Kabeljauw met venkel en bloedsinaasappel

Een gastblog door Judith Huinink, die kookte uit “Handboek oven” van Karin Luiten (Uitgeverij Nieuw Amsterdam). Dank Judith!

Soms heb je zin om iets groots te maken. Iets uit de oven. Ideaal om mensen uit te nodigen en samen in de keuken aan het werk te zijn. Op zaterdagochtend naar de markt, alle ingrediënten in huis gehaald en 's avonds lekker alles opgegeten.

Dit overheerlijke recept: vis met venkel en bloedsinaasappel van Koken met Karin. Een aanrader!

Ingrediënten: 

700 gram kabeljauwfilet

3 bloedsinaasappels

2 kleine venkel knollen

1 bos basilicum

2 tenen knoflook

scheut verse citroensap

scheut olijfolie

peper & zout

Bereiding:

Verwarm de oven op 200 graden Celsius. 

Leg voldoende bakpapier op de bakplaat, zodat de hele vis erop past en je het ook nog dicht kunt vouwen. Snijd het kontje van de venkelknollen af en schaaf in flinterdunne plakken. Verdeel over het bakpapier. Schil de bloedsinaasappels en snijd ze dan in dunne plakjes. Leg dit bovenop de venkel. Bestrooi de kabeljauw met peper en zout en leg het op de bloedsinaasappels. 

Saus: Doe het basilicum, het opgevangen sinaasappelsap, het citroensap, de knoflooktenen, zout, peper en een flinke scheut olijfolie in de hoge smalle kom van de staafmixer en pureer tot groene, dunne pestosaus. Giet dit over de vis.

Vouw het pakket zorgvuldig dicht, zodat er geen stoom kan ontsnappen.

Doe de bakplaat in de oven en laat het 12-15 minuten (afhankelijk van de dikte) gaar worden. 

Je bezoek zal ervan genieten!

Gnocchi met pesto van geroosterde paprika en koriander

Ik ben stiekem een beetje jaloers op Annabel Langbein. Wat zeg ik? Ik ben héél jaloers op Annabel Langbein. Ik wil namelijk ook wel zo’n huis op zo’n plek, met zo’n moestuin en zo’n uitzicht. Alleen jammer dat je er voor naar Nieuw-Zeeland moet.

Afijn, ondanks dat is er niets dat je tegenhoudt om de recepten van Annabel ook gewoon in Nederland te maken. De paprika’s komen dan wel niet uit m’n eigen moestuin, maar dat mag de pret niet drukken. Ik heb voor dit recept zelfs mijn amandel-fobie even geparkeerd, want deze pesto leek me zó onwaarschijnlijk lekker dat ik besloot om braaf de aanwijzingen te volgen. En wat een fijn plan bleek dat!

De recepten komen uit “De free range cook” van Annabel Langbein (Van Dishoeck).

Voor ongeveer 750 gr pesto:

6 rode paprika’s, gewassen en goed afgedroogd
4 eetlepels extra vergine olijfolie
2 teentjes knoflook, geperst of fijngehakt
1 theelepel gewoon paprikapoeder
1 theelepel gerookt paprikapoeder
4 eetlepels geroosterde amandelen
4 eetlepels koriander, fijngehakt
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven tot 250 graden Celsius. Leg de paprika’s op de bakplaat en rooster ze in ongeveer 30 minuten bijna zwart (draai halverwege een keer om). Stop dan de paprika’s in een plastic zakje, sluit die goed af en laat ze zeker 30 minuten ‘zweten’. Daarna kun je de velletjes en zaadlijsten verwijderen, maar probeer zo veel mogelijk vocht uit de paprika’s op te vangen.

Neem een kleine, droge koekenpan en rooster de amandelen een paar minuten hierin. Als ze een goudbruin kleurtje hebben gekregen zijn ze klaar. Zet de amandelen apart. Doe de olie, de knoflook en de paprikapoeders in dezelfde pan en verwarm alles kort (maximaal 30 seconden).
Doe vervolgens alle ingrediënten in de keukenmachine (paprika’s met vocht, amandelen, knoflook-paprika-olie en koriander) en maal fijn. Voeg eventueel wat extra olijfolie toe en breng op smaak met zout en peper.
In een afgesloten pot is deze pesto een week houdbaar in de koelkast.

Voor de pasta (2 personen):

250 gr gnocchi
250 gr geroosterde paprikapesto
1 eetlepel olijfolie
200 gr rucola
Parmezaanse kaas, geraspt
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Kook de gnocchi een paar minuten in ruim gezouten water. Als de gnocchi boven komen drijven, zijn ze gaar en kunnen ze worden afgegoten. Schep vervolgens de pesto erdoor en laat even staan, zodat de pesto verwarmd wordt.

Doe de olijfolie in een koekenpan en voeg de rucola toe. Stoof de rucola een paar minuten (slinkt snel) en breng op smaak met zout en peper.
Schep de gnocchi op 2 borden, doe de rucola erbij en rasp of schaaf er Parmezaanse kaas over.

Pasta met paprika en pesto

Een paar dagen geleden besloot ik zelf te gaan experimenteren. In mijn koelkast bevonden zich 3 paprika’s (rood, geel en groen) en een half potje basilicumpesto (niet zelfgemaakt, gewoon in de supermarkt gekocht). En verder was er eigenlijk heel weinig in huis.

Toen bleek maar weer eens dat je niet veel nodig hebt om lekker te eten. De paprika’s werden, samen met een rode ui die altijd wel ergens rondslingert, langzaam gestoofd – en smaakten als gevolg daarvan lekker zoet. Ik kookte het laatste restje Mafaldine Napoletane (geribbelde lintpasta), maar je kunt eigenlijk elke pastasoort gebruiken. Een flinke klodder pesto door de pasta, paprika’s erbij… top!

Het simpele gerecht werd nog een beetje opgevrolijkt door een in stukken gescheurde bol mozzarella en ik plukte een paar blaadjes basilicum van een plantje. Hoe eenvoudig (en lekker!) kan het zijn?

Voor 3 personen:

1 eetlepel olijfolie
1 rode paprika, in dunne reepjes
1 gele paprika, in dunne reepjes
1 groene paprika, in dunne reepjes
1 rode ui, in dunne ringen
1 theelepel gedroogde oregano
300 gr geribbelde lintpasta of elke gewenste pastasoort
2 eetlepels pesto
sap van ½ citroen
1 bol mozzarella
handvol verse basilicum
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olijfolie in een ruime koekenpan op een matig vuur. Voeg de ui en de paprika’s toe en bak een paar minuten. Roer de oregano erdoor, doe een passend deksel op de pan en zet het vuur laag. Laat de paprika’s zo’n 15 minuten rustig stoven (af en toe even doorroeren). Breng op smaak met zout en peper.

Kook in de tussentijd de pasta al dente volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet de pasta af en roer het citroensap en de pesto erdoor.
Vermeng de pasta en de paprika’s en schep op diepe borden. Scheur de bol mozzarella in stukken en verdeel over de borden. Garneer met de verse basilicum.

Pasta met pesto, yoghurt en asperges

Het zal best een beetje overgeorganiseerd zijn, maar ik maak altijd een kookplanning voor de week vooruit. Op basis daarvan worden boodschappen gedaan en komen de gerechten die op dit blog mogen schitteren op tafel. Flexibiliteit is niet m’n sterkste kant, dus er wordt niet echt vaak van deze planning afgeweken.

Afgelopen weekend liep het toch een keer helemaal anders. Er was bezoek (vriendinnetje M. uit Denemarken) en volgens mijn planning zou ik asperges met sinaasappeldressing klaarmaken. Toen besloten we in een opwelling om wat andere vriendjes uit te nodigen voor een borrel. Reuzegezellig! De koelkast werd geplunderd en ontdaan van alle antipasti en kaasjes, er werden pizza’s besteld en er sneuvelden een aantal flessen rosé prosecco. De asperges bleven onaangeroerd in de koeling liggen…

Goed, die asperges dus. En er stond ook nog een restje Griekse yoghurt in de koelkast (overblijfsel van de baba ghanouj). Gelukkig had ik nog wel een receptje waar ik de yoghurt voor kon gebruiken en die asperges (waarvan ik al eens eerder had ontdekt dat ze prima combineren met pesto) heb ik er ook maar bij gedaan.

Ik zal het maar eerlijk opbiechten: de pesto heb ik niet zelf gemaakt. Ik kon niet voldoende verse basilicum krijgen op maandagochtend en toen heb ik gewoon een potje gekocht. Dat paste ook veel beter in m’n plannen om eens een dagje heel lui te doen. Dat was wel nodig na het weekend…

Het recept komt uit “Gino’s pasta” van Gino d’Acampo (Fontaine Uitgevers).

Voor 4 personen:
60 gr basilicumblaadjes

50 gr pijnboompitten
1 teen knoflook, gepeld
1¼ dl extra vergine olijfolie
400 gr (witte) asperges
rasp van 1 citroen
1 dl Griekse yoghurt
500 gr korte pasta (bv. fusilli of conchiglie)
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Doe de basilicum, de pijnboompitten en de knoflook in de keukenmachine, voeg olie toe en hak fijn. Of: neem 3-4 eetlepels pesto uit een potje.

Neem een grote kom en vermeng hierin de pesto met de yoghurt en de citroenrasp. Voeg (royaal) peper en (matig) zout toe.
Kook de asperges 3 minuten in ruim water en zet daarna het vuur uit. Laat de asperges daarna nog 15 minuten in het water staan. Giet af en snijd in stukken van 2-3 cm lengte.
Kook de pasta beetgaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet de pasta af en doe deze, samen met de asperges, bij de yoghurt-pesto. Schud of schep de kom ongeveer 30 seconden goed om met de saus en serveer direct.

Provençaalse pesto

Vorige zomer heb ik hier eindeloos lopen neuzelen over zelfgemaakte pesto. Basilicumpesto, oreganopesto, saliepesto, rozemarijnpesto... Ik beloof plechtig om het dit jaar bij deze ene post te laten (tenzij ik natuurlijk nog een briljante pesto-inval krijg). Deze pesto wijkt qua werkwijze natuurlijk geen biet af van alle andere varianten, maar ik noem 'm hier toch... omdat-ie zo lekker is!

Aangezien mijn tuin vol staat met allerhande verse kruiden, besloot ik een pesto te maken waarin ik in één keer een heleboel verschillende soorten kwijt kon. Daarom keek ik even welke kruiden er eigenlijk in een Provençaalse mix gaan (voornamelijk tijm en rozemarijn, aangevuld met basilicum, salie, oregano en peterselie) en toen was het een fluitje van een cent. Het is geweldig om de hele zomer een voorraadje eigengemaakte pesto in de koelkast te hebben - overal lekker bij en het smaakt eindeloos veel beter dan dat spul uit een potje.

Voor 2 potjes:

2 grote handenvol gemengde kruiden
2 teentjes knoflook
100 gr Parmezaanse kaas of Grana Padano
50 gr geroosterde pijnboompitten
sap van ½ citroen
olijfolie
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Gebruik de keukenmachine of een blender en begin met het fijnmalen van de rozemarijn - de ietwat scherpe naaldjes moeten goed fijngemalen worden. Voeg daarna de rest van de kruiden, de pijnboompitten, de kaas en de knoflookteentjes toe. Maal alles zo fijn of grof als je wilt. Doe het citroensap erbij en net zoveel olijfolie als nodig is om de door jou gewenste consistentie te krijgen. Breng op smaak met zout en peper.
Giet de pesto in kleine potjes en schenk er een klein laagje olijfolie bovenop - zo blijft de pesto langer houdbaar.

Even een voorbeeldje: ik at deze Provençaalse pesto in een simpele maaltijdsalade van koude pasta, gepocheerde kipfilet en geroosterde tomaten. Als de hemel op aarde bestaat, lag-ie op dit bordje!

Tomaten-pesto tatin

Ik had dit recept willen bewaren tot m'n tomatenoogst een beetje op gang zou zijn gekomen, maar m'n zelfbeheersing schoot weer eens tekort. Met de plantjes gaat het goed, maar de vruchten laten nog wel even op zich wachten (voorlopig ben ik al blij met vrolijke gele bloemetjes).

Gelukkig heb ik nog allerlei smakelijke variaties op het tomaten tatin-thema gezien in een leuk boekje genaamd "Tarte tatin" van Jasmin Schults (verkrijgbaar in de winkel), maar het recept voor deze tomaten-pesto tatin haalde ik van het foodblog Cooksister. Dit tatin-verhaal gaat zeker een staartje krijgen, want het is een buitengewoon smakelijke en makkelijke manier om tomaten te verwerken, zeker wanneer je gebruik maakt van kant-en-klaar-bladerdeeg-uit-de-diepvries. Voor dit fijne produkt geldt absoluut dat het leven te kort is om het zelf te gaan maken!

Voor 1 taartje, 2 personen:

5 middelgrote rijpe tomaten, in dikke plakken
1 eetlepel aceto balsamico
½ eetlepel bruine basterdsuiker
20 gr boter
½ eetlepel verse tijmblaadjes
1-2 eetlepels basilicumpesto
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
5 plakjes bladerdeeg, ontdooid

Het is het mooiste als je dit taartje kunt maken in een gietijzeren pannetje dat je ook in de oven kunt zetten. Helaas, zo'n pannetje heb ik niet. Ik maakte deze tomaten-tatin in een normale koekenpan (die niet in mijn mini-oventje past) en deed de tomaten toen over in een ovenschaal (bekleed met bakpapier). Niet authentiek, maar het werkt ook.

Smelt de boter en doe de balsamico-azijn en de basterdsuiker erbij. Vermeng even goed en doe dan de tomaten in de pan. Laat de tomaten op een zacht vuurtje zo'n 10-15 minuten karameliseren (pas op dat ze niet verbranden!). Voeg dan de tijmblaadjes, zout en peper toe en haal de pan van het vuur. [Doe eventueel op dit moment de inhoud over in een ovenschaal]

Verwarm de oven voor op 200 graden Celcius.
Leg de plakjes bladerdeeg op elkaar en rol ze met een deegroller uit tot een ronde lap - net iets groter dan de diameter van de pan/ovenschaal. Besmeer de deeglap met de pesto en leg het bladerdeeg (met de pestolaag onder) op de tomaten. Bedek de tomaten volledig en "prop" de randen naar binnen (rondom de tomaten). Zet de tomaten-pesto tatin 20 minuten in de oven - tot het bladerdeeg flink is opgezwollen en goudbruin is.
Haal de tatin uit de oven en stort hem ondersteboven op een bord. Briljant lekker.

Asperge-pestotaart met ham en kaas

Ik ben een groot liefhebbers van (vooral witte) asperges. Nu ik dit schrijf, besef ik me dat ik wel met grote regelmaat meld dat ik ergens groot liefhebber van ben. Klopt ook, ik eet nu eenmaal graag en met smaak. Wat asperges zo bijzonder maakt, is natuurlijk dat ze er maar relatief kort zijn. Het witte asperge-seizoen loopt van de tweede donderdag in april tot 24 juni, dus we kunnen er nog even van genieten. Ik ga ze zeker ook nog op de klassieke wijze bereiden, maar ik startte het seizoen met een hartige taart. Het bleek een openbaring, want ik wist niet dat asperges en basilicum-pesto zo'n fijne combinatie vormen!
Mijn pesto was homemade, maar gebruik gewoon lekker een potje als je dat beter uitkomt - hoofdzaak is dat je er lekker van smult (en ik zal het niet tegen de culi-politie zeggen)!

Dit recept komt uit "Asperges" van Francis van Arkel (Veltman Uitgevers) - verkrijgbaar in de winkel.

Voor 3 a 4 personen:
750 gr witte asperges

5 plakjes bladerdeeg, ontdooid
3 eetlepels basilicum-pesto
150 gr beenham, in blokjes of reepjes
3 eieren
125 ml slagroom
1 eetlepel fijngehakte bieslook
1 eetlepel fijngehakte peterselie
50 gr geraspte kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Schil de asperges zorgvuldig en kook ze gedurende 2 minuten in gezouten water. Haal dan de pan van het vuur en laat de asperges nog 10 minuten staan, met het deksel op de pan. Giet het water af en snijd de asperges in stukken van circa 5 cm.

Verwarm de oven voor op 225 graden Celcius. Neem een lage ovenschaal en vet deze goed in. Bekleed de schaal met het bladerdeeg en druk de naden goed op elkaar. Prik de bodem op diverse plekken in met een vork. Zet de schaal (zonder vulling) ongeveer 10 minuten in de oven.
Besmeer de bladerdeegbodem met de pesto. Schep de aspergestukken en de helft van de ham door elkaar en verdeel deze over de bodem.
Klop de eieren los met de slagroom, de bieslook en de peterselie. Breng op smaak met (zee)zout en peper, roer de helft van de kaas erdoor en giet dit over de asperges.
Verdeel de rest van de ham en de kaas over de taart en bak deze in ongeveer 25 minuten goudbruin.

Altijd handig: tomatensaus

Soms, als ik in een heel verstandige bui ben (en tijd heb) maak ik wel eens een voorraadje van het één of ander nuttigs en vries dat vervolgens in. Dat lijkt een simpele constatering, maar dat valt tegen: er is meestal geen ruimte in mijn diepvries voor welke uitspatting dan ook, aan veel vrije tijd heeft het me lange tijd ontbroken (maar dat is dramatisch verbeterd nu de winkel de gehele maandag gesloten blijft) en tja... verstandige buien... laat maar.
Toch: - schrik niet - afgelopen weekend was het zover. Ingegeven door een restje eenzame passata in de koelkast en een wegkwijnend potje (ja...) pesto zat ik al een paar dagen te broeden op het plan om deze producten een schitterend nieuw leven te geven als... (tromgeroffel...) tomatensaus!
Lach niet. Tomatensaus is altijd reuze handig om paraat te hebben en de zelfgemaakte variant wint 't van elke Bertolli-pot. Veel heb je er niet voor nodig: tomaten (....), wat kruiden, uien, knoflook en een keukenmachine.

Voor 950 ml tomatensaus:

400 ml passata
1 kg tomaten
1 grote rode ui, gesnipperd
1 teentje knoflook, fijngehakt
3 takjes tijm
1 takje rozemarijn, fijngehakt
4 theelepels pesto
(zee)zout, versgemalen zwarte peper en een snufje suiker

Neem een scherp mes en kerf een kruis in de tomaten. Doe ze in een kom en giet er kokend water over (tot ze helemaal onder staan). Laat dit een halve minuut staan, giet dan het kokende water af en giet er koud water over. Trek dan de velletjes van de tomaten (dat moet nu zonder problemen lukken) en hak de tomaten in grove stukken.

Verhit een eetlepel olijfolie in een pan en fruit hierin zachtjes de ui en knoflook (ongeveer 2 minuten). Voeg daarna de overige ingredienten toe: tomaten, tomatenpassata, tijm, rozemarijn, pesto en snufjes zout, peper en suiker. Breng het geheel aan de kook en draai dan het vuur heel laag, zodat de tomatenmassa ongeveer 30 minuten zachtjes staat te pruttelen.
Schep dan voorzichtig (heet!) de inhoud van de pan in een keukenmachine en maal alles fijn. Schenk de vloeibare massa weer terug in de pan en laat dit nog zo'n 15 minuten zachtjes inkoken - tot het de gewenste dikte heeft bereikt. Laat afkoelen en vries in porties in.

Pasta met aubergine en gerookte kip

Ik doe niet zo aan goede voornemens (nou ja, ééntje: lekker eten), dus de recente opruiming van koelkast, vriezer en voorraadkast heeft daar niets mee te maken. Wellicht houdt het meer verband met een wens dat de lente snel begint. Hoewel, ik heb nog een flink lijstje echt winterse gerechten die ik wil koken, dus wat dat betreft is het goed dat de lente nog even op zich laat wachten.
Afijn, de opruimwoede leidde tot het onderstaande recept - geheel ontsproten aan m'n eigen brein. Het was echt zo'n prutje dat ineens verrassend lekker bleek (en dat ook koud heel prima dienst deed als koopavondsalade). De uitgangspunten: een restje kaas, een restje pijnboompitjes, een aubergine en een gerookte kipfilet die dringend opgegeten moest worden - aangevuld met wat spulletjes die altijd wel in mijn keuken rondslingeren.

150 gr gerookte kipfilet, in kleine blokjes
1 aubergine (ca. 200 gr), in kleine blokjes
1 ui, in dunne ringen
50 gr pijnboompitten
150 gr pasta
50 gr geraspte kaas (Old Amsterdam)
2 eetlepels pesto
1 eetlepel olijfolie + 1 eetlepel voor de dressing

Doe de blokjes aubergine in een vergiet en strooi er wat zout over. Laat het zout circa 30 minuten intrekken.
Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan tot ze een mooie goudbruine kleur hebben.

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar en zet apart tot gebruik.
Doe een eetlepel olijfolie in een grote koekenpan en fruit de ringen ui zachtjes. Zet na een paar minuten het vuur wat hoger, voeg de droog gedepte aubergine toe en bak het geheel zo'n 10 minuten.
Neem een schaal en vermeng hierin de pijnboompitjes, de geraspte kaas, de beetgare pasta, de blokjes kip en het ui-auberginemengsel. Maak een snelle dressing door de pesto wat te verdunnen met een eetlepel olijfolie en meng dit door de andere ingredienten. Done!

Simpele pastasalade met feta, chorizo en pestodressing

De beste dingen zijn vaak simpel. Dat bleek maar weer toen ik onlangs zat te piekeren over de koopavondsalade. In de zomer zijn salades prima, maar als het buiten koud en guur is spreken ze me niet zo aan. Er staan natuurlijk voldoende boeken in de kasten in de winkel, maar op de één of andere manier wilde er maar geen inspiratie komen.
Uiteindelijk maakte ik een supersimpele maaltijdsalade - en ik heb er van gesmuld! Je hoeft dus niet altijd iets spannends of nieuws te verzinnen.... Je hoeft bovendien ook niet altijd roomser dan de paus te zijn: in deze salade gebruikte ik pesto-uit-een-bakje (van AH, met een merkwaardig grijs-groenige kleur), feta-uit-een-plastic-verpakking en huismerk-chorizo. De culi-politie kon even het dak op!

Voor 1 persoon:
65 gr mini-penne
½ rode paprika
75 gr chorizo
1 eetlepel pesto
75 gr feta

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking en laat afkoelen.
Doe de pasta in een schaal. Snijd de paprika en chorizo in kleine blokjes en doe deze bij de pasta. Verkruimel de feta en voeg deze eveneens toe. Voeg de pesto toe en meng voorzichtig door elkaar.

Note: Ik vond de pesto dermate zout (dat heb ik nogal vaak met niet-huisgemaakte producten), dat ik geen extra zout (en ook geen peper) heb toegevoegd. Als je de pesto te dik vindt, kun je het verdunnen door een klein beetje olijfolie en eventueel een beetje citroensap eraan toe te voegen.

Kip-pesto risotto met komkommersalade

Mag ik jullie nog één keer lastig vallen met een risottogerecht? Ik weet het, de laatste maanden is risotto nogal veelvuldig aan bod gekomen (zie bijvoorbeeld hier en hier), maar het is ook zo'n heerlijk dankbaar recept. Afgelopen weekend had ik nog een restje pesto en een restje Parmezaanse kaas, samen met een halve (en half verlepte) komkommer. Op het weggooien van eten staat in huize Cook & Book een hele enge straf, dus dat kwam niet im Frage. De oplossing: een risotto...

1 kipfilet
500 ml water
1 kippenbouillonblokje
1 ui, in dunne ringen of gesnipperd
150 gr risottorijst
2 eetlepels (basilicum)pesto
2 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas

Breng het water met het bouillonblokje aan de kook en kook de kipfilet in circa 10 minuten gaar. Haal dan de kip uit de bouillon en snijd 'm in blokjes of reepjes.

Doe een scheutje olijfolie in een grote koekenpan en fruit hierin voorzichtig de ui. Als de ui enigszins doorzichtig is geworden kan de rijst worden toegevoegd. Roer dit om en zorg ervoor dat de rijst goed bedekt is met een dun laagje olie. Voeg dan steeds wat bouillon (dezelfde die gebruikt is om de kip in te garen) toe en blijf flink roeren. Voeg telkens bouillon toe, zodat de risottorijst niet droog kookt. Na circa 20 minuten is de risotto gaar. Voeg dan een laatste scheutje bouillon toe, samen met de kipstukjes, pesto en Parmezaanse kaas. Nog even doorroeren (het geheel moet een beetje vloeibaar blijven) en de restjes-risotto is klaar.
De kip-pestorisotto werd geserveerd met een simpele komkommersalade: blokjes komkommer, zout, peper en een scheutje witte wijnazijn.

Krieltjessalade met chorizo en sperzieboontjes

Afgelopen weekend was vriendinnetje C. op (bliksem)bezoek. Dat resulteerde - uiteraard! - in een kookfestijn in de keuken. We aten tomatensoep, in roomboter gebakken sliptongetjes met een salade en clafoutis met blauwe druiven en appel. Dat was niet verkeerd... In de dagen erna experimenteerde ik met de diverse restjes en van het potje kant-en-klare pesto (gebruikt voor de dressing voor de salade) maakte ik opnieuw een dressing: voor de koopavondsalade van deze week.

500 gr krieltjes, gehalveerd
250 gr sperziebonen, uiteinden verwijderd en gehalveerd
125 gr mozzarella (= 1 bol), in stukjes
100 gr chorizo, in stukjes
50 gr pesto
sap van ½ citroen
1 eetlepel olijfolie
zeezout en versgemalen peper

Kook de krieltjes circa 15 minuten in gezouten water en laat de laatste 8 minuten de sperzieboontjes meekoken. Giet dan het kookvocht af en laat afkoelen.
Roer of schud een dressing van de pesto, het citroensap, de olijfolie en zout en peper naar smaak.
Vermeng in een schaal de mozzarella, de chorizo, de krieltjes en de sperzieboontjes. Voeg de dressing toe en vermeng voorzichtig met de andere ingredienten.

Rozemarijnpesto deel 2 en 3: Gevulde champignons en pastasalade

Ik schreef eerder over de rozemarijnpesto die ik maakte en die gebruikt werd in een gerecht met krieltjes en wat groenten met gehakt. Uiteraard werd hier niet de gehele voorraad pesto voor gebruikt. Met het restant maakte ik in het vervolg van de week nog 2 gerechten.

Allereerst had ik het plan opgevat om portobello's te vullen met een mix van mozzarella en de rozemarijnpesto. Helaas, ik kon geen portobello's vinden (en had niet de tijd om meerdere adressen af te rennen), dus ik nam genoegen met een bakje normale champignons. Het avondeten werd er niet minder smakelijk van:

250 gr champignons (of 2 á 3 portobello's)
1 grote eetlepel rozemarijnpesto
1 bol mozzarella, circa 125 gr
25 gr pijnboompitten
zeezout, versgemalen peper

Snijd de voetjes van de champignons en leg ze op hun ruggetje in een ovenschaal. Snijd de mozzarella in stukjes en verdeel die over de champignons. Verdeel vervolgens ook de pesto over de champignons en strooi de pijnboompitjes erover. Breng op smaak met zout en peper (niet te veel! - de pesto brengt al veel smaak) en schuif de schaal in een voorverwarmde oven van 200 graden Celcius. Na circa 15 minuten zijn de champignons klaar.

Voor het allerlaatste restje van de pesto vond ik een lekkere, maar weinig creatieve bestemming: de koopavondsalade. Wegens tijdgebruik deze week geen rijk-gevulde salade:

75 gr gedroogde pasta (penne)
1 grote eetlepel rozemarijnpesto
75 gr rauwe ham (vleeswaren)

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet de pasta af en roer de rozemarijnpesto erdoor. Laat de pasta afkoelen. Scheur de rauwe ham in kleine stukjes en schep deze door de pasta.