Ik krijg er namelijk nooit genoeg van en dit is een ander recept. Nou ja, een ietsepietsie ander recept. Het komt uit "Het Hummingbird bakboek" van Tarek Malouf (Veltman Uitgevers), dat verkrijgbaar is in de winkel.
Als typisch Amerikaans koekje is het knapperig van buiten, maar taaiig van binnen (ieder koekje met het predicaat "chewy" trekt mijn onmiddellijke aandacht). Ik heb het recept wel duidelijk gezonder gemaakt dan het origineel, want in plaats van 75 gr gehakte pure chocolade gebruikte ik 75 gr havervlokken. Reuze verstandig, maar mocht je besluiten om toch lekker de chocolade toe te voegen: mijn zegen heb je!

Voor circa 25 stuks:
225 gr roomboter, op kamertemperatuur
200 gr fijne kristalsuiker
200 gr lichtbruine basterdsuiker
2 eieren
½ theelepel vanille-extract
240 gr pindakaas met stukjes noot
340 gr bloem
2½ theelepel baksoda
½ theelepel zout
75 gr havervlokken

Verwarm de oven tot 170 graden Celsius.
Klop de boter en de beide soorten suiker tot een bleke, romige massa. Voeg één voor één de eieren toe en daarna de vanille en de pindakaas. Roer daarna de bloem, het baksoda en het zout erdoor en klop tot er een zacht deeg is ontstaan. Schep als laatste de havervlokken erdoor (dit kost enige kracht, of misschien ben ik gewoon niet getraind genoeg).
Schep hoopjes deeg op een bakplaat die is bekleed met bakpapier. Houd voldoende afstand, want de koekjes lopen uit. Bak ze 10 minuten in de oven, laat ze even afkoelen op de bakplaat en laat ze vervolgens helemaal koud worden op een rooster. Ga ze daarna lekker opeten en denk niet aan de enorme lading calorieën...

Noedelsalade met appel en pindakaasdressing

Stel je voor: je bent een totale pindakaas-/satésaus-junkie en je ontdekt een salade met een pindakaasdressing. Stel je ook dit voor: je bent op dat moment en ook de dagen daarna niet in de gelegenheid om de salade te maken. Dan gebeurt er dit: in je gedachten wordt die salade steeds lekkerder - tot het punt waarop-ie in werkelijkheid alleen maar kan tegenvallen. En dan nu het goede nieuws: hij bleek nóg lekkerder dan ik had gedacht!
Natuurlijk is dit alleen maar ge-wel-dig als je wakker gemaakt mag worden voor koude noedels met een satésaus-achtige dressing - maar voor alle mede-junkies geldt: maken!

Het recept komt van het foodblog "Cinnamon spice and everything nice", maar ik heb er een beetje aan geknutseld om er een maaltijdsalade van te maken.

Voor 2 personen:

275 gr noedels
stukje verse gember van ongeveer 2 cm, in grove stukken
1 teentje knoflook
1 eetlepel lichtbruine basterdsuiker
3 eetlepels extra-romige pindakaas
1½ eetlepel rijstazijn
1½ eetlepel sojasaus
goede scheut tabasco
½ eetlepel sesamolie
3 eetlepels water
2 lente-uitjes, in dunne ringetjes
1 eetlepel sesamzaadjes, geroosterd
75 gr gerookte kipreepjes
1 appel (Granny Smith), in blokjes
15 gr verse koriander, grof gehakt

Bereid de noedels volgens de aanwijzingen op de verpakking, spoel ze af met koud water en laat ze in een vergiet uitlekken.

Gebruik de blender of de keukenmachine om een dressing te maken van de gember, de knoflook, de suiker, de pindakaas, de azijn, de sojasaus, de tabasco, de sesamolie en het water. Laat het apparaat zijn werk doen tot een gladde massa is verkregen. Voeg eventueel wat extra water toe als de dressing nog te dik lijkt. Doe dan de dressing in een kommetje en zet 'm ongeveer 30 minuten in de koelkast.
Vermeng de noedels met de dressing en schep er de lente-ui, de kipreepjes en de appelblokjes door. Strooi de sesamzaadjes en de koriander erover.

Peanutella: Nutella van geroosterde pinda's

Een paar dagen geleden was het "World Nutella Day" en dus werd je op Internet bedolven onder de Nutella-recepten. Hoewel ik niet van hazelnoten houd, vind ik Nutella heerlijk (iedere logica ontbreekt hier). De meeste recepten waren weinig spannend (je kunt ze ook allemaal terugvinden in "Het grote Nutella kookboek" van P. Balducchi, Becht's Uitgeversmaatschappij), maar op mijn geliefde foodblog "Smitten Kitchen" vond ik iets leuks.

Het betrof hier een recept om zelf Nutella te maken. Maar: in plaats van hazelnoten worden doodgewone pinda's gebruikt! Toevallig had ik nog een grote zak met pelpinda's liggen, dus er zit de nodige voorbereiding in dit verhaaltje. Doe jezelf een plezier en gebruik gewoon gepelde (rauwe, ongezouten) pinda's. De "peanutella" is duidelijk minder zoet dan Nutella, maar het is wel wat minder goed smeerbaar - haal het potje op tijd even uit de koelkast, dat neemt de grootste problemen al weg. Iets meer olie gebruiken is ook een oplossing!

300 gr (rauwe) gepelde, ongezouten pinda's
165 gr cacaopoeder
150 gr poedersuiker
snuf zout
4 eetlepels arachide-olie

De pinda's moeten eerst geroosterd worden. Verwarm daarvoor de oven tot 200 graden Celcius en doe de pinda's op een grote bakplaat. Rooster rauwe pinda's zo'n 10 minuten, als je geroosterde pinda's gebruikt zijn 5 minuten voldoende.

Doe de pinda's in een keukenmachine. Laat de machine draaien - in totaal zeker zo'n 5 minuten. In eerste instantie worden de pinda's gewoon fijngehakt, vervolgens wordt het een soort dikke pasta en uiteindelijk wordt het een dunnere, bijna vloeibare pasta. Schraap regelmatig de kanten van de keukenmachine schoon.
Voeg het cacaopoeder, de poedersuiker, het zout en 2 eetlepels arachide-olie toe. Laat de keukenmachine opnieuw draaien (ongeveer 1 minuut) en voeg eventueel nog extra olie toe als de massa te dik blijft. Ik gebruikte uiteindelijk 4 eetlepels olie. Proef de "peanutella" en voeg eventueel wat extra zout toe.
Schep de pasta in potjes en sluit goed af met een deksel. Bewaar in de koelkast - de "peanutella" blijft ongeveer een week goed.

Warme chocolademelk met pindakaas

Vandaag even een berichtje uit de categorie "extreem lekker, extreem ongezond". Wie hier een probleem mee heeft: stop maar met lezen. (...)

Zo, we zijn onder ons. Het is jullie vast ook wel opgevallen dat er sneeuw ligt (hier in Arnhem is het ieder geval lekker wit) en na een wandeling door het koude spul is het prettig thuiskomen in een warm huis. Een lekkere mok warme chocolademelk gaat er dan best in! Die kun je natuurlijk buitengewoon snel en lekker maken met behulp van Peeze Chocolatte (verkrijgbaar in de winkel), maar deze bijzondere chocolademelk wordt gewoon op de "ouderwetse" manier gemaakt: met cacaopoeder!

Wat maakt deze variant dan zo "extreem lekker, extreem ongezond"? Dat komt door de pindakaas. Ja, de pindakaas. Het werkt zo: je maakt een normale chocolademelk, maar iets minder zoet dan normaal. Vervolgens neem je een forse eetlepel pindakaas (extra romig, zonder stukjes) en roert deze stevig door, zodat de pindakaas helemaal oplost. Dat klinkt vies en dat is niet! Helaas kan ik niet claimen deze briljante versie zelf bedacht te hebben - ik kreeg een beetje hulp van het foodblog "Dinner with Julie".

Strakke aanwijzingen zijn er nauwelijks, je moet een beetje experimenteren welke hoeveelheden cacao / suiker / pindakaas je zelf het lekkerste vindt. Als richtlijn kun je de volgende hoeveelheden aanhouden:

Volle of halfvolle melk, een grote mok circa 3/4 vol
1 grote eetlepel cacaopoeder
½ eetlepel suiker
1 grote eetlepel pindakaas

Verwarm de melk, roer alle ingredienten erdoor (zorg dat de pindakaas geheel gesmolten is) en geniet!

Pindakaaskoekjes!

Nu ik de smaak van het koekjes bakken weer helemaal te pakken heb, heb ik acuut teruggegrepen op een oude favoriet: pindakaaskoekjes. Al talloze keren gemaakt: met gewone pindakaas, met extra romige pindakaas, met pindakaas met stukjes pinda's - altijd lekker! Binnenkort ga ik een variant met dulche de leche uitproberen en als dit een succes wordt laat ik het zeker weten, maar nu zal ik het even bij het basis recept houden. Het komt uit mijn geliefde "Cookies" boek van Williams Sonoma; helaas niet verkrijgbaar in Nederland.
Het deegje is snel gemaakt, maar moet daarna minimaal 2 uur in de koelkast rusten. Beter nog: een dag / nacht. Enige planning is dus op z'n plaats...

Ingredienten (voor circa 30 koekjes):
125 gr ongezouten boter, gesmolten
105 gr lichte basterdsuiker
125 gr suiker
315 gr romige pindakaas
1 groot ei
1 theelepel vanille extract
220 gr bloem
½ theelepel bakpoeder
½ theelepel baksoda
½ theelepel zout

Gebruik een electrische mixer (snelheid: medium) of een houten lepel om in een schaal de gesmolten boter, basterdsuiker, suiker, pindakaas, ei en vanille goed te vermengen.

Zeef de bloem, bakpoeder, soda en zout in een andere schaal. Vermeng dan (in circa 3 stappen) de bloem met het botermengsel met de mixer (snelheid: laag) of de houten lepel. Meng niet te lang! Dek dan de schaal af en zet het deeg minimaal 2 uur in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 180 graden Celcius. Vorm - met vochtige handen - balletjes met een doorsnede van circa 2½ cm van het deeg. Leg de balletjes op circa 5 cm afstand van elkaar op een ingevette (of met bakpapier beklede) bakplaat. Neem dan een (vochtige) vork en druk de balletjes voorzichtig iets in.
Bak de koekjes 12-15 minuten. Laat ze kort op de bakplaat afkoelen en verplaats ze dan naar een rooster om volledig koud te worden.

Ik zeg verder niets! Er zou dan namelijk een erg enthousiast verhaal met veel uitroeptekens (!!!) volgen, maar ik beperk me tot een advies: MAKEN - dan snappen jullie direct wat ik bedoel. Succes!