Pitabroodjes met runderreepjes in chilisaus

In het kader van de WK-recepten zal ik vandaag ook mijn steentje bijdragen. Het is niet oranje, maar ik vind het wel een typisch gerecht dat je eet terwijl je naar het voetbal zit te kijken. Persoonlijk kijk ik er nauwelijks naar, want de wedstrijden overdag kan ik niet zien en bij de avondwedstrijden ben ik (tot nu toe) heel consequent in slaap gevallen. Ja, ik ben een groot voetballiefhebber... Bovendien, en ik quote hier meneer Gary Lineker: "Soccer is a game for 22 people that run around, play the ball, and one referee who makes a slew of mistakes, and in the end Germany always wins". Dus da's duidelijk.

300 gr runderreepjes naturel
1 klein blikje ananasblokjes, uitgelekt
1 klein blikje kidneybonen, uitgelekt
3 eetlepels zoetzure chilisaus + extra voor erbij
4 pitabroodjes
2 zoete puntpaprika's, in dunne reepjes

Bak de pitabroodjes in de oven volgens de aanwijzingen op de verpakking. Bak ondertussen in een koekenpan of wok de paprika een paar minuten, voeg dan de runderreepjes toe en bak opnieuw circa 5 minuten. Voeg dan de ananas en de bonen toe (alleen verwarmen). Breng op smaak met zout, peper en de chilisaus.
Snijd de pitabroodjes open als ze klaar zijn en vul met het runderreepjesmengsel. Serveer er extra chilisaus bij (oranje!).

Siciliaanse lunch

Afgelopen zaterdag was het zover: Edwin Hofs van EdsKitchen verzorgde de Siciliaanse lunch. Grotendeels in zijn eigen keuken voorbereid, in de winkel van Cook & Book afgemaakt en geserveerd aan de grote leestafel. De 10 gasten kregen het volgende menu voorgeschoteld, dat was gebaseerd op gerechten uit het boek "Sicilicious" van Loes Janssen-Miraglia:

Primo: Ravioli gevuld met ricotta en munt, met tomatensaus en pecorino (ravioli ricotta e menta)
Secondo: Terrine van konijn (coniglio all'agrodolce), zoet-zuur van pompoen (zucca in agrodolce) en geroosterde aubergine (melanzane arrostite)
Dolce: Olijven van amandelmarsepein (olivette di Sant'Agata) en honingnoga met sesamzaad en amandelen (cubaita)
Bij iedere gang werd een bijpassende Italiaanse wijn geserveerd.

De gasten hebben genoten! Op zaterdag 10 juli is er nogmaals zo'n Siciliaanse lunch. Wilt je ook komen? Meld je dan hier aan!

Oregano pesto

Een paar weken geleden schreef ik al over mijn grote oreganostruik (oreganoplant?) en mijn plannen om daar iets lekkers mee te gaan doen. Er ontstond al snel het idee om een pesto van de blaadjes te gaan maken en vervolgens heb ik me er een tijdje over verbaasd dat je eigenlijk nooit iets hoort of leest over oreganopesto. Pesto wordt van de meest uiteenlopende kruiden gemaakt, maar oregano hoort daar nooit bij. Daar moest toch een reden voor zijn? Ik snap het niet en nadat ik de pesto dan eindelijk maakte, snap ik er nog veel minder van.

Deze pesto werd gemaakt op de wijze waarop je ook een normale basilicumpesto maakt, namelijk met toevoeging van pijnboompitjes en Parmezaanse kaas. Ik kreeg de tip dat oregano ook heel fijn samengaat met walnoten en enig onderzoek op het Internet lijkt die stelling te bevestigen. Het werden echter toch pijnboompitjes, om de simpele reden dat ik die in huis had en ze eigenlijk wel op moesten...

Dus: schaf een oreganoplant aan, plunder de blaadjes er vanaf en maak er deze heerlijke pesto van! Gewoon toevoegen aan een simpel bordje linguine, eventueel een paar uitgebakken blokjes pancetta erbij en genieten!

50 gr pijnboompitten
1 teentje knoflook
50 gr Parmezaanse kaas
snufje zeezout
bosje (handvol) oregano
(extra vergine) olijfolie

Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan tot ze goudbruin zijn. Trek de blaadjes van de takken oregano (de takjes worden niet gebruikt) en doe alle ingredienten in de keukenmachine. Maal de ingredienten fijn (afhankelijk van eigen voorkeur) en voeg langzaam de olijfolie toe, tot de pesto de gewenste "dikte" heeft bereikt.
In de koelkast is deze pesto enkele dagen houdbaar. Om de houdbaarheid te verlengen kun je een laagje olijfolie bovenop de pesto gieten en het geheel daarna koel wegzetten.

Frittata met macaroni, pancetta en basilicum

Deze week was de koopavondsalade geen salade. Salade is natuurlijk reuze lekker en gezond, maar soms wil je eens wat anders. Toen ik de nieuwste delicious. (juni 2010) doorbladerde, ontdekte ik daar een supersimpel receptje voor een lekkere Italiaanse frittata, die je ook op kamertemperatuur kunt eten. Ik heb het al eens eerder uitgelegd: in de winkel kan ik niets verwarmen (dus nooit een warme hap op koopavond - en nee, ik doe niet aan afhaal), maar er is wel een koelkastje (om de salade in te bewaren, naast de gebruikelijke kaas ). Maar je kunt natuurlijk ook een frittata thuis bereiden, overdag in het koelkastje leggen en op tijd eruit halen om op kamertemperatuur te eten...

Het recept komt dus uit het tijdschrijft, maar recepten voor frittata's (ofwel: Italiaanse omelet) kun je in ieder Italiaans kookboek vinden. In "De zilveren lepel" is er zelfs een hoofdstukje aan gewijd! Het is altijd een gerecht waarin alle restjes kunnen worden verwerkt (vlees, groente, kruiden, kaas). Dit recept is in zoverre speciaal dat het ook een restje koude pasta bevat - en daarmee is het dus perfect om als avondmaaltijd te dienen.

Tip: gebruik een koekenpan met een echt goede anti-aanbaklaag. De pan die ik gebruikte is al wat ouder en de frittata bleef dus vastplakken. Dat zorgt voor een minder mooi plaatje...

75 gr macaroni of andere korte pasta, beetgaar gekookt
75 gr pancetta of spekblokjes
1 teen knoflook, fijngehakt
5 grote eieren
75 gr (versgeraspte) Parmezaanse kaas
grote hand verse basilicumblaadjes + eventueel extra voor erbij

Bak de pancetta in een koekenpan met een doorsnede van zo'n 20 cm (en met een goede anti-aanbaklaag!) in 3-4 minuten knapperig. Voeg de knoflook toe en bak in 30 seconden goudbruin. Neem de pan van het vuur en zet apart.
Breek de eieren in een grote kom en klop ze goed door elkaar. Voeg het pancettamengsel toe en roer het met de pasta, parmezaan, basilicum en wat peper door de eieren.

Zet de koekenpan terug op middelhoog vuur. Schenk het frittatamengsel in de pan en bak 6-8 minuten tot de frittata bijna gestold is.
Verwarm intussen de grill voor op de middelste stand. Zet de pan 4-5 minuten onder de grill tot de frittata goudbruin is. [Opmerking: mijn pan past niet onder de grill, dus heb ik de frittata met behulp van een groot bord gewoon omgedraaid en nog even op de andere kant gebakken - opnieuw niet bevorderlijk voor een mooi plaatje, maar het werkt wel]
Laat 2-3 minuten in de pan rusten en schep de frittata op een plank of schaal. Snijd hem in parten, garneer eventueel met de extra basilicum en serveer warm of op kamertemperatuur.

Taartje met asperges en bosui

Hoewel ik een beetje laat op gang kwam in het aspergeseizoen, heb ik inmiddels 2 keer klassieke asperges gegeten. Tijd dus voor een beetje variatie. Het kan nog, het aspergeseizoen duurt tot 24 juni. Op die dag, Sint Jan, worden de laatste exemplaren gestoken en kan het land daarna rusten tot het volgende jaar. Natuurlijk zie je ook na 24 juni nog wel een tijdje asperges in de winkel, maar die worden dan dus steeds minder vers...
Dit bladerdeegtaartje is wat bewerkelijker dan wat ik normaal gesproken maak, maar het is zeker niet ingewikkeld. Het was een gewone doordeweekse maaltijd, maar dit is een gerecht dat zich ook prima leent voor een etentje. Een groot gedeelte (het voorbakken van de bodem en het koken van de asperges en bosuitjes) kan worden voorbereid en het vervolg is eigenlijk een fluitje van een cent.

Het recept komt uit een speciale editie van delicious. die bij een Libelle zat (mei 2010).

500 gr witte asperges, geschild, overlangs doormidden

6 bosuitjes (ik gebruikte wat meer, omdat mijn exemplaren nogal dun waren), over de lengte doormidden gesneden
150 gr gegrilde ham (plakken, of in luciferreepjes gesneden)
8 plakjes roomboterbladerdeeg (diepvries)
4 eieren, losgeklopt
2 eetlepels bloem
1 bakje ricotta (250 gr)

Verwarm de oven voor op 220 graden Celcius. Leg 4 plakjes bladerdeeg in een vierkant bij elkaar en druk ze aan elkaar vast. Herhaal dit met nog 4 plakjes. Leg de vierkanten op elkaar. Rol ze op een met bloem bestrooid werkvlak uit tot een groter vierkant van 35 x 35 cm (of tot een grote cirkel) en leg op een met bakpapier belegde bakplaat.

Snijd aan elke kant van het vierkant een lange, 1 cm brede reep af. Bestrijk de hele lap met losgeklopt ei. Leg de losse repen op de randen om de taartrand te vormen en druk ze licht vast. Bestrijk ook de rand met losgeklopt ei (niet de zijkant, want dat houdt het rijzen tegen). Prik de bodem met een vork in. Bak de bodem in 13-15 minuten goudbruin in de oven.
Kook de asperges in ruim kokend water met zout in 5-7 minuten beetgaar. Voeg na 3 minuten de bosuitjes toe. Giet af en laat uitlekken. Schakel de oven terug naar 200 graden Celcius.
Klop de ricotto met de eieren en de bloem los. Breng op smaak met zout en peper.
Verdeel de asperges en bosui om en om naast elkaar over de taart. Strooi de ham erover. Schenk het eimengsel erover uit. Zet de taart terug in de oven en bak in 15-20 minuten verder gaar.

Frisse couscoussalade - in yoghurt gegaard

Vorig jaar kreeg ik van bovenbuurman O. een gouden tip: hij vertelde mij over een kookles waar hij een couscoussalade had gemaakt, waarbij de couscous gegaard werd in yoghurt en citroensap. Ik reageerde een beetje argwanend, maar moest het natuurlijk wel proberen. En ja, verhip, het werkte! Eigenlijk natuurlijk niet zo heel vreemd: de zuren in de yoghurt en in het citroensap hebbende een garende werking. In Zuid-Amerika gebruiken ze al heel lang het sap van citrusvruchten om stukken vis te garen (ceviche).
Na de aanvankelijke achterdocht, veroverde de yoghurt-couscoussalade al snel een vast plekje in mijn keuken. Er is niet echt een strikt recept voor - je kunt er eigenlijk alles in doen wat je lekker vindt - maar een paar spelregels zijn er wel: op 200 gram couscous moet je (minimaal) 500 ml yoghurt (het liefst Griekse yoghurt en anders volle yoghurt) gebruiken en het sap van 1 citroen. In eerste instantie lijkt dit op couscous-soep, maar geloof me: het wordt helemaal geabsorbeerd. Fantastisch zomergerecht!

200 gr couscous
500 ml Griekse yoghurt

sap van 1 citroen
40 gr (geroosterde) pijnboompitten
150 gr feta, in blokjes
1 komkommer, zaadlijsten verwijderd, in blokjes
1 rode paprika, in blokjes
100 gr droge worst, in blokjes
100 gr gewelde pruimen, in blokjes
25 gr verse munt, in reepjes
1 theelepel couscouskruiden of kaneel
zeezout en versgemalen peper

Voeg de yoghurt en het citroensap toe aan de couscous en roer alles goed door elkaar. Zet het minimaal 1 uur (maar beter: een dag of nacht) in de koelkast. Je zult zien dat de couscous dan gegaard is en het vocht volledig heeft opgenomen. Gebruik 2 vorken om de couscous uit elkaar te halen. Het is ietsje vochtiger dan normale couscous, maar toch behoorlijk rul.
Voeg nu alle andere ingredienten toe, volledig naar je eigen smaak. Het verdient de aanbeveling om in ieder geval 1 zoet element toe te voegen (rozijnen, gedroogde abrikozen of gewelde pruimen), een kaas (feta of geitenkaas) en iets noot-achtigs (pijnboompitten, amandelen). Het gebruik van vlees (in de vorm van blokjes droge worst of kipreepjes) is een mogelijkheid, maar niet strikt noodzakelijk. Leef je uit en geniet ervan! Deze salade is verrassend en verfrissend, perfect voor de komende zomer!

Biefstuk met paksoi in oestersaus

Op RTL4 is op maandagmiddag de serie "Chinese food made easy" met Ching-He Huang te zien. Ik kijk daar altijd graag naar, omdat ze het leuk doet en er inderdaad in slaagt om op een hele snelle, lekkere en gezonde manier Chinees te koken. Natuurlijk is aan die serie ook een kookboek verbonden (da's tegenwoordig altijd zo - en dat vind ik niet erg) dat in het Nederlands "Veel lekkers uit China!" heet. Geinspireerd door Ching-He maakte ik een gerecht uit dit boekje.
Bijna was ik er in geslaagd om het recept keurig te volgen, maar de aanwezigheid van slechts 200 gr groente (voor 2 personen) gooide roet in het eten. Bovendien: Ching-He gaat uit van mini paksoi, maar ik had gewoon een maxi exemplaar en die woog 750 gr. Dus: hier volgt het recept, met aangepaste hoeveelheid groente en oestersaus!

350 gr biefstuk

1 theelepel lichte sojasaus
1 eetlepel + 2 eetlepels oestersaus
snuf suiker
2 eetlepels arachide-olie (of zonnebloemolie)
3 tenen knoflook, gekneusd en fijngehakt
1 middelgrote chilipeper, zonder zaadjes, fijngehakt
ca. 750 gr paksoi, overlangs doormidden gesneden en in grove stukken gehakt
zout, versgemalen zwarte peper

Klop het vlees zachtjes met een deegroller (je kunt ook een vleeshamer of de platte kant van een Chinees mes gebruiken, maar werkelijk: wie heeft dat in huis?). Snijd het in dunne plakken en doe ze in een kom. Kruid het vlees met de sojasaus, 1 eetlepel oestersaus, de suiker, zout en peper. Zet opzij.

Verhit een wok op hoog vuur en doe er 1 eetlepel olie in. Voeg de knoflook en de chilipeper toe en bak ze kort. Doe de paksoi erbij en roerbak de stukken circa 4 minuten. Breng ze op smaak met een snuf zout en 2 eetlepels oestersaus. Stort de paksoi op een serveerschaal.
Verhit de wok weer op hoog vuur en voeg de overgebleven olie toe. Doe de plakjes vlees erin en roerbak ze 2-3 minuten. Schep het vlees over de paksoi of meng alles door elkaar en dien het gerecht meteen op. Ik at er zilvervliesrijst bij.