Hete mangosalsa

Laatst zat ik tussen mijn kookboekencollectie (thuis – ook niet onaanzienlijk) te snuffelen en kwam toen een boek tegen dat ik al bijna vergeten was. Het heet “Salsa’s en andere pittige smaakmakers” en het is al lang niet meer in de handel, maar jeetje… daar staan lekkere dingen in! In het verleden had ik al diverse recepten hieruit gemaakt en aangezien ik iets moest maken voor een BBQ-feestje besloot ik de mangosalsa weer te laten herleven.

Wat ook zo leuk is aan het boek: er wordt uitgelegd wat de verschillen zijn tussen atjar, blatjang, catsup, chowchow, ketchup, relish, salsa, sambal en chutney. Een salsa wordt gedefinieerd als “een saus, of elk klein gerecht, dat voornamelijk is samengesteld uit groenten of fruit”.

Je maakt deze salsa met groene pepers en ik ben me er van bewust dat het niet altijd even gemakkelijk is om deze te vinden. Op de markt of bij een toko lukt het meestal wel en anders kun je ze ook gewoon vervangen door rode pepers.

Voor 4 personen:

1 eetlepel plantaardige olie
1 grote (rode) ui, fijngehakt
2 groene chilipepers, zaadlijsten verwijderd en fijngehakt
2 rijpe mango’s, geschild en in blokjes
2 rijpe tomaten, in blokjes
sap van 2 limoenen
1 eetlepel lichtbruine basterdsuiker
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Neem een kleine pan en verhit hierin de olie. Doe de ui en chilipepers in de pan en fruit deze ongeveer 5 minuten op laag vuur. Doe de mango’s en de tomaten erbij, doe het deksel op de pan en laat alles 30 minuten op laag vuur zachtjes koken (regelmatig even roeren). Roer het limoensap, de suiker en zout en peper naar smaak erdoor. Serveer warm of koud.

Lekker bij ongeveer alle soorten (geroosterd) vlees, maar ook heerlijk als dip met tortillachips!

Ricottataart met citroen

Uw bloggende kookboekenverkoper heeft een kleine pauze ingelast. Om te voorkomen dat dit blog tijdens deze periode droog ligt, hebben een aantal vriendinnetjes zich bereid verklaard om gastposten te schrijven. Deze keer is het de beurt aan E., met een geweldige ricotta-citroentaart!

Ik ben dol op Italiaans koken en eten. Maar met het land zelf botert het jammer genoeg niet altijd. Afgelopen zomer kwamen we, na de nodige ontberingen onderweg, via Italië toch gewoon weer in Frankrijk uit om onze vakantie door te brengen. En dat was niet voor ’t eerst. Terug thuis laaf ik me weer aan oude, opgenomen afleveringen van de “Two Greedy Italians”. Van Antonio Carluccio is onderstaand recept voor Torta di ricotta e limone.

Uit: “Twee gulzige Italianen” van Antonio Carluccio en Gennaro Contaldo (Fontaine Uitgevers)

Voor 8 personen:

1 pak kant en klaar bladerdeeg (400 gr)
bloem, om te bestuiven
fijngeraspte schil van 1 citroen
VULLING:
300 gr ricotta
200 gr mascarpone
200 gr gekonfijte citrusschil (liefst sinaasappel en citroen), grofgehakt*
120 gr fijne kristalsuiker
6 eieren, gesplitst in dooiers en witten

* citrusschil kun je ook zelf makkelijk konfijten, zie onder voor mijn recept

Verhit de oven tot 180 °C / gasstand 3.

Rol het deeg op een met bloem bestoven werkvlak uit tot een 2 tot 3 mm dikke lap. Leg hem over een ingevette springvorm en druk het deeg rustig uit op de bodem en tegen de wand; het deeg zal royaal over de rand hangen. Dek de vorm af met een vochtige doek terwijl je de vulling maakt.
Klop in een grote kom de ricotta, mascarpone en gekonfijte schilletjes met 100 gr suiker en 5 eidooiers door elkaar. Doe de 6 eiwitten in een grote vetvrije kom en klop ze tot ze schuimig zijn. Voeg de overgebleven suiker toe en blijf kloppen tot het schuim stevig is en glanst. Vouw het eiwitschuim met een grote metalen lepel door het ricottamengsel en giet dit in de taartbodem. Sla het overhangende deeg over de vulling en bestrijk het met de overgebleven eidooier. Bak de taart 30 minuten in de oven tot het deeg gerezen en goudbruin is en de vulling nog zachtjes beweegt.
Laat de taart 2 uur afkoelen en bestrooi hem met de citroenrasp.

* Gekonfijte citrusschilletjes

Voor 200 gram:

4 onbespoten sinaasappelen
6 onbespoten citroenen
6 eetlepels fijne kristalsuiker
1½ dl water

Sinaasappelen en citroenen goed boenen en met een zesteur de schilletjes schaven. Heb je geen zesteur, dan kun je de sinaasappel ook héél dun schillen en dan de schilletjes in smalle reepjes snijden.

Doe de schilletjes met het water in een pannetjes en laat het 15 min. zachtjes koken.
Voeg 4 lepels suiker toe en laat nog eens 15 min. koken. Roer regelmatig en zorg ervoor dat de suiker niet bruin wordt!
Stort de schilletjes op een vel bakpapier en bestrooi ze met de overgebleven suiker.

Aardappelsalade met gerookte makreel

Vandaag opnieuw een gastblog van J. Ze had samen met een vriendinnetje eigenhandig een paar makrelen gerookt en deze salade is de perfecte manier om daarvan te genieten!

Op een warme zomerdag hebben wij thuis geen zin om warm te eten. Een zelf gerookte makreel stond aan de basis van de volgende overheerlijke makreelsalade.

Het recept komt uit "Vis" van Thea Spierings (Uitgeverij Karakter). Origineel is het recept met haring, maar deze heb ik vervangen door gerookte makreel.

Ingrediënten:

2 grote aardappels, geschild, gekookt en in dobbelsteentjes
1 rode ui, in halve ringen
2 hardgekookte eieren, gepeld en in partjes
1 gerookte makreel, in stukjes
1 (rode) appel, in partjes
sap van 1 citroen
1 bakje alfalfa
125 ml zure room
1 eetlepel mayonaise
1 eetlepel geraspte mierikswortel (vers of uit potje)
paar druppels worcestersaus

Meng de aardappelblokjes met de helft van de rode ui, het ei, de stukjes makreel, de appelpartjes en het citroensap.

Roer in een kommetje de zure room, de mayonaise en de mierikswortel goed door elkaar en breng op smaak met worcestersaus. Schep door de aardappelsalade. Verdeel de salade over 4 glazen of schaaltjes en garneer met de rest van de rode ui en de alfalfa.

Eet smakelijk!

Ravioli met kruidenricotta en salieboter

Ik vind het leven veel te kort om zelf pasta te maken. Of eerlijker: ik ben er gewoon te lui voor. Er is niets mis met gedroogde pasta en anders kan ik altijd nog verse pasta kopen – aldus mijn filosofie.

Werkt prima.

Tot het moment komt dat je zelf ravioli wilt maken, omdat je daar zo lekker alle kruiden die in de tuin en op het balkonnetje groeien kunt verwerken. De oplossing bleek simpel: koop verse lasagnevellen. Probleem opgelost!

Eh… misschien toch niet helemaal. De gekochte vellen zijn wel wat droger dan zelfgemaakte verse pasta en dus zul je ze goed vochtig moeten houden om er goed mee te kunnen werken. Het lukte niet helemaal en in een aantal gevallen belandde de ricottavulling in het kookwater, maar over het algemeen werd ik positief verrast… Yummie!

Dit recept komt uit “Van de melkboer” van Leanne Kitchen (Uitgeverij Terra).

Voor 4 personen:

250 gr verse lasagnevellen
250 gr ricotta
2 eetlepels versgeraspte Parmezaanse kaas + extra
2 theelepels bieslook, fijngehakt
1 eetlepel (gladde) peterselie, fijngehakt
2 theelepels basilicum, fijngehakt
1 theelepel (citroen)tijm, fijngehakt
(zee)zout en versgemalen (zwarte) peper
125 gr roomboter
24 blaadjes salie

Roer de ricotta om met de Parmezaanse kaas en de verse kruiden (behalve de salie). Breng op smaak met zout en peper.

Neem de lasagnevellen (ik maakte 28 ravioli uit 14 lasagnevellen) en leg er een theelepel ricotto op (met ongeveer 5 cm tussenruimte). Vouw het vel dubbel, bestrijk de randen met water en druk goed aan (gebruik een vork om extra stevig aan te drukken). Kook de ravioli (in gedeelten) in ruim gezouten water in 5-6 minuten gaar.
Laat de roomboter zachtjes smelten in een pannetje en zet daarna het vuur op matig. Doe de salieblaadjes in de pan en bak deze even – tot ze knapperig zijn, maar niet bruin. Haal de blaadjes uit het pannetje en leg ze op keukenpapier. Houd de boter warm tot gebruik.
Dien de ravioli op met de warme boter, krokante salieblaadjes en extra geraspte of geschaafde Parmezaanse kaas.

Libanese pizza

Nou nee, hoor, dit is geen echte pizza. Dit is een belegde tortilla die je vervolgens in de oven lekker knapperig bakt. Maar dit is wel een ontdekking!

Het onderstaande recept (afkomstig uit: “Het mighty spice kookboek” van John Gregory-Smith (Veltman Uitgevers)) is een verrassende combinatie van smaken, maar het is vooral de ontdekking van de tortilla-als-supersnelle-pizza waar ik blij van wordt. Want wat houdt je tegen om – op een dag waarop je weinig tijd en/of zin hebt – zo’n tortilla niet gewoon te besmeren met BBQ-saus en te beleggen met geraspte kaas? Mij hield helemaal niets tegen en ik vond het super!

Voor iets hoogstaander culinair kunstje volgt hieronder het recept voor de Libanese pizza, met een geweldige specerijen-olie-combinatie:

Voor 4 personen:

2 eetlepels gedroogde tijm
1½ theelepel komijnpoeder
½ theelepel piment
¼ theelepel chilipoeder
4 eetlepels olijfolie
4 grote bloemtortilla’s
200 gr kerstomaatjes, gehalveerd
200 gr mozzarella, in dunne plakjes
1 grote handvol verse munt, grof gehakt
(zee)zout
partjes citroen (voor erbij)

Verwarm de oven voor op 220 graden Celsius.

Meng tijm, komijn, piment en chili door de olijfolie en doe er ook een snufje zout bij. Bestrijk de tortilla’s met dit specerijenmengsel en verdeel de tomaten en de mozzarella er over.
Bak de tortilla’s 5-6 minuten in de oven, strooi de verse munt erover en serveer met de partjes citroen.

Lasagne met kalfsvlees en paprika

Mag ik op deze plek even ongegeneerd reclame maken voor m’n winkel en een specifiek boek dat daar wordt verkocht? Ik probeer (echt!) oprecht om de trouwe lezers van dit blog nooit het gevoel te geven dat ik bepaalde boeken probeer te slijten – maar dat gevoel zou nu misschien toch even kunnen komen.

Maar ik doe het toch.

Het zit namelijk zo: omdat Fontaine Uitgevers een feestje viert (ik meen dat ze 10 jaar bestaan), zijn ze zo vriendelijk geweest om een aantal van hun titels in prijs te verlagen. Ik zal jullie niet vermoeien met een complete opsomming (dat zou wél nadrukkelijk pluggen zijn), maar ééntje móet ik even noemen: “365 goede redenen om aan tafel te gaan” van Stéphane Reynaud. Een geweldig boek! Geloof me, deze dikke pil is een echte aanrader.

Het boek kostte tot een paar weken geleden nog EUR 29,95 – maar het feestprijsje is slechts EUR 14,95. Belachelijke prijs! Allemaal toeslaan dus!

Het boek is verkrijgbaar in de winkel en als jullie het hebben opgehaald kunnen jullie meteen aan de slag. Met de boeuf bourguignon bijvoorbeeld, of anders met deze heerlijke lasagne!

Voor 6 personen (ik maakte de helft):

4 kalfsoesters, in blokjes
2 rode paprika’s, in blokjes
2 groene paprika’s, in blokjes
3 uien, gesnipperd
3 tomaten, in grove stukken
olijfolie
50 gr roomboter
50 gr bloem
600 ml (halfvolle) melk
mespunt nootmuskaat
200 gr schapenkaas, geraspt
200 gr lasagnevellen, voorgekookt
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Neem een grote braadpan, doe er 2 eetlepels olijfolie in en bak het vlees en de uien erin aan. Voeg de paprika’s en de tomaten toe en laat het geheel in ongeveer 20 minuten tot een saus koken (voeg eventueel wat water toe als de saus te droog dreigt te worden). Breng op smaak met zout en peper.

Maak in de tussentijd de bechamelsaus: smelt de boter in een pannetje, roer het bloem erdoor en laat dit (al roerend) ongeveer 3 minuten pruttelen. Voeg dan beetje bij beetje de melk toe en roer stevig door. Breng op smaak met de nootmuskaat en laat de saus 5 minuten zachtjes koken.
Neem dan een ovenschaal en schep er een laagje vleessaus in. Doe daar bovenop een laag bechamelsaus, dan een laag kaas en tenslotte een laag lasagnebladen. Herhaal dit nog 2 keer en eindig met een laag geraspte schapenkaas.
Bak de lasagne 30 minuten in een op 180 graden Celsius voorverwarmde oven.

Champignons in kruiden-chilivinaigrette

Dit is een borrelhapje. Borrelhapjes gaan tegenwoordig door het leven onder de noemer “pinchos”, want als u het nog niet wist: “tapas” zijn zóóó 2008.

Voor mij is dit dus een borrelhapje.

Het is een heerlijk en snel gerechtje en het bestaat grotendeels uit voorraadkast-ingrediënten. Er is alleen een snel tripje naar de groenteman nodig om wat verse spulletjes te halen en je kunt aan de slag. Vamos!

Het recept komt uit “Het grote tapasboek” van Sylvia Winnewisser (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 4 porties:

400 gr kleine champignons, schoongeveegd
3 kleine lente-uitjes, fijngehakt
1 teentje knoflook, fijngehakt
½ chilipeper, zaadjes en zaadlijsten verwijderd, fijngehakt
3 eetlepels olijfolie
(zee)zout en versgemalen zwarte peper
1 takje dragon
1 takje rozemarijn
1 takje tijm
100 ml rode wijnazijn
1 theelepel suiker, optioneel

Fruit de uitjes, de knoflook en de chilipeper in de olijfolie. Voeg dan de paddenstoelen en de verse kruiden toe [je kunt trouwens rustig variëren met de kruiden; ik gebruikte bijvoorbeeld oregano in plaats van dragon]. Smoor ze even, breng op smaak met zout en peper en blus dan af met de azijn. Voeg eventueel de suiker toe om het geheel iets minder zuur te maken (ik deed dat niet). Laat de azijn vrijwel helemaal inkoken, verwijder de kruiden en serveer de champignons aan prikkers.

Buen provecho!