Tomatenrelish

Soms loop je tegen een recept aan waar je héél blij van wordt. Zo’n recept waarvan je direct weet dat je deze nog vaak, héél vaak zult maken. Zo’n recept waar je hele omgeving van mag meegenieten, omdat je de hele zomer potjes tomatenrelish gaat uitdelen. Zo’n recept.

Dit is dus zo’n recept.

Deze tomatenrelish is eenvoudig te maken en neemt even wat tijd in beslag – maar dan heb je ook echt wat. Een relish is ongeveer hetzelfde als chutney, maar in chutney zit altijd fruit en in relish niet. Bovendien heeft een relish ook vaak een wat zure, scherpe ondertoon. Het is verslavend lekker… probeer het!

Dit briljante recept komt uit “Food & fun” van Annabel Langbein (Van Dishoeck).

Ingrediënten (voor ongeveer 1,3 liter relish):

2 kg rijpe tomaten, in kleine stukjes

2 grote (rode) uien, in dunne halve manen

1 eetlepel fijn tafelzout

1 eetlepel curry madras (kerriepoeder)

1 eetlepel mosterdpoeder

1 theelepel chilivlokken

250 ml witte wijnazijn

150 gr kristalsuiker

1 eetlepel maïzena

1 eetlepel water

Begin op tijd met de voorbereidingen: doe de stukjes tomaat en ui, samen met het zout, in een grote kom en vermeng goed. Laat dit mengsel minimaal 4 uur en maximaal 12 uur staan en giet dan het vrijgekomen vocht af. Doe de tomaten en uien in een grote pan met dikke bodem en voeg het kerriepoeder, het mosterdpoeder, de chilivlokken en de azijn toe. Breng dit aan de kook en laat het 15 minuten rustig bubbelen. Doe dan de suiker erbij en roer even tot deze geheel opgelost is. Laat de relish vanaf dit moment nog 1 uur en 15 minuten zachtjes koken. Als de relish te droog dreigt te worden, kun je wat kokend water toevoegen.

Roer de maïzena en het water door elkaar en giet het bij de relish. Laat ongeveer 2 minuten meekoken, tot de relish is ingedikt.

Schenk de dikke saus in een gesteriliseerde fles of pot en sluit goed af. Je schijnt de relish op deze manier enkele maanden te kunnen bewaren, maar geloof me: zo ver komt het niet. 

Eén van de manieren waarop deze relish heel lekker is: maak een combinatie met bocconcini (mini-mozzarella), met een snufje zeezout en zwarte peper.... 

Reuzen-kaasscone

Ik zit (weer eens) in een Nigel Slater-fase. Op het nachtkastje ligt “Kitchen diaries II” en ik smul weer van de sappige beschrijvingen van hetgeen Nigel gedurende een jaar eet en kookt. Hoewel ik pas bij de maand maart ben, kent het boek al diverse ezelsoren van pagina’s met recepten die ik absoluut moet gaan maken.

Het onderstaande recept is weliswaar van Nigel Slater, maar ik plukte het van de BBC-website, nadat ik een oude aflevering van één van zijn programma’s gezien had. In die aflevering maakt hij namelijk een grote hartige scone, waarin diverse restjes kaas werden verwerkt. Een puike oplossing om alle rondslingerende kaasresten op te maken.
Zorg wel dat je in ieder geval één echt sterke, vrij dominante kaas gebruikt – omdat anders het geheel misschien wat flauw is. Een sterke blauwe kaas is daarvoor perfect, maar ook mijn blokjes Old Amsterdam deden hun werk voortreffelijk!

Voor 1 reuzen-scone:

450 gr (tarwe)bloem
4 theelepels bakpoeder
85 gr koude roomboter, in kleine blokjes
350 ml melk
250 gr kaasrestjes, in kleine blokjes + wat extra geraspte kaas voor bovenop de scone

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.

Zeef de bloem en het bakpoeder boven een grote kom en wrijf de boter er met je vingers doorheen – tot er een textuur ontstaat die lijkt op grove broodkruimels.
Giet de melk erbij en roer met een houten lepel door het deeg. Doe de kaas erbij en kneed dit (gewoon met je handen) door, zodat de kaasblokjes goed door het deeg verspreid zijn. Vorm een grote ronde bal van het deeg en leg deze op een bakplaat (waarop je bakpapier hebt gelegd). Druk er met je platte hand op, zodat het wat minder rond is en bestrijk met wat extra melk. Strooi vervolgens de geraspte kaas erover en maak met een scherp mes een kruis in de ongebakken scone.
Bak de scone ongeveer 30 minuten in de oven en eet ‘m bij voorkeur warm. Heerlijk om zo te eten, maar nog lekkerder met een beetje chutney (bijvoorbeeld groene tomatenchutney) erop!

Zoete aardappelpuree

Ik wil me verder nergens mee bemoeien, maar ik vind het wel m'n plicht om erop te wijzen dat dit een gerecht is dat je absoluut een keer MOET maken. Verder mag je het allemaal zelf weten, dat zijn niet mijn zaken, maar echt: je leven is niet compleet als je deze puree niet gegeten hebt.
Vorige week zag ik op TV hoe Jamie Oliver deze zoete aardappels klaarmaakte in het programma "Jamie in 30 minuten" (op dinsdagmiddag op RTL4). Ik ben gek op zoete aardappels en dus altijd op jacht naar lekkere recepten waarin ze kunnen schitteren. En dat doen ze hier. De combinatie met de mangochutney en de koriander is briljant. DOEN!!
Uit: "Jamie in 30 minuten" van Jamie Oliver (Kosmos Uitgevers). Even een opmerking: volgens Jamie kunnen 4 personen eten van het onderstaande recept, maar neem van mij aan: maak maar wat extra!

700 gr zoete aardappelen
2 limoenen
klein bosje verse koriander, fijngehakt
2 eetlepels mangochutney
1 eetlepel sojasaus
1 rood (nou ja, oranje) pepertje, fijngehakt

Was de aardappel goed (schillen hoeft niet, maar snijd wel de lelijke plekjes weg) en snijd ze in stukken van ongever 3 x 3 cm. Snijd 1 limoen doormidden en doe de 2 helften, samen met de aardappelstukken, in een magnetronbestendige schaal. Doe er een dubbele laag magnetronfolie overheen en zet ze 14 minuten op vol vermogen in de magnetron.

Vermeng de koriander (houd een paar takjes achter voor de garnering), de mangochutney, de sojasaus en het pepertje met het sap van een halve limoen.
Neem de schaal uit de magnetron, verwijder het folie (heet!) en knijp met een vleestang de limoenhelften uit. Doe dan het chutneymengsel erbij en stamp het hele boeltje met een stamper door elkaar (je kunt het net zo fijn of grof maken als je wilt). Breng eventueel nog extra op smaak met zout of peper of wat meer limoensap (je hebt nog een halve limoen over), maar dat was bij mij helemaal niet nodig.

Oosterse bloemkool met kerrie, kokos en chutney

Wellicht is het al bekend: ik ben geen liefhebber van bloemkool. Desalniettemin doe ik pogingen om bloemkoolrecepten te vinden die me tóch bevallen. Eind vorig jaar experimenteerde ik al eens met geroosterde bloemkool en de succesvolle methode met satésaus.
Deze keer gebruikte ik een recept uit "De dunne vegetarier" van Antoinette Hertsenberg (Karakter Uitgevers). Aanbevolen door een klant, maar minus de cashewnoten die Antoinette erdoor doet, want als ik nou ergens écht niet tegen kan... Afijn, het recept werd omgebouwd tot een niet-vegetarische versie (cashewnoten gewoon vervangen door kipfilet) en ... ik vond het lekker!

Voor 4 personen (ik maakte de helft):

1 grote bloemkool, in vrij kleine roosjes
3 uien, gesnipperd
2 teentjes knoflook, geperst
150 gr kipfilet, in blokjes
1 (groot) blikje tomatenpuree (140 gr)
1 eetlepel kerriepoeder
100 gr geraspte kokos
2 eetlepels mango chutney
1 theelepel suiker
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm wat olijfolie of boter in een wok en bak de uien tot ze glazig zijn (circa 3 minuten). Voeg de knoflook en de kipblokjes toe en bak deze zo'n 8 minuten mee, tot de kip lichtbruin en vrijwel gaar is.

Doe dan de tomatenpuree en het kerriepoeder erbij en roer alles flink door. Schenk (kokend) water in de wok (ongeveer 250 ml) en voeg de kokos, de mango chutney, de suiker en een beetje zout en peper toe. Roer dit goed door en doe dan de bloemkoolroosjes in de saus (leng eventueel nog een beetje aan met water als de saus te dik is). Kook de bloemkool in ongeveer 15 minuten gaar.
Serveer met (zilvervlies)rijst en bv. een komkommersalade.

Voor wie toch de vegetarische versie wil: vervang de kipfilet door 150 gr cashewnoten en voeg deze pas op het allerlaatste moment (als de Oosterse bloemkool al op het bord ligt) toe. Bak in dat geval de knoflook maar een minuut of 2 mee met de uien en voeg dan al de tomatenpuree en de kerrie toe.

Chutney van groene en rode tomaten

Buurvrouwtje L ging op vakantie en drukte mij op het hart toch vooral nog zoveel mogelijk te genieten van de laatste rode exemplaren aan haar tomatenplanten. Er waren, zo klaagde ze, veel tomaten groen gebleven en dat zou ook wel niet meer gaan verbeteren. Daar kreeg ze gelijk in, maar dat bleek geen reden tot wanhoop...

Sinds een aardige klant mij wees op de website van The Guardian en dan met name op de wekelijkse column die Nigel Slater hiervoor schrijft, hou ik deze website nauwgezet in de gaten. Nigel heeft veel goede ideeën en jawel... vorige week schreef hij in zijn column over het fenomeen groene tomaten! Hij lanceerde diverse toepassingen en ik heb zijn recept voor "Mixed tomato chutney" gebruikt voor de tomaatjes van buurvrouwtje L. Ze weet het nog niet, maar als ze straks weer thuiskomt, staat er een pot chutney op haar te wachten...

Dit heb je nodig:

900 gr tomaten, een mix van rode en groene (het idee is dat de rijpe, rode tomaten de onrijpe, groene tomaten "helpen" hun smaak los te laten)

350 gr uien

90 gr rozijnen

250 gr lichte basterdsuiker

1 medium rood chilipepertje

1 theelepel zout

2 theelepels gele mosterdzaden

300 ml witte wijnazijn

Halveer de tomaten. Doe de groene tomaten, samen met de gepelde en in grove stukken gesneden uien, in een grote pan met een dikke bodem en voeg ook de rozijnen, suiker, chilipeper, zout, mosterdzaden en azijn toe. Breng het geheel aan de kook, draai dan het vuur laag en laat het een uur lang pruttelen. Wel af en toe even roeren om te voorkomen dat de chutney aankoekt. Voeg na circa 25 minuten kooktijd ook de rode tomaten toe en laat meekoken. Doe de chutney in schone, gesteriliseerde potten.

Voor schone potjes ga ik als volgt te werk: wassen in de afwasmachine, dan uitspoelen met kokend water en laten uitlekken op een schone theedoek. Easy.