Italiaanse pastasalade met pesto en mozzarella

De koopavondsalade van deze week is nauwelijks een recept waardig. Het was opnieuw een kwestie van een koelkast die opgeruimd moest worden. De mozzarella had als THT-datum vandaag, dus daar moest dringend iets mee gebeuren. Gedroogde tomaten in olie zijn er altijd, evenals pijnboompitten en toevallig had ik een bakje pesto staan. Ok, pesto kun je natuurlijk ook zelf maken, maar mijn basilicumplantje levert nu hooguit een paar garneer-blaadjes af (zie foto!). Als ik nu pesto van het dappere struikje ga maken, levert dat (a) weinig pesto op en (b) een volledig kaalgeplukt zielig plantje. Dus niet.

Voor 1 persoon:
50 gr gekookte pasta (in dit geval conglichie)
100 gr mozzarella, in kleine blokjes
3 eetlepels pijnboompitten, geroosterd
4 gedroogde tomaatjes, in stukjes
2 eetlepels pesto

De aanwijzingen zijn buitengewoon simpel: meng alle ingredienten door elkaar. Zo, dat was ingewikkeld....

FoodLovers Festival 2010

Op zaterdag 15 mei en zondag 16 mei 2010 wordt voor de eerste keer het FoodLovers Festival georganiseerd. Het spektakel vindt plaats in de Veilinghal in Andelst, in het hart van de bloeiende Betuwe, dat twee dagen lang in het teken zal staan van eten, drinken en muziek!

Er is een FoodLovers Market waar diverse producenten hun bijzondere waren aanbieden; er zijn talloze workshops en demonstraties, o.a. door EdsKitchen en Andy McDonald, en op zaterdagavond is er de FoodLovers Party! Een hoofdrol is weggelegd voor Ramon Beuk en zijn bedrijf Food Emotions, die de gehele catering op het grote kookeiland zullen verzorgen.

Ook Cook & Book is aanwezig! Met een mooie collectie boeken zal ik op zondag 16 mei (dus niet op zaterdag 15 mei - de winkel is dan natuurlijk gewoon open en ik kan mezelf niet klonen) een stand bezetten. En wat helemaal mooi is: Ramon Beuk komt zijn kookboeken op de Cook & Book stand signeren! Reken dus maar dat er een enorme stapel "Wat van Fair komt..." en "365 dagen lekker eten en genieten" meegaat naar Andelst. Het exacte tijdstip van de signeersessie is nog niet bekend, maar dit laat ik jullie zo snel mogelijk weten.

Tot ziens op het FoodLovers Festival in Andelst!

Zoete workshops en Siciliaanse lunches

Spannende nieuwe ontwikkelingen bij Cook and Book! Jullie kennen natuurlijk al de winkel, de website, de webshop, Twitter en deze foodblog. In alle gevallen draait het om kookboeken, koken, eten en drinken. En dat gaan we nu nog een tikje verder voeren: vanaf mei 2010 zullen in de winkel regelmatig workshops georganiseerd worden!

In de eerste plaats zullen er workshops koekjes versieren en cupcakes decoreren worden gegeven. Dat doe ik uiteraard niet zelf; want zoiets moet je overlaten aan mensen die er verstand van hebben. In dit geval is dat Marieke de Korte, patissier en eigenaar van Alle Taarten. De eerste workshop is op zaterdag 22 mei: "Romantic cookies", een workshop koekjes decoreren met royal icing. Aanmelden kan via de webshop of gewoon in de winkel.

Naast deze zoete workshops, zullen er op 12 juni en 10 juli twee Siciliaanse lunches worden verzorgd. Opnieuw door kenners: EdsKitchen, die het kookgedeelte voor zijn rekening neemt, en Il Convivio Wijnen, die zorgt dat bij iedere gang (3 stuks) een bijpassende Italiaanse wijn zal worden geschonken.
Deze "smaakworkshops" zullen worden gebaseerd op het boek "Sicilicious" van Loes Janssen-Miraglia. Edwin van EdsKitchen verzorgt de lunch terwijl iedereen hem op z'n vingers mag kijken en vragen kan stellen. Hebben jullie al trek? Meld je dan aan voor de lunch van zaterdag 12 juni of zaterdag 10 juli.

Het is een start. Als het alle partijen goed bevalt en als het enthousiasme onder de deelnemers groot is, zullen extra data volgen!

Sambalkip met kokosboontjes

Ik lust eigenlijk alles wel. Nou ja, ik houd niet van orgaanvlees - dus geen gebakken lever, maar wel pate. En ik hou niet van noten, behalve van pinda's - vooral als er chocolade omheen zit. Maar eigenlijk begrijp ik het zelf ook niet helemaal; zie onderstaande voorbeelden:

Amandelen: ik gruwel van amandelen. Behalve als je er mee bakken kunt: gemalen amandelen en amandelmeel zijn ok. Gelukkig maar, anders had het macaron-experiment nooit het daglicht gezien.
Tomaten: natuurlijk lust ik tomaten. Alleen niet als ze rauw zijn. Wel als ze gedroogd zijn, in puree of saus of soep zijn omgetoverd. Ik maak er graag chutney van, kortom ik vind ze heerlijk. Maar een rauw kerstomaatje zal ik niet aanraken. Dat kan eindeloos op tafel blijven liggen; ik zit er niet aan. Kom daar maar eens om met een reep chocolade.
Banaan: bah! Kleffe hap, maar gepureerd door de cake of muffins blijkt de kleffe hap ineens heel lekker. Bananenijs, ja lekker! Bananensplit, no way.

Kortom: ieder zinvol verband ontbreekt. De geschaafde amandelen in het onderstaande recept vallen in de categorie "lust ik niet", dus die heb ik er zelf uit gelaten. Voor ieder normaal mens kan ik alleen maar aanbevelen om ze wel in het gerecht te verwerken. Uiteindelijk zal Ramon Beuk, op wiens recept het onderstaande is gebaseerd (uit: "365 dagen lekker eten en genieten"), wel hebben geweten waar hij mee bezig was. Trouwens: in zijn originele recept worden de sperzieboontjes gefrituurd. Alleen: frituren, dat doe ik dus niet. Vette boel en niet lekker. Hoewel een frietje er op z'n tijd best ingaat...

500 gr kipfilet, in grove stukken
75 gr amandelsnippers
1 eetlepel sambal (ja echt, gewoon doen)
1 eetlepel tomatenpuree (= 1 klein blikje)
5 eetlepels zoute sojasaus
1 eetlepel gembersiroop
1 teentje knoflook
400 gr sperzieboontjes
4 eetlepels geraspte kokos
200 gr (zilvervlies-)rijst
olie

Bak de blokjes kipfilet tot ze bruin en gaar zijn. Voeg de amandelsnippers toe en bak ze 1 minuut mee. Voeg de sambal en tomatenpuree toe en bak een paar tellen aan. Voeg 3 eetlepels sojasaus en de gembersiroop toe. Doe de knoflook erbij en blus af met 1 dl water.
Was de boontjes en snijd de puntjes er van af. Kook de rijst en de boontjes samen in één pan zo'n 8 minuten in ruim voldoende water. Giet het water af, vermeng de boontjes en rijst met 2 eetlepels sojasaus en de geraspte kokos en en laat het geheel (met het deksel op de pan) nog 5 minuten staan.
Supercombinatie van scherpe kip en zacht-zoete boontjes met rijst!

Snelle polenta met citroengarnalen

Er zijn dagen dat ik serieus twijfel aan mijn verstandelijke vermogens. Ik bedoel, hoe ingewikkeld kan het zijn om polenta te koken? Snelkookpolenta nota bene. Zonder je keuken in een snelkookpolentazwembad te veranderen.
Ik deed vast iets niet goed, want ik dacht (lees: ik concludeerde uit onderstaand recept) dat je de polenta zo'n 5 minuten rustig op een laag vuurtje moest laten bubbelen. Ha! Wellicht een typische misvatting van iemand die voor het eerst zelf polenta maakt, want het boeltje bubbelde zo heftig - ook op heel laag vuur -dat niet alleen mijn kookplaat onder de polenta zat, maar ook het aanrecht en de vloer. Het scheelde weinig of ik had het van het plafond kunnen poetsen.
Meestal ben ik niet zo vlot, maar ineens stond de pan verrassend snel naast de kookplaat. Om daar vervolgens (voor de zekerheid toch maar met deksel erop) rustig 5 minuten te blijven staan. Verbazing alom toen de polenta toch goed bleek te zijn geworden.

Onderstaand volgt het exacte recept van Antonio Carluccio (die ongetwijfeld al duizend keer polenta heeft gekookt en er nooit een kliederboel van heeft gemaakt), uit zijn boek "Eerlijk Italiaans":

Voor 4 personen:

1 liter water
zout
200 gr snelkookpolenta
120 gr parmezaanse kaas, versgeraspt
100 gr boter
300 gr kleine roze garnalen, gepeld
50 gr boter
sap van 2 citroenen

Breng het water aan de kook, voeg wat zout toe en strooi de polenta al roerend in de pan, zodat er geen klontjes ontstaan. Voeg na 5 minuten de parmezaan en de boter toe en roer alles goed door elkaar.
Bak in een andere pan de garnalen zachtjes 5 minuten in de boter en voeg dan ook het citroensap toe.
Schep de polenta op de borden en verdeel de garnalen en de saus er bovenop.

Worteltjessoep

Volgende maand krijg ik een bont gezelschap te eten: vriendinnetje M. die alles lust - als het maar gezond is, vriendje G.J. die een regelrechte foodie is, vriendje L. die vooral van eenvoudige en lekkere Hollandse kost houdt en vriendinnetje L. die noodgedwongen een geen-vlees-dieet volgt. Allemaal reuze gezellige mensen, maar het menu voor die avond bezorgt me hoofdpijn. Het moet vleesloos, het mag niet te avontuurlijk, maar het kan ook niet te veilig, want de foodie moet natuurlijk wel onder de indruk raken.

Als voorafje gaat het waarschijnlijk een wortelsoepje worden. Toegegeven, niet erg spannend - maar het is in ieder geval toch iets aparter dan tomatensoep. Afgelopen weekend was de proefrit en die beviel goed. Waarschijnlijk gaat dit voorgerecht het wel worden. Mooi, nu de rest van het menu nog uitvogelen....

Het recept voor deze wortelsoep (6 personen) komt uit het boekje "Amuse soepjes" van Anne-Catherine Bley. Zoals op de foto te zien is, maakte ik voor deze test slechts een halve hoeveelheid.

1 kg wortels
3 uien
½ theelepel gemalen koriander
1 eetlepel olijfolie
1½ liter water
100 ml slagroom (ik gebruikte kookroom)
zout en peper

Schil de wortels en snijd ze in schijfjes. Pel de uien en snipper ze. Fruit de ui met de gemalen koriander onder af en toe omscheppen in de olie. Doe dat ongeveer 5 minuten op laag vuur tot de ui glazig is. Voeg de wortels toe en schep alles goed om. Giet het water erbij. Breng op smaak met zout.

Breng aan de kook. Draai dan het vuur laag en laat het mengsel ongeveer 25-30 minuten sudderen. De wortels moeten dan helemaal gaar zijn. Neem de pan van het vuur en roer de slagroom door de soep. Pureer met een staafmixer en breng op smaak met zout en peper.

Voor de definitieve uitvoering ga ik waarschijnlijk een half groentebouillonblokje toevoegen - en dan het zout achterwege laten. Bovendien zal ik iets meer water gebruiken, want het geheel werd nu wel een beetje dik en voedzaam. Het is niet de bedoeling dat de gasten na het voorgerecht al vol zitten... :-)

NB: Ik at er toast met geitenkaas bij. Een hele fijn combinatie!

Met dank aan de Oosterburen!

Ik heb een aantal jaren in Duitsland gewoond en - als iedere typische Hollander - sleepte ik na ieder bezoek aan Nederland een aantal onmisbare etenswaren mee terug (hagelslag, speculaas, sambal, stroopwafels). Inmiddels ben ik al weer een tijdje terug en heeft het ritueel zich omgedraaid. Een paar keer per jaar scheur ik naar Kleve, een stadje net over de grens bij Arnhem. Naast de normale weekboodschappen, speur ik alle schappen af naar nieuwe artikelen en oude bekenden. Afgelopen maandag was het weer zo ver (het gaat zo ver, dat ik er zelf met veel plezier naar uitkijk) en een gedeelte van de buit wilde ik jullie niet onthouden:

Het valt me iedere keer weer op hoe ongelofelijk groot het pasta-aanbod in Duitsland is, zowel vers als gedroogd. Alle denkbare vormen, variaties en smaken - in een normale doorsnee supermarkt! Ik wist me deze keer te beperken tot verse gnocchi en gedroogde fettucine met daslook.

Daslook (in Nederland nauwelijks te krijgen, het is hier ook beschermd) is een telg uit de lookfamilie en is ruwweg een kruising tussen knoflook, lente-ui en bieslook. Zo lekker! Als het in het seizoen was, at ik geweldige pasta's en risotto's ervan in Duitsland. Nu gaan we het lekker doen met de fettucine, waar ik waarschijnlijk alleen nog een lente-uitje en wat roomkaas bij doe. Binnenkort ongetwijfeld op deze blog!
In mijn grote Bärlauch-enthousiasme kon ik ook de verse roomkaas met daslook niet weerstaan...!

In de ietwat minder gezonde categorie moest ik natuurlijk weer Cini-Mini's inslaan. Die eet je in de yoghurt als ontbijt. Het zijn kleine kussentjes; volgens de verpakking toch wel zeker 31% volkoren, maar vergis je niet: puur suiker en kaneel. Ik vind het goddelijk, maar het is natuurlijk wel enorm slecht... Gelukkig gooi ik er af en toe ook een gezond ontbijtje tussendoor!

Verder ingeslagen: Zwieback - een soort beschuit met een laag chocolade erop. Ze zijn er ook gewoon naturel, met anijs en met kokos. Die laatste variant kende ik nog niet en ga ik de volgende keer zeker testen. Daarnaast kon ik geen weerstand bieden aan de Choco Nippon - eigenlijk gewoon gepopte rijst met chocolade erover!

De broodchips is in mijn belevingswereld veel gezonder dan gewone chips, dus daar mocht ik er best 2 van meenemen. Helaas was mijn favoriete smaak (sour cream) niet aanwezig, maar de uien-variant is ook heel lekker en chilipeper is nieuw en moet dus getest worden.

Aaahh, remouladesaus! Deze Deense specialiteit (ik werkte jarenlang voor een Deens bedrijf en heb vaak het genoegen gehad om deze saus op m'n smørrebrød aan te treffen - daardoor weet ik ook dat het op z'n Deens wordt uitgesproken als "rummulud") bestaat uit ui, augurk, bloemkool, mosterd, kerrie, azijn - wat zit er eigenlijk niet in? Maar het is zalig; ik at het net op een knapperig bruin broodje met salami - super!
Kocht ik nu alleen ongezonde zaken (met uitzondering van de daslook)? Nee, ik nam ook een paar flessen Rapsöl mee - koolzaadolie (canola oil). Extreem gezond! Dit is in Nederland best wel te krijgen, maar meestal alleen in  natuurwinkels tegen astronomische prijzen. In Duitsland vind je het in elke supermarkt, voor een schijntje.

Ik kan weer een paar maanden vooruit. Daarna ga ik ongetwijfeld weer op jacht naar nieuwe lekkere dingen - in Nederland vrijwel onbekend, maar hier dichtbij, net over de grens, overal verkrijgbaar.