Bladerdeegtaart met zoete aardappel en geitenkaas

Deze plaattaart verdient geen schoonheidsprijs, maar de combinatie van zoete aardappel, gedroogde tomaten en zachte geitenkaas is een winnaar!

Het recept komt uit “Allerhande”, juli 2015.

Voor 3 personen (*):
500 gr zoete aardappel, geschild

1 potje zongedroogde tomaten op olijfolie (285-300 gr uitgelekt gewicht)

2 theelepels korianderpoeder (ketoembar)

2 theelepels gedroogde oregano

3 lente-uien, in dunne ringetjes

1 rood pepertje, zaadlijsten verwijderd en fijngehakt

270 gr vers of diepgevroren bladerdeeg

125 gr zachte geitenkaas

(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Bekleed een bakplaat met bakpapier.

Snijd de zoete aardappel in dunne plakken (ongeveer ½ cm dik) en meng ze in een kom met 2 eetlepels olie (uit het potje met de gedroogde tomaten), het korianderpoeder en de gedroogde oregano. Voeg ook de ringetjes lente-ui, het fijngehakte rode pepertje en wat zout en peper toe.

Rol het bladerdeeg uit tot een lap die exact je bakplaat (incl. opstaande rand) bedekt. Leg de aardappelschijfjes dakpansgewijs op het bladerdeeg. Schep de achtergebleven ui en rode peper over de zoete aardappel. Verdeel de tomaten erover (snijd grotere exemplaren doormidden) en verkruimel tenslotte de geitenkaas boven de bakplaat. Bak de taart zo’n 25 minuten (in mijn oven had de taart zelfs 30 minuten nodig) en garneer eventueel met wat verse koriander.

 

(*) Volgens Albert Heijn kun je met 4 personen van deze plaattaart eten, maar sorry: niet in Casa Cook & Book.

Teriyaki-zalm met paddenstoelen

Teriyakisaus kun je natuurlijk kant-en-klaar in een flesje kopen. Lijkt me helemaal niets mis mee. Maar een recept van zalm met paddenstoelen (ok, best bijzondere combi, maar toch…) en dan met saus uit een flesje… da’s niet echt een recept. Daarom gaat hier om regelrechte home made teriyakisaus. Kinderlijk eenvoudig, snel klaar ook – en (in een schoon potje in de koelkast) nog weken houdbaar. Maak dus vooral lekker veel!

Deze recepten komen uit “Simple pleasures” van Annabel Langbein (Van Dishoeck).

Ingrediënten voor de teriyakisaus (maakt 500 ml):

250 ml sojasaus

250 ml droge sherry (of beter: sake)

3 eetlepels verse gember (geraspt)

110 gr fijne kristalsuiker

2 theelepels sesamolie

Het kan echt niet eenvoudiger: doe alle ingrediënten in een pannetje, breng de saus aan de kook en laat op laag vuurtje 10 minuten zachtjes bubbelen. Laat de saus afkoelen, giet ‘m in een schone pot of fles en bewaar in de koelkast.

Ingrediënten voor de zalm met paddenstoelen (6 personen):

20 gr gedroogde paddenstoelen, grote stukken verkruimeld

125 ml teriyakisaus (zie boven)

2 theelepels maïzena

6 zalmfilets

½ rode peper, fijngehakt

2 lente-uien

(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.

Doe de gedroogde paddenstoelen (je mag helemaal zelf weten wèlke paddenstoelen je kiest) in een kom en giet er 200 ml kokend water over. Laat ze ongeveer 15 minuten wellen. Giet er dan de teriyakisaus bij en roer vervolgens de maïzena erdoor.

Leg de zalmfilets naast elkaar in een ondiepe ovenschaal en bestrooi ze met het fijngehakte rode pepertje en de flinterdunne ringetjes lente-ui (alleen het witte gedeelte). Giet het paddenstoelen-teriyakimengsel erover en bestrooi met een beetje zout en peper. Zet de schaal ongeveer 20 minuten in de oven, tot de zalm helemaal gaar is. Snijd het groene deel van de lente-uien in lange, dunne reepjes en garneer het gerecht hiermee.

Ik serveerde deze zalm met wat simpele eiernoedels en geroerbakte paksoi (ook met een scheutje teriyakisaus erdoor).

Manakish - Arabisch platbrood met za'atar

Voor wie, net als ik vóór ik dit recept vond, niet weet wat manakish is: dit is een Arabisch platbrood. Het lijkt een beetje op een pizzabodem en de meest gebruikelijk toppings zijn za’atar (zoals hieronder beschreven), kaas of vlees (gehakt).

Ik vond het recept in “Bakken met Paul Hollywood” (geschreven door Paul Hollywood, Good Cook Publishing) en besloot dat ik het erop ging wagen. Het recept van het-GBBO-jurylid-met-de-staalblauwe-ogen maakt 3 grote broden en dat leek me een beetje veel. Ik deelde dus het recept door 3 (dat kan prima!) – en daar kreeg ik echt spijt van. Het is namelijk geen enkele moeite om meer deeg te maken en het levert wel 2 extra broden op. Want joh, dit is lékker!

Om te voorkomen dat jullie deze fout niet begaan, volgt onderstaand het recept voor 3 grote broden (of 10 kleintjes).

 

Ingrediënten:

500 gr (tarwe)bloem

10 gr fijn tafelzout

25 gr fijne kristalsuiker

10 gr gedroogde instantgist

320 ml lauwwarm water

olijfolie

10-12 eetlepels (!) za’atar

Neem een grote mengkom en doe hierin het bloem, het zout, de suiker en de gist. Voeg driekwart van het water toe en vermeng rustig met je vingers. Voeg elke keer een scheutje van het resterende water toe, tot er zich een grof deeg vormt. Je hebt misschien niet al het water nodig (of misschien juist iets extra, zoals ik). Het is bedoeling dat het deeg zacht is, maar niet erg nat.

Giet wat olijfolie op je werkblad en haal het deeg uit de mengkom. Kneed het deeg zo’n 10 minuten tot het zacht en soepel is geworden. Leg het in een met olijfolie ingevette kom, leg er een schone theedoek over en laat het deeg minimaal 1 uur (maar 2 uur, of 3 uur is ook prima) op kamertemperatuur rijzen – het verdubbelt ongeveer in grootte.

Haal het deeg uit de kom en leg het op een licht geolied werkblad. Vouw het een aantal keren om tot alle lucht eruit is en verdeel het deeg dan in 3 stukken. Rol de stukken uit tot platte broden met een doorsnede van ongeveer 30 cm (is echt heel dun!) en leg ze op bakplaten die met bakpapier bekleed zijn. Schuif de bakplaten in een grote plastic zak en laat opnieuw rijzen bij kamertemperatuur, deze keer ongeveer 20 minuten.

Verwarm de oven voor op 225 graden Celsius.

Bestrijk de bovenkant van de manakish met wat olijfolie. Meng de za’atar met voldoende olijfolie tot er een dikke pasta ontstaat en besmeer de bovenkant van de broden hier royaal mee. Bak de platbroden 15 minuten in de oven en laat afkoelen op een rooster.

Zoals altijd geldt: het is een langdurig proces, maar het is niet veel werk. En jeetje, wat ís het de moeite waard!