Geitenkaascrostini met cranberry

Ik heb een probleempje. Korte uitleg: omdat mijn telefoon vorige week geen emails meer wenste te laden, was ik genoodzaakt om een beetje op te ruimen. Nadat ik ongeveer 1500 foto’s had verwijderd, deed de email het weer prima. In m’n enthousiasme heb ik echter ook de foto’s weggegooid van het recept van deze crostini. En daardoor weet ik ook niet meer uit welk boek het kwam…

Gelukkig is dit allemaal niet zo ingewikkeld, dus onderstaand volgt de reconstructie op basis van de foto’s van het eindresultaat (die ik gelukkig niet weggegooid had).

Oproep: mocht de auteur van een min-of-meer identiek recept hier iets van herkennen, meld je dan! Dan kan ik het boek vermelden en gaan de credits alsnog naar de juiste persoon…

Voor ongeveer 8 crostini:

½ ciabattabrood

1 teentje knoflook, gehalveerd

100 gr zachte geitenkaas

100 gr rauwe ham

klein handjevol gedroogde cranberry's

16 blaadjes basilicum

Snijd het ciabattabrood in 1½ cm dikke sneden. Verwarm een grillpan op hoog vuur. Rooster de sneetjes een paar minuten aan beide kanten, zodat ze een goudbruin kleurtje krijgen en een paar leuke streepjes. Wrijf de gehalveerde knoflook over het brood (aan beide zijden).

Verkruimel de geitenkaas over de crostini en drapeer de ham erover (scheur de ham in vrij kleine stukjes). Strooi tenslotte de cranberry's over de crostini en garneer met de verse basilicum.

Geroosterde kerstomaatjes met feta

Even een snel en kort berichtje over een snel en lekker hapje. En nu niet gaan zeuren dat die tomaten toch echt wel een heel kwartier in de oven moeten, want in dat kwartier doet de oven het werk en kun jij koffie drinken. Of alvast een wijntje nemen.
Dit recept komt uit “Puur eten”, het nieuwe boek van Pascale Naessens (Lannoo) – de schone Belgische die zo buitengewoon succesvol is met haar boeken (en terecht!).

Voor 20 hapjes:

10 kerstomaatjes, gehalveerd
gedroogde tijm
gedroogde oregano
(zee)zout en versgemalen peper
extra vergine olijfolie
200 gr feta (blok)

Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.

Leg de tomaten met de snijkant naar boven in een ovenschaal. Bestrooi rijkelijk met tijm, oregano, zout en peper en giet er een dun straaltje olijfolie over. Rooster de tomaten 15-20 minuten in de oven en laat afkoelen tot kamertemperatuur.
Snijd het blok feta in 20 stukjes en prik op elk stukje feta een geroosterd tomaatje.

Mortens guacamole

Een paar weekjes geleden waren goede vrienden M & M uit Denemarken op bezoek in Arnhem. Zulke dagen draaien – zoals gebruikelijk – vooral om bijkletsen en lekker eten. Omdat de ene M, zijn naam is Morten, op dit moment in training is voor de marathon in Berlijn (die in Hamburg heeft-ie eerder dit jaar al succesvol uitgelopen) hield hij zich een beetje in.

Ik was van plan om guacamole te maken en de avocado’s daarvoor waren ook in huis. We hadden echter natuurlijk veel te veel te eten en dus kwam er uiteindelijk geen guacamole. Wat er wel kwam: Mortens recept voor guacamole, rechtstreeks ontleend aan hun Mexicaanse klusjesman uit de tijd dat het Deense duo nog in Portland (Oregon) woonde.

Ik heb de aanwijzingen braaf opgevolgd – maar omdat ik geen cayennepeper in huis had, heb ik het vervangen door jalapeño-peper (een mix van zwarte peper en gedroogde jalapeño). Dit is lekker! Voeg eventueel nog een eetlepel zure room toe als je daar zin in hebt!

Ingrediënten:

2 avocado’s
1 klein sjalotje of een kwart rode ui, fijngehakt
1 teentje knoflook, geraspt
sap van 1-2 limoenen
half bosje koriander, vrij fijngehakt
(zee)zout
cayennepeper

Verwijder de pit en de schaal van de avocado’s en prak het vruchtvlees klein (bepaal zelf hoeveel je wilt prakken – ik houd persoonlijk niet van grotere stukken avocado in m’n guacamole, maar dat is natuurlijk voor iedereen verschillend). Schep vervolgens de ui, de knoflook, het limoensap en de koriander erdoor. Voeg een flinke snuf zout en peper toe en proef! Ga op je smaak af en voeg eventueel nog iets meer van het één of ander toe. Neem tenslotte een grote zak naturel tortillachips en schep de guacamole met de chips naar binnen!

Bruschetta met geitenkaas en tuinbonen

Ergens eind maart stelde ik op Facebook de vraag welke (lente)groente jullie, beste lezers, hier op dit blog graag zouden zien schitteren. Er volgde een overweldigend aantal reacties – 2 stuks. Met twee verschillende groenten, dus er was geen winnaar. Conclusie: beide groenten krijgen een post!

Hoewel.. die ene (snijbiet) moet nog even wachten, want dat blijk je niet zo heel gemakkelijk te kunnen kopen. Niet bij de groentemeneer en ook niet op de markt. Binnenkort eens even kijken bij de biologische winkel – hopelijk snel gevolgd door een smakelijk recept op deze plek.

De andere groente (tuinbonen) is zonder problemen verkrijgbaar. Klein probleempuntje voor mij: ik kan er niet warm voor lopen. Het probleem zit ‘m in dat venijnige, taaie schilletje – wat voor mij de hele boon verpest. In dit recept vind je de eenvoudige oplossing: dubbel doppen. Dan hou je bijna niets over (behalve heel veel afval), maar in dit recept heb je ook niet zo veel nodig – en op deze manier eet ik heel graag tuinboontjes!

Het recept komt uit de nieuwe Donna Hay, “Fresh en light” (Van Dishoeck).

Voor ongeveer 10 stuks:

1 (afbak) ciabatta
500 gr tuinbonen (in schil)
100 gr zachte geitenkaas
1 takje munt, blaadjes fijngehakt
sap van ½ citroen
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
 
Bak (eventueel) het brood af in de oven, volgens de aanwijzingen op de verpakking. Laat het even afkoelen en snijd het dan in dikke plakken. Verhit een grillpan en leg de plakken ciabatta erop tot donkere roostersporen verschijnen. Draai de plakken om en rooster ook de andere kant. Haal het brood uit de grillpan en laat afkoelen tot gebruik.
Haal de tuinbonen uit hun lange groene jas en kook ze 5 minuten in ongezouten water (controleer met een mes of ze gaar zijn). Giet de bonen af en doe koud water in de pan. Laat de tuinbonen even afkoelen in het water en giet ze daarna opnieuw goed af. Neem een klein, scherp mesje en maak een sneetje in elke boon. Druk vervolgens de groene boontjes eruit – en gooi de vieze, grijze omhulsels weg.
Besmeer de plakken ciabatta royaal met de zachte geitenkaas. Doe de dubbelgedopte boontjes in een kom, voeg de munt en het citroensap toe en vermeng goed. Schep een eetlepel van dit mengsel op elke bruschetta en bestrooi ze met zeezout en versgemalen peper. Serveer direct!

Champignons in kruiden-chilivinaigrette

Dit is een borrelhapje. Borrelhapjes gaan tegenwoordig door het leven onder de noemer “pinchos”, want als u het nog niet wist: “tapas” zijn zóóó 2008.

Voor mij is dit dus een borrelhapje.

Het is een heerlijk en snel gerechtje en het bestaat grotendeels uit voorraadkast-ingrediënten. Er is alleen een snel tripje naar de groenteman nodig om wat verse spulletjes te halen en je kunt aan de slag. Vamos!

Het recept komt uit “Het grote tapasboek” van Sylvia Winnewisser (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 4 porties:

400 gr kleine champignons, schoongeveegd
3 kleine lente-uitjes, fijngehakt
1 teentje knoflook, fijngehakt
½ chilipeper, zaadjes en zaadlijsten verwijderd, fijngehakt
3 eetlepels olijfolie
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
1 takje dragon
1 takje rozemarijn
1 takje tijm
100 ml rode wijnazijn
1 theelepel suiker, optioneel

Fruit de uitjes, de knoflook en de chilipeper in de olijfolie. Voeg dan de paddenstoelen en de verse kruiden toe [je kunt trouwens rustig variëren met de kruiden; ik gebruikte bijvoorbeeld oregano in plaats van dragon]. Smoor ze even, breng op smaak met zout en peper en blus dan af met de azijn. Voeg eventueel de suiker toe om het geheel iets minder zuur te maken (ik deed dat niet). Laat de azijn vrijwel helemaal inkoken, verwijder de kruiden en serveer de champignons aan prikkers.

Buen provecho!

Preitaartjes met Emmentaler

Het onderstaande recept heb ik zelf verzonnen. Nou ja, het begon als een idee uit een boek, maar ik heb er zoveel aan veranderd dat het copyright nu echt bij mij ligt.

Meestal zijn dit niet zulke succesvolle acties. Daarover lezen jullie dus nooit iets op dit blog, want over mislukkingen zwijg ik als het graf. Maar deze keer heb ik een winnaar, dus loop ik nu even hoog van de toren te toeteren!

Je kunt deze preitaartjes eten als snack, als bijgerecht of als hoofdgerecht (als je er 2 per persoon neemt).

Voor 6 taartjes:

6 plakjes bladerdeeg, ontdooid
1 eetlepel olijfolie
2 grote preien, in dunne ringen
1 grote rode ui, in dunne halve ringen
150 gr spekreepjes
2 volle eetlepels kwark
2 theelepels garam masala
100 gr geraspte Emmentaler
versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor tot 200 graden Celsius.

Neem een grote koekenpan en verhit hierin de olie. Fruit de prei, de ui en de spekreepjes hierin – tot de groente vrijwel gaar is (circa 7 minuten). Laat dit mengsel even afkoelen en schep er dan de kwark, de garam masala en ongeveer 40 gr geraspte Emmentaler doorheen. Breng op smaak met versgemalen zwarte peper (zout is niet nodig – dat zit voldoende in de spekreepjes en de kaas).
Leg de plakjes bladerdeeg op een met bakpapier beklede bakplaat. Schep 2 volle eetlepels groentemengsel op elk plakje en verdeel dit over het bladerdeeg – maar laat aan de randen ongeveer 1 cm vrij. Verdeel de resterende kaas over de taartjes en bak ze in ongeveer 18 minuten gaar en goudbruin.

Tijm-mosterdstengels

Als er bezoek komt, wil ik nog wel eens snel vooraf deze hartige stengels maken. De ingrediënten heb ik eigenlijk altijd wel in huis: meer dan verse tijm, geraspte kaas, mosterd en kant-en-klaar deeg heb je er niet voor nodig.

Over tijm gesproken: het staat een ieder natuurlijk vrij om gedroogde tijm te gebruiken, of verse tijm uit zo’n doosje. Daar is niets mis mee. Maar denk eens aan deze eenvoudige en goedkope oplossing: koop één keer een tijmplantje en poot deze in je tuin. Niet in een pot, maar gewoon in de koude grond. Dit deed ik vorig jaar zomer en dat ene plantje is nu 3x zo groot geworden. Het heeft bovendien moeiteloos de wintertemperaturen van -20 C overleefd. Je hebt het hele jaar door lekkere tijm (in de zomer zelfs met van die fleurige bloemetjes) en het is volstrekt onderhoudsarm.

Even terug naar de stengels: je kunt hier kant-en-klaar deeg uit de vriezer voor gebruiken. Het werkt zowel met deeg voor hartige taart als met bladerdeeg.

Het recept komt uit “365 hapjes uit de hele wereld” (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor ongeveer 20 stuks:

55 gr belegen kaas, geraspt
2 eetlepels mosterd
blaadjes van 2 takjes tijm
250 gr bladerdeeg of deeg voor hartige taart

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Laat de deegplakjes ontdooien. Vermeng de kaas, de mosterd en de tijm in een kommetje.

Rol het deeg uit tussen twee grote stukken plastic folie tot een rechthoek van ongeveer 30 x 10 cm. Verdeel het kaasmengsel erover en rol het op tot een lange cilinder. Rol het dan opnieuw uit tot een lap van 30 x 10 cm. Snijd deze lap in drie stukken (van ieder 10 x 10 cm, snappen jullie het nog?) en snijd deze in lange stengels (ongeveer 1½ cm breed).
Leg de stengels op een (met bakpapier beklede) bakplaat en bak ze goudbruin. Het bladerdeeg heeft hier 12-15 minuten voor nodig, het deeg voor hartige taart zo’n 18-20 minuten. Laat 10 minuten afkoelen en dien op.

Zoete aardappelen met creme fraiche dip

Ik probeer altijd zo veel mogelijk uit de kookboeken in de winkel te koken. Op zich is dat een kansloze missie, waar er staan hier ruim 2000 verschillende boeken (en er komen steeds meer bij). Maar: keuze genoeg!

Ondanks alle goede voornemens val ik toch ook vaak terug op m'n geliefde klassiekers - de trouwe lezers is vast wel eens opgevallen dat Jamie Oliver, Nigella Lawson, Donna Hay en Bill Granger hier met grote regelmaat genoemd worden. Een ander boek waar ik nu al diverse gerechten uit gemaakt heb, is "Plenty" van Yotam Ottolenghi (Fontaine Uitgevers). Eigenlijk was ik van mening dat dit vegetarische boek nu wel voldoende aandacht had gekregen op dit blog, maar toen werd me het onderstaande recept aanbevolen door klanten. "Verslavend" was de term die gebruikt werd, dus ik kon geen weerstand bieden... En inderdaad! Een soort zoete aardappelpatat met een frisse crème fraîche dip... Njam!

Snack / bijgerecht voor 4 personen:

3 middelgrote zoete aardappelen (ongeveer 900 gr)
4 eetlepels olijfolie
1½ theelepel gemalen korianderzaad
¾ theelepel fijn zeezout
1 verse rode chilipeper, in ringetjes gehakt
15 gr korianderblaadjes
½ stengel citroengras, heel fijn gehakt (of: 1 theelepel citroengraspasta uit zo'n potje)
200 ml crème fraîche
geraspte schil en sap van 2 limoenen
50 gr (ongeveer 5 cm) verse gemberwortel, geraspt
½ theelepel fijn zeezout

Verhit de oven tot 210 graden Celsius. Was de aardappelen, maar schil ze niet en snijd ze in grove parten. Bekleed een braadslede met bakpapier en leg hier de aardappelen op. Besprenkel ze met olijfolie, het korianderzaad en het zout. Rooster ze in ongeveer 25 minuten gaar in de oven (ja, dan zijn ze inderdaad gaar - zoete aardappelen hebben hier veel minder tijd voor nodig dan gewone aardappelen). Laat ze iets afkoelen.
Roer intussen de dipsaus van het citroengras, de crème fraîche, de limoen, de gemberwortel en het zeezout.
Bestrooi de aardappelparten met de rode peper en de koriander en serveer (warm of lauw) met de koude crème fraîche dip.

Pita-enchilada's met zure room en harissa

Dit gerecht komt uit m'n eigen koker. Dat betekent per definitie dat (a) het niet verfijnd is, (b) niet ingewikkeld is en (c) waarschijnlijk gebaseerd is op ingredienten die zich geheel toevallig in mijn koelkast bevonden. Dat levert nog wel eens een minder smakelijk rommeltje op, maar soms ook een voltreffer!

Geen schoonheidsprijs, wél lekker

Er waren een aantal spulletjes die gebruikt moesten worden: zure room, koriander en pitabroodjes. Maar eigenlijk had ik zin om enchilada's te maken, met heel veel kaas. En, niet onbelangrijk: ik had in de voorafgaande weken gezien hoe zowel Jamie als Nigella een dipsaus maakte van harissa met kwark of yoghurt. Et voila: de pita-enchilada met zure room-harissasaus was geboren!

Je kunt deze pita's eten als snack, maar ze fungeerden bij mij als avondeten - en dat beviel ook prima. Het gebruik van harissa is een beetje persoonlijk. Houd je van heel pittig, gebruik dan rustig wat meer dan de door mij gebruikte 2 theelepels. Lijkt het je allemaal wat te heftig, doe er dan gewoon wat minder in.

Voor 2 personen:

4 afbak-pitabroodjes
125 ml zure room
2 theelepels harissa
klein bosje verse koriander, grof gehakt
100 gr geraspte (belegen) kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celcius,
Bak de pitabroodjes af in de oven volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Roer een sausje van de zure room, de harissa en de koriander en breng op smaak met zout en peper.
Snijd de broodjes open (als ze nog gloeiend heet zijn) en doe in elk ¼ deel van de saus. Bestrooi dit met telkens ¼ deel van de kaas en leg de pita's nog 5 minuten terug in de oven. Serveer warm.

Bladerdeegsnack met brie en marmelade

Even een snel berichtje over een snelle snack: brie in bladerdeeg. Ik vond het idee voor het eerst op de foodblog van FoodMayhem, maar inmiddels heb ik het al op meerdere plaatsen gezien. Uiteraard ging ik voor een vereenvoudigde versie (mevrouw FoodMayhem kneedt een - waarschijnlijk heel lekker - deegje met zure room) met bladerdeeg. Een recept kun je het niet echt noemen, dus hier volgen de aanwijzingen:

Voor 10 stuks:
5 vellen bladerdeeg, ontdooid, doormidden gesneden
brie, in plakken van ca. ½ cm dikte gesneden
jam of marmelade naar smaak

Neem een half plakje bladerdeeg en leg hierop twee stukjes brie van ca. 3 cm lengte. Stapel de brie bovenop elkaar en doe er een kleine theelepel jam of marmelade naar keuze bovenop. Ik gebruikte aardbeienjam en sinaasappel-rabarber marmelade, maar gebruik vooral elke smaak die je lekker vindt. Vouw dan het bladerdeeg dicht en "verzegel" de randen met wat water - je kunt ook met een vork even de randen aandrukken. Als je in de stemming bent (maar die stap heb ik overgeslagen), kun je de brie-pakketjes nog bestrijken met wat losgeklopt eigeel.
Verwarm de oven voor op 200 graden Celcius en laat de bladerdeegsnacks in circa 20 minuten goudgeel kleuren. Uiteraard zijn ze warm het lekkerst, maar ook koud niet te versmaden!

Pretzels (zoute krakelingen)

Sinds afgelopen zomer hangt in de Cook & Book winkel een rek met gratis culicards van ZTRDG. ZTRDG wijst mensen graag de weg naar lokale producenten en seizoensingredienten en geeft via de ZTRDG-website en de culicards allerhande lekkere recepten hiervoor. Elke maand wordt een aantal "Vrienden van ZTRDG" in het zonnetje gezet en deze eer was in oktober ook Cook & Book te beurt gevallen - erg leuk!
Aan de hand van één van de culicards maakte ik pretzels, of wel: zoute krakelingen. Makkelijk en snel te maken en een heerlijk hartige snack!

Voor circa 15-20 stuks:
450 gr tarwebloem
1 theelepel zout
1 theelepel honing
7 gr gedroogde gist
250 - 300 ml vocht (½ water, ½ melk)
1 ei, losgeroerd
grof zeezout

Vermeng in een kom de bloem, het zout, de honing en het gist. Voeg het vocht toe en kneed dit in circa 10 minuten tot een glad deeg. Verdeel het deeg dan in 15-20 stukken en rol hiervan slierten. Leg de slierten in elke gewenste vorm (krakeling, cirkel, knoop) op een ingevette of beklede bakplaat. Dek de bakplaat af met een schone theedoek of plastic folie en laat het deeg op een warme plek circa 15 minuten rijzen.
Verwarm de oven voor op 225 graden Celcius. Bestrijk de pretzels met het losgeklopte ei en bestrooi ze royaal met het zeezout. Zet de bakplaat in de oven en schakel de temperatuur terug tot 200 graden Celcius. Bak de krakeling in circa 20 minuten gaar en goudbruin. Lekker bij de borrel!

Garnalen & chorizo-hapje/snack/tapa

Een snack is uit de mode. Ten minste, ik hoor nooit meer iemand dat woord gebruiken. Tegenwoordig spreken we alleen over "tapas". Alles is een "tapa", ook als het in de verste verte niets met Spanje te maken heeft. Want tapas, dat zijn toch gewoon kleine Spaanse hapjes. Diezelfde hapjes heten in Griekenland en het Midden-Oosten "mezze", in Italie "antipasti", in Frankrijk "hors d'oeuvres" en - tot voor kort - in Nederland "hapjes" of "snacks". Vergeeft u mij als ik toch gewoon hardnekkig het woord "tapas" reserveer voor uitsluitend Spaanse snacks?
Oke, dan kunnen we nu verder met het receptje voor deze tapa - want het gaat hier wel degelijk om iets Spaans. Het is een - ietwat verbouwd - receptje van Jamie Oliver (uit de delicious. van september 2010) en door het gebruik van chorizo kunnen redelijk gerust de term "tapa" hier op loslaten.

125 gr roze garnalen
100 gr chorizo, in kleine blokjes
1 citroen
2 lente-uitjes, in fijne ringetjes
handjevol peterselie, fijngehakt

Doe de chorizo in een droge koekenpan en bak de blokjes op hoog vuur aan, zodat het vet uit de chorizo vrij komt. Draai het vuur dan wat lager en voeg de garnalen en lente-uitjes toe. Bak dit een paar minuten. Voeg het sap van ½ citroen toe en doe op het laatst de peterselie erbij. Serveer dit garnalen & chorizo-mengsel met stevig brood of tortilla's en voeg eventueel naar smaak nog extra citroensap toe.

Sambusak

Tijdens mijn beschamend luie Kerstdagen lag ik zappend op de bank en kwam toen toevallig een uitzending van "The Taste of Life" tegen. De aflevering ging over Jordanie en Rudolph van Veen maakte sambusaks. Dat zijn kleine pasteitjes met een hartige vulling - een soort Midden-Oosten variant op de samosa's uit India. Met name het deeg trok m'n aandacht; dat wordt namelijk gemaakt met Griekse yoghurt.
Met het oog op Oudejaarsavond heb ik gisteravond deze sambusaks gemaakt - uiteindelijk drink je champagne beter niet op een lege maag! Geloof me.

Ingrediënten deeg:
200 gr Griekse of Turkse yoghurt
60 ml olijfolie
300 gr bloem
1 eetlepel bakpoeder
0,5 theelepel zout

Ingrediënten vulling 1:
1 ei
2 takjes munt
250 gr lamsgehakt
1 mespuntje kaneelpoeder
zout en peper

Ingrediënten vulling 2:
100 gr bladspinazie
200 gr feta
sesamzaad
zout en peper

Kneed een soepel deeg van de ingrediënten voor het deeg. Laat het verpakt in plastic folie 1 uur rusten in de koelkast.
Klop het ei los en hak de munt. Meng het gehakt met de helft van het ei, de munt, de kaneel, zout en peper (vulling 1).
Stoom de spinazie 1 minuut op 100 graden Celcius en hak het fijn. Brokkel de feta en voeg het bij de spinazie. Breng op smaak met (weinig) zout en peper (vulling 2).
Rol het deeg uit en maak van de helft rondjes met behulp van een steker en snijd van de rest vierkantjes. Bestrijk de randjes met water en schep er een beetje vulling op. Vouw ze dicht en druk de randen aan met een vork. Vul de rondjes met de spinzievulling (vulling 2) en de vierkantjes met het gehakt (vulling 1). Bestrijk ze met de rest van het ei en bestrooi de spinaziesambusak met sesamzaadjes. Verwarm de oven voor de hetelucht 180 graden Celcius en bak ze in 20-25 minuten gaar.

Voor diegenen onder jullie die geen stoomoven hebben: gewoon 100 gr diepvries bladspinazie ontdooien, goed uitknijpen en klaar! En voor diegenen die even geen lamsgehakt in huis hebben: met rundergehakt lukt het ook! Overbodig om te zeggen dat ik de varianten met de diepvriesspinazie en rundergehakt heb gemaakt....

Tot slot: ik had behoorlijk wat vulling over. Dat betekent waarschijnlijk dat ik het deeg dunner had moeten uitrollen en dus meer sambusaks had kunnen maken. Ik heb het echter opgelost door voor de resterende vulling bladerdeeg te gebruiken.

Ik wens jullie allemaal een goed uiteinde en een gelukkig, gezond en vooral smakelijk 2010!