FoodLovers Festival 2010 - deel 2

Afgelopen weekend was het dan zover: het FoodLovers Festival in Andelst. Twee dagen gevuld met goed eten, goede wijn en goede muziek. Er kwamen veel mensen, er werd prima gekookt en de wijnen waren heerlijk - en dus zat de stemming er goed in!

Veel mensen maakten gebruik van de mogelijkheid om workshops te volgens, zoals bij voorbeeld bij EdsKitchen die met vergeten groenten kookte. Daarnaast werd het festival culinair verzorgd (en hoe!) door FoodEmotions, het bedrijf van Ramon Beuk.

Cook & Book was ook aanwezig (helaas alleen op zondag, op zaterdag was ik uiteraard gewoon in de winkel) en natuurlijk was er een flinke stapel boeken van Ramon meegekomen. Hij heeft vlijtig z'n boeken gesigneerd en was ook zeker niet te beroerd om met z'n fans op de foto te gaan!

FoodLovers 2010 was een geslaagd feestje! Op naar de editie van 2011!

In de herkansing wel gelukt: Kastanjecake

Het is inmiddels een paar maanden geleden dat ik een eerste poging ondernam om kastanjecake te bakken. Ik had het recept gevonden in een Frans kookboek en het zag er allemaal kinderlijk eenvoudig uit. Tuurlijk, je had er kastanjepuree voor nodig en dat heeft de gemiddelde Nederlander niet in huis, maar verder gingen er alleen maar hele gangbare ingredienten in. Wat wel opviel was dat er geen bloem aan te pas kwam, alleen maar veel eieren...
Het beslag was zo gepiept en er leek geen vuiltje aan de lucht. Totdat de voorgeschreven baktijd verstreken was en ik m'n kastanjetaart - die tot een geweldige hoogte gestegen was - uit de oven haalde. In de daarop volgende seconden stortte de cake voor m'n ogen in elkaar en resteerde een zielig hoopje prut; dat bovendien niet gaar was. Niet goed.
Ik heb de prut teruggezet in de oven en daar nog een tijdje laten staan. Het resultaat zag er niet uit, maar was in ieder geval gaar. De cake was bovendien te zoet, kortom: mislukking. Grrr....

Maar... een kastanjecake (lees: een goed gelukte kastanjecake) is wel heel lekker, dus ik liet het er niet bij zitten. Onderstaand volgt m'n eigenhandig geknutselde "recept": gewoon met cakemeel. Het resultaat is inderdaad een stevige cake en geen wiebelige soufflé. Eet smakelijk!
Nog even voor wie zich afvraagt waar hij/zij in vredesnaam kastanjepuree met vanille vandaan kan halen: gewoon te koop bij Cook & Book!

1 pak Koopmans "Fijne cake"
100 gr roomboter (op kamertemperatuur)
250 gr kastanjepuree met vanille, gezoet
4 eieren (middelgroot)
2 eetlepels melk

Verwarm de oven voor op 150 graden Celcius (hete lucht). Vet een cakevorm in met boter en bestuif de binnenkant met bloem.
Klop de boter met de mixer in een beslagkom zacht en romig. Voeg de cakemix, kastanjepuree, eieren en melk in 1 keer toe. Roer het geheel met de mixer op de laagste stand 1 minuut tot een glad geheel. Klop het beslag daarna met de mixer op de hoogste stand in circa 2 minuten tot een luchtig beslag.
Doe het beslag in de cakevorm. Bak de cake in 60-70 minuten gaar en goudbruin. Haal de cake uit de vorm en laat de cake op een rooster afkoelen.
Je kunt aan het einde van de baktijd controleren of de cake gaar is door met een sate-prikker in het midden van de cake te prikken. Wanneer de prikker er droog en schoon uitkomt, is de cake gaar.

Apple puff pancake

Ik heb het een beetje druk. Positief druk, want: winkel, webshop, workshops, FoodLovers Festival - het vergt allemaal de nodige planning en voorbereiding. Van uitgebreid koken komt op het moment dus niet veel. Mijn maman stelde een paar dagen geleden zelfs voor dat ik misschien maar een patatje moest halen bij de cafetaria op 150 meter van mijn huis. Daar ben ik nog nooit geweest! Nou, da's niet waar, ik kwam er eerder wel eens Ben & Jerry's ijs halen, maar dat verkoop ik nu zelf in de winkel....
Maar: niks patat! Ondanks het tijdgebrek blijf ik toch vooral zelf kokkerellen, al is het allemaal wat minder verantwoord. Op zich een prima excuus om weer eens deze oude lieveling te maken: apple puff pancake. Een appelpannenkoek die je in een grote schaal in de oven maakt. Lekker om zo te eten, met poedersuiker en misschien een beetje maple syrup, maar ook lekker met wat uitgebakken bacon erbij.... Het zal de trouwe lezers niet verbazen: ook dit recept komt uit het "USA cookbook" van Sheila Lukins.

Voor 4 personen:
4 eetlepels ongezouten boter, gesmolten
3 appels (Golden Delicious of Elstar), geschild, zonder klokhuis, in stukken van 2 a 3 cm
1 eetlepel gele of bruine basterdsuiker
1 theelepel kaneel
4 grote eieren
125 ml melk
1 theelepel vanille-essence
snufje zout
60 gr bloem
1 eetlepel poedersuiker

Verwarm de oven voor op 230 graden Celcius. Vet een aardewerken of gietijzeren vorm met een doorsnee van 30 cm in met boter of olie.
Doe 2 eetlepels gesmolten boter in een koekenpan. Verwarm deze op matig vuur, voeg de stukken appel toe, bestrooi ze met basterdsuiker en kaneel en bak ze al roerend 10 minuten, tot ze zacht zijn.
Klop de eieren los met melk, 2 eetlepels gesmolten boter, vanille-essence en zout. Voeg de bloem toe en roer alles goed door elkaar.
Breng in de ingevette vorm een laagje appel aan en giet het eimengsel erop.
Zet de vorm in de oven en bak de pannenkoek in 20 minuten goudbruin. Bestrooi hem voor het serveren met poedersuiker en snijd hem in grote punten.

NB: Ik gebruikte een glazen vorm en liet de pannenkoek bijna 30 minuten in de oven.

Voor de liefhebbers: Honingkoffie

What was I thinking?! Hoe kon ik ooit denken dat ik zoiets wel lekker zou vinden? Moi, die van donkerzwarte espresso houdt en die toevoeging van suiker en/of melk als vloeken in de kerk beschouwt. Moi, die dus ook geen groot liefhebber van cappuccino is. Nou, diezelfde moi dacht dus dat honingkoffie wel eens heel goed zou kunnen smaken.

Inmiddels weet ik beter. Definitely not my cup of coffee.

Gelukkig is niet iedereen zo, dus onderstaand volgt toch het recept (afkomstig uit "Het gouden koffieboek"). Omdat er ook heel veel mensen wel van suiker, honing en melk in hun koffie houden!

Voor 1 kopje:
1 eetlepel vloeibare acaciahoning
1 koffielepel vanillesuiker
1 dl melk
1 dl sterke hete koffie

Meng in een kopje de acaciahoning met de vanillesuiker.
Breng de melk al kloppend met een garde aan de kook, zodat hij gaat schuimen.
Vul het kopje tot net over de helft met sterke, hete koffie en voeg dan de schuimende melk toe.

Sobanoedels met sesam a la Nigella

Er zijn van die dagen dat het allemaal niet zo lekker loopt. Als daar dan ook nog bij komt dat je het erg koud hebt (Hallo? Ik dacht dat de lente begonnen was?) en je maag constant om iets te eten zeurt, dan is het geen topdag. Nadat ik me dus al uitgebreid te buiten was gegaan aan versgebakken brood van de Duitse Bakker en volkoren ontbijtcrackers (die ook de rest van de dag prima te eten zijn) had ik nog steeds een ernstige aanval van lekkere trek.
Om 16.00 uur moest dus de kwark met mango er aan geloven - die eigenlijk als toetje rond 20.00 uur gepland stond. Conclusie: het was 16.15 uur, ik had nog steeds zin om wat te eten, de koopavond duurde nog tot 21.00 uur en ik had alleen m'n koopavondsalade nog. Plus een zakje Fisherman's Friends, maar die vullen niet noemenswaardig.

Gelukkig bleek de kwark met mango (magere kwark met puree op basis van 1 mango, sap van een halve citroen en een beetje suiker) wel een prima basis om het even op vol te houden. Toch was het enthousiasme groot toen ik eindelijk mocht happen in deze salade van sobanoedels met sesam. Een recept van Nigella Lawson, uit "Voor altijd zomer" (behalve dan in mei in Nederland). Ik heb trouwens nog een fijne noedelsalade van Nigella gespot (met pindakaas), dus die zal hier zeer binnenkort ook wel behandeld worden...

Het wachten werd uiteindelijk beloond en de salade stelde niet teleur (al had ik wellicht beter iets meer dressing kunnen maken, het geheel was nu aan de droge kant). Hier volgt het recept, origineel overgenomen van Nigella (voor 4 personen als bijgerecht, voor 2 personen als hoofdgerecht):

75 gr sesamzaad
zout
250 gr sobanoedels
2 theelepels rijstazijn
5 theelepels sojasaus
2 theelepels honing
2 theelepels sesamolie
5 lente-uien

Rooster de sesamzaadjes in een droge koekenpan op hoog vuur tot ze goudbruin zijn en doe ze in een kommetje.
Breng een pan water aan de kook en doe er wat zout bij. Kook de sobanoedels in 4-5 minuten (of volgens de aanwijzingen op de verpakking) tot ze zacht, maar nog niet week zijn. Spoel af met koud water en laat ze uitlekken.
Meng de azijn, sojasaus, honing en olie in de kom waar je de noedels in gaat serveren. Snijd vervolgens de lente-uitjes fijn, doe ze met de uitgelekte en afgekoelde noedels in de kom en meng ze. Hussel er tenslotte de sesamzaadjes door.
Laat de noedels minimaal een half uur staan, zodat de smaken zich kunnen ontwikkelen.

Een prettig geslaagd zalm-experiment

Een paar weken geleden schreef ik over een gepland etentje voor een nogal divers gezelschap. Jullie weten dus dat het voorgerecht inmiddels definitief was vastgelegd, maar dat ik nog over het hoofdgerecht liep te piekeren. Nou, pieker no more! Gisteren testte ik een recept waar ik echt heel blij van werd. Het was op alle punten (lees: de uiteenlopende wensen van het gezelschap) raak: geen vlees, gezond, niet al te bijzonder, maar ook niet alledaags genoeg om de foodie te vervelen. Geweldig...
Het toetje staat al lang vast - een klassieker die ik al ontelbaar vaak gemaakt heb - maar dat houd ik nog even geheim. Uiteindelijk moet ik ook nog wat te bloggen hebben als het etentje dan eindelijk heeft plaatsgevonden...

Ik geef hieronder het originele recept uit de AllerHande van april 2010. Mijn test was met een veel kleiner stuk zalm, maar de foto's geven een prima indruk van het gerecht. Nou ja, ik liet de creatieve versieringen en vormen achterwege. Da's aan mij niet zo besteed.
Voor 4 personen:

1 blik croissantdeeg
600 gr zalmfilet
1 bekertje zure room (125 ml)
1 eetlepel grove mosterd
1 bakje dille (15 gr), fijngesneden
1 sjalotje, gesnipperd
1 ei, losgeklopt

Verwarm de oven voor op 220 graden Celcius. Rol het croissantdeeg uit en snijd er 2 lange plakken van die 8 cm langer zijn dan de zalmfilet. Leg 1 plak op een met bakpapier beklede bakplaat. Leg de zalmfilet in het midden en laat de randen vrij. Bestrooi met peper en zout. Meng de zure room met de mosterd. Besmeer de zalmfilet ermee. Verdeel er 3 eetlepels fijngesneden dille en het sjalotje over.

Bestrijk de randen van het deeg met het ei. Leg de andere plak deeg erop en druk de zijkanten goed aan. Snijd het deeg rond de zalm in de vorm van een vis. Verwijder het overtollige deeg. Bestrijk de vis dun met losgeklopt ei. Schuif de bakplaat in het midden van de oven en bak de zalm in 15-20 minuten goudbruin en gaar.

Echt fijn. Ik at het met gebakken krieltjes en Italiaanse groenten, waar ik een laatste restje pesto door geroerd had. Ook fijn. Gaan we ook maar op het menu zetten!

Idiotproof biefstuk bakken!

Ken je dat? Dat je graag een sappig biefstukje eet, maar dat alleen in restaurants bestelt omdat je zelf geen behoorlijk exemplaar kunt klaarmaken? Nou, ik in elk geval wel.

Als ik iets niet kan uitstaan, is als iets niet lukt. Dus zo'n biefstuk-fobie zit dan niet lekker. En dan nu het goede nieuws van vandaag: ik heb het licht gezien...! Qua biefstuk. Want laat ik nou gisteren toch een lekker mals, sappig en perfect medium / rauw (zo heb ik ze het liefst) biefstukje hebben gebakken! De gebruikte techniek, compleet idiotproof, moet ik even met jullie delen...

De eer gaat uiteraard niet naar mij, maar naar de heren Eke Marien en Jan Groenewold, die in hun boek "Koken met kennis" (Karakter Uitgevers) beschrijven hoe je de perfecte biefstuk bakt. Dat doe je zo:

Voor 4 personen:
4 biefstukken van 150 gr en minimaal 3 cm dik
peper en zout
1 eetlepel boter

Verwarm de oven voor op 60 graden Celsius.

Bestrooi de biefstukken met peper en zout en leg ze op het rooster in de oven. Gaar de biefstukken in circa 1 uur tot de kern van de biefstuk 50 graden Celsius heeft bereikt.

Verhit de boter in een koekenpan en bak hierin de biefstukken aan beide kanten bruin. Let op! Dit gaat supersnel, slechts 15 seconden per kant is al genoeg.
Laat de biefstukken een paar minuten rusten onder folie.

Het is echt waar. Het werkt. Mijn biefstukken waren iets dunner, dus ik heb ze 45 minuten in de oven laten staan (en ik heb geen vleesthermometer, dus dat van de 50 graden Celsius heb ik niet gecontroleerd) en m'n biefstukken werden perfect.
Ik at ze met verse aardappelgnocchi met wat lente-uitjes en de inhoud van een bekertje roomkaas met daslook erdoor geroerd (roomkaas met kruiden en knoflook is een prima vervanging). Het was alleen een beetje sneu dat ik - terwijl ik in smachtende aanbidding naar m'n briljante vlees keek - de aardappelgnocchi tot aardappelsnot liet koken. Jammer dan, de pret was er niet minder om...!