Eenvoudige chocoladetruffels

Wie houdt er niet van chocolade? Ja, steek je vinger maar op! Mmmm, dat zijn er niet zoveel. De meeste mensen (vrouwen) zijn er dol op en ik ben geen uitzondering. Ik ga meestal voor puur, maar sinds ik een reep Tony’s Chocolonely melk/karamel/zeezout in de FoodWeLove box aantrof, heeft zich een ernstige verslaving ontwikkeld…
Hoewel ik diverse chocolade-workshops heb gevolgd, waag ik me meestal niet aan het maken van truffels of bonbons. Toen ik echter dit buitengewoon simpele recept van Donna Hay onder ogen kreeg, ging ik toch overstag. Echt, het kan niet eenvoudiger!

Het originele recept gaat uit van het gebruik van pure chocolade couverture (couverture is chocolade met een hoger-dan-normaal aandeel cacaoboter – dit zorgt voor meer glans en een betere smeltbaarheid). Dat heb ik wel in huis, maar ik heb het (lekker eigenwijs) niet gebruikt. Ik had namelijk gelezen dat je couverture best kunt vervangen door normale pure chocolade, mits het cacaopercentage hoger dan 70% is. Ik gebruikte dan ook Hachez 77% Cocoa d’Arriba Blackberry (verkrijgbaar bij Cook & Book), waardoor er ook nog een heerlijke hint van bramen in de truffels te vinden was.

Dit recept komt uit “Modern classics 2” van Donna Hay (HarperCollins).

Voor 16 truffels:

125 ml slagroom
300 gr pure chocolade (> 70% cacaobestanddeel), in fijne stukjes gehakt
1 eetlepel cacaopoeder

Verwarm de room in een pannetje op een matig vuur en breng het bijna (maar niet helemaal) aan de kook. Voeg de chocolade toe en roer goed door gedurende 1 minuut. Haal dan het pannetje van het vuur en blijf roeren tot de chocolade helemaal gesmolten is.

Giet het chocolade-roommengsel in een vorm van 15 x 15 cm (bekleed de vorm met bakpapier of plastic folie) en laat het geheel minimaal 2 uur in de koelkast opstijven. Snijd de plak dan met een scherp mes in 16 stukken (of doe zoals ik en maak er een rommeltje van). Schep de cacaopoeder in een theezeefje en bestrooi de truffels voorzichtig met een laagje cacao.

Gegratineerde pappardelle met broccoli

Als het aan de culi-politie lag, werd altijd alles vers thuisgemaakt. Nooit meer pakjes, zakjes, potjes en blikjes – in een ideale wereld hebben we alle tijd van de wereld om alles zelf te maken. Nou, daar heb ik maling aan. Er komt zelden een blikje mijn keuken binnen, maar als het wel gebeurt dan zie ik geen enkele aanleiding om me daar schuldig onder te voelen (en van af en toe een E-nummertje op z’n tijd zal een mens echt geen grote schade oplopen).

Neem bijvoorbeeld bechamelsaus. Ik heb er een enorme hekel aan om die zelf te maken. Vraag me niet waarom, want het is niet moeilijk en ook niet tijdrovend, maar ik vind het een vreselijk werkje. Ik maak het wel eens (klik hier voor het bewijs), maar meestal zoek ik een andere oplossing… en ik ben niet de enige die dat doet! Op haar blog Kayotic Kitchen gebruikte Kay onlangs een Unox-soepje voor haar Beef Stroganoff, dus vind ik dat ik nu ook best op de proppen mag komen met mijn favoriet: de champignon-ragout uit blik, eveneens van Unox!

Dit recept is een bewerking van Smitten Kitchen’s “Baked Pasta with Broccoli Rabe and Sausage”.

Voor 3-4 personen:

1 stronk (ca. 500 gr) broccoli
250 gr pappardelle, of een andere brede pastasoort
1 eetlepel olijfolie
350 gr runderworst, velletje verwijderd
1 eetlepel gedroogde Italiaanse kruiden
1 blikje (400 gr) champignon-ragout
1 bol mozzarella
handvol Parmezaanse kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Snijd de broccoli in kleine roosjes. Gooi de stronk niet weg! Schil deze en snijd de stronk in kleine blokjes van 1 x 1 cm.

Breng een ruime hoeveelheid gezouten water aan de kook in een grote pan en kook hierin de pappardelle al dente. Voeg 3 minuten vóór het einde van de kooktijd de broccoli toe. Giet af en zet even apart tot gebruik.
Neem in de tussentijd een grote koekenpan en verhit hierin de olijfolie. Doe de worst in de pan en gebruik een houten pollepel om deze in kleinere stukjes te verdelen. Strooi de Italiaanse kruiden erover, evenals wat zout en peper. Bak de worststukjes ongeveer 5 minuten, tot ze mooi bruin zijn gekleurd. Schep de worst door de pasta en de broccoli en voeg eveneens de champignon-ragout toe. Vermeng goed en doe het geheel over in een grote ovenschaal. Scheur de mozzarella in kleine stukjes en verdeel dit over het pastamengsel. Strooi er tenslotte de Parmezaanse kaas overheen en zet de schaal in een oven die je op 200 graden Celsius hebt voorverwarmd. Laat de kazen ongeveer 25 minuten gratineren, tot de ovenschotel een mooi kleurtje heeft gekregen.

Risoni met prei en kerstomaten

Uit Griekenland heb ik een zak risoni meegebracht (al noemen ze het daar anders, maar helaas, mijn Grieks is een beetje roestig). Voor wie het niet kent: risoni lijkt op rijst, maar is in feite een pastasoort. Ondanks het feit dat het dus hele kleine vormpjes zijn, heeft het een kooktijd van 14-17 minuten. Ik besloot er risotto van te maken…

Voor 2 personen:

250 gr kerstomaten
1 + 1 eetlepel olijfolie
1 ui, fijngesnipperd
150 gr risoni (of arborio-rijst)
250 gr prei, in ringen
circa 625 ml groentebouillon
geraspte Parmezaanse kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius. Doe de gewassen kerstomaten in een ovenschaal, giet er wat olijfolie over en bestrooi met zeezout. Zet de schaal 30 minuten in de oven.

Neem een grote koekenpan en verhit daarin een eetlepel olijfolie. Fruit op een rustig vuurtje de ui even aan en voeg dan de risoni toe. Fruit dit even mee en doe daarna de prei in de pan. Voeg een paar soeplepels bouillon toe, breng het geheel aan de kook en laat het zachtjes pruttelen. Voeg geregeld extra bouillon toe. Proef na ongeveer 15 minuten koken of de risoni al (bijna) gaar is. Neem eventueel een paar minuten extra de tijd, maar zorg dat je de rijst of pasta niet té ver doorkookt. Breng de risoni op smaak met wat versgemalen zwarte peper en eventueel wat zout.
Haal de tomaten uit de oven en giet het vocht (olie + tomatensap) door de risoni. Schep de risoni op diepe borden, rasp er Parmezaanse kaas naar wens over en leg tenslotte de geroosterde kerstomaatjes er bovenop.

Knoflookpaddenstoelen op rozemarijntoast

Na terugkeer uit Griekenland was er niet direct gelegenheid om boodschappen te gaan doen. Geen probleem, ik ging een paar avonden uit eten en toen er uiteindelijk toch gekokkereld ging worden was er alleen een tripje naar de groenteman nodig om deze knoflookpaddenstoelen te kunnen maken. De kruiden haalde ik uit eigen tuin, de ciabatta had ik nog op voorraad en aceto balsamico, Parmezaanse kaas en knoflook heb ik altijd in huis.

Het recept komt uit “Snelle gerechten” van Liz Franklin (Veltman Uitgevers), maar is een beetje opgeleukt door het gebruik van de genoemde aceto en Parmezaan. Deze twee ingrediënten maken van elke doodgewone champignon een heerlijke paddenstoel!

Voor 2 personen:

6 dikke sneden brood of ciabatta
2 eetlepels olijfolie
2 grote takken rozemarijn
1 teentje knoflook, fijngehakt
600 gr paddenstoelen (bv. oesterzwammen en champignons)
handvol bladpeterselie, grofgehakt
3 eetlepels aceto balsamico
handvol geschaafde Parmezaanse kaas
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de grill of oven op de hoogste stand. Grill het brood aan beide kanten in ongeveer 5 minuten knapperig. Sprenkel er wat olijfolie over en wrijf het brood flink in met de takjes rozemarijn.

Verhit in de tussentijd de olie in een grote koekenpan (paddenstoelen hebben ruimte nodig, anders worden ze gekookt in plaats van gebakken!) en bak de knoflook en paddenstoelen op een hoog vuur. Na ongeveer 5 minuten zijn de champignons al flink geslonken en kan de peterselie erbij. Voeg zout en peper naar smaak toe en voeg op het laatste moment de aceto balsamico toe.
Schep de paddenstoelen op de rozemarijntoast en strooi de geschaafde Parmezaanse kaas erover.

Griekenland - Kefalonia

 

Het is even heel stil geweest op dit blog en dat werd veroorzaakt door een weekje vakantie. De reis voerde naar het Griekse eiland Kefalonia, in de Ionische Zee. Het was m’n eerste vakantie in 5 jaar tijd (vorig jaar was ik 4 dagen in Noord-Holland, maar dat telt toch niet echt) en de eerste keer dat ik Cook & Book even compleet achter me liet.

 

 

Geen zorgen, er volgen nu geen 25 foto’s met opnames van elk gerecht dat ik gegeten heb. Dat had trouwens geen bijzondere kiekjes opgeleverd, want aan de opmaak van borden werd niet zoveel aandacht besteed. Maar jeetje… wat hebben we lekker gegeten!

We verbleven op een behoorlijk afgelegen plekje, maar de eigenaresse (Stella) van het kleinschalige appartementencomplex bleek een briljante kok. Rechttoe-rechtaan Grieks home-made food – smullen! Bovendien bleek haar echtgenoot (Stavros) buitengewoon goed in het bedienen van de barbecue. In de gerechten werden vaak groenten en fruitsoorten gebruikt die op het eigen terrein groeiden... een paar van deze prachtige limoenen zijn niet op Kefalonia gebleven, maar zijn meegereisd naar Arnhem! De granaatappels heb ik laten hangen en de vijgen heb ik gewoon ter plaatse opgegeten ;-)

Een korte samenvatting van het eten: moussaka, gegrilde brasem met een citroen-oreganosausje, souvlaki met knoflook-oregano rub en tzatziki, kip in rode wijn saus, konijn in tomatensaus en de specialiteit van het eiland: kreatopita (vleespastei). Deze pastei (om je vingers bij op te eten!) staat op m’n lijstje om zelf ook te gaan maken. Houd dit blog in de gaten…

Gnocchi met bieslook en mosterdsaus

Toen vorige week zaterdagavond het nieuws naar buiten kwam dat De Bijenkorf in Arnhem per 1 januari 2014 gaat sluiten was dat – voorzichtig uitgedrukt – nogal een nare verrassing. Er gingen al jaren geruchten over een mogelijke sluiting en dus besteedde niemand daar nog veel aandacht aan, maar nu was het dan toch echt waar. In eerste instantie maakte ik me vooral druk over de effecten die deze sluiting zal hebben op m’n eigen winkeltje – ik zag het allemaal niet zo positief. Inmiddels is de stemming iets gekeerd, geholpen door een aantal zeer ondersteunende mensen die erop wezen dat iedere verandering ook nieuwe kansen biedt (al is me nog niet geheel duidelijke welke...) Dus: welkom in Arnhem, Primark!

Voor de 99 werknemers van De Bijenkorf ligt het waarschijnlijk allemaal niet zo gunstig. Tuurlijk, ze kunnen wellicht bij Primark of een andere Bijenkorf-vestiging aan de slag – maar in de praktijk zal niet iedereen daarmee geholpen zijn. Cook & Book is gevestigd aan de Zwanenstraat, tegenover het magazijn en de personeelsingang van De Bijenkorf en ik ken de meeste werknemers een beetje. Hun lot gaat me oprecht aan het hart.

Tijdens deze ietwat bedrukte week leek een gerecht met comfort food op z’n plek. In “Foodies Magazine” (augustus 2013) stond dit recept, wat met recht wat lekkere troost bood!

Voor 2-3 personen:

500-600 gr gnocchi1 ui, fijngesnipperd
8 plakjes ontbijtspek
250 ml slagroom
3 eetlepels grove mosterd
bosje bieslook (20 gr), fijngehakt
snufje suiker
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Neem een grote koekenpan met een anti-aanbaklaag. Doe de plakjes spek in de droge koekenpan en bak ze krokant. Neem het spek uit de pan en laat de plakjes op wat keukenpapier uitlekken.

Doe de ui in de koekenpan bij het vrijgekomen spek en fruit deze glazig. Doe de slagroom erbij en laat alles 4-5 minuten inkoken. Roer dan de mosterd erdoor en kook deze ook even kort mee.
Kook in de tussentijd de gnocchi in gezouten water volgens de aanwijzingen op de verpakking (zo’n 2-3 minuten, als ze komen bovendrijven zijn ze gaar). Giet de gnocchi af en laat ze goed uitlekken.
Schep de gnocchi en de bieslook door de mosterd-roomsaus en verwarm even mee. Breng het geheel op smaak met zout en peper.
Verdeel de gnocchi over de borden en leg de plakjes ontbijtspek er bovenop. Houd eventueel wat bieslook en wat verkruimeld ontbijtspek achter om de borden mee te garneren.

Turkse pizza

Nou ja, pizza…. De bodem bestaat uit een gehalveerd Turks brood, dat enigszins verloren in de kast lag en dreigde verloren te gaan. En dat mag niet in Casa Cook & Book! Daar is mevrouw Cook & Book allergisch voor! Er wordt niets weggegooid en dit brood bleek prima te kunnen worden ingezet als pizzabodem.
Om bij het Turkse thema te blijven werd de topping een heerlijk gehakt-tomaatmengsel – als je authentiek wilt zijn dien je lamsgehakt te gebruiken, maar het werkte ook prima met rund. Als je vreest dat het geheel te droog wordt, kun je de pizza besprenkelen met gesmolten boter (vóór je de pizza in de oven afbakt), maar dat heb ik achterwege gelaten.

Het recept voor de pizza-topping komt uit “500 pizza’s en platte broden” van Rebecca Baugniet (Veltman Uitgevers, verkrijgbaar in de winkel).

Voor 2 grote pizza’s:

1 Turks brood
1 eetlepel olijfolie
½ rode ui, fijngesneden
450 gr rundergehakt (of lamsgehakt)
225 gr tomatenstukjes (blik, uitgelekt)
1 klein blikje tomatenpuree
4 eetlepels platte peterselie, fijngesneden
3 eetlepels geroosterde pijnboompitten
¼ theelepel kaneelpoeder
snufje gemalen piment
flinke snuf kruidnagelpoeder
snuf gedroogde rode chilivlokken
sap van ½ citroen
(zee)zout en versgemalen zwarte peper

Verhit de olie in een grote koekenpan. Smoor de ui een paar minuten op een matig vuur, voeg dan het gehakt toe en bak dit rul en bruin. Roer de tomatenstukjes, de tomatenpuree, de peterselie, de pijnboompitten, het kaneelpoeder, de piment, het kruidnagelpoeder en de chilivlokken erdoor en laat dit ongeveer 10-15 minuten rustig pruttelen. Roer uiteindelijk het citroensap erdoor.

Snijd het Turkse brood doormidden, zodat 2 grote pizzabodems ontstaan. Verdeel het gehaktmengsel over de bodems en bak 10 minuten in een oven die op 250 graden Celsius voorverwarmd is.